سه سال سلب مالکیت گسترده اسرائیل از فلسطینیان کرانه باختری

الاوساج، کرانه باختری اشغالی - در 23 سپتامبر، هفته‌ها قبل از انتخابات پارلمانی اسرائیل، وزرا و قانونگذاران در بالای تپه‌ای در کرانه باختری اشغالی گرد هم آمدند تا شهرک جدیدی به نام متزوکه ارتز را افتتاح کنند که طبق قوانین بین‌المللی غیرقانونی است. بزالل اسموتریچ، وزیر دارایی، از این مراسم برای ادای احترام به پاسگاه شهرک نشینان استفاده کرد که تسویه حساب نهایی را ممکن کرد.

اسموتریچ گفت: «اولین مهاجران پیشگامی که اینجا در مزرعه بودند... ما آنها را به عنوان بزرگترین شادی خود بالا می بریم. "این نشان می دهد که روش کار می کند: یک مزرعه ایجاد کنید، زمین را تصرف کنید، آن را آماده کنید، آن را به یک جامعه تبدیل کنید، به نقطه بعدی بروید. بسیاری از این قهرمانان وجود دارند - کسانی که ثابت می کنند که در زمینه املاک و مستغلات فعالیت نمی کنند. آنها در حال انجام صهیونیسم هستند."

Metzoke Eretz قبلا یک پاسگاه بود - نامی که به شهرک‌های یهودی حتی بر اساس قوانین اسرائیل غیرقانونی است - به نام نتزه هارل که در سال 2023 در وسط المراجات، یک جامعه بادیه‌نشین در زمین‌های خصوصی فلسطینی در شرق رام‌الله تأسیس شد. علیا ملیحات، 29 ساله، و دیگران از جامعه این مهاجران را به خوبی به یاد دارند. علیه که اکنون پس از آوارگی اجباری خود در ژوئیه 2025 در چادری در الاوساج در چند کیلومتری آن طرفتر زندگی می کند، گفت: «البته این پاسگاه نقش مهمی در جابجایی جوامع بادیه نشین فلسطینی در المراجات و مناطق شرقی رام الله داشت.

[شهرک نشینان نتزاهارل] در هر حمله ای که شهرک نشینان علیه خانواده ها انجام می دادند شرکت کردند و گوسفندان را تحت حمایت پلیس و ارتش اسرائیل مصادره کردند.

Dror Etkes، بنیانگذار NGO اسرائیلی Kerem Navot، گفت که توصیف اسموتریچ از "روش" خود به جز یک مورد نادیده گرفته شده است. اتکس گفت: «گفتمان سیاسی فصل اخراج [فلسطینیان] را نادیده می گیرد. آنها می‌خواهند این اتفاق بیفتد و می‌دانند که این اتفاق می‌افتد و اجازه می‌دهند این اتفاق بیفتد.»

هاآرتص گزارش داد که متزوکه ارتز یکی از 19 پایگاه است که توسط دولت نتانیاهو پس از اخراج خشونت‌آمیز فلسطینی‌های مجاور قانونی شده است.

جمال ملیحات، عموی 45 ساله علیا، با هشت نفر از بستگانش نشسته است که در خانه‌ای از بلوک‌های بتنی برهنه در الاوساج نشسته‌اند و دخترش سیور به دامان او آویزان است.

در زیر خط الراس، ردیف درختان جوان از یک شیب کشت شده به سمت کارخانه ای در پای تپه ها بالا می روند. خود این خط الراس سنگ و گرد و غبار است و اکنون حدود 25 خانواده از المراجات زندگی می کنند که در سه سال گذشته به اجبار آواره شده اند.

جمال، پدر هفت فرزند، گفت: «قبل از 7 اکتبر 2023 [حماس حماس به اسرائیل، و متعاقبا جنگ نسل کشی اسرائیل در غزه]، ما در مراتع بودیم - بدون آزار و اذیت، آزادانه رفت و آمد می کردیم. ما بهداشت و درمان داشتیم، مدرسه داشتیم، در همان اردوگاه آب داشتیم. زندگی یک میلیون بار بهتر از این بود.»

از 7 اکتبر، دولت اسراییل حملات خود را به کرانه باختری اشغالی افزایش داده است، در حالی که شهرک نشینان تا حد زیادی آزاد شده اند تا قتل عام علیه فلسطینی ها را با عقب نشینی اندکی از داخل اسرائیل دنبال کنند.

درست زیر پناهگاه جمال، تنها در سراشیبی، محمد قوانمه با همسر و هفت فرزندش زندگی می‌کند. توالت او کار نمی کند. او به مخازن آب متکی است و تقریبا برق ندارد. مسیر صخره‌ای منتهی به منطقه Mleihats برای رانندگی بسیار شیب‌دار است. او پس از حملات اخیر شهرک نشینان، اطراف خانه را حصار کشید و اکنون با نظارت مداوم هواپیماهای بدون سرنشین از سوی شهرک نشینان اسرائیلی مواجه است.

قوانمه اهل راس عین العوجه است که بزرگترین اجتماع بادیه نشینان در دره اردن مرکزی بوده است – آنقدر قوی که هماهنگ کنندگان امور بشردوستانه در اکتبر 2023 به الجزیره گفتند که آوارگی روستا بعید است. در عوض، بیش از 600 ساکن فلسطینی آن پس از حملات مکرر شهرک نشینان از چهار پاسگاه اطراف، بزرگترین اخراج بادیه نشینان را در سه سال گذشته تجربه کردند.

او گفت: "از کودکی من زمین باز بود. آب باز بود. ما با خوشحالی زندگی می کردیم. 10 کیلومتر، 15 کیلومتر را با گوسفندها چرا می کردیم و برمی گشتیم." "امروز ما نمی توانیم 500 متر از خانه برویم."

گله او از حدود 300 به حدود 100 گوسفند لاغر شده کاهش یافته است، که او اکنون باید به جای اینکه بگذارد آنها در زمین چرا کنند، علوفه بخرد.

چند صد متر فراتر از حصار قوانمه، یک تریلر سفید و چند کانتینر، یک پاسگاه اسراییلی را نشان می‌دهد که حدود شش ماه پیش روی تپه‌ای مشرف به بزرگراه 90 و خانواده‌های آواره در امتداد خط الراس ایجاد شد. قوانمه گفت دو ماه پیش سربازان به خانه او آمدند و به او گفتند که دیگر نمی تواند به بزرگراه رد شود. او گفت که شهرک نشینان "با ارتش هستند".

قوانمه گفت: «این جا را رها می کنی، به جای دیگری می روی و آن هم دنبالت می آید، همان مشکل حل نشده». هر سه ماه یک بار عملیات جابجایی انجام می‌شود.»

الاوساج قبلا به سختی به عنوان یک مکان مسکونی وجود داشت، اما بادیه نشینان از جوامع خالی از سکنه مختلف اکنون در این خط الرأس بایر، مشرف بر زمینی که عمدتا - باز هم - برای چرا ممنوع اعلام شده است، جمع شده اند.

آلگرا پاچکو، رئیس کنسرسیوم حفاظت از کرانه باختری، الاوساج را "اساسا یک اردوگاه آوارگان، یک کمپ آوارگان داخلی، که در کشورهای دیگر می بینیم. اما اینجا، فضای امنی وجود ندارد. هر جا که مردمی مانند الوسج بروند، توسط شهرک نشینان تعقیب می شوند یا چادرهایشان توسط اسرائیلی ها تخریب می شود."

او گفت: «بسیار دردناک بود که مقامات، مقامات فلسطینی، رهبران بین‌المللی متوجه شوند که این یک آوارگی جمعی است که در مقابل ما اتفاق می‌افتد و مردم جایی برای رفتن ندارند.»

در کرانه باختری، دفتر سازمان ملل متحد برای هماهنگی امور بشردوستانه (OCHA) حداقل 130 جامعه فلسطینی را به طور کامل یا جزئی به دلیل حملات شهرک نشینان و محدودیت های مربوطه از ژانویه 2023 آواره و بیش از 6400 نفر را از بین برده است. بر اساس گزارش کمیسیون استعمار و مقاومت دیوار فلسطین، از 7 اکتبر 2023 تقریبا 15000 حمله توسط شهرک نشینان صورت گرفته است که 66 فلسطینی توسط شهرک نشینان کشته شده اند. OCHA می گوید میزان حملات شهرک نشینان از حدود سه مورد در روز قبل از 7 اکتبر 2023 به تقریبا هفت مورد در روز در سال جاری افزایش یافته است.

افزایش جابجایی پس از اکتبر 2023 در اعداد آن سال نیز قابل مشاهده است. نزدیک به 80 درصد از فلسطینی‌هایی که در سال 2023 به دلیل خشونت شهرک‌نشینان آواره شده بودند، پس از 7 اکتبر ریشه کن شدند.

گزارشی توسط Peace Now و Kerem Navot نشان داد که پست‌های مزرعه‌ای اسرائیل تا پایان سال 2025 تقریبا 18 درصد از کرانه باختری را تصرف کرده‌اند. پاچکو گفت: «ما در مورد زمینی بزرگ‌تر از اندازه نوار غزه صحبت می‌کنیم.

او گفت: «آنچه ما شاهد آن هستیم یک پروژه مستمر و پایدار انتقال اجباری و کشتار جمعی است. تخریب‌ها و تخریب‌های مقامات اسرائیلی توسط ارتش اسرائیل و غیرنظامیان اسرائیلی – گروه‌های مسلح – در حال انجام تخریب‌ها و ایجاد ترس برای بیرون راندن مردم هستند.

گزارش سپتامبر B’Tselem توسط اسرائیلی غیر دولتی B’Tselem، «پروژه حذف»، این را به «طرح قاطع» اسموتریچ در سال 2017 مرتبط می‌کند، که به فلسطینی‌ها سه انتخاب ارائه می‌دهد: زندگی تحت برتری یهودیان، ترک یا مواجهه با سرکوب خشونت‌آمیز.

پاچکو گفت: «طرح اسموتریچ اجرا شده است. او دقیقا آنچه را که اکنون در جریان است بیان کرد و به موفقیت خود بسیار افتخار می کند. او اکنون می خواهد این موفقیت را به [مناطق دیگر کرانه باختری] و همچنین در گالیله [منطقه ای در اسرائیل با جمعیت زیادی از شهروندان فلسطینی اسرائیل] منتقل کند.

با اعمال اختیارات گسترده اسموتریچ بر کرانه باختری از طریق اداره شهرک سازی در وزارت دفاع، و رهبران فرماندهی نظامی اسرائیل در کرانه باختری که به طور فزاینده ای از سمت راست افراطی و خود پیشینه شهرک نشین می آیند، فلسطینیان در سراسر کرانه باختری همزیستی عمیق ارتش، پلیس، اداره و شهرک نشینان را در تدابیر سختگیرانه فلسطینی ها توصیف می کنند. جمال ملیحات گفت: «همه با هم کار می کنند، مانند یک سلول، که یکی دیگر را تکمیل می کند.

"ارتش، پلیس، شهرک نشینان - آنها کسانی هستند که آواره می شوند، آنها هستند که شهرک سازی می کنند، آنها کسانی هستند که در دزدی ها، در همه چیز شرکت می کنند. و ارتش آنها را پوشش می دهد."

الجزیره برای اظهار نظر درباره این قطعه با مقامات اسرائیلی تماس گرفته است، اما هنوز پاسخی دریافت نکرده است.

اسموتریچ بخشی یا تمام درآمدهای مالیاتی که اسرائیل برای تشکیلات خودگردان فلسطین جمع آوری می کند - تقریبا 60 درصد از درآمد خود - را در بیشتر سه سال گذشته دریغ کرده است. PA اکنون برای ارائه ابتدایی ترین خدمات تلاش می کند. در الاوصج و جاهای دیگر این به معنای کلاس هایی است که باز نمی شوند. قوانمه گفت: «مدرسه دولتی امروز تعطیل است، بدون حقوق.

اتوبوس مدرسه وجود ندارد. جمال گفت: خانواده ها هزینه حمل و نقل شخصی را می پردازند و «یک روز درس می خوانند، یک روز نه، بسته به روحیه راننده». آوارگان را بر روی تکه سنگی غیرقابل پذیرش تنها گذاشته است.

پاچکو گفت: فلسطینی‌ها در کرانه باختری هیچ حفاظتی ندارند. آنها کاملا در برابر حمله، اقدام به قتل، آتش‌سوزی، تهاجم به خانه‌هایشان آسیب‌پذیر هستند. ارتش اسرائیل قرار است از آنها محافظت کند و این کار را نمی‌کند. تشکیلات خودگردان فلسطین نمی‌تواند وارد شود و جامعه بین‌المللی از آنها محافظت نمی‌کند.»

قوانمه گفت: «ما شروع کردیم به این احساس که هیچ جایی ایمنی وجود ندارد. "ترس. ترور. آزار و اذیت. پاکسازی قومی. این چیزی است که ما احساس می کنیم."

در میان خلع ید، قوانمه به سرزمینی می نگرد که می داند پناهگاه خانواده اش نخواهد بود - تنها یک توقف موقت دیگر. الان یکی دو ماه و نیم یک بار برادر خودش را می بیند. او گفت: «تهدیدات زندگی بادیه نشینان تقریبا در حال انقراض است. ما اکنون در مناطقی زندگی می کنیم که از هم جدا شده اند.»

قوانمه گفت: سه سال است که روزی که می گذرد بهتر از روزی است که می آید. "دیروز بهتر از امروز است. امروز بهتر از فردا است."