شش کتاب که ارزش پیگیری دارد

بسیاری از خوانندگان مشتاق یک قانون شخصی دارند - مجموعه ای منحصر به فرد از کتاب هایی که برای لذت، تعلیم یا فرار به آن بازمی گردند. این فهرست‌ها تقریبا همیشه شامل آثاری با تمایز مردمی هستند، آثاری آن‌قدر باورنکردنی (و فوق‌العاده معروف) که گنجاندن آنها هیچ‌کس را شگفت‌زده نمی‌کند. اما این فهرست‌های خصوصی معمولا رمان‌هایی را نیز شامل می‌شوند که افراد کمی آن‌ها را به خوبی می‌شناسند یا اصلا می‌شناسند.

حجم انبوه مواد چاپی به این معنی است که کتابی که زمانی به درستی الهام‌بخش وقف بود، می‌تواند به سادگی از بین برود، یا حتی چاپ نشود – اما برای طرفداران وفادار آن، ناشناخته بودن یک اثر ممکن است ارزش خصوصی آن را افزایش دهد.

در زیر شش کتاب وجود دارد که به نظر من به طور ناعادلانه منتشر نشده است. این عناوین دیگر مد نیستند، اگر بوده باشند. آنها عمدتا خارج از گفتگوی ادبی امروزی وجود دارند. برخی از آنها توسط مطبوعات مستقل نجات یافته و تجدید چاپ شده اند. برخی از آنها را فقط در فروشگاه های کتاب های دست دوم یا در وب سایت های خاص می توان یافت. اما اگر موفق به خواندن یکی از این انتخاب ها شوید، با پیچیدگی رسمی و لذت هنری مواجه خواهید شد که ممکن است آنها را به مجموعه خود اضافه کند. چهره های انفرادی، اثر جیمز سالتر

تلویحا از نادیده گرفته شدن سالتر، چه رسد به فراموشی، احمقانه است: هم رمان زیبا و موفق او سال نور و هم رمان اروتیک A Sport and a Pastime سنگ محک باقی می مانند. اما من فکر می کنم که درخشش این دو اثر دیگر تلاش های استادانه از جمله چهره های انفرادی را از بین برده است. این رمان به دنبال ورنون رند، کوهنورد و سرگردانی است که وسواس در مورد صعود او را از جنبه های معمولی زندگی اش بیگانه می کند. نتیجه یک داستان لاغر و چخماق در مورد یک قانون شکن مدرن است، یک فرد تنهای ناامید و عجیب و غریب که همیشه با دنیا در تضاد است.

عظمت Solo Faces در این است که سالتر خود را به اندازه رند آزمایش می کند. کنترل بلاغی او به طور یکسان امداد و نجات کوهستانی اوج و مبارزات بین فردی را به تصویر می کشد و آن را زیبا می کند. این اثر پیچیده رای من را به عنوان بهترین رمان ورزشی که تا به حال نوشته شده است به دست آورد - و خوشبختانه هنوز در چاپ نورث پوینت پرس است.

پاساکالیا، اثر رابرت پینگت

Passacaglia کتاب مورد علاقه من برای بیرون آمدن از رمان نو است، جنبشی که نویسندگان آن معماری رمان نویسی - پیرنگ، گاهشماری، روایت خطی - را به منظور کشف احتمالات خلاقانه جدید پاره کردند. در این مورد، پینگت مارشال زبان و داستان‌های مبهم را برای جلوه‌ای به یاد ماندنی به کار می‌گیرد و از خوانندگانی که مایل به ورود به جعبه پازل او هستند، خواسته‌های هیجان‌انگیزی را ایجاد می‌کند. این کتاب درباره مردی به نام استاد است که بیشتر وقت خود را صرف مراقبه درباره مرگ اخیر «احمقