شبکه های برق منسوخ شده یک مانع بزرگ در انتقال انرژی های تجدیدپذیر است

آنتون ال. دلگادو، آسوشیتدپرس آنتون ال. دلگادو، آسوشیتدپرس

شبکه های برق منسوخ شده یک مانع بزرگ در انتقال به انرژی های تجدیدپذیر هستند، زیرا سیستم های قدیمی اغلب نمی توانند تمام برق را از منابع جدید و تمیزتر جذب کنند.

این موضوع تلاش‌های جهانی برای مهار تغییرات آب و هوایی را با کاهش سوخت‌های فسیلی و روی آوردن به انرژی‌های تجدیدپذیر مانند خورشیدی و بادی تهدید می‌کند. در مذاکرات آب و هوای سازمان ملل که این هفته آغاز می شود، ترکیه و استرالیا، میزبان مشترک، اهداف بلندپروازانه تری برای کاهش سوخت های فسیلی، نصب انرژی های تجدیدپذیر و ارتقای شبکه ها می خواهند.

نگرانی‌های شبکه در سال جاری با توجه به رقابت کشورها برای بهبود امنیت انرژی خود پس از جنگ ایران، فوریت بیشتری پیدا می‌کنند. سازمان ملل به تازگی ابتکار جدیدی را برای جمع آوری بودجه برای ارتقای شبکه در آفریقا و آسیای جنوب شرقی آغاز کرده است.

سلوین هارت، مشاور ویژه دبیرکل سازمان ملل متحد در زمینه اقدام اقلیمی، گفت: «اگر می‌خواهیم به اهداف اقلیمی، انرژی و توسعه نزدیک شویم، باید سرمایه‌گذاری‌های عظیم، عظیم و گسترده در شبکه‌ها افزایش یابد.»

در مذاکرات آب و هوایی سازمان ملل که در شهر تفریحی آنتالیا ترکیه برگزار شد، سازمان دهندگان شبکه های برق مدرن و قابل اعتماد را به عنوان "ستون ستون فقرات سیستم انرژی پاک" توصیف می کنند.

اما میلیاردها دلار برای ارتقاء شبکه های قدیمی نیاز است. این هزینه های سنگین می تواند مانع از تأسیسات بیشتر انرژی های تجدیدپذیر شود.

در جریان مجمع عمومی سازمان ملل در سپتامبر، این نهاد جهانی یک شتاب دهنده شبکه جهانی را راه اندازی کرد تا کمک مالی بین المللی برای زیرساخت های برق در آفریقا و آسیای جنوب شرقی را تسریع بخشد.

هارت گفت: «ما بسیار مطمئن هستیم که روند بلندمدت سرعت انتقال انرژی را تسریع می‌کند، اما ما به زیرساخت‌ها، شبکه‌ها و ذخیره‌سازی نیاز داریم تا واقعا همگام باشیم.

یان روزنو، استاد انرژی و سیاست آب و هوا در دانشگاه آکسفورد می گوید: «شبکه های برق به اندازه کافی برای افزایش تولید برق تجدیدپذیر آماده نشده اند. ما در گذشته از خود راضی بودیم و اکنون شبکه به یک گلوگاه واقعی تبدیل شده است.

شبکه های برق، برق را از نیروگاه ها به خانه ها از طریق شبکه ای از خطوط انتقال و توزیع، پست ها و ترانسفورماتورها تحویل می دهند.

بسیاری از شبکه‌های برق امروزی که در ابتدا پیرامون نیروگاه‌های بزرگ و متمرکز طراحی شده بودند، مانند جاده‌های یک طرفه ساخته می‌شدند و تولیدکنندگان برق را برای مصرف‌کنندگان ارسال می‌کردند. این شبکه‌های قدیمی یک‌طرفه تحت تأثیر افزایش تقاضا و رونق انرژی‌های تجدیدپذیر قرار گرفته‌اند.

شبکه ها دارای حداکثر ظرفیت برق هستند که می توانند با خیال راحت ذخیره، حمل و نقل و توزیع کنند. اگر یک شبکه در حال حاضر ظرفیت خود را داشته باشد، می توان به مزارع خورشیدی و بادی دستور داد تا تولید برق خود را محدود کنند، فرآیندی که به عنوان محدود کردن شناخته می شود.

