سلامت جنسی جهانی: چرا دانش عمومی در مورد لذت و رفاه مهم است؟

ویرایش شده توسط لیزا لاک، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

برای دهه‌ها، بحث‌ها و تصمیم‌گیری‌ها در مورد دسترسی به پیشگیری از بارداری، سقط جنین، مراقبت‌های بهداشتی مادران، پیشگیری و درمان HIV، آموزش جامع جنسی، برابری جنسیتی و حفاظت از خشونت جنسی عمدتا در یک جهت جریان داشته است: از شمال جهانی به جنوب جهانی.

محققان، اهداکنندگان و سازمان‌های بین‌المللی برنامه‌هایی را صادر کرده‌اند، موفقیت را تعریف کرده‌اند و تعیین کرده‌اند که کدام سؤال مهم‌تر است. چگونه می توان از HIV پیشگیری کرد؟ چگونه می توان جذب داروهای ضد بارداری را افزایش داد؟ چگونه می توان مرگ و میر مادران را کاهش داد؟ توجه کمتری به سؤالات مربوط به لذت، میل یا آنچه که خود جوامع به عنوان رفاه جنسی تعریف می کنند، شده است.

و با وجود دهه‌ها سرمایه‌گذاری، بسیاری از بزرگترین چالش‌های سلامت جنسی در جهان باقی مانده‌اند. هر ساله بیش از 374 میلیون مورد جدید از چهار عفونت عمده مقاربتی وجود دارد. بیش از 1 میلیارد نفر در سراسر جهان با عفونت های مقاربتی زندگی می کنند. علاوه بر این، تخمین زده می شود که 225 میلیون زن که مایل به جلوگیری از بارداری هستند، هنوز از پیشگیری موثر از بارداری استفاده نمی کنند.

این اعداد باید باعث ایجاد یک سوال ناراحت کننده شوند. اگر چارچوب‌های غالبی که سلامت جنسی جهانی را هدایت می‌کنند، آنطور که بسیاری از محققان، اهداکنندگان و سیاست‌گذاران تصور می‌کنند مؤثر یا قدرت‌بخش نباشند، چه؟

این سوال همچنین از تجربیات خود ما به عنوان محققین سلامت جنسی و باروری در دانشگاه کلمبیا بیرون می‌آید. کار ما ما را در محیط های مختلف جهانی از جمله مشارکت قابل توجه در آفریقا برده است: از تحقیق در مورد اجرای واکسن HPV در کنیا و پیشگیری از HIV در موزامبیک تا همکاری با صندوق جمعیت سازمان ملل متحد و شرکای دانشگاهی، دولتی و غیردولتی در زمینه حقوق جنسی، لذت جنسی و سلامت جنسی.

تیم ما همچنین تخصص بومی سلامت و سیاست را از Aotearoa نیوزیلند، از جمله تحقیقات مبتنی بر رویکردهای Hauora Maori در مورد سلامت جنسی و باروری، به ارمغان می آورد.

این تجربیات به انگیزه تفسیر اخیر ما کمک کرد، که در آن بررسی می‌کنیم که چگونه تاریخ‌های استعماری، ساختارهای مالی نابرابر و سلسله‌مراتب تحقیقات جهانی شکل می‌دهند که در آن دانش تولید می‌شود و دانش آن مشروع تلقی می‌شود. ما استدلال می‌کنیم که جوامع جهانی جنوب به‌عنوان مکان‌هایی در نظر گرفته می‌شوند که در آن مداخلات ارائه می‌شوند تا جایی که ایده‌های جدید ظهور می‌کنند.

ما از نمونه هایی از جوامع مائوری، سومالی و غرب آفریقا استفاده می کنیم. ما نشان می‌دهیم که چگونه سنت‌های جهانی جنوب و بومی راه‌هایی برای درک بدن، تمایلات جنسی، رفاه و دانش ارائه می‌دهند که با رویکردهای کنونی متفاوت است و می‌تواند گسترش یابد.

ما توصیه می کنیم که سلامت جنسی جهانی باید فراتر از صرفا صادرات مداخلات باشد. در عوض، محققان، شاغلین و سرمایه‌گذاران باید در کنار جوامع برای ایجاد رویکردهای جدید همکاری کنند. این افراد باید به دانش محلی، سنت های فرهنگی، لذت و رفاه به عنوان مؤلفه های ضروری سلامت جنسی اهمیت دهند.

در بهداشت جهانی مدرن، اغلب تصور می‌شود که تخصص از کشورهای ثروتمند به سایرین سرازیر می‌شود. همانطور که در اعلامیه اخیر پورتو در مورد سلامت جنسی، حقوق و عدالت منعکس شده است، به رسمیت شناخته شده است که سلامت جنسی جهانی نیازمند همکاری عادلانه تر و رهبری مشترک است. با این حال، این عدم تعادل همچنان به اولویت‌های اهداکنندگان، بودجه و سیاست بین‌المللی شکل می‌دهد. اغلب جوامع را با اختیار کمی برای تعریف موفقیت بر اساس شرایط خود می‌گذارد.

تلاش‌های جهانی برای کاهش اچ‌آی‌وی، گسترش دسترسی به پیشگیری از بارداری و بهبود سلامت جنسی و باروری جان افراد بی‌شماری را نجات داده است. اما زمانی که مداخلات عمدتا حول اولویت‌های تعریف‌شده خارجی طراحی می‌شوند، می‌توانند آنچه را که مردم واقعا نیاز دارند، از دست بدهند. موفقیت فقط از طریق بروز اچ آی وی یا جذب داروهای ضد بارداری اندازه گیری می شود. لذت، صمیمیت، استقلال بدنی، انتخاب باروری و رفاه را نادیده می گیرد.

در برخی تنظیمات، این تمرکز محدود خشونت جنسی را نادیده گرفته و اولویت‌های محلی را به نفع برنامه‌های اهداکنندگان کنار گذاشته است. به عنوان مثال، در هائیتی، استثمار جنسی و سوء استفاده از زنان توسط نیروهای حافظ صلح سازمان ملل در بحبوحه شکاف های عمده در پاسخگویی و مراجعات قانونی ادامه یافت و بسیاری از بازماندگان را بدون راه های معنی دار برای عدالت رها کرد.

تلاش برای ایجاد همکاری بیشتر با جمعیت های هدف و ایجاد شاخص های جدید موفقیت وجود دارد. با این حال، خود پایگاه شواهد نشان دهنده عدم تعادل جغرافیایی است که ما توصیف می کنیم. در یک بررسی سیستماتیک از 33 مداخله فراگیر لذت، 25 مورد در ایالات متحده انجام شد. تعداد بسیار کمی در تنظیمات جهانی جنوب انجام شد.

با اذعان به اینکه چرا افراد رابطه جنسی دارند - نه صرفا خطراتی که امیدوارند از آنها اجتناب کنند - مداخلات می توانند همزمان با بهبود نتایج سلامتی مرتبط تر شوند.

به رسمیت شناخته شده است که برنامه های موثر سلامت جنسی را نمی توان به سادگی صادر کرد. برنامه ها با مشارکت جوامعی که بیشترین آسیب را دیده اند، در حال توسعه هستند.

بهداشت عمومی مدرن به بررسی‌ها، آزمایش‌های بالینی و داده‌های اپیدمیولوژیک متکی است. این رویکردها ضروری باقی می مانند، اما آنها تنها راه های درک جنسیت، بدن و رفاه نیستند.

محقق Ngāhuia Murphy از کیهان‌شناسی مائوری استفاده می‌کند تا روایت‌های استعماری را که قاعدگی و تولیدمثل زنان را شرم‌آور یا ناپاک نشان می‌دهند، به چالش بکشد. او در عوض آن را مقدس و حیات بخش توصیف می کند.

مینا سلامی، محقق و نویسنده فمینیست، برای «دانش حسی» استدلال می کند. او سنت‌های غالب اروپایی دانش «سخت» را با روش‌های شناخت مبتنی بر روابط، تجربه زیسته و بدن مقایسه می‌کند. این دانش تجسم یافته شامل احساسات شهودی، حرکت، عواطف، آیین ها و شیوه های آموخته شده اجتماعی است.

در سومالی، سنت های ادبی شفاهی از دیرباز به عنوان راهی برای به اشتراک گذاشتن دانش و مقاومت در برابر قدرت استعماری بوده است. همانطور که محققان شعر شفاهی سومالی استدلال کرده اند، شعر می تواند به عنوان منبع دانش در مورد سلامتی، بدن و تندرستی باشد. این به این دلیل نیست که جایگزین شواهد علمی می‌شود، بلکه به این دلیل است که ابعادی از تجربیات انسانی را که روش‌های مرسوم بهداشت عمومی اغلب از قلم می‌اندازند، نشان می‌دهد.

به همین ترتیب، سنت های دانش یوروبای نیجریه، دانش را به عنوان چیزی که از طریق حواس و همچنین عقل تجربه می شود، درک می کنند.

این سنت ها با کمک به محققان برای پرسیدن سوالات بهتر و طراحی برنامه های پاسخگوتر، علم را تکمیل می کنند.

جوامع جهانی جنوب را در مرکز تصمیم گیری سلامت جنسی قرار دهید. از درک جامعه از لذت، رفاه و تمایلات جنسی حمایت کنید. موفقیت باید فراتر از پیشگیری از بیماری سنجیده شود و شامل شادی، امنیت، صمیمیت، استقلال و تعلق باشد. بازیگران باید دیدگاه‌های ضد نژادپرستی، فمینیستی، LGBTQ+ و بومی را در خود جای دهند.

باید حمایت بیشتری برای مدل‌های مراقبت محلی طراحی‌شده وجود داشته باشد، به‌عنوان مثال، خدمات تحت رهبری جامعه که در آن سازمان‌های محلی به تعیین اینکه چه خدماتی ارائه می‌شوند، چگونه ارائه می‌شوند و چگونه موفقیت تعریف می‌شود، کمک می‌کنند. این باید همراه با تغییر بودجه و قدرت تصمیم گیری به سمت نهادهای جهانی جنوب باشد. محققان و سرمایه‌گذاران نیز باید به طور انتقادی بررسی کنند که چگونه موقعیت‌ها، مفروضات و قدرت نهادی خودشان تلاش‌ها را شکل می‌دهند.

مهمتر از همه، باید جوامع جهانی جنوب به عنوان معماران نوآوری به رسمیت شناخته شوند.

هیچ کدام از اینها به معنای ترک علم نیست. این به معنای گسترش آنچه به عنوان مدرک به حساب می آید و چه کسی می تواند آن را تولید کند. گردآوری تحقیقات دقیق با دانش بومی، تجربه زیسته و رهبری جامعه می تواند برنامه های سلامت جنسی را ایجاد کند که عادلانه تر و مؤثرتر هستند.

آینده سلامت جنسی جهانی باید کمتر به آموزش جنوب جهانی و بیشتر به یادگیری از آن بستگی داشته باشد.

لیسانس تاریخ هنر، کارشناسی ارشد فرهنگ مادی. سردبیر سابق موزه، پیراپزشک و هماهنگ کننده پیوند. ویرایش برای Science X از سال 2021. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.