دولت پنهان روسیه در حال ساختن در داخل اوکراین است

جهان جنگ روسیه علیه اوکراین را عمدتا از طریق حرکت خطوط مقدم این کشور تماشا کرده است. اما در پشت این خطوط، مسکو در حال ساختن چیزی بادوام تر است: یک کشور پنهان در داخل اوکراین. در سرتاسر بخش‌های تحت اشغال روسیه در دونتسک، لوهانسک، زاپوریژژیا و خرسون، مؤسسات روسی به‌طور پیوسته جایگزین مؤسسات اوکراینی می‌شوند و روال زندگی روزمره را تغییر می‌دهند.

مدارس برنامه های درسی روسی را آموزش می دهند. اسناد رسمی، مانند پاسپورت های روسی اجباری، ساکنان را به دولت روسیه گره می زند. سیستم های روسی دسترسی به مسکن و خدمات عمومی را کنترل می کنند. در 13 ژوئن، ولادیمیر پوتین به مقامات روسی گفت که وظیفه مسکو این است که تا سال 2030 این سرزمین‌های اوکراینی را به یک فضای قانونی، اقتصادی، آموزشی، فرهنگی و اطلاعاتی تحت روسیه متحد کند. هدف، ماندگاری است: حفظ زندگی مدنی اوکراین و خنثی کردن حکومت روسیه دشوار است.

این دستور کار قبل از تهاجم تمام عیار به اوکراین است. کریمه پس از ضمیمه کردن شبه جزیره توسط روسیه در سال 2014، به آزمایشگاه اولیه برای آن تبدیل شد. مسکو به سرعت تابعیت روسیه را بر کریمه‌ها تحمیل کرد و اسناد را - که معمولا گذرنامه‌ها - را برای اشتغال و دسترسی به خدمات اولیه ضروری دانستند. قانون روسیه را در کریمه معرفی کرد و مؤسسات اوکراینی را با مؤسسات روسی جایگزین کرد.

[ بخوانید: استراتژی واقعی روسیه در اروپا ]

بحث در مورد سرزمین‌های اوکراینی که پس از تهاجم سال 2022 اشغال شده‌اند، دشوارتر بوده است. استان های شرقی دارای دارایی های صنعتی عمده، صدها هزار نفری که خود را اوکراینی می دانند و شبکه های مقاومت فعال هستند. مسکو در ابتدا به شدت به ادارات اشغالگر، اجبار نظامی و اقدامات بداهه متکی بود. با این حال، به تدریج، معماری بادوام تری را معرفی کرد تا سرزمین ها را به دولت روسیه تبدیل کند.

روسیه سلطه دولت اداری خود را در سراسر اوکراین اشغالی گسترش داده است. دادگاه های فدرال روسیه ادعای صلاحیت در آنجا را دارند و دستگاه های مالیاتی، مهاجرت، امنیتی و نظامی روسیه دارای صلاحیت هستند. در سال 2025، مسکو ادارات اشغالگری را در نرم افزار نظارتی که آن را داشبورد فرماندار می نامد، ادغام کرد، که پروژه های ساخت و ساز محلی، بودجه ها و انطباق اداری را در زمان واقعی در سراسر روسیه پیگیری می کند.

یکی از اهداف این ادغام، جدا کردن اوکراین اشغالی از کیف و کشاندن ساکنان آن تحت نظارت و کنترل روسیه است. اوکراینی ها ملزم به دریافت پاسپورت روسی هستند که بدون آن نمی توانند حقوق بازنشستگی دریافت کنند، شغلی پیدا کنند، مزایای دولتی دریافت کنند یا تحصیلات خود را ادامه دهند. آنها حتی نمی توانند از تلفن استفاده کنند: اپراتورهای تلفن همراه محلی اکنون برای سیم کارت ها به مدارک هویتی روسی نیاز دارند. مرد جوانی که خرسون را ترک کرد زیرا می‌ترسید به خاطر عقاید طرفدار اوکراین بازداشت شود یا به ارتش روسیه اجباری شود، توضیح داد که چگونه مجبور به دریافت پاسپورت روسی شده است.

او به ما گفت: «اسلحه را روی سرم گذاشتند. مانند سایر اوکراینی هایی که از این مناطق با آنها صحبت کردیم، او از ترس انتقام از عزیزانش خواست نامش را مخفی کنند.

بسیاری از اوکراینی هایی که تحت اشغال زندگی می کنند متقاعد شده اند که اوکراین مستقل دست نیافتنی است. روسیه اسناد اوکراینی را که قبلا ساکنان آن در اختیار داشتند، برداشت، جایگزین کرد یا غیرقابل استفاده کرد. سوفیا، یک جوان 24 ساله از دونتسک اشغالی، به ما گفت که مقامات اشغالگر بارها به ساکنان اطلاع دادند که کیف آنها را رها کرده است و اکنون فقط مسکو برای آنها گذرنامه صادر می کند. بدون مدارک، سوفیا احساس می‌کرد که در دام افتاده است: روسیه «تنها جایی بود که می‌توانستم از نظر قانونی به آنجا بروم»، اگرچه نمی‌خواست در آنجا زندگی کند.

برای مردان 18 تا 65 ساله، تابعیت روسیه ثبت نام نظامی و مجازات برای عدم رعایت آنها را به همراه دارد. از فوریه 2022 تا پایان سال 2025، با نقض مستقیم قوانین بشردوستانه بین المللی، ارتش روسیه به زور حدود 50000 اوکراینی را برای جنگ علیه کشور خود بسیج کرد.

در عین حال، روسیه به طور سیستماتیک اموال اوکراینی ها را مصادره می کند. بسیاری از کسانی که از مناطق تحت اشغال روسیه گریختند، املاک و مستغلات را پشت سر گذاشتند. برخی از خانه های آنها به عنوان بدون مالک یا ثبت نشده طبقه بندی شده است و راه را برای مصادره آنها هموار می کند. کسانی که مایل به حفظ اموال خود هستند باید آن را طبق قوانین روسیه تا پایان سال مجددا ثبت کنند. انجام این کار مستلزم داشتن شهروندی روسیه و بازگشت شخصی به سرزمین های اشغالی است.

از سال 2024، مقامات روسیه حداقل 34000 ملک متعلق به شهروندان اوکراینی را مصادره یا برای مصادره شناسایی کرده اند. و آنها شروع به تخصیص برخی از این خانه‌ها به شهروندان روسی کرده‌اند که آنها را تشویق به اسکان در اوکراین اشغالی می‌کنند، با هدف ادعایی افزایش تعداد کل روس‌ها در سرزمین‌ها به 1 میلیون نفر تا سال 2045. امسال، مقامات اشغالگر شروع به انتقال قطعات زمین اوکراینی به روس‌ها کردند، با اولویت به سربازان و کسانی که قراردادهای نظامی امضا کرده‌اند.

وی اظهار داشت که مسکو در حال ساختن در اوکراین اشغالی منزوی تر و فقیرتر از کشوری است که از آن آچار گرفته شده است. از سال 2022، مسکو با مسدود کردن رسانه‌های مستقل، محدود کردن خدمات پیام‌رسانی، و جایگزینی زیرساخت‌های ارتباطی با شبکه‌های تحت کنترل روسیه، برای قطع مناطق اشغالی از فضای اطلاعات اوکراین تلاش کرده است. صدها وب‌سایت اوکراینی و مستقل غیرقابل دسترسی هستند و ساکنان برای دسترسی به تلگرام، واتس‌اپ و VPN با مشکل مواجه هستند.

از سال 2022، مسکو میلیاردها دلار برای بازسازی اوکراین اشغالی سرمایه گذاری کرده است. به طور رسمی این بودجه برای بازسازی مسکن، جاده ها و خدمات عمومی در نظر گرفته شده است. در واقع، آنها حمایت و استخراج منابع را تسهیل کرده اند.

مسکو زیرساخت هایی ایجاد کرده است که از اهداف نظامی روسیه پشتیبانی می کند، در حالی که شرایط زندگی غیرنظامیان بدتر می شود. حدود 90 درصد از تأسیسات صنعتی در اوکراین اشغالی را بسته یا تغییر کاربری داده است. بسیاری از این کارخانه‌های اوکراینی جذب تولیدات دفاعی روسیه شده‌اند و مسکو معادن، کارخانه‌های ماشین‌سازی، تأسیسات متالورژی و کارخانه‌های شیمیایی را برای استفاده نظامی به کار گرفته است.

[بخوانید: بازگشت کوتاه مدت اوکراین]

از سال 2023، مسکو زیرساخت‌های جاده‌ای و بندری را برای حمایت از لجستیک نظامی و استخراج منابع گسترش داده است. این کشور حدود 425 میلیون دلار در راه آهن از جمله مسیرهای جدید دورتر از خطوط مقدم برای انتقال مهمات و تجهیزات نظامی به نیروهای خود هزینه کرده است. روسیه همچنین بنادر ماریوپل و بردیانسک را در شبکه دریایی خود ادغام کرده و از آنها برای صادرات غلات، انرژی، مواد معدنی و سایر محصولات به روسیه و جاهای دیگر استفاده می کند. تنها در سال 2025، مسکو بیش از 2 میلیون تن غلات از اوکراین اشغالی صادر کرد.

نظامی‌سازی اقتصاد روسیه در این مناطق شغل و حقوق کم را برای اوکراینی‌ها بر جای گذاشته است. یکی از ساکنان لوهانسک اشغالی به ما گفت که بسیاری از مردان به یک دلیل ترجیح می دهند به کار موقت یا غیررسمی بروند: «استخدام رسمی یعنی مستقیما به دفتر ثبت نام نظامی بروید».

بدتر شدن وضعیت اقتصادی تنش های اجتماعی را عمیق تر کرده است و بسیاری از ساکنان احساس ناامیدی و احساس "زمان یخ زده" را توصیف می کنند. یک نفر در خرسون از "فرسودگی اخلاقی" از اشغال صحبت کرد. یکی دیگر به ما گفت: "کسانی که بهتر زندگی می کنند کسانی هستند که با مقامات اشغالگر همکاری می کنند." در همین حال، گزارش شده است که روس‌هایی که وارد این مناطق شده‌اند، بسیار بیشتر از مردم محلی دستمزد می‌گیرند.

کرملین می داند که اوکراینی هایی که در این شرایط زندگی می کنند به طور بالقوه خصمانه هستند. و بنابراین مقامات اشغالگر آن را اتخاذ کرده اند که برخی از آنها رویکرد "حذف تهدید پیشگیرانه" می نامند، که فرض می کند اکثر غیرنظامیان بی وفا هستند و حتی مخالفان منفعل را به عنوان یک تهدید امنیتی تلقی می کنند. وجود سیگنال، اپلیکیشن‌ها و رسانه‌های اوکراینی، کانال‌های تلگرامی طرفدار اوکراین، یا مخاطبین مشکوک در تلفن شما می‌تواند مورد بررسی قرار گیرد و در برخی موارد منجر به بازداشت یا ضرب و شتم شود.

طبق گزارش دفتر کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد، از فوریه 2022 تا آگوست 2025، نیروهای اشغالگر روسیه حدود 15000 غیرنظامی را بازداشت کردند، اگرچه تعداد واقعی ممکن است بسیار بیشتر باشد.

در نتیجه، اوکراینی ها خودسانسوری می کنند. بسیاری از آنها مطالب مربوط به اوکراین را از دستگاه های خود حذف می کنند یا در حین سفر از تلفن دوم استفاده می کنند. برخی به دلیل ترس از گزارش و بازداشت از صحبت کردن در مکان های عمومی اجتناب می کنند. یکی از ساکنان ساکن در Zaporizhzhia اشغالی به ما گفت: "نباید چیز غیر ضروری در تلفن شما وجود داشته باشد تا سوالات غیر ضروری وجود نداشته باشد."

حدود 1.6 میلیون کودک اوکراینی تحت اشغال زندگی می کنند و روسیه آموزش ایدئولوژیک آنها را در اولویت دولتی قرار داده است. هدف این است که آنها را روسی کرده و آنها را به استخدام نیروهای نظامی آینده تبدیل کنیم.

مدارس در مناطق اشغالی بر دشمنی با اوکراین و غرب تاکید می کنند و نمادهای ملی روسیه را تجلیل می کنند. تدریس به زبان اوکراینی به صورت کلامی است. یکی از ساکنان خرسون اشغالی به ما گفت: «هر چیزی که مردم را به یاد اوکراین می‌اندازد، حتی رنگ‌ها، اکیدا ممنوع است». ولودیمیر، مرد جوانی از خرسون، به ما گفت که مقامات مدرسه و نمایندگان روسیه به دانش‌آموزان هشدار می‌دهند که آزادانه صحبت کنند، مخالفت با اشغال روسیه و حفظ ارتباط با اقوام در اوکراین یا خارج از کشور باشند.

مسکو امسال برنامه درسی جدیدی را در تمام سطوح، از مهدکودک تا دانشگاه، با هدف تقویت هویت روسی و تجلیل از "مدافعان میهن"، از جمله شرکت کنندگان در جنگ علیه اوکراین، معرفی کرده است.

در عین حال، مسکو گروه های جوانان میهن پرست و مرتبط با ارتش را در سرزمین های اشغالی گسترش داده است. عضویت به سرعت رشد کرده است. ولودیمیر به ما گفت: "آنها نپرسیدند که آیا من می خواهم به سازمان جوانان روسیه بپیوندم." بلکه گفت: «تو، تو، تو و تو، امروز باید بپیوندی».

جنبش اول، که اغلب به عنوان جانشین پیشگامان شوروی توصیف می شود، بیش از نیم میلیون عضو در اوکراین اشغالی دارد. یونارمیا، که پوتین آن را "مدرسه زندگی" نامیده است، حداقل 44000 عضو در آنجا دارد. VOIN، شبکه ای از مراکز آموزشی ورزشی نظامی و آموزش میهنی، از سال 2024 حداقل 10000 جوان را جذب کرده است. این سازمان ها تحت نظارت دقیق کرملین و حتی شخص پوتین فعالیت می کنند.

آنها کودکان، برخی از آنها در سن 6 سالگی و بزرگسالان جوان را با سلاح گرم، پزشکی تاکتیکی، خلبانی هواپیماهای بدون سرنشین، مهارت های بقا، شناسایی و تک تیراندازی آشنا می کنند.

[ بخوانید: تابوت زرهی سربازان اوکراینی را نجات می دهد ]

اوکسانا، یک مراقب از خرسون، پس از افزایش فشار بر پسرانش برای ورود به سیستم نظامی روسیه، شغل را با خانواده‌اش ترک کرد. او مدارسی را توصیف کرد که در آن دروس دانشگاهی به دلیل نظامی‌سازی و تلقین کنار گذاشته شده بود. او به ما گفت: "در وهله اول - آموزش نظامی. در وهله دوم - تبلیغات." از مهدکودک، آنها شروع به آموزش راهپیمایی می کنند.»

برای کودکی که تحت اشغال زندگی می کند، چهار سال زمان کافی است تا هویت خود را تغییر دهد – یاد بگیرد یا زبانی را فراموش کند و مسیر تحصیل، دوستی ها و برنامه های آینده را تعیین کند. برای کسانی که از سال 2014 تحت اشغال روسیه زندگی می کنند، این دیگر یک اختلال موقت نیست. این تجربه شکل دهنده زندگی آنهاست. کودکی که در زمانی که روسیه برای اولین بار کریمه یا بخش هایی از دونباس را اشغال کرد، 6 ساله بود، اکنون بزرگسالی است که هرگز زندگی تحت حاکمیت اوکراین را ندیده است.

نهادهایی که روسیه در پشت خط مقدم ساخته است در حال سخت شدن هستند. برای روسیه، آنها زمینه ساز الحاق هستند. برای اوکراین، آنها مانعی هستند، حتی اگر روزی کیف آن مناطق را پس بگیرد.

تلقین و اجبار روسیه می تواند یک مشکل امنیتی باشد که از هر آتش بسی طولانی تر خواهد بود. و هر سال که موسسات روسی تحمل می‌کنند، مشکلات اوکراینی‌ها در بازگرداندن حاکمیت کشورشان، پیوند مجدد خانواده‌هایشان، بازپس‌گیری اموالشان و ایجاد حس تعلق معنادار به جوانان افزایش می‌یابد.