چین و هند که مقادیر قابل توجهی از انرژی‌های تجدیدپذیر نصب کرده‌اند، به همین دلیل نمی‌توانند از مزایای ساخت عظیم استفاده کنند.

بر اساس گزارش گلوبال انرژی مانیتور و مرکز تحقیقات انرژی و هوای پاک، چین در نیمه اول سال 2026، 360 تراوات ساعت - نزدیک به تقاضای برق سالانه بریتانیا - برق بادی و خورشیدی را کاهش داد.

به گفته اندیشکده انرژی Ember، هند در طول 15 ماه از سال 2025 و 2026 به دلیل ناکافی بودن ظرفیت انتقال و ذخیره سازی، 11 تراوات ساعت تولید خورشیدی - برق کافی برای تامین انرژی حدود 10 میلیون خانه - را کاهش داد.

جیمز آبراهام در شورای انرژی، محیط زیست و آب مستقر در دهلی نو گفت که کاهش تولید خورشیدی و بادی در حالی که سوخت‌های فسیلی به تامین برق ادامه می‌دهند ضربه‌ای به تلاش‌های اقلیمی است، به‌ویژه از آنجایی که چین و هند از بزرگترین تولیدکنندگان گازهای گلخانه‌ای در جهان هستند.

برای دور شدن از سوخت‌های فسیلی، او گفت: "شما به تغییر شبکه نیاز دارید. شما نیاز به تغییر شبکه دارید."

ارتقاء شبکه‌های موجود برای انعطاف‌پذیری بیشتر می‌تواند کارایی را با اجازه دادن به جریان برق برای تنظیم عرضه و تقاضا افزایش دهد. این می تواند به مناطقی که انرژی خورشیدی و بادی مازاد دارند کمک کند تا آن را به مکان هایی با تقاضای بیشتر برق و منابع انرژی کمتر ارسال کنند.

شبکه‌های جدیدتر و انعطاف‌پذیرتر همچنین می‌توانند تبادل برق را با خانواده‌هایی که پنل‌های خورشیدی یا ذخیره‌سازی باتری دارند، برای شرکت‌های برق آسان‌تر کند.

اما بسیاری از کشورها نمی توانند این گام ها را بردارند، یا حداقل به اندازه کافی سریع نیستند، به گفته آبراهام، که گفت "نیاز اکنون است. این یک تنش زمانی است تا هر چیز دیگری."

گاهی هان با موسسه غیرانتفاعی Solutions for Our Climate مستقر در سئول گفت که شوک انرژی جنگ ایران برای انتقال انرژی، به ویژه در مناطق سخت آسیب دیده مانند آسیای جنوب شرقی، شتاب ایجاد کرد، اما سرمایه گذاری در انرژی های تجدیدپذیر در حال پیشی گرفتن از توسعه شبکه است.

او گفت: «تا زمانی که شبکه برق خود را در آسیا ارتقاء ندهیم، آسیا چاره‌ای جز تکیه بر نیروگاه‌های معمولی مانند گاز یا زغال سنگ نخواهد داشت.» اتکا به این نیروگاه ها، به ویژه با توجه به بحران انرژی، مزخرف است.

یکی از راه حل هایی که توسط انجمن کشورهای آسیای جنوب شرقی ترویج می شود، یک شبکه برق به هم پیوسته است که به کشورها اجازه می دهد تا به راحتی تجارت برق داشته باشند و در مقابل شوک های آتی محافظت کنند.

به گفته عبدالرازب داوود، مدیر اجرایی مرکز انرژی آسه آن، علاقه به این طرح بلندپروازانه، که هنوز در مراحل اولیه است، در حال افزایش است.

او گفت: "ما این بحران را داریم که منطقه را متحد می کند. شما به همسایگان خود نیاز دارید." این فرصتی برای ما است که واقعا همکاری را تقویت کنیم.»

از روزنامه نگاری قابل اعتماد و گفتگوی مدنی حمایت کنید.