رهبران شورا نسبت به طرح افراطی برای ترسیم مجدد نقشه دولت محلی اسکاتلند محتاط هستند

آینده سیستم شورای 32 اسکاتلند در تعادل است

رهبران شورا نگرانی های خود را در مورد پیشنهادهایی برای بزرگترین تغییر حکومت محلی در 30 سال گذشته ابراز کرده اند.

برخی هشدار داده‌اند که برنامه‌های دولت اسکاتلند برای ساده‌سازی بالقوه تعداد مقامات از ۳۲ به ۶ موجب صرفه‌جویی در هزینه‌ها نخواهد شد.

دیگران تأثیر بالقوه بر بخش‌های روستایی و جدول زمانی «پوچ» را زیر سؤال برده‌اند.

بر اساس پیشنهادات برای یک سیستم دو لایه جدید، خارجی، نهادهای منطقه ای بر موضوعات عمده ای مانند آموزش و رشد اقتصادی تمرکز خواهند کرد.

بین 120 تا 160 مقام محلی نیز ایجاد خواهد شد که به مسائل محلی مانند صدور مجوز و بهبود مرکز شهر کمک خواهد کرد.

طبق برنامه دولت، 32 شورا در اسکاتلند ممکن است به 6 شورا کاهش یابد

تغییراتی که اساسا سیستمی را که از سال 1996 وجود داشته تغییر شکل می دهد، اکنون پیش از یک رایزنی عمومی با کمیته های Holyrood و نهاد چتر شورا Cosla در میان گذاشته شده است.

دولت اسکاتلند استدلال می‌کند که برخی از این شوراها بسیار بزرگ‌تر از آن هستند که واقعا محلی باشند، اما برای استراتژیک بودن بسیار کوچک هستند.

تقریبا 20 سال است که صحبت از همکاری بیشتر شوراها برای به اشتراک گذاشتن هزینه های اضافی و کاهش موارد تکراری - به عنوان مثال، تقسیم مسئولیت برای تعمیر و نگهداری جاده ها یا وظایف دفتر پشتیبان بوده است.

اما کمتر از آنچه در ابتدا انتظار می رفت اتفاق افتاده است و اکنون صحبت از یک بازنگری اساسی است.

جنی گیلروت معاون وزیر اول می گوید که دولت می خواهد "جوامع" را تقویت کند.

جنی گیلروت، معاون وزیر اول، این پیشنهادها را "نقطه شروع" برای اصلاحات توصیف کرده است.

او گفت: "ما باید اطمینان حاصل کنیم که سرمایه گذاری بر روی ارائه خط مقدم متمرکز است، با کارکنان مناسب در نقش های مناسب برای توانمندسازی جوامع و ارائه پیشرفت های واقعی در خدمات عمومی."

«مسئولیت‌های موجود دولت محلی نیز می‌تواند گسترش یابد، از جمله نقش‌های تقویت‌شده در توسعه اقتصادی و حمایت از کسب‌وکار به‌گونه‌ای که مناطق فردی بتوانند نقاط قوت و جاه‌طلبی‌های محلی را منعکس کنند».

به نظر می‌رسد سیگنال‌های گسترده دولت اسکاتلند در حال حاضر از جنبه‌هایی از دو سیستم قبلی حکومت محلی در اسکاتلند الهام گرفته است:

شوراهای منطقه ای بزرگ - که از سال 1975 تا 1996 وجود داشتند - که مسئولیت خدمات عمده ای مانند آموزش و پرورش را بر عهده داشتند.

شوراهای شهر قدیمی - که در سال 1975 لغو شدند - که خدمات محلی را برای جوامع متمایز، گاهی اوقات فقط چند هزار نفر ارائه می کردند.

در حال حاضر هیچ نشانه ای از مرزهای جغرافیایی احتمالی مقامات جدید وجود ندارد.

همچنین هیچ نشانه ای از نحوه تأمین مالی آنها وجود ندارد.

آیا نهادهای جامعه از خود اختیارات افزایش مالیات خواهند داشت؟

یا اینکه سیستم تامین مالی موجود اصلاح می شود؟

به ناچار این بحث ممکن است با بحث جایگزینی مالیات شورا عجین شود. پس رهبران فعلی شورا از آن چه می گویند؟

اریک دریسدیل، رهبر شورای پرت و کینروس، می‌خواهد اطمینان حاصل کند که مقامات محلی "صدای قوی" در بحث دارند.

شورای پرت و کینروس یکی از اولین کسانی هستند که روز چهارشنبه به طور کامل در مورد این پیشنهادها بحث خواهند کرد.

اریک دریسدیل، رهبر شورا، به بی‌بی‌سی اسکاتلند نیوز گفت که می‌خواهد آنها «نقطه شروعی برای بحث و گفتگو باشند تا تصمیم نهایی».

"به همین دلیل است که من معتقدم ضروری است اطمینان حاصل شود که پرث و کینروس در گفتگوهای ملی که در مورد اصلاحات خدمات عمومی در حال انجام است، صدای قوی ای داشته باشند."

دریسدیل گفت که مقامات محلی قبلا بسیاری از جاه طلبی های مرتبط با اصلاح خدمات عمومی را از طریق کار مشارکتی، سرمایه گذاری مسکن، حمایت از اشتغال و همکاری با مقامات همسایه برآورده کرده اند.

وی افزود: ما تجربیات ارزشمندی برای مشارکت داریم که سایر نقاط اسکاتلند می توانند از آن بهره ببرند.

اما دیوید راس، رهبر شورای فایف، نیاز به چنین اصلاحات بنیادی ساختاری را زیر سوال برده است - و فکر نمی کند که در هزینه صرفه جویی شود.

او گفت که حفظ وضعیت موجود "بسیار ساده تر و موثرتر" خواهد بود، اما به مقامات محلی اجازه می دهد "در صورت تمایل" ادغام شوند و از طریق قراردادهای رشد منطقه ای شهر و محلی همکاری کنند.

راس پیشنهاد کرد که برای ایجاد ترتیبات محلی برای «توانمندسازی جامعه» نیز باید به آنها اعتماد کرد.

رئیس شورا اضافه کرد: "بیشتر خدمات دولت محلی را نمی توان به سادگی به "مناطق اجتماعی" تقسیم کرد یا صرفه جویی در مقیاس و کارایی عملیاتی را از دست می دهد.

هرکسی که آخرین ساماندهی دولت محلی در سال 95/96 را پشت سر گذاشته است، از پیچیدگی و اختلال در این روند می‌داند و اگر وزیر اول فکر می‌کند از این روند صرفه‌جویی مالی می‌شود، متأسفانه در اشتباه است.»

خدمات شورا مانند مجموعه سطل زباله در سال های اخیر به دلیل کاهش بودجه تحت فشار قرار گرفته است

هنگامی که پیشنهادهای واقعی برای مرزهای مناطق و نهادهای اجتماعی جدید ظاهر می شوند، ممکن است بحث برانگیز نیز باشند.

یکی از شخصیت‌های ارشد دولت محلی اسکاتلند که فکر می‌کرد ایده شش منطقه صرفا یک نقطه شروع یا موضع مذاکره است.

او فکر می کرد حدود 10 واقعی تر خواهد بود.

تغییر اساسی برای شروع هزینه دارد - هر گونه پس انداز در طولانی مدت حاصل می شود.

یکی دیگر از رهبران شورا، برایان کانولی، که ریاست شورای آیرشایر جنوبی را بر عهده دارد، می خواهد هزینه های سازماندهی مجدد توسط دولت اسکاتلند تامین شود.

وی گفت: شایستگی یا غیر آن رویکرد منطقه‌ای قابل بحث است، اما حفظ دیدگاه‌ها و تصمیم‌گیری‌های محلی در کنار انتقال اساسی قوا ضروری است.

کانولی اضافه کرد که سه شورای آیرشایر در حال حاضر "سابقه قوی کار با یکدیگر" دارند.

بیشتر منابع مالی شوراها برای هزینه های روزانه مانند تعمیر و نگهداری جاده ها استفاده می شود

با توجه به نزدیکی و پیوند آنها، ممکن است ادینبورگ، سه شورای لوتیان و مرزهای اسکاتلند در یک منطقه باشند.

اما یوان ژاردین، رهبر شورای مرزهای اسکاتلند، گفت: "بزرگترین نگرانی من روستایی اسکاتلند است.

مرزها یک منطقه روستایی عظیم است که از شهرها، روستاها و جوامعی که در یک جغرافیای وسیع گسترده شده اند، تشکیل شده است.

او موضوعاتی مانند حمل و نقل، دسترسی به خدمات و هویت محلی را برجسته کرد.

جاردین گفت: "دولت اسکاتلند به درستی تشخیص داده است که جوامع جزیره ای ممکن است به ترتیبات سفارشی نیاز داشته باشند زیرا جغرافیا اهمیت دارد.

«خب، سرزمین اصلی روستایی اسکاتلند سزاوار همین تفکر است.

"شما نمی توانید مدلی را انتخاب کنید که ممکن است در بخشی از اسکاتلند کار کند و فرض کنید که در همه جای دیگر کار خواهد کرد."

رهبر شورا گفت که هنوز "سوالات بی‌پاسخ بزرگی" در رابطه با کارکنان مقامات محلی وجود دارد.

وی افزود: چه کسی افراد را استخدام می کند؟ آنها در کجا مستقر هستند؟ به چه کسانی پاسخگو هستند؟ تیم های شوراهای موجود و مشاغل محلی چه می شود؟ هنوز هیچ کدام از اینها مشخص نیست.

جین میگر، رهبر شورای شهر ادینبورگ گفت که بسیاری از سوالات بی پاسخ مانده اند

رهبر شورای شهر ادینبورگ، جین میگر، نیز سوالاتی دارد و نگران است که این طرح به سرعت انجام شود.

او گفت که مشخص نیست مقامات محلی چگونه کار می کنند و چگونه بودجه آنها تامین می شود.

میگر به بی‌بی‌سی اسکاتلند نیوز گفت: «این موضوع برای شورای ادینبورگ چه معنایی دارد باید دید.

"میزان زمانی چنین اصلاحات پیامد و گسترده ای خود را به بحث جدی و سنجیده با دولت اسکاتلند نمی دهد."

یازده هفته برای تصمیم گیری در مورد آینده خدمات عمومی در کشور پوچ است.

نورمن همپشایر، رهبر شورای لوتیان شرقی، می خواهد سیستم فعلی را حفظ کند

نورمن همپشایر، رهبر شورای لوتیان شرقی، گفت که دولت او از ساختار فعلی 32 مقام محلی حمایت می کند که توسط مشارکت های منطقه ای در اولویت هایی مانند توسعه اقتصادی و حمل و نقل تقویت شده است.

در طرف دیگر اسکاتلند، آرگیل و بوته یک شورای روستایی وسیع از نظر جغرافیایی است - از منطقه رفت و آمد گلاسکو تا جزایر کوچکی مانند تایر و ایونا امتداد دارد.

از قبل به دنبال گزینه هایی برای اصلاح بود.

به اصطلاح مدل مرجع واحد شورا و سایر خدمات عمومی محلی، مانند NHS، به طور رسمی گرد هم می آیند و بسیار نزدیکتر از حال حاضر کار می کنند. هنوز هم مشتاق این رویکرد است.

جیم لینچ، رهبر شورای آرگیل و بوت است که دارای بیشترین تعداد جزایر مسکونی در اسکاتلند است.

او از نشانه‌های دولت سوتیش که می‌خواهد "جهت مشترکی برای اصلاح خدمات عمومی مشخص کند" استقبال کرد.

اما لینچ افزود: «همچنین این سؤال وجود دارد که آیا مناطق بزرگ‌تر دولتی همچنان می‌توانند نیازها و هویت‌های محلی را منعکس کنند.

الن فورسون، رهبر شورای کلاکمنان شایر معتقد است که منطقه کنونی مرجع محلی کار می کند

یکی از شگفت‌انگیزترین نتایج سازمان‌دهی مجدد دولت محلی در دهه 1990، ایجاد شورای Clackannanshire بود.

کوچکترین شورای سرزمین اصلی که در اطراف آلوآ متمرکز است به حدود 52000 نفر خدمات ارائه می دهد.

الن فورسون، رهبر شورا، می‌گوید شورا نمی‌تواند چالش‌ها را نادیده بگیرد و همیشه مشتاق همکاری با شوراهای همسایه و سایر نهادهای عمومی است.

اما او معتقد است که خود منطقه شورا کار می کند.

او گفت: "ما به اندازه کافی بزرگ هستیم که بتوانیم به طور موثر ارائه دهیم، اما به اندازه کافی کوچک هستیم تا جوامع خود را درک کنیم، سریع پاسخ دهیم و ارتباط نزدیکی بین مردم محلی و کسانی که از طرف آنها تصمیم می گیرند حفظ کنیم."

واکنشی که تاکنون صورت گرفته است، پیش بینی شدت بحث را نشان می دهد که احتمالا پس از انتشار پیشنهادهای محکم، محتمل است.

بلر مک‌دوگال، نماینده حزب کارگر در شرق رنفروشایر، نسبت به خطر جذب شدن این منطقه - که شامل برخی از حومه‌های ثروتمند گلاسکو می‌شود - به چیزی که او از آن می‌ترسد که یک مقام شهری بزرگ‌تر باشد، هشدار داده است.

در دهه 1990، حزب کارگر برای نجات منطقه Strathclyde مبارزه کرد و با ترسیم مجدد مرزهای گلاسکو مخالفت کرد.

این سازماندهی مجدد با مخالفت اکثر نمایندگان مجلس اسکاتلند و بسیاری از اعضای دولت محلی اسکاتلند مواجه شد.

این بار این سطح از بحث بعید است.

پیشنهادات از هولیرود خواهد بود و SNP بیش از هر حزب دیگری شورایاری دارد.

اما اختیارات مقامات جدید، عملی بودن تغییر و جغرافیای ساده برخی از مناطق شورایی همچنان احتمالا بحث عظیمی را برانگیخته است.

شوراهای اسکاتلند با کمبود بودجه مواجه هستند. در منطقه شما چقدر بد است؟

Swinney چگونه دولت محلی و خدمات عمومی را "بازنویسی" خواهد کرد؟

Swinney تعداد تابلوهای بهداشتی را از 14 به دو کاهش می دهد