ذرات ریز زیست تخریب پذیر سوراخ هایی را در پوست ایجاد می کنند تا دارورسانی موضعی را تقویت کنند

توسط موسسه فناوری الکترونیک و نانوتکنولوژی جورجیا

ویرایش شده توسط Sadie Harley، بررسی توسط Robert Egan

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

پوست به طور قابل توجهی در دور نگه داشتن اشیا از بدن خوب است. به طور معمول، این یک نکته مثبت است. زمانی که دارو باید وارد بدن شود، مشکلی ایجاد می‌شود. برای درمان یک بیماری پوستی، قرصی را قورت دهید، دارو وارد معده شما می‌شود، به جریان خون شما می‌رود و در سراسر بدن شما حرکت می‌کند - همه اینها برای رسیدن به مشکلی در پوست شما.

استفاده مستقیم از دارو ساده تر به نظر می رسد. اما لایه بیرونی پوست اکثر داروهایی که برای درمان آن طراحی شده اند را مسدود می کند.

مارک پراسنیتز، استاد Regents، کارآفرین Regents و J. Erskine Love Jr. در دانشکده مهندسی شیمی و بیومولکولی جورجیا Tech، سال‌ها تلاش کرده است تا دارو را از این مانع عبور دهد. او می گوید راه حل او کمی شبیه یک موجود خاردار کوچک یا یک سلاح چند صد ساله است.

پراسنیتز می گوید: «مانند توپ و زنجیره قرون وسطی، با تمام آن میخ های بیرون زده از توپ. "یا مثل جوجه تیغی." فقط خیلی خیلی کوچکتر.

پراسنیتز آنها را ذرات STAR می نامد زیرا سوزن های ریز کوچک از هر ذره مانند نقاط یک ستاره بیرون می زند. آنها را در یک کرم یا ژل مخلوط کنید، آنها را روی پوست بمالید، و آنها منافذ میکروسکوپی ایجاد می کنند که به دارو راه می دهد.

این کار در مجله Advanced Healthcare Materials منتشر شده است.

این ایده از تکه‌های میکروسوزن شکل گرفت که قبلا برای کمک به نفوذ داروها به پوست استفاده می‌شدند. لکه ها برای مناطق کوچک مناسب هستند. اما شرایطی مانند اگزما و پسوریازیس می‌تواند بر روی قسمت‌های وسیع یا نامنظم بدن تأثیر بگذارد، جایی که Prausnitz گفت که لکه‌ها غیرعملی هستند.

ذرات STAR پچ را از بین می برند. آنها را به صورت کرم یا ژل مخلوط کرده و می‌توان آن‌ها را در هر کجا که لازم است مالید. نقاط میکروسکوپی آنها مانع بیرونی پوست را سوراخ می کند و منافذی ایجاد می کند که به داروها کمک می کند تا وارد شوند.

پراسنیتز می‌گوید: «فقط این عمل مالشی روی پوست باعث می‌شود که این ذرات بغلطند و به اطراف سر بخورند و سوراخ‌های کوچکی روی پوست ایجاد کنند.

این منافذ اجازه می دهد تا داروی موجود در کرم یا ژل به مرور زمان جذب شود. در یک مطالعه کوچک انسانی، ذرات STAR سرامیکی اولیه به یک بی‌حسی موضعی کمک کرد تا سریع‌تر اثر کند و حس را بیشتر از بی‌حسی مورد استفاده به تنهایی کاهش دهد.

آزمایش های جداگانه متمرکز بر تحمل پذیری. این ذرات باعث قرمزی خفیف شدند، اما محو شدند. شرکت کنندگان گزگز را به جای درد یا ناراحتی توصیف کردند.

پراسنیتس در مورد ذرات قبلی گفت: «شما به سختی می توانید بگویید. "اگر خیلی دقیق نگاه کنید، فقط می توانید قرمزی ضعیفی روی پوست ببینید. اما اگر از دور نگاه کنید، حتی نمی توانید تشخیص دهید که آنجاست."

اما این ذرات از تیتانیا ساخته شده اند، ماده ای که بی خطر است اما زیست تخریب پذیر نیست. هنگامی که آنها کار خود را برای رساندن دارو به پوست انجام دادند، پس از آن سرنوشت نامشخصی خواهند داشت.

هیچ کس شواهدی برای آسیب رساندن به آنها پیدا نکرده است. با این حال، Prausnitz متعجب بود که آنها ممکن است پس از استفاده به کجا ختم شوند. در یک چشم؟ روی بچه؟ به نوعی بر محیط زیست تأثیر می گذارد؟ این سوالات باعث طراحی مجدد شد.

Prausnitz و تیمش ذرات STAR جدیدی با سه ماده ایجاد کردند که پس از استفاده تجزیه می شوند. یکی همان ماده ای است که در بخیه های قابل حل استفاده می شود، که یک پلاستیک زیست تخریب پذیر است که می تواند از ذرت ساخته شود.

دیگری بر پایه سلولز است که جزء اصلی همه گیاهان است. نهایی یک افزودنی است که اغلب در آب نبات و سایر غذاها استفاده می شود. هر سه، منافذ ریز مورد نیاز برای کمک به عبور ترکیبات از پوست را ایجاد کردند.

قوی ترین نتیجه شامل تری پپتید-1 مس، یک ماده مراقبت از پوست بود. Prausnitz نتایج خوبی را با متوترکسات که برای درمان پسوریازیس و تاکرولیموس که برای درمان اگزما استفاده می شود گزارش کرد.

با ذرات STAR، تقریبا 37 برابر بیشتر از بدون ذرات وارد پوست می شود. این بدان معنا نیست که 37 برابر موثرتر بوده است. این مطالعه تحویل دارو به پوست را اندازه گیری کرد، نه نتایج درمان را. و ذرات زیست تخریب پذیر هنوز بر روی افراد آزمایش نشده اند.

پراسنیتز گفت برخی از داروهایی که در غیر این صورت ممکن است برای بیماری های پوستی مفید باشند به دلیل عوارض جانبی ناشی از گردش آنها در سراسر بدن "در سطل زباله انداخته شده یا در قفسه گیر کرده اند". تحویل دارو به طور مستقیم به پوست با استفاده از ذرات STAR می تواند این عوارض جانبی را کاهش دهد.

او همچنین گفته است که ذرات STAR ممکن است روزی بدون تزریق یا روش‌های سخت‌تر، درمان‌های ضد پیری را ارائه دهند. با این حال، این موارد استفاده از لوازم آرایشی در این مطالعه مورد ارزیابی قرار نگرفتند.

برای بیماران، استفاده از ذرات STAR می تواند شبیه استفاده از یک کرم یا لوسیون معمولی باشد: آن را روی آن بمالید. کمی سوزن سوزن شدن را احساس کنید.

پراسنیتس گفت: «کاربران واقعا نمی‌دانند یا اهمیتی نمی‌دهند که ذرات STAR در آنجا هستند. "تجربه شما یک تجربه آشنا است."

آیدین صادقی و همکاران، ذرات STAR محلول در آب، تجزیه پذیر در آنزیم و هیدرولیزپذیر برای دارورسانی پیشرفته به پوست، مواد بهداشتی پیشرفته (2026). DOI: 10.1002/adhm.71569

اطلاعات مجله: Advanced Healthcare Materials

ارائه شده توسط موسسه فناوری الکترونیک و نانوتکنولوژی جورجیا

کارشناسی علوم زیستی و اکولوژی. پیشینه آزمایشگاه میکروبیولوژی با تجربه اخبار دارویی در صنایع نفت، گاز و تجدیدپذیر. نمایه کامل →

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →