پرش به محتوای اصلی

سوراخ اوزون سپتامبر بزرگترین سوراخ در 20 سال گذشته بود

فیزیک‌ارگ۱۴۰۵ مهر ۳, جمعه، ساعت ۱۶:۱۰حدود 5 دقیقه مطالعه

منطقه پوشیده شده توسط سوراخ اوزون قطب جنوب در ماه سپتامبر به بیش از 27 میلیون کیلومتر مربع (10.4 میلیون مایل مربع) رسید که دومین منطقه بزرگی است که در این زمان از سال مشاهده شده است.

توسط هانا ای.کسنیچ، آنیکا سپالا، دن اسمیل، مکالمه

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

منطقه پوشیده شده توسط سوراخ اوزون قطب جنوب در ماه سپتامبر به بیش از 27 میلیون کیلومتر مربع (10.4 میلیون مایل مربع) رسید که دومین منطقه بزرگی است که در این زمان از سال مشاهده شده است.

ما برای اولین بار در ماه می امسال، زمانی که تغییراتی را در گردش جوی مشاهده کردیم، یک سوراخ شدید ازن را پیش بینی کردیم. یک گرداب قطبی بسیار قوی و دمای سرد بالای قطب باعث رشد زودهنگام و سریع سوراخ ازن می شود.

اما مطمئن باشید که پروتکل مونترال - یک معاهده جهانی برجسته که برای محافظت از لایه اوزون با حذف تدریجی مواد مخرب لایه اوزون طراحی شده است - هنوز کار می کند.

سطح مواد مخرب لایه لایه ازن در استراتوسفر از زمان اوج خود در حدود سال 2000 حدود یک سوم کاهش یافته است.

با وجود مساحت بزرگتر، سوراخ ازن 2026 در گذشته به اعماق دیگر حفره های بزرگ ازن نرسیده است، به این معنی که به طور کلی ازن «مفقود» کمتری وجود دارد.

سوراخ اوزون امسال زودتر از حد متوسط ​​در ماه اوت شروع به رشد کرد و با دمای پایین در استراتوسفر همراه شد.

این سوراخ سپس از ابتدای سپتامبر به سرعت رشد کرد. مساحت آن 27.4 میلیون کیلومتر مربع (10.6 میلیون مایل مربع) تنها دو بار از آن فراتر رفته است: در سال 2000، سوراخ ازن برای مدت کوتاهی به بیش از 28 میلیون کیلومتر مربع (10.8 میلیون مایل مربع) رسید و در سال 2015، در اکتبر با 27.9 میلیون کیلومتر مربع (10.8 میلیون مایل مربع) به اوج خود رسید.

سوراخ اوزون در اوایل بهار در داخل گرداب قطبی استراتوسفر شکل می گیرد، الگوی باد شدیدی که هر زمستان شکل می گیرد و قطب جنوب و اقیانوس جنوبی را احاطه می کند.

دمای بسیار پایین داخل گرداب منجر به تشکیل ابرهای استراتوسفر قطبی می شود. واکنش‌های شیمیایی روی ذرات موجود در این نوع نادر ابر، سپس گازهای تخریب‌کننده ازن را فعال می‌کند.

پس از تشکیل، طول عمر سوراخ اوزون به میزان ایزوله شدن هوا در داخل گرداب قطبی بستگی دارد. یک گرداب سرد و قوی منجر به یک سوراخ ازن طولانی مدت می شود. بنابراین دینامیک اتمسفر در مقیاس بزرگ نقش کلیدی ایفا می کند.

از زمان امضای پروتکل مونترال در سال 1987، غلظت گازهای مخرب لایه ازن کاهش یافته است.

با این حال، دینامیک اتمسفر گاهی اوقات می تواند گرداب قطبی را قبل از بهار "آغاز" کند. در طول ماه های قبل، الگوهای جریان هوا می تواند تغییر کند و منجر به گرداب قوی تر و سردتر شود.

