دو لاک پشت بومی برای زنده ماندن در یک رودخانه ساحلی استرالیا با هم رقابت می کنند. یکی به اونجا تعلق نداره

توسط جسیکا توت لیون، الیز فورلان، لوئیز استریتینگ، متیو جان بل، گفتگو

ویرایش شده توسط لیزا لاک، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

لاک پشت کلاه دار رودخانه مانینگ (Myuchelys purvisi) ممکن است زیباترین لاک پشت آب شیرین استرالیا باشد.

با یک نوار زرد روشن که از بینی آنها تا نوک دم کشیده شده است، این لاک پشت های چشمگیر به سختی از دست می روند.

لاک پشت رودخانه مانینگ در هیچ کجای زمین به جز چند رودخانه ساحلی در منطقه رودخانه منینگ نیو ساوت ولز یافت نمی شود. این لاک پشت باستانی که در زبان گاتانگ نگهبانان سنتی Birpai-Barray با نام Guraa شناخته می شود، دارای دودمان 55 میلیون ساله است.

با این حال، این گونه باستانی با یک بحران بسیار مدرن مواجه است. لاک‌پشت رودخانه مانینگ به‌عنوان در معرض خطر انقراض ثبت شده است و تحت فشارهای پاکسازی زیستگاه، تجارت غیرقانونی حیوانات خانگی و شکارچیان مهاجمی که لاک‌پشت‌های ماده بالغ و تخم‌های آن‌ها را شکار می‌کنند، به سمت انقراض سوق داده می‌شود.

اما همانطور که مطالعه جدید ما نشان می‌دهد، این گونه با یک تهدید حتی فوری‌تر و شاید غیرمنتظره‌تر مواجه است: یک لاک‌پشت بومی دیگر اما معرفی شده محلی.

لاک پشت رودخانه Macquarie (Emydura macquarii)، همچنین به عنوان لاک پشت رودخانه موری شناخته می شود، بومی چندین سیستم رودخانه ای است که در سراسر استرالیا مار می شود. همچنین در ویکتوریا در معرض خطر جدی و در استرالیای جنوبی به عنوان آسیب پذیر ذکر شده است.

با این حال، این گونه در حال گسترش فراتر از محدوده طبیعی خود است. لاک‌پشت‌های رودخانه مک‌کواری برای اولین بار در سال 2007 در حوضه رودخانه منینگ نیوساوت ولز یافت شدند و احتمالا توسط افرادی که لاک‌پشت‌های خانگی خود را به داخل رودخانه رها می‌کردند معرفی شدند. این لاک پشت ها اکنون در 9 شاخه مختلف رودخانه مانینگ شناسایی شده اند و همچنان در حال گسترش هستند.

لاک‌پشت‌های رودخانه مک‌کواری تهدیدی برای جمعیت‌های لاک‌پشت در معرض خطر انقراض رودخانه بلینگر (Myuchelys georgesi) و لاک‌پشت در معرض خطر انقراض رودخانه Manning هستند. این دو گونه تنها در دو سیستم رودخانه ای ساحلی در شرق استرالیا یافت می شوند. لاک پشت های رودخانه Macquarie برای منابعی مانند غذا با این گونه های بومی رقابت می کنند. آنها همچنین می توانند حامل بیماری هایی مانند ویروس رودخانه بلینگر باشند.

هیبریداسیون شاید مبرم ترین تهدید باشد. هیبریداسیون زمانی اتفاق می افتد که گونه های مختلف زاد و ولد کنند و فرزندان هیبرید تولید کنند. تحقیقات نشان می دهد که این پدیده جدیدی در میان لاک پشت های آب شیرین استرالیا نیست. با این حال، هیبریداسیون می تواند منجر به از دست دادن گونه های متمایز شود، زمانی که حیوانات دورگه به ​​سرعت تکثیر می شوند و در نهایت جایگزین جمعیت در حال انقراض می شوند.

شواهد کنونی نشان می دهد که هیبریداسیون در حال حاضر در رودخانه های بلینگر و کالانگ، جایی که لاک پشت رودخانه Macquarie در دهه 1990 معرفی شد، رخ می دهد.

خوشبختانه، لاک‌پشت‌های رودخانه مک‌کواری هنوز در کل رودخانه منینگ گسترش نیافته‌اند. بنابراین ردیابی گسترش آنها برای محافظت از سایر لاک پشت های بومی حیاتی است.

در حال حاضر، بوم شناسان لاک پشت ها می توانند لاک پشت ها را با غواصی یا به دام انداختن تشخیص دهند. آنها همچنین می توانند رفتار خود را از طریق نظرسنجی های ویدئویی زیر آب مشاهده کنند. با این حال، این روش‌ها می‌توانند زمان‌بر و پرهزینه باشند و در برخی موارد لاک‌پشت‌ها توسط انسان‌ها نگهداری می‌شوند.

