ساعت زمستانی یا تابستانی: نظر علم درباره بهترین گزینه برای سلامت
کارشناسان می‌گویند اجرای دایمی ساعت استاندارد برای سلامت بهتر است و این در حالی است که بار دیگر قرار است آخر هفته ساعت‌ها را تغییر دهیم.
این آخر هفته در بسیاری از کشورها ساعت‌ها را یک ساعت به عقب می‌کشند تا پس از چند ماه اجرای ساعت تابستانی، به زمان زمستانی یا همان «زمان استاندارد» که بیشتر با موقعیت خورشید هماهنگ است، برگردند. تغییر ساعت سالی دو بار انجام می‌شود و با وجود تلاش‌های متعدد برای پایان دادن به آن، هر بهار و پاییز ساعت‌ها هنوز یک ساعت جابه‌جا می‌شوند.تغییر فصلی ساعت در جنگ جهانی اول برای صرفه‌جویی در مصرف انرژی برقرار شد و در دهه ۱۹۷۰ در بسیاری از کشورها دوباره اجرا شد.اما پژوهشگران اکنون درباره پیامدهای آن بر سلامت، به‌ویژه درباره تغییر ساعت در بهار، هشدار می‌دهند.با این حال تصمیم‌گیری درباره ادامه دادن یا ندادن این رویه فقط نخستین گام است.ریموند لام، استاد روان‌پزشکی در دانشگاه بریتیش کلمبیا و نویسنده اصلی یک تحلیل تازه منتشرشده (منبع به زبان انگلیسی) درباره تاثیرات ساعت تابستانی بر سلامت، گفت: «متوقف کردن تغییر ساعت یک مشکل را حل می‌کند اما یک تصمیم دیگر به‌وجود می‌آورد: این که در طول سال باید بر اساس کدام زمان زندگی کنیم؟» به گفته نویسندگان، حذف تغییرات ساعت، بی‌نظمی‌های کوتاه‌مدت را از بین می‌برد اما این نظام دائمی انتخاب‌شده است که پیامدهای مزمن و بلندمدت بر سلامت عمومی را تعیین می‌کند. در این مقاله آمده است: «شواهد مربوط به سلامت به نفع زمان استاندارد است، عمدتا به این دلیل که نور صبح برای ساعت بدن، خواب و خلق‌وخو اهمیت دارد.» هر دو گزینه مزایا و معایب خود را دارند: ثابت نگه‌داشتن ساعت تابستانی باعث می‌شود عصرها روشن‌تر بماند؛ امری که می‌تواند به تفریح، فعالیت‌های اجتماعی، رفت‌وآمد و برخی فعالیت‌های اقتصادی کمک کند. با این حال، چنین تصمیمی طلوع خورشید را هم یک ساعت عقب می‌اندازد و باعث می‌شود در زمستان شمار بیشتری از مردم در تاریکی از خواب بیدار شوند، به مدرسه بروند و سر کار بروند. رالف میستلبرگر، استاد روان‌شناسی در دانشگاه سایمون فریزر در کانادا، گفت: «ساعت‌های زیستی ما برای هماهنگ ماندن با چرخه ۲۴ ساعته به نور صبح نیاز دارند. ساعت تابستانی دائمی این نور را یک ساعت عقب می‌اندازد، درست در زمانی که صبح‌های زمستانی همین حالا هم تاریک‌تر هستند.» اجرای دائمی زمان استاندارد، طلوع‌های زودتر زمستان را حفظ می‌کند؛ طلوعی که به طور طبیعی با ریتم شبانه‌روزی انسان‌ها هماهنگ است و نور لازم صبحگاهی را برای همزمان نگه‌داشتن ساعت زیستی فراهم می‌کند.بر اساس این تحلیل، قرار گرفتن در معرض نور در صبح به جبران تمایل طبیعی ساعت زیستی به عقب‌افتادن کمک می‌کند و خواب‌آلودگی را کاهش می‌دهد و همچنین هوشیاری، کیفیت خواب و خلق‌وخو را تقویت می‌کند.این تحلیل، زمان استاندارد یا همان زمان زمستانی را بهترین گزینه از نظر سلامت معرفی می‌کند. الکساندرا چوی، مسئول سلامت پزشکی در شبکه خدمات بهداشتی ونکوور کاستال، گفت: «سیاست زمانی در واقع نوعی سیاست سلامت عمومی است.» او افزود: «اگر دولت‌ها ساعت تابستانی دائمی را انتخاب کنند، باید پیش از نخستین زمستان برای پیامدهای آن برنامه‌ریزی کنند؛ از ایمن‌تر کردن رفت‌وآمدهای صبحگاهی و زمان‌های شروع انعطاف‌پذیر گرفته تا پایش خواب، سلامت روان و آسیب‌ها.»