ریشه‌های کوچ‌نشینی: گلنور موکازانوا میراث خود را در فریز لندن می‌کاود
گولنور موکاجانوا، هنرمند، در همکاری با ترکیش ایرلاینز مجموعه پارچه‌ای در حال ادامه «بوساغا» را به فریز لندن ۲۰۲۶ آورد.
یک قطعه پارچه چه چیزهایی می‌تواند درباره این‌که از کجا آمده‌ایم، کجا بوده‌ایم و به کجا می‌رویم به ما بگوید؟در رویداد امسال فریز لندن که یکی از تاثیرگذارترین نمایشگاه‌های هنر معاصر در جهان به شمار می‌رود، گولنور موکاجانوا، هنرمند قزاق‌تبار مقیم برلین، این پرسش‌ها را از خلال مجموعه‌ای از آثار پارچه‌ای کاوش کرد که قرن‌ها تاریخ فرهنگی را در کنار هم قرار می‌دهند.این مجموعه با همکاری شرکت هواپیمایی ترکیش ایرلاینز با عنوان بوساغا: سفر در میان فرهنگ‌ها و زمان ارائه شده و شامل یک تابلوی سه‌لتی از مجموعه در حال ادامه بوساغا است که او از سال ۲۰۲۱ آغاز کرده است. عنوان اثر از واژه‌ای مشترک در زبان قزاقی و دیگر زبان‌های ترکی گرفته شده که به معنای «آستانه» است؛ نقطه گذار میان مکان‌ها، فرهنگ‌ها یا حتی وضعیت‌های متفاوت زیستی.در مرکز این آثار نمد قرار دارد؛ ماده‌ای که ریشه عمیقی در سنت‌های کوچ‌نشینی آسیای مرکزی دارد. نمد که به طور سنتی برای ساخت یورت‌ها استفاده می‌شد، نسل‌های متعدد از نیاکان هنرمند را هنگام سفر در چشم‌اندازهای پهناور در پناه خود گرفته است.موکاجانوا نمد دست‌ساز را با تکه‌هایی از پارچه‌های رنگارنگ که در سفرهایش در سراسر آسیا گردآوری کرده ترکیب می‌کند. او به جای دوختن یا چسباندن این قطعات، آنها را با سنجاق در جای خود ثابت می‌کند و حسی از شکنندگی می‌آفریند که یادآور این ایده است که چیزها قرار نیست همیشگی باشند.کار او همچنین از «توسکییز»، پرده دیواری سنتی قزاقی الهام می‌گیرد؛ اثر گلدوزی‌شده‌ای که معمولا سرشار از نمادپردازی است و با مفهوم حفاظت پیوند دارد. پژوهش او درباره هنر ایتالیایی قرن چهاردهم نیز بر این مجموعه تاثیر گذاشته، به‌ویژه فرش‌های پرنقشی که از آسیا به اروپا و در مسیر جاده ابریشم سفر کرده‌اند.