زنان یک روستای ساردینیا عمر بسیار طولانی دارند؛ پژوهشگران در پی علت‌اند
پژوهشگران می‌گویند بولوتانا، شهری با کمی بیش از ۲ هزار نفر جمعیت در جزیره ساردینیا، ممکن است به جمع مناطق طول عمر بالای جهان مثل اوکیناوا در ژاپن و ایکاریا در یونان بپیوندد.
زنان بولوتانا، شهر کوچکی در جزیره ایتالیایی ساردینیا، طبق یک مطالعه جدید می‌توانند امیدوار باشند تا ۹۱ سالگی عمر کنند؛ یعنی بیش از دو سال بیشتر از میانگین سنی زنان در سراسر ایتالیا.زنان این روستا همچنین سه برابر بیشتر از زنان دیگر مناطق ایتالیا شانس رسیدن به ۱۰۰ سالگی دارند.پژوهشگران برآورد کرده‌اند که ۱۳٫۸ درصد از زنانی که در بولوتانا به ۷۰ سال می‌رسند تا ۱۰۰ سالگی زنده می‌مانند؛ در حالی که این سهم در کل ایتالیا حدود ۳٫۵ درصد و در ایالات متحده ۳٫۶ درصد است.اس. جی. اولشانسکی از دانشکده بهداشت عمومی دانشگاه ایلینوی در شیکاگو گفت: «ما فکر می‌کنیم با طولانی‌ترین جمعیت زنِ دارای امید به زندگی در جهان روبه‌رو هستیم، یا دست‌کم بسیار نزدیک به آن.» در میان شاخص‌های بین‌المللی، زنان بولوتانا از نظر امید به زندگی باقی‌مانده در ۷۰ سالگی و شانس رسیدن به ۱۰۰ سالگی پس از هنگ‌کنگ در جایگاه دوم قرار گرفتند.بولوتانا ابتدا به دلیل تمرکز غیرمعمول افراد صد ساله خبرساز شد. در سال ۲۰۲۴ شش نفر ۱۰۰ ساله یا بیشتر در این روستا زندگی می‌کردند؛ رقمی که بنا بر برآورد پژوهشگران حدود ۱۱ برابر شیوع این گروه سنی در ایالات متحده است.این مطالعه که در نشریه Frontiers in Aging (منبع به زبان انگلیسی) منتشر شده، سوابق جمعیتی این روستا را که حدود ۲۳۰۰ نفر جمعیت دارد بررسی و الگوی مطلوبی از بقا در میان سالمندان، به‌ویژه زنان، بین سال‌های ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵ شناسایی کرده است.در این پژوهش، ۳۸ فرد صد ساله در میان ۳۰۶۰ نفر که بین سال‌های ۱۹۰۰ تا ۱۹۲۵ در بولوتانا متولد شده‌اند ثبت شد.نتایج نشان می‌دهد این جامعه می‌تواند نمایانگر یک «منطقه آبی» جدید باشد؛ اصطلاحی که به مناطقی با طول عمر غیرمعمول و تمرکز بالای افراد ۹۰ ساله و صد ساله اطلاق می‌شود.با این حال، هرچند مطالعه تأیید می‌کند که در بولوتانا اتفاقی غیرمعمول در جریان است، اما علت‌های دقیق این پدیده را مشخص نمی‌کند.با این وجود نویسندگان به چند عامل احتمالی اشاره می‌کنند که ممکن است نقش داشته باشد؛ از جمله الگوهای تغذیه، ژنتیک، فعالیت بدنی، حمایت خانوادگی و انسجام اجتماعی.بیشتر مواد غذایی به صورت محلی تولید می‌شود و شامل روغن زیتونِ سرشار از چربی‌های مفید است. خانواده‌ها غالبا در نزدیکی هم زندگی می‌کنند و انزوای اجتماعی به ندرت دیده می‌شود.اولشانسکی افزود: «در این جامعه صمیمی، مردم مراقب یکدیگر هستند. بیشتر رفت‌وآمدها با پیاده‌روی انجام می‌شود نه با رانندگی.»دیگر مناطق آبیشناسایی و تأیید «مناطق آبی» روندی بحث‌برانگیز و دشوار بوده، زیرا نیازمند ثبت و نگهداری گسترده و دقیق سوابق است.اولشانسکی گفت: «آنچه بولوتانا را استثنایی می‌کند، سوابق تاریخی شگفت‌انگیز آن است که به ما اجازه می‌دهد سن تولد و مرگ را با قطعیت ارزیابی کنیم. سوابق شهرداری و غسل تعمید به چند قرن قبل برمی‌گردد و به ما امکان داد سن‌ها را به طور مستقل راستی‌آزمایی کنیم.»از دیگر مناطق آبی که توسط پژوهشگران شناسایی و تأیید شده‌اند می‌توان به اوکیناوا در ژاپن، شبه‌جزیره نیکویا در کاستاریکا و ایکاریا در یونان اشاره کرد.در ساردینیا نیز یک منطقه آبی چهارم شناسایی شده که شامل شش روستا در بخش شرق مرکزی جزیره، در منطقه‌ای به نام اوگلیاسترا است.