سلامت روان اکنون یک ابزار بازاریابی برای کاهش وزن است

Noom، برنامه محبوب کاهش وزن، کاربران خود را ترغیب می کند که نه تنها وعده های غذایی خود را ثبت کنند و ورزش کنند، بلکه به نقاشی ها نیز خیره شوند. ویژگی «Mindful Art Break» شامل تصاویری از آثاری مانند زن با چتر کلود مونه - مادام مونه و پسرش و آسیاب افسون‌شده اثر فرانتس مارک است، که به نظر می‌رسد هیچ‌کدام ربطی به چربی بدن ندارند. کار تنفس، مدیتیشن و آموزش تکنیک های شناختی-رفتاری-درمانی نیز در این اپلیکیشن موجود است. یکی از کاربران، در گواهینامه ای که شرکت برای من ارسال کرد، گفت که Mindful Art Break به آنها کمک کرد "به چیزی غیر از کاهش وزن فکر کنند."

پس چرا یک شرکت کاهش وزن چنین برنامه ای را ارائه می دهد؟ Noom یک برنامه مستقل سلامت عاطفی به نام Noom Mood را در سال 2023 راه اندازی کرد، همان سالی که GLP-1 را به پیشنهادات خود اضافه کرد. امیلی پاسر، رئیس ارتباطات Noom، به من گفت: سپس، سال گذشته، این شرکت ابزارهای اصلی Mood را در برنامه شاخص "پس از مشاهده همپوشانی عمده با وزن، استرس و نیازهای مراقبت از خود" ادغام کرد. سایر خدمات کاهش وزن - به ویژه خدمات جدیدتر که داروهای GLP-1 را ارائه می دهند - به سلامت روان نیز وارد می شوند.

سلامت روان و وزن البته ارتباط نزدیکی با هم دارند. به عنوان فردی که بیش از یک دهه پیش با تمرینات قدرتی و درمان اختلال خوردن تقریبا 70 پوند از دست دادم، مطمئنا می توانم اهمیت حمایت از سلامت روان را در طول هر نوع تغییر بدن تأیید کنم. اما Noom و دیگر شرکت‌های مرتبط با وزن به یک استراتژی مشترک برای جذب مشتریان متمایل شده‌اند: یک شرکت کاهش وزن برای خوش‌مزه بودن (و موفقیت‌آمیز) اکنون باید به سلامت روانی مشتریان خود اهمیت دهد، نه فقط برای دور کمر آنها.

Wondr Health، یک پلت فرم کاهش وزن که با کارفرمایان همکاری می کند، اطلاعاتی را در مورد مدیریت استرس و اضطراب ارائه می دهد و می گوید که برنامه آن با "تغییر رفتار" آغاز می شود. Weight Watchers که سال گذشته اعلام ورشکستگی کرد، در ماه دسامبر "پلتفرم کاملا یکپارچه برای دوران GLP-1" خود را اعلام کرد، که شامل ویژگی‌های مربوط به سلامت رفتاری و پشتیبانی جامعه می‌شود. کیم بوید، مدیر ارشد پزشکی شرکت، به من گفت که کاهش وزن و سلامت روان نباید به عنوان یک موضوع جداگانه در نظر گرفته شود.

او گفت: «همه اینها در یک فرد اتفاق می‌افتد، و آن چیزها واقعا، واقعا به هم مرتبط هستند.

A. Janet Tomiyama، مدیر آزمایشگاه رژیم غذایی، استیگما و سلامت UCLA به من گفت: «بهزیستی ذهنی در حال حاضر یک روند بزرگ است، و من می‌توانم ببینم که چگونه می‌توان از آن سرمایه‌گذاری کرد.» صنایع دیگر در سال‌های اخیر دقیقا همین کار را انجام داده‌اند - به طرح‌های سلامتی «احساس خوب» Ulta Beauty و «نشان‌های علاقه» بامبل برای درمان و ذهن‌آگاهی مراجعه کنید. پیام در حال پخش احساسات گسترده است. در نظرسنجی می 2025، YouGov از ایالات متحده پرسید:

بزرگسالان برای رتبه بندی اینکه چقدر حالات مختلف وجودی یا رفتارها برای سلامت جسمانی کلی ضروری هستند. 79 درصد از پاسخ دهندگان گفتند که «داشتن سلامت روانی خوب» ضروری است. هنگامی که آکادمی ملی پزشکی ورزشی در ماه آوریل از مربیان شخصی پرسید که اهداف آنها برای مشتری معمولی آنها چیست، وضوح ذهنی و کاهش استرس درست کمتر از کاهش وزن و بسیار جلوتر از عملکرد ورزشی بود.

و با این حال، حمایت از سلامت روان از سوی یک شرکت کاهش وزن ممکن است ناسازگار به نظر برسد، زیرا ابزارهای کاهش وزن و انگیزه کاهش وزن از لحاظ تاریخی خلق و خوی افراد را بهبود نداده است. تومیاما گفت که در تحقیقی که در سال 2010 انجام داد، زمانی که زنان به طور تصادفی رژیم غذایی خود را شروع کردند، هورمون استرس کورتیزول افزایش یافت. به علاوه، تومیاما گفت، از آنجایی که بسیاری از افرادی که رژیم می گیرند، دوباره وزن خود را افزایش می دهند، در نهایت احساس می کنند که شکست خورده اند. او گفت: «ما شواهد علمی و علی داریم که نشان می‌دهد رژیم‌های غذایی سلامت روان افراد را خراب می‌کند.

بنابراین من تعجب نمی‌کنم که این شرکت‌ها از طریق پایگاه مشتریان خود متوجه این موضوع شده‌اند و متوجه می‌شوند که باید کاری در مورد آن انجام دهند.»

با این حال، اکنون بیش از هر زمان دیگری، کاهش وزن چشمگیر به هیچ وجه نیازی به رژیم غذایی ندارد. به جای کاهش کالری و مبارزه با گرسنگی مرتبط، افراد می توانند از GLP-1 استفاده کنند و با غذای کمتر احساس سیری کنند. یک مطالعه کوچک و بدون دارونما در مورد اینکه چگونه یک GLP-1 به نام لیراگلوتید بر خلق و خو و رفتار تأثیر می گذارد، نشان داد که این داروها به طور قابل توجهی علائم افسردگی را بهبود می بخشند.

اگرچه این تحقیق پیچیده است: مطالعات دیگر هیچ اثر قابل توجهی بر خلق و خو پیدا نکرده اند، و برخی دیگر نشان می دهند که در دوزهای بالا، GLP-1 احتمالا به دلیل اثرات کاهش دهنده دوپامین با خلق افسرده مرتبط است. به طور حکایتی، برخی از کاربران GLP-1 آنهدونی را تجربه می کنند. اما برخی دیگر خوش‌بین‌تر هستند، شاید به این دلیل که برخلاف رژیم‌های غذایی، داروها می‌توانند به اصطلاح صدای غذا را پایین بیاورند.

اثرات اجتماعی GLP-1 نیز کمتر از حد ساده است. از یک طرف، افرادی که اضافه وزن دارند یا چاقی دارند با انگ زیادی مواجه می شوند و می توان آنها را بد درمان کرد، که معروف است که برای سلامت روان شما ایده آل نیست. بنابراین شاید GLP-1 بتواند خلق و خو را به سادگی با این که راهی موثر برای کاهش وزن باشد، بهبود بخشد.

از سوی دیگر، Tomiyama مطالعه دیگری انجام داد که نشان داد افرادی که از طریق GLP-1 وزن کم می‌کنند، حتی بیشتر از افرادی که هرگز برای کاهش وزن تلاش نکرده‌اند، مورد انگ اجتماعی قرار می‌گیرند، شاید به دلیل این تصور که کاربران GLP-1 «راه آسان» را انتخاب کرده‌اند. افرادی که GLP-1 را کنار می گذارند و دوباره وزن اضافه می کنند نیز مورد انگ می باشند. بوید، از Weight Watchers، گفت که مبارزه مرتبط با سلامت روان که او بیشتر از مشتریان شرکت مشاهده می کند، شرمساری در مورد استفاده از GLP-1 است که به عنوان یک کد تقلب در نظر گرفته می شود.

او زنی را می‌شناسد که داروهای GLP-1 همسایه‌اش را در یخچالش ذخیره می‌کرد، زیرا همسایه نمی‌خواست شوهرش بداند که او آنها را مصرف می‌کرد.

پس جای تعجب نیست که افرادی که این داروها را مصرف می کنند ممکن است کمک بیشتری برای سلامت روان خود بخواهند. در یک نظرسنجی در سال 2024 از 300 کاربر GLP-1، 75 درصد گزارش کردند که به حمایت رفتاری-سلامتی علاقه مند هستند، و 63 درصد معتقد بودند که اگر آنها نیز چنین حمایتی را دریافت کنند، در حین مصرف GLP-1 به نتایج سلامت بهتری دست خواهند یافت. ممکنه درست بگن

اسپنسر نادولسکی، متخصص چاقی که یک پلتفرم آنلاین مدیریت وزن پزشکی را تأسیس کرده است که هم GLP-1 و هم حمایت رفتاری و عاطفی را ارائه می‌کند، به من گفت که حمایت روان‌شناختی «لزوما منجر به کاهش وزن بیشتر نمی‌شود، اما نتایج را در سایر حوزه‌های سفر کاهش وزن بهبود می‌بخشد»، از جمله کیفیت زندگی بیماران و احساسات کلی بیماران در مورد این روند.

دیدگاه بدبینانه - که من خودم آن را پذیرفته‌ام - این است که هر حرکتی برای سلامت روان توسط شرکتی که کاهش وزن (یا هر چیز دیگری) می‌فروشد، یک تاکتیک پوچ بازاریابی و فروش است. این مداخلات تا چه اندازه در حمایت از سلامت روان مشتریان مؤثر است و اینکه آیا شرکت‌ها در صورت خروج حمایت از سلامت روان از این برنامه‌ها به ارائه آن‌ها ادامه خواهند داد، باید دید. اما در تجربه من، کاهش وزن به تنهایی برای بهبود سلامت روان کافی نیست.

وقتی برای اختلال پرخوری ام تحت درمان قرار گرفتم، به دلیل اینکه کمتر غذا می خوردم و به شکلی که دوست داشتم ورزش می کردم، وزنم کم شد. به نظر می رسید طرز فکر و سبک زندگی من برای همیشه در حال تغییر است، زیرا در وهله اول از اضطراب و افسردگی صحبت می کردم که باعث پرخوری ام شد.

به زمان‌هایی فکر می‌کنم که در اوایل دهه 2000 در جلسات Weight Watchers با مادرم نشسته بودم، جایی که صحبت‌ها حول ترازو می‌چرخید - یا زمانی که یک دکتر به من گفت که «سالم‌تر غذا بخورم» تا وزن کم کنم بدون اینکه بپرسم در مورد تغذیه سالم چه می‌دانم یا چه فکر می‌کنم، یا اینکه چقدر برایم سخت بود زیرا من یک اختلال داشتم. خیلی خوب بود که کسی حتی وانمود کند که به احساسات من اهمیت می دهد. امیدواریم این نگرانی جدید از سوی شرکت ها پابرجا باشد.