مطالعه جدید ما بررسی کرد که چگونه می‌توانیم حضور لاک‌پشت‌های رودخانه Macquarie را کنترل کنیم، به‌ویژه زمانی که آنها به زیستگاه لاک‌پشت رودخانه Manning تجاوز می‌کنند.

به طور خاص، ما آزمایش‌های DNA محیطی بسیار حساس و ویژه گونه‌ها را توسعه دادیم. وقتی لاک‌پشت‌ها در رودخانه‌ها شنا می‌کنند، ردپایی از DNA خود را که به عنوان eDNA شناخته می‌شود، بر جای می‌گذارند که دانشمندان می‌توانند با استفاده از آزمایش‌های eDNA آن را تشخیص دهند.

ما این آزمایشات لاک پشت را در آزمایشگاه طراحی کردیم. سپس توالی‌های DNA گونه‌های لاک‌پشت هدف خود را با سایر گونه‌های لاک‌پشتی که نزدیک به هم مرتبط هستند یا در یک زیستگاه زندگی می‌کنند، مقایسه کردیم. این اطمینان حاصل کرد که آزمایش‌های ما مختص لاک‌پشت‌های رودخانه منینگ و رودخانه مک‌کواری است. این مهم است زیرا آب رودخانه می تواند حاوی DNA صدها یا حتی هزاران گونه مختلف باشد.

سپس در طول سه روز از پنج مکان در سراسر حوضه رودخانه منینگ نمونه آب گرفتیم. ما این کار را انجام دادیم تا ببینیم آیا آزمایش‌های eDNA می‌توانند DNAی را که لاک‌پشت‌ها در آب رودخانه می‌ریزند، تشخیص دهند. با استفاده از یک کوله پشتی قابل حمل eDNA - که آب رودخانه را برای گرفتن DNA فیلتر می کند - توانستیم در عرض چند دقیقه از لیتر آب نمونه برداری کنیم و در عین حال DNA جمع آوری شده را حفظ کنیم.

در همین حال، بوم شناسان لاک پشت از گروه Redleaf، یک شرکت محیط زیست استرالیایی، با ماسک و اسنورکل به رودخانه رفتند. آنها لاک پشت های موجود در رودخانه را به طور فیزیکی اسیر کردند و داده های مهم جمعیت را ثبت کردند.

نتایج حاصل از بررسی های غواصی و آزمایش های eDNA ما سازگار بود. هر دو روش لاک‌پشت‌های رودخانه منینگ را در هر پنج مکان شناسایی کردند، اما هیچ لاک‌پشت رودخانه Macquarie معرفی نشد. با این حال، قبل از اینکه بتوانیم به طور قطعی بگوییم که لاک پشت های رودخانه Macquarie در این مکان ها حضور نداشتند، به تحقیقات بیشتری نیاز است.

ما امیدواریم که این آزمایش‌های eDNA به محققان کمک کند تا گسترش گونه‌های لاک‌پشت را در خارج از محدوده طبیعی خود به طور دقیق ردیابی کنند.

تست های eDNA به دلیل تطبیق پذیری آنها ارزشمند هستند. آنها را می توان برای مشخص کردن مناطقی که یک گونه هدف در آن حضور دارد مورد استفاده قرار داد و به اکولوژیست ها اجازه می دهد تا داده های جمعیت را با استفاده از روش های سنتی بررسی مانند تله گذاری و غواصی جمع آوری کنند. آنها همچنین می توانند برای شناسایی روندهای گسترده تر در مورد پراکنش گونه های هدف مورد استفاده قرار گیرند.

نظرسنجی های eDNA می تواند به عنوان یک ابزار قدرتمند علم شهروندی عمل کند. کاربرد ساده آنها به اعضای جامعه اجازه می دهد تا نمونه های آب را جمع آوری کرده و در تلاش های محلی برای حفاظت مشارکت کنند. این نظرسنجی‌ها می‌توانند تکمیل کننده سایر پروژه‌های علمی شهروندی مانند 1 میلیون لاک‌پشت و TurtleSAT باشند که به مردم اجازه می‌دهد تا مشاهده‌های لاک‌پشت را ثبت کنند.

استرالیایی ها به تهدیدات گونه های معرفی شده از خارج از کشور عادت کرده اند. اما همانطور که لاک‌پشت رودخانه Macquarie نشان می‌دهد، گونه‌های بومی در مکان‌های اشتباه می‌توانند فشار بیشتری را بر گونه‌های در حال انقراض ما وارد کنند.

لیسانس تاریخ هنر، کارشناسی ارشد فرهنگ مادی. سردبیر سابق موزه، پیراپزشک و هماهنگ کننده پیوند. ویرایش برای Science X از سال 2021. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

این مقاله با مجوز Creative Commons از The Conversation بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.