رئیس جمهور نائورو پس از پیوستن همه قانونگذاران به دولت، هیچ مخالف سیاسی ندارد

دیوید آدانگ، رئیس جمهور نائورو، اعلام کرد که همه قانونگذاران مخالف پارلمان به دولت او پیوسته اند.

ولینگتون، نیوزیلند – دیوید آدانگ، رئیس‌جمهور نائورو، گفته است که همه قانون‌گذاران مخالف پارلمان به دولت او پیوسته‌اند، اقدامی که به گفته او منعکس‌کننده «وحدت، ثبات و هدف مشترک» در سیاست کشور جزیره اقیانوس آرام است.

این اقدام غیرعادی مجلس 19 عضوی را بدون مخالفت سیاسی رها می کند. در حالی که برای کشورهای جزیره‌ای در اقیانوس آرام جنوبی معمول است که رویکردهای روانی برای تشکیل دولت و بلوک‌های مخالف اتخاذ کنند یا قانون‌گذاران بین آن‌ها جابه‌جا شوند، بحث‌های سیاسی معمولا قوی است و نائورو به ندرت پیش می‌آید که اصلا سیاستمداران مخالفی نداشته باشد.

آدانگ در یک پست فیسبوکی در روز سه شنبه توضیح نداد که چه چیزی باعث تغییر فراتر از "تعهد مشترک" برای اولویت دادن به منافع نائورو شده است. او همچنین پیشنهاد نکرد که چه کسی نظارتی را که معمولا توسط مخالفان در کشوری با یک مجلس واحد ارائه می‌شود، انجام دهد.

آدانگ نوشت: «هنوز تنوع دیدگاه ها و بحث های قوی مانند هر دموکراسی قوی و سالم وجود خواهد داشت.

آدانگ گفت که انتصاب دو قانونگذار، پیون دیه و جیسون بینگهام آگیر، به عنوان معاون وزیران کابینه به این معنی است که پارلمان نائورو برای اولین بار از زمان استقلال این کشور در سال 1968 حمایت کامل از دولت داشت.

آدانگ در ماه اوت زمانی که گفت کشورش رسما به نام نائورو شناخته می شود، به تیتر اخبار جهانی تبدیل شد و آن را به آخرین ایالتی تبدیل کرد که رسما املای محلی نام خود را پذیرفته است. توجه بین المللی را به کشوری جلب کرد که تعداد کمی از آن بازدید می کردند.

نائورو، جمهوری قانون اساسی و عضو سازمان ملل متحد، یکی از کوچکترین کشورهای جهان از نظر جمعیت و وسعت است. زیرساخت های محدود، یک مکان دورافتاده و آسیب های زیست محیطی ناشی از استخراج فسفات به این معنی است که بر خلاف بسیاری از جزایر دیگر اقیانوس آرام که گردشگری خارجی محرک اصلی اقتصادی است، بازدیدکنندگان کمی را به خود جذب می کند.

اما این کشور در میان کشورهای اقیانوس آرام جنوبی است که در سال‌های اخیر سیاست داخلی توجه خارجی بیشتری را به خود جلب کرده است، زیرا اقیانوس وسیعی که نائورو در آن قرار دارد به محل رقابت ژئوپلیتیکی بین قدرت‌های بزرگ تبدیل شده است.

مناطق اقتصادی انحصاری بالقوه ثروتمندی که برخی از فقیرترین کشورهای اقیانوس آرام را احاطه کرده اند و اهمیت استراتژیک مکان آنها در زمان بی ثباتی جهانی، مسابقه ای را بین چین و کشورهای غربی با منافع در منطقه برای به دست آوردن نفوذ در دولت های آنجا برانگیخته است.

نائورو نیز از این قاعده مستثنی نیست. در سال 2024، این کشور یکی از کشورهایی بود که روابط دیپلماتیک با تایپه رو به کاهش بود، اما برای از سرگیری روابط با پکن، که تایوان را بخشی از چین می‌دانست، آنها را قطع کرد. از آن زمان به یکی از گرم ترین متحدان پکن در منطقه تبدیل شده است.

استرالیا به نوبه خود در اواخر سال 2024 یک پیمان سودآور با آدانگ امضا کرد که در آن نائورو به کانبرا قول حق وتو در مورد هرگونه قرارداد امنیتی با پکن را داد.

دولت آدانگ روز جمعه اعلام کرد که رئیس جمهور برای دیدار با مقامات و سایر قانونگذاران از جمله اعضای تازه منصوب شده کابینه دیه و آگیر به چین وارد شده است.

رئیس‌جمهور از سال 2023 رهبری کشور را برعهده داشت، زمانی که یک طرح عدم اعتماد سلف وی را برکنار کرد. او بدون مخالفت برای ادامه کار در میان قانونگذارانی که پس از انتخابات 2025 سوگند یاد کردند، انتخاب شد.

در سال 2014، آدانگ، وزیر دادگستری وقت، قانونگذاران اپوزیسیون را به دلیل اظهاراتی که به خبرگزاری های بین المللی می کردند، از پارلمان تعلیق کرد. اکثر قانونگذاران در نائورو به عنوان مستقل عمل می کنند و به احزاب سیاسی تعلق ندارند، که در کشورهای جزیره اقیانوس آرام رایج است.

Freedom House، یک سازمان مستقر در واشنگتن که دموکراسی را ترویج می کند، در گزارش سال 2026 خود گفت که مردم نائورو "به طور کلی از حقوق سیاسی و آزادی های مدنی برخوردار هستند" اما فساد "یک چالش مداوم" است. این کشور در اوج صادرات فسفات یکی از ثروتمندترین سرانه های جهان بود، اما با سقوط صنعت، اقتصاد به شدت سقوط کرد.

نائورو یک طرح پاسپورت طلایی را آزمایش کرد و برای مدتی به بهشت ​​مالیاتی تبدیل شد. این کشور اکنون از کمک های خارجی، فروش مجوزهای ماهیگیری ماهی تن در آب های خود و کمک های مالی از استرالیا برای میزبانی از بازداشتگاه های فراساحلی آن کشور برای پناهجویان و بعدا برای اسکان مجرمان خارجی که استرالیا می خواست اخراج کند، زندگی می کند.

پوشش 24/7 اخبار فوری و رویدادهای زنده