روزالیند اشفورد، خواننده اصلی مارتا و واندلاس، در ۸۳ سالگی درگذشت

روزالیند اشفورد، یکی از سه عضو اصلی مارتا و واندلا که در موسیقی کلاسیک موتاون مانند «رقصیدن در خیابان»، «موج گرما» و «جیمی مک» خوانده بودند، درگذشت. او 83 سال داشت.

دیترویت فری پرس گزارش داد، اشفورد که اهل دیترویت بود، سه شنبه به دلایل طبیعی در حومه شهر ردفورد درگذشت.

ریوز به روزنامه گفت: «از شنیدن خبر درگذشت روزالیند اشفورد بسیار متأسفم. "رزالیند نقش مهمی در روزهای اولیه مارتا و واندلاها ایفا کرد. صدای او برای همیشه از طریق ضبط های عالی ما با هم خواهد بود، و او دلتنگ خواهد شد اما هرگز فراموش نخواهد شد. خانواده موتاون ما به تازگی کمی کوچکتر شده اند. قلب من سنگین است." داستان‌های مرتبط سبک زندگی پیتر مکس، هنرمند پاپ روان‌گردان، در تلویزیون 88 درگذشت.

این سوپرانو در نزدیک به دوجین تک‌آهنگ 40 آهنگ برتر جدول R&B بیلبورد آواز خواند و در سال 1995 به همراه واندلاها به عنوان دومین گروه تمام زنانه به تالار مشاهیر راک اند رول راه یافت.

اشفورد متولد 2 سپتامبر 1943 بود و در دبیرستان ویلبر رایت تحصیل می کرد که او، آنت بیرد و گلوریا ویلیامز به عضویت گروه دخترانه دل فیس درآمدند که بعدا ریوز به آنها پیوست. این کوارتت همچنین با نام The Vels ضبط کرد.

در سال 1962، پس از خواندن نسخه پشتیبان برای ماروین گی و مری ولز، توسط بری گوردی، رئیس موتاون، به آنها پیشنهاد شد که یک قرارداد ضبط کنند و پس از جدایی ویلیامز، به عنوان سه نفر به نام مارتا و وندلاها پیش رفتند.

اولین موفقیت آنها، "بیا و این خاطرات را بگیر" در سال 1963 منتشر شد و به رتبه 29 در بیلبورد هات 100 و شماره 6 در نمودار R&B رسید. پس از آن سال، «موج گرما» (Love Is Like a) نامزد گرمی شد، که در رتبه‌های 4 و 1 در آن چارت‌ها قرار گرفت، و «Quicksand»، یکی دیگر از 10 آهنگ برتر.

پس از اینکه بتی کلی جای ریش را گرفت، مارتا و واندلاها با «رقصیدن در خیابان» به موفقیت خود ادامه دادند، که در تابستان 1964 به شماره 2 بیلبورد هات 100 رسید.

(«موج گرما» توسط لیندا رونشتات و فیل کالینز پوشش داده می شود، در حالی که «رقصیدن در خیابان» توسط افرادی مانند The Mamas & the Papas، Van Halen و Grateful Dead ضبط شده است.)

Martha and the Vandellas همچنین با آهنگ‌های "Nowhere to Run" در سال 1965، "I'm Ready for Love" در سال 1966 و "Jimmy Mack" در سال 1967 قبل از خروج اشفورد در سال 1969 به 10 نفر برتر در Hot 100 راه یافت.

بازماندگان شامل پسرش، دیمون، و چهار نوه هستند.