سه تاریخ برای تصمیم گیری در مورد آینده اوکراین

در هشت هفته آینده، زمانی که زمستان اوکراین را فرا می گیرد، روسیه قصد دارد از هوای سرد به عنوان یک سلاح استفاده کند. کارخانه‌های تسلیحاتی این کشور قبلا موشک‌ها و پهپادهای کافی برای از بین بردن شبکه برق اوکراین و همچنین سیستم‌های گرمایشی که میلیون‌ها نفر برای گرم ماندن به آن تکیه می‌کنند ساخته‌اند. خانه های دور از جلو با کاهش دما برای ساکنان خود مرگبار خواهند شد.

در همان چارچوب زمانی، سه رویدادی که هزاران مایل دورتر اتفاق می‌افتند، می‌توانند آینده اوکراین را تعیین کنند. اولین مورد روز انتخابات آمریکاست که اکنون دو هفته دیگر است. رهبران کیف از این بیم دارند که اگر دموکرات‌ها در یک یا هر دو مجلس کنگره پیروز شوند، رئیس‌جمهور ترامپ ممکن است در آن هفته‌های پایانی کنترل کامل واشنگتن بر واشنگتن از سوی جمهوری‌خواهان، حتی بیشتر از این علیه آنها روی بیاورد. دومین اجلاس پیشنهادی در اواسط نوامبر در جنوب چین است، جایی که ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه می خواهد با ترامپ و رئیس جمهور چین، شی جین پینگ، برای برنامه ریزی چگونگی پایان دادن به جنگ - بدون داشتن صندلی برای اوکراین بر سر میز، ملاقات کند.

سومین اجلاس G20 در زمین گلف ترامپ در منطقه میامی است که قرار است در اواسط دسامبر برگزار شود. به گفته مشاوران، رئیس‌جمهور تصور می‌کند که بین پوتین و ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین در حین امضای قرارداد صلح، ایستادگی کند، حتی اگر او مجبور باشد اوکراین را برای انجام آن مسلح کند. یکی از مقامات اوکراینی که به شرط ناشناس ماندن صحبت می‌کرد تا صراحتا در مورد گفتگوهای داخلی صحبت کند، گفت: سخت است که از تصمیم‌گیری که آینده کشور را دیکته می‌کند غافل نشویم: «به نظر می‌رسد همه اینها بدون ما اتفاق می‌افتد.»

رئیس‌جمهور ایالات متحده که قبلا به خود می‌بالید که می‌تواند جنگ را در ۲۴ ساعت حل کند، برخی تحریم‌ها علیه روسیه را کنار گذاشته و با پوتین برای واردات گازوئیل از مسکو قرارداد بسته است و به ماشین جنگی روسیه کمک می‌کند. او و متحدانش کیف را تهدید کرده‌اند و از زلنسکی خواسته‌اند که حمله به پالایشگاه‌های نفت روسیه را متوقف کند، در غیر این صورت خطر از دست دادن دسترسی به اطلاعات، تسلیحات و ارتباطات ماهواره‌ای آمریکا که برای دفاع از خود استفاده می‌کند، خواهد بود. تقویم اکنون دشمن اوکراین است - و بنابراین، اوکراینی‌ها می‌ترسند، دونالد ترامپ است.

به نظر می رسد که جنگ تی رامپ در ایران شانس جمهوری خواهان را در میان دوره ای کاهش داده است. درگیری پایان ناپذیر و افزایش قیمت نفت و گاز ناشی از آن، تعداد نظرسنجی‌های حزب جمهوری‌خواه را کاهش داده و امید دموکرات‌ها را برای تصاحب هر دو اتاق کنگره تقویت کرده است. ترامپ که در تلاش‌های خود برای پایان دادن به این جنگ با مشکل مواجه شده بود، اخیرا تمرکز خود را به حل و فصل مناقشه اوکراین معطوف کرده است، تا حدی برای کاهش قیمت سوخت. اما روشی که او برای انجام این کار انتخاب کرده است، شگفتی ناخوشایندی را برای جمهوری خواهانش در اکتبر ایجاد کرده است. برای اولین بار برای ایالات متحده

رئیس جمهور، ترامپ در کنار یک دشمن سنتی، روسیه، بر سر دموکراسی قرار گرفته است که نه تنها برای موجودیت خود می جنگد، بلکه به عنوان سنگری در برابر یک جنگ گسترده تر عمل می کند. قرارداد گازوئیل ترامپ با پوتین تأثیر ناچیزی بر قیمت انرژی آمریکا خواهد داشت، اما یک راه نجات مالی برای مسکو است.

[ بخوانید: اوکراین مجموعه جدیدی از اهداف را پیدا می کند]

ترامپ خواستار آتش‌بس انرژی شده است - او حتی در اوایل این ماه اعلام کرد که هیچ مبنایی در واقعیت ندارد - اما خشم خود را کاملا بر حملات اوکراین به پالایشگاه‌های نفت روسیه متمرکز کرده است. او این حملات را مقصر افزایش قیمت انرژی می‌داند، در حالی که مقصر واقعی، یعنی توانایی ایران برای سرپیچی از ایالات متحده و بستن تنگه هرمز را نادیده می‌گیرد. سه نفر از نزدیکانش به ما گفته‌اند که او خودش را متقاعد کرده است که حملات اوکراین به پالایشگاه‌ها، تا حدی به‌منظور تضعیف شانس جمهوری‌خواهان در ماه آینده - و در نتیجه ترامپ - است.

رئیس جمهور حملات مسکو به شبکه برق اوکراین را نادیده گرفته است و دیروز، ساعاتی پس از حمله هواپیمای بدون سرنشین به یک پارک عمومی که منجر به کشته شدن شش نفر از جمله دو کودک شد، حملات مسکو به شهرهای اوکراین را کم اهمیت جلوه داد و اعلام کرد که روسیه «کار زیادی نکرده است». تصویری از یکی از کودکان کشته شده، یک کودک 1 ساله که در حالی که در کالسکه خود نشسته بود کشته شد، در سراسر جهان پخش شد.

ممکن است فشار بیشتری در راه باشد. دستیاران ترامپ تهدید کرده اند که از فروش تسلیحات خودداری می کنند مگر اینکه کیف هدف قرار دادن کارخانه های گازوئیل روسیه را متوقف کند. این هفته، دولت تصویب انتقال موشک هایی را که اوکراین برای دفاع خود به آن نیاز دارد، به تعویق انداخت. اوکراین در هفته گذشته گفته است که به طور مداوم هشدارهای اولیه حملات را دریافت نکرده است و دیگر دسترسی کامل به ماهواره استارشیلد ندارد، که مانع از توانایی آن در دفاع از خود در برابر ناوگان جدید هواپیماهای بدون سرنشین جت روسیه می شود. (وال استریت ژورنال امروز گزارش داد که خالق Starshield، ایلان ماسک، دستور کاهش سرعت را داده است.

کاخ سفید و ماسک پیش از این دخالت خود را رد کرده بودند.)

برخی در مدار ترامپ پیشنهاد کرده‌اند که ایالات متحده فراتر رفته و به اشتراک گذاری اطلاعات با اوکراین را متوقف کند. احترام ترامپ به پوتین موضوعی برای یک دهه بوده است، با این حال، این دور جدید کینه توزی مانع دیگری برای جمهوری خواهان در آستانه انتخابات قرار داده است. در اقدامی نادر از سرپیچی، تعداد انگشت شماری از حزب تصمیمات رئیس جمهور، از جمله اقدام او برای زیر پا گذاشتن لایحه تحریم های روسیه را که تنها یک ماه پیش به افتخار قهرمان آن، سناتور فقید لیندسی گراهام، امضا کرد، محکوم کردند.

خیانت سریع به میراث گراهام ضربه ای برای برخی از همکاران سنا او بود. دستیاران جمهوری خواه به ما گفتند که مرگ ناگهانی گراهام در ژوئیه باعث شد اوکراین پرطرفدارترین قهرمانش در حلقه درونی ترامپ باشد و هیچ کس برای پر کردن این خلأ قدمی برنخاسته است.

