دولت به ممنوعیت دخالت نخست وزیران کاتولیک و یهودی در انتصابات کلیسا پایان می دهد

دولت لایحه ای را برای پایان دادن به قوانین قدیمی ارائه کرده است که از دخالت نخست وزیران کاتولیک رومی یا یهودی در روند تعیین انتصابات کلیسای انگلستان جلوگیری می کند.

این یکی از اولین قوانینی بود که در زمان نخست وزیر اندی برنهام که خود یک کاتولیک بود به پارلمان ارائه شد و قوانین فعلی را "غیرقابل قبول" خواند.

هنگام انتصاب اسقف ها و اسقف اعظم، کلیسا نامزدی را به نخست وزیر معرفی می کند که سپس به پادشاه توصیه می کند که چه کسی در این نقش نصب شود.

اگرچه دخالت نخست وزیر در این روند در سال های اخیر بیشتر جنبه رسمی پیدا کرده است، اما همچنان قوانینی وجود دارد که به طور خاص کاتولیک های رومی و یهودیان را از انجام این مسئولیت منع می کند.

به همین دلیل است که در اوایل این ماه، برنهام، اولین نخست وزیر کاتولیک، مسئولیت مشاوره پادشاه در انتصابات کلیسا را ​​به صدراعظم لرد واگذار کرد.

اما نخست‌وزیر گفت که وجود منع قانونی علیه افرادی از هر مذهبی که همه وظایف دفتر من را انجام می‌دهند، غیرقابل قبول است.

قانون امداد کاتولیک رومی 1829 و قانون امداد یهودیان 1858 قوانین موجود مورد بحث هستند.

زمانی که این قوانین معرفی شدند، در واقع برخی از محدودیت‌های مشارکت کاتولیک‌ها و یهودیان در زندگی عمومی را کاهش دادند.

این شامل چیزی بود که در واقع ممنوعیت نماینده شدن آنها در مجلس بود.

اما قانون همچنان تصریح می کرد که نخست وزیران این مذاهب نمی توانند - "مستقیم یا غیرمستقیم" - در مشاوره در طول فرآیند تعیین انتصابات کلیسا مشارکت داشته باشند.

انتصاب اسقف اعظم کانتربری دام سارا مولی توسط نخست وزیر وقت، سر کیر استارمر، یک ملحد خودخوانده، تایید شد.

برای مثال، قانون امداد کاتولیک رومی می‌گوید که کاتولیک‌هایی که به یک حاکمیت در انتصاب کلیسا مشاوره می‌دهند، "مجرم جنایت بزرگ تلقی می‌شوند و برای همیشه از داشتن هر منصبی، اعم از مدنی یا نظامی، تحت تاج و تخت ناتوان می‌شوند".

قانون مربوط به یهودیان تهدیدی مشابه دارد. این قوانین و محدودیت ها همچنان به قوت خود باقی است.

این تا حدی به این دلیل است که، تا کنون، آنها هیچ اثر عملی نداشته اند - قبل از برنهام، نخست وزیر کاتولیک یا یهودی وجود نداشته است.

اگرچه بنجامین دیزرائیلی - نخست وزیر در اواخر دهه 1800 - در خانواده ای یهودی به دنیا آمد، پدرش یهودیت را کنار گذاشت و فرزندانش را در کلیسای انگلستان غسل تعمید داد.

یکی دیگر از نخست‌وزیر سابق، تونی بلر، یک کاتولیک رومی است، اما تغییر دین او به طور رسمی شش ماه پس از کناره‌گیری او انجام شد.

و از آنجا که قوانین موجود فقط علیه یهودیان و کاتولیک ها تبعیض قائل می شوند، به این معنی است که ریشی سوناک، هندو، و سر کیر استارمر، یک ملحد، از مشاوره در مورد انتصابات کلیسای انگلستان به روش اندی برنهام منع نشده اند.

از نظر عملی، نزدیک به 20 سال است که نخست وزیر نقش چندانی در انتخاب اسقف های کلیسای انگلستان نداشته است.

در سال 2007، گوردون براون تصمیم گرفت که کلیسا فقط باید یک نامزد واحد را به نخست وزیر معرفی کند، و سپس او آن را برای تایید به پادشاه منتقل کند.

برخی از نخست وزیران رویکرد مداخله جویانه تری در پیش گرفته اند. برای مثال، مارگارت تاچر، نامزدهایی را که با دیدگاه‌های سیاسی یا مذهبی او همخوانی نداشتند، مخالفت کرد.

اگرچه قوانین باستانی که از مشاوره یهودیان و کاتولیک های رومی در مورد انتصابات کلیسا جلوگیری می کند، از نظر فنی به کلیسای اسکاتلند نیز مربوط می شود، در واقع انتصاب بزرگان و وزیران در کلیسای اسکاتلند دیگر هیچ دخالت خارجی ندارد.

اما لایحه‌ای که روز سه‌شنبه ارائه شد قصد دارد قوانین تبعیض‌آمیز را حذف کند که به این معنی است که یکی از جنبه‌های نقش نخست‌وزیری اکنون می‌تواند توسط افرادی با هر عقیده مذهبی که این مقام را دارند انجام دهد.

قبل از اینکه هر تغییری عملی شود، باید توسط مجلس عوام و مجلس اعیان تصویب شود.