اگر این اتفاق بیفتد، حفره اوزون ممکن است بزرگتر و عمیق تر شود و حتی زمانی که لایه اوزون بهبود می یابد، بیشتر دوام بیاورد.

بهبود توانایی پیش‌بینی رویدادهای شدید حفره اوزون یک چالش علمی مداوم است.

تا ماه مه 2026، تغییرات در ترکیب اتمسفر مشاهده شده از ماهواره ها اولین نشانه ای بود که دینامیک اتمسفر در حال ایجاد گرداب قطبی است. ما یک سوراخ "بزرگ" ازن را برای سپتامبر 2026 پیش بینی کردیم.

تاکنون، مشاهدات سپتامبر با پیش‌بینی‌های اولیه ما مطابقت دارد. اما در ادامه چه اتفاقی خواهد افتاد؟

مگر اینکه شرایط جوی بالای قطب تغییر کند، ما انتظار یک فصل طولانی را داریم که یک حفره بزرگ تا اکتبر و نوامبر ادامه خواهد داشت. کار اخیر تیم ما به ما امکان می دهد کمیت کنیم که دینامیک اتمسفر چقدر سوراخ اوزون امسال را تشدید کرده است.

ما انتظار داریم سال 2026 در میان 10 فصل شدیدترین فصل سوراخ ازن در تمام دوران قرار گیرد.

یک سوراخ شدید ازن در سال 2026 کاملا غیرمنتظره نیست. از سال 2020 تا 2023، ما حفره‌های بزرگ و طولانی مدت ازن قطب جنوب را تجربه کردیم.

دود ناشی از آتش‌سوزی‌های استرالیا در سال‌های 2019-2020 و آئروسل‌های فوران لاسوفریر در سال 2021 در دریای کارائیب با تشدید تخریب لایه لایه ازن در آن سال‌ها مرتبط است.

فوران آتشفشان زیردریایی هونگا تونگا-هونگا هااپای در سال 2022 منجر به شروع زودهنگام فصل سوراخ ازن در سال 2023 شد. با در نظر گرفتن همه چیز، دهه 2020 یک دهه منحصر به فرد برای بازیابی ازن بوده است.

سوراخ ازن بر آب و هوا و آب و هوا در سراسر نیمکره جنوبی تأثیر می گذارد.

به دنبال یک سوراخ شدید ازن، یک الگوی آب و هوایی به نام حالت حلقوی جنوبی (SAM) به سمت فاز مثبت خود تغییر می‌کند و بادهای آرام‌تر و هوای گرم‌تر و مرطوب‌تر را به Aotearoa نیوزیلند، به‌ویژه در سواحل غربی می‌آورد. برای استرالیا، این به معنای افزایش بارندگی در امتداد سواحل جنوب شرقی است.

فاز مخالف می تواند منجر به حوادث شدید باد شود، مانند مجموعه ای از طوفان های مخرب که در اکتبر سال گذشته بخش هایی از نیوزیلند را درنوردید.

در درازمدت، پیش‌بینی می‌شود که حفره اوزون قطب جنوب تا قبل از سال 2090 به بهبود کامل برسد.

اما در سال های اخیر، سوراخ ازن به طور معمول تا اواخر بهار ادامه پیدا کرده است. تغییرات در دینامیک اتمسفر جهانی می‌تواند حفره‌های ازن طولانی‌تر را محتمل‌تر کند و جدول زمانی پیش‌بینی‌شده برای بازیابی ازن ممکن است جنبه‌های مهم این رفتار را از دست بدهد.

برای Aotearoa نیوزلند، این بدان معناست که سوراخ ازن برای چندین دهه دیگر بر بادها و دما در سواحل ما تأثیر می گذارد.

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.

خواندن متن کامل در فیزیک‌ارگبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

September's ozone hole was the biggest in 20 years

The area covered by the Antarctic ozone hole peaked at more than 27 million square kilometers (10.4 million square miles) in September, the second-largest area ever observed for this time of year.

همه‌ی اخبار علم