دیدگاه ایرلندی تایمز در مورد هزینه های پارکینگ بیمارستان: موردی برای یک کلاهک

قیمت بالای پارکینگ بیمارستان یکی از بزرگترین مشکلات کاربران بیمارستان است، به ویژه آنهایی که مجبورند به طور منظم برای درمان یا مراجعه حضوری داشته باشند.

آخرین ارقام تا حدودی به توضیح دلیل آن کمک می کند. به گفته جنیفر کارول مک‌نیل، وزیر بهداشت، از سال 2020، 73.5 میلیون ین از جیب افرادی که از امکانات پارکینگ استفاده می‌کنند، به عنوان هزینه استخراج شده است.

این شکل عدم اشتیاق آشکار HSE برای اجرای سقف 10 ¤ در روز را توضیح می دهد، همانطور که برای اولین بار توسط دولت قبلی هشت سال پیش توصیه شد. علیرغم اصرار وزیر، HSE با ایجاد یک بازنگری ملی که قرار است در سال آینده تکمیل شود، موضوع را کمی جلوتر انداخته است.

فقط چهار بیمارستان در چارچوب وجود دارد - سنت وینسنت، سنت جیمز و ماتر در دوبلین و همچنین بیمارستان دانشگاه کورک. بقیه یا شارژ نمی شوند یا درپوش کمتر از 10 ¤ دارند.

این چهار بیمارستان از بزرگ‌ترین بیمارستان‌ها هستند و بیشتر 73.5 میلیون ¤ را تشکیل می‌دهند، اگرچه در برخی موارد امتیازاتی برای بیماران طولانی مدت و برخی بازدیدکنندگان وجود دارد.

آن‌ها همچنین بیمارستان‌هایی هستند که به احتمال زیاد از امکانات پارکینگ‌شان توسط کاربران غیربیمارستانی سوء استفاده می‌شود و می‌توانند استدلال کنند که قیمت‌های اصلی بالا مانع از این امر می‌شود. چنین تفاوت‌هایی و این واقعیت که آنها در میان گران‌ترین بیمارستان‌ها هستند، راه زیادی را برای توضیح مشکلات HSE نشان می‌دهد.

برخی از پول جمع‌آوری‌شده از پارکینگ ممکن است مستقیما به تأمین مالی و نگهداری پارکینگ‌ها اختصاص یابد، اما به نظر می‌رسد بقیه فقط در بودجه بیمارستان‌های عمومی قرار می‌گیرد. نکته اصلی این است که درآمد از دست رفته باید در جای دیگری جبران شود.

این بحث که قرار است پول جایگزین از کجا تامین شود، هفته گذشته با افشای این که این چهار بیمارستان و سایر بیمارستان‌ها 125 میلیون پوند بدهی بیمه‌های سلامت در چهار سال گذشته به آنها را پرداخت کردند، تضعیف شد. دنبال کردن یک تجارت سودآور بزرگ برای آنچه که مدیون هستند، عادلانه تر از تحمیل هزینه های بیشتر به بیماران و خانواده ها به نظر می رسد.