سانسورچی های طرفدار اسرائیل شروع به شکست می کنند

تحلیلگر سیاسی و نمایشنامه نویس فلسطینی.

برای چندین دهه، بزرگترین مزیت اسرائیل در غرب صرفا حمایت نظامی یا سیاسی نبود. قدرت روایت بود.

اسرائیل و حامیانش از نفوذ عظیمی بر مرزهای بحث قابل قبول در مورد فلسطین برخوردار بودند: کدام حادثه خشونت آمیز مورد توجه قرار گرفت، امنیت آن بیشترین اهمیت را داشت، کدام زمینه تاریخی مرتبط بود و مهمتر اینکه چه انتقادی از اسرائیل می توانست در انظار عمومی مجاز باشد.

آن قدرت از بین نرفته است. اما جنجال فوق‌العاده پیرامون حذف مکلمور از تور ایالات متحده اد شیران نشان می‌دهد که چقدر سریع در حال فرسایش است.

این واقعیت که رپر آمریکایی پس از صحبت در مورد فلسطین روی صحنه از تور کنار گذاشته شد به این معنی بود که سیستم قدیمی کار می کرد. یک میلیاردر قدرتمند مخالفت کرد. مکان ها فشار وارد کردند. این هنرمند از صحنه ناپدید شد.

چیزی که این بار متفاوت بود، واکنش منفی بود.

در پاسخ به سانسور، تمام اقدامات حمایتی باقی مانده در تور شیران کنار رفت. فینیاس، لوکاس گراهام، آرون رو و بئوگا همگی کناره گیری کردند. در همین حال، قیمت بلیط برای کنسرت های باقی مانده شیران کاهش یافت و در برخی موارد 50 درصد از ارزش خود را از دست داد، زیرا بسیاری از طرفداران احساس خشم کردند.

تلاش برای بیرون راندن «فلسطین آزاد» از صحنه منجر به این شد که فلسطین توجه بسیار بیشتری را به خود جلب کرد، هنرمندان یکی از بزرگترین تورهای جهان را رها کردند و بودجه بیشتری به سازمان‌های فلسطینی اهدا شد.

تلاش برای کنترل پیام خود پیام را تقویت کرد. و این به ما چیزی بسیار بزرگتر از نحوه رسیدگی به بحث ها در صنعت موسیقی را می گوید.

در بحبوحه نسل کشی خود در غزه، اسرائیل با بحران نه صرفا افکار عمومی، بلکه در کنترل روایت مواجه است.

تقریبا سه سال است که جهان شاهد کشته شدن فلسطینیان، آواره شدن و گرسنگی دادن آنها بوده است. محله ها مسطح شده، بیمارستان ها غرق شده اند و خانواده ها به طور مکرر از مکانی به مکان دیگر رانده شده اند. کمیسیون تحقیق سازمان ملل متحد به این نتیجه رسیده است که اسرائیل در غزه نسل کشی کرده است. دادگاه کیفری بین‌المللی حکم بازداشت بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل و یوآو گالانت، وزیر دفاع سابق رژیم صهیونیستی را به اتهام جنایات جنگی و جنایت علیه بشریت صادر کرده است.

روایت قدیمی به طور فزاینده‌ای با نیرویی مبارزه می‌کند که اسرائیل به راحتی نمی‌تواند آن را کنترل کند: مردم خودشان می‌توانند ببینند که چه اتفاقی می‌افتد.

روزنامه نگاران، پزشکان، والدین و شهروندان عادی فلسطینی دیگر برای روایت زندگی خود به طور کامل به دولت های غربی یا سازمان های رسانه ای مستقر وابسته نیستند. تصاویر، شهادت ها و اسناد مستقیما از غزه به میلیون ها تلفن در سراسر جهان سفر می کنند.

زمانی که مردم بتوانند عواقب قدرت را برای خود شاهد باشند، تبلیغات محدودیت هایی دارد. افکار عمومی به طور فزاینده ای این گسست را منعکس می کند.

نظرسنجی مرکز تحقیقات پیو در 36 کشور در سال جاری نشان داد که میانگین 67 درصد از پاسخ دهندگان دیدگاه نامطلوبی نسبت به اسرائیل داشتند. در بریتانیا 69 درصد، آلمان 73 درصد، ایتالیا 75 درصد و استرالیا 79 درصد بوده است. حتی در ایالات متحده، مهم ترین متحد اسرائیل، 60 درصد به اسرائیل نگاه نامطلوبی داشتند.

در میان افراد جوان تر، این تحول همچنان چشمگیرتر است. 74 درصد از آمریکایی های 18 تا 34 ساله که توسط Pew مورد بررسی قرار گرفتند، به اسرائیل نگاه نامطلوب داشتند، همچنین 78 درصد از جوانان بریتانیایی و 87 درصد از جوانان استرالیایی.

این بدان معنا نیست که همه از فلسطین حمایت می‌کنند یا در مورد چگونگی حل و فصل سیاسی توافق دارند. این بدان معناست که هزینه صحبت کردن برای فلسطین در حال کاهش است.

برای سال‌ها، سؤال ضمنی که هنرمندان، دانشگاهیان و دیگر شخصیت‌های عمومی که آشکارا از فلسطین حمایت می‌کردند این بود: چه چیزی را آماده از دست دادن هستید؟ رزرو شما؟ حمایت شما؟ شهرت شما؟ حرفه شما؟

هدف از چنین پیامدهایی بزرگتر از فرد بود. یک نفر را علنا تنبیه کنید و صدها نفر دیگر این هشدار را درک کرده و سکوت خواهند کرد.

اما بازدارندگی تنها زمانی کار می کند که مردم بازدارند.

این بار، آنها نبودند. و این فشار را بر سانسورچیان و کسانی که رعایت کردند، وارد کرد.

این واکنش شدید شیران را مجبور کرد که علنا درباره فلسطین صحبت کند. او روز شنبه، در جریان کنسرت خود در فیلادلفیا، جایی که مجبور بود تک نوازی کند، آنچه در غزه اتفاق می‌افتد را "غیر قابل توجیه" خواند.

صحبت کردن برای فلسطین همچنان می تواند هزینه حرفه ای داشته باشد. مکلمور به تازگی این را نشان داده است. اما به‌طور فزاینده‌ای، سانسورچی‌ها ممکن است متوجه شوند که خاموش کردن صداهای طرفدار فلسطین هزینه‌هایی نیز دارد.

به همین دلیل است که بحران داستانی اسرائیل عمیق‌تر از کاهش محبوبیت است.

قدرت قدیمی صرفا توانایی ساکت کردن فلسطینیان و کسانی که در کنار آنها ایستاده بودند نبود. این توانایی تعیین این بود که جهان چه گزارشی از فلسطین خواهد شنید. آن انحصار در حال شکستن است.

آنها موفق شدند مردی را که می گفت «فلسطین را آزاد کن» از صحنه حذف کنند. اما "فلسطین آزاد" بلندتر شد.

و این ممکن است واضح‌ترین نشانه‌ای باشد که اسرائیل به سادگی در حال از دست دادن استدلال نیست. در حال از دست دادن قدرت خود در داستان است.

نظرات بیان شده در این مقاله متعلق به خود نویسنده است و لزوما منعکس کننده موضع تحریریه الجزیره نیست.