رنج فلسطینیان در لبنان به دلیل قیمت بالای انرژی و تورم بدتر شده است

بیروت، لبنان – اسامه نجار یک پناهنده فلسطینی است که در اردوگاه آوارگان بداوی در طرابلس، دومین شهر بزرگ لبنان زندگی می‌کند، جایی که قبلا مغازه‌ای برای فروش آلومینیوم داشت.

فلسطینی ها از کار در مشاغل خاص در لبنان منع شده اند، از جمله پزشکی، حقوق، مهندسی و داروسازی، به این معنی که داشتن یک مغازه برای بسیاری، صرف نظر از سطح تحصیلات، یک راه نجات اقتصادی حیاتی است.

اما نجار، مانند سایر فلسطینی‌های لبنان، می‌گوید که شرایط به‌طور فزاینده‌ای سخت‌تر شده است، زیرا افزایش تورم و هزینه‌های انرژی به ویژه یکی از آسیب‌پذیرترین جوامع لبنان را به شدت تحت تأثیر قرار می‌دهد. با لکنت شغلی و ناتوانی در انجام قبوض خود، او مجبور شد مغازه خود را در اوایل سال 2024 ببندد. از آن زمان، او کار سختی پیدا کرده است.

او گفت: "کل وضعیت فلسطین در اردوگاه ها غم انگیز است" و گرانی و افزایش قبوض برق را دو نگرانی اخیر خود عنوان کرد.

فلسطینیان اولین بار در جریان نکبت 1948، زمانی که نیروهای صهیونیستی دولت اسرائیل را تأسیس کردند، به لبنان پناهنده شدند. در این روند، آنها بیش از 500 شهر فلسطینی را ویران کردند، حدود 13000 فلسطینی را کشتند و 750000 نفر دیگر را به آوارگانی تبدیل کردند که به اردوگاه های کرانه باختری اشغالی و کشورهای همسایه گریختند.

از این تعداد، حدود 100000 نفر به شمال لبنان رفتند و بسیاری از آنها به خود قول دادند که روزی به خانه بازگردند. بسیاری در ابتدا در سکونتگاه ها و چادرهای غیررسمی می خوابیدند، اما با گذشت سال ها و کم رنگ شدن امیدها برای بازگشت فوری به زادگاه و روستاهای خود، چادرها جای خود را به سازه های بتنی غیررسمی و اغلب بی نظم دادند.

در سال 1964، لبنان فرمانی در مورد کارگران خارجی به تصویب رساند که اتباع غیر لبنانی را ملزم به دریافت مجوز کار می کرد. در طول جنگ داخلی این کشور که از سال 1975 تا 1990 ادامه یافت، طیف گسترده ای از گروه های سیاسی فلسطینی در این جنگ شرکت کردند. این میراث از برخی اقشار از مردم لبنان بدخواهی را نسبت به فلسطینیان به جا گذاشت.

در سال 2010، اصلاحاتی در قانون کار لبنان اعمال شد که برخی از هزینه های مجوز را کاهش داد و سایر محدودیت ها را برای کارگران فلسطینی کاهش داد، اما کارشناسان می گویند اجرای آن محدود بود. در سال 2021، وزارت کار فرمانی صادر کرد که قرار بود محدودیت‌های برخی مشاغل را کاهش دهد که منجر به واکنش‌های سیاسی شد.

در فوریه 2026، دولت لبنان یک سازوکار اداری را معرفی کرد که به دانشجویان پرستاری فلسطینی اجازه می‌دهد برای حمایت از کار درخواست دهند. با این حال، کارشناسان می گویند بسیاری از این تغییرات قانونی، حذف ساختاری فلسطینی ها از نیروی کار لبنان را تغییر نمی دهد.

امروز آنروا، آژانس سازمان ملل متحد برای آوارگان فلسطینی، 12 اردوگاه آوارگان فلسطینی در لبنان را به رسمیت می شناسد. به گفته دفتر لبنان، حدود 222000 فلسطینی تا فوریه 2025 در این کشور اقامت داشتند.

وی به این واقعیت اشاره کرد که فلسطینی ها می توانند در بسیاری از مشاغل برتر لبنان تحصیل کنند اما نمی توانند در بسیاری از مشاغل برتر کار کنند. آنها مجاز به مالکیت زمین نیستند و از نظر سیاسی در پارلمان کشور نمایندگی ندارند.

او گفت: «لبنان یک سیستم قومی فرقه‌ای دارد، اما فلسطینی‌ها یکی از آنها [به رسمیت شناخته نمی‌شوند».

با وجود تبعیض های نهادی و اجتماعی طولانی مدت، وضعیت فلسطینیان در لبنان در ماه های اخیر به ویژه حاد شده است.

این کشور هنوز از بحران اقتصادی و بانکی 2019 بهبود نیافته است. اما افزایش هزینه های انرژی و تورم داخلی به ویژه فلسطینی ها را تحت تاثیر قرار داده است.

دولت لبنان تنها چند ساعت برق در روز تامین می‌کند، که باعث می‌شود اکثر ساکنان به ژنراتورهای خصوصی یا تامین‌کنندگان انرژی جایگزین اعتماد کنند. در همین حال، بانک جهانی پیش بینی می کند که تورم لبنان در سال 2026 به 17.5 درصد برسد.

در چنین شرایط سختی، بسیاری از فلسطینی ها برای کمک به UNRWA مراجعه می کنند. اما بسیاری از کشورها در سال 2024 پس از اینکه اسرائیل بدون ارائه مدرک ادعا کرد که کارمندانش در حملات 7 اکتبر 2023 شرکت داشته اند، کمک مالی به آژانس را قطع کردند.

بسیاری از فلسطینی‌ها که هیچ گزینه‌ای برای زندگی آبرومندانه در خانه ندارند، با تلاش برای رسیدن به اروپا از طریق دریا جان خود را به خطر می‌اندازند. در سال 2022، حداقل 86 نفر در قایقی که لبنان را ترک کرد و در سواحل سوریه غرق شد، جان باختند. بسیاری از کشته شدگان فلسطینی های اردوگاه ها بودند.

تعداد کشتی‌هایی که از سواحل لبنان خارج می‌شوند در سال‌های بعد از 2019 افزایش یافت و فلسطینی‌ها در بسیاری از آنها حضور داشتند. به گفته بنیاد فردریش نائومان، تعداد قایق‌هایی که سعی در عبور از دریای مدیترانه به اروپا داشتند بین سال‌های 2020 تا 2021 دو برابر شد و در سال بعد 121 درصد افزایش یافت.

از آنجایی که هزینه زندگی در سواحل لبنان به طور فزاینده ای ناپایدار می شود، این نگرانی وجود دارد که تعداد بیشتری از فلسطینی ها و سایر جوامع آسیب پذیر در لبنان بتوانند با افزایش منظم به دریاها سفر کنند.

در اواخر اکتبر، اتحادیه اروپا یک مأموریت حمایتی به لبنان را تصویب کرد که به تقویت نیروهای امنیتی، از جمله «حمایت از حکومت امنیت دریایی» کمک می‌کند.

نجار گفت امروز، کمپ ها مملو از صحبت از افرادی است که سوار قایق می شوند تا به ترکیه و سپس به یونان بروند. بدون هیچ گونه کمک اقتصادی در افق، فلسطینی ها ممکن است به دنبال مهلت بدون توجه به خطر باشند.

او گفت: «همه اینها هنوز به این دلیل است که وضعیت فلسطینیان در لبنان بد است.