مایکل فرومن، که در دولت‌های کلینتون و اوباما کار می‌کرد و اکنون رئیس شورای روابط خارجی است، به ما گفت که قطع کردن کیف از تسلیحات یا اطلاعات آمریکا ممکن است در واقع جنگ را طولانی‌تر کند، زیرا «موضع اوکراین را در میز مذاکره تضعیف می‌کند و کمتر احتمال می‌دهد روسیه مایل به مذاکره در مورد هر یک از موضوعات کلیدی باقی مانده باشد».

مقامات هر دو حزب پیش بینی می کنند که دموکرات ها مجلس نمایندگان را در ماه آینده تصرف خواهند کرد. به نظر می رسد که سنا یک دستپاچه واقعی است. کیف نتایج را با دقت تماشا خواهد کرد. پیروزی دموکرات‌ها در ماه آینده احتمالا در درازمدت به کیف کمک خواهد کرد و برخی از اعضای امیدوارتر اردوگاه زلنسکی معتقدند که شکست‌های جمهوری‌خواهان می‌تواند ترامپ را مجبور کند بیشتر بر مسائل داخلی تمرکز کند و در نتیجه اوکراین را تنها بگذارد. اما ناظران دیگر در هر دو سوی اقیانوس اطلس می‌ترسند که برعکس آن نیز صادق باشد.

رئیس‌جمهوری بدون کنگره دوستانه بیشتر از سیاست خارجی عقب نشینی می‌کند، جایی که به کمک کمی از کاپیتول هیل نیاز دارد. در هر صورت، کنگره جدید تا 3 ژانویه برگزار نخواهد شد و ترامپ را برای دو ماه دیگر کنترل نمی‌کند و شاید انگیزه آن را داشته باشد تا قبل از اینکه حزبش به اقلیت حرکت کند، قدرت را در دست بگیرد. یک انتخابات ملی مهم دیگر برای دو سال نخواهد بود - زمان زیادی برای ترامپ برای فشار دادن به اوکراین بدون ترس از مجازات جمهوری خواهان توسط رأی دهندگان. یکی از متحدان خارج از ترامپ به ما گفت: «او در هر زمان ممکن است حواسش پرت شود. اما در حال حاضر، او از اوکراین عصبانی است و می‌خواهد زلنسکی برود.»

دو هفته پس از روز انتخابات، ترامپ قصد دارد سوار بر ایر فورس وان شود و برای یک سری اجلاس در آسیا حرکت کند. اوایل این ماه، ترامپ دستیاران کاخ سفید را که در تماس با وی برای تبریک تولد پوتین به او مشاوره داده بودند، رد کرد و هشدار داد که این اتفاق سود چندانی نخواهد داشت. در آن گفتگو، ترامپ قرارداد گازوئیل را مجاز کرد و پوتین چیزی بزرگتر را پیشنهاد کرد: نشست قدرت های بزرگ جهان برای تجزیه جهان. یا حداقل اوکراین.

پوتین پیشنهاد کرد که او، ترامپ و شی در اواسط نوامبر در حاشیه کنفرانس همکاری اقتصادی آسیا-اقیانوسیه در شنژن چین یک نشست سه جانبه برای بحث در مورد موضوعات مختلف از جمله اوکراین برگزار کنند. ترامپ دیروز به خبرنگاران گفت که آماده شرکت در این نشست است که اولین دیدار رو در رو او با پوتین از زمان نشست غیرمولد آنها در آلاسکا در سال گذشته است. جای تعجب نیست که ترامپ به این ایده کشیده شود. احترام او به پوتین تنها با توجه او به شی که ماه گذشته به شکلی مجلل در کاخ سفید میزبان او بود، قابل رقابت است.

او قبلا مجذوب ایده سه قدرت - چین، روسیه، ایالات متحده - برای تقسیم جهان به حوزه‌های نفوذ شده بود، اگرچه مسکو این روزها به سختی از نفوذ بین‌المللی واشنگتن یا پکن برخوردار است.

[بخوانید: رئیس جمهور محترم]

ایده دو اقتدارگرا و ستایشگر آنها در حال توطئه برای تکه تکه کردن کشورهای مستقل، بسیاری از غرب را نگران کرد. و کیف خواست، چگونه می‌توان آینده اوکراین را بدون کمک اوکراین تعیین کرد؟ اما برخی در مدار ترامپ از این ایده حمایت کرده‌اند و اوکراین را به‌عنوان پس‌آب‌های فاسد و بدون خودمختاری تحقیر می‌کنند. پوتین هرگز اوکراین را کشوری مشروع نمی‌دانست و ترامپ از سال 2019، زمانی که پس از فشار بر زلنسکی برای کشف اطلاعات مخرب درباره جو بایدن، رقیب سیاسی ترامپ، (برای اولین بار) استیضاح شد، کینه‌ای داشت.

او و همتای اوکراینی‌اش در اوایل دور دوم ریاست جمهوری ترامپ در کاخ سفید با هم رقابت کردند که باعث شد ایالات متحده برای مدت کوتاهی از اطلاعات خودداری کند. از آن زمان، زلنسکی سعی کرده است ترامپ را تملق بگوید تا در سمت خوبش بماند، اما این زیبایی‌ها از بین رفت زیرا رئیس‌جمهور آمریکا خواستار انتخاب رهبر جدید اوکراین شد.

بسیاری از کسانی که در مدار ترامپ هستند نسبت به وضعیت اسفناک اوکراین ابراز همدردی نمی کنند و جنگ را نه به عنوان نبردی برای نظم جهانی مدرن و مبتنی بر قوانین – با اصل اصلی آن که تصرف زمین را با زور ممنوع می کند – بلکه به عنوان مانعی برای معاملات تجاری آتی با روسیه می دانند که برخی از آنها می توانند اعضای حلقه داخلی رئیس جمهور را غنی کنند. وادار کردن اوکراین به توافق، حتی اگر به این معنی باشد که باید از ادعای خود در مورد دونباس چشم پوشی کند، راه هایی را برای معامله در مورد گازوئیل، مواد معدنی خاکی کمیاب و سایر منابع روسیه باز می کند. زلنسکی از هرگونه امتیاز ارضی خودداری کرده است.

یکی دیگر از مقامات اوکراینی به ما گفت: نگرانی ما این است که آنها به این کنفرانس به عنوان کنفرانس یالتا جدید نگاه می کنند تا جهان را به حوزه های نفوذ تقسیم کنند.

همانطور که هفته گذشته گزارش دادیم، جدول زمانی ایده آل ترامپ برای نوعی توافق صلح روسیه و اوکراین، در ماه دسامبر در نشست سران گروه 20 خواهد بود. اگر این قسمت از تاریخ اتفاق بیفتد، در یکی از املاک خود ترامپ اتفاق می‌افتد. در دوره اول ترامپ، او تلاش کرد تا میزبان G7 2020 در زمین گلف خود در دورال، درست خارج از میامی باشد. اما ترامپ این ایده را در بحبوحه واکنش دو حزبی نسبت به برنامه اش برای سود شخصی از این رویداد کنار گذاشت.

این بار زمزمه اعتراض جمهوری خواهان نسبت به انتخاب مکان ترامپ شنیده می شود، اما برخی از ایده دیگر رئیس جمهور برای نشست سران: دعوت از پوتین شکایت کرده اند. رهبر روسیه هنوز با حضورش موافقت نکرده است، اما اگر حاضر شود، این اولین باری است که از زمان حمله به اوکراین در یک نشست چندجانبه در یک کشور غربی شرکت می‌کند. این به او این امکان را می‌دهد تا گامی دیگر در کنار گذاشتن موقعیت خود به عنوان یک منحرف بین‌المللی بردارد، اگرچه تصور اینکه رهبران اروپایی مشتاق گفتگو با پوتین هستند دشوار است.

زلنسکی که قبلا متعهد به حضور در G20 شده است، به صراحت گفته است که حاضر است بدون توجه به محل برگزاری، با پوتین بنشیند تا توافقی برای پایان دادن به جنگ انجام دهد. اگر ترامپ در هشت هفته آینده راه خود را داشته باشد، ممکن است یک مذاکره نباشد، بلکه یک تسلیم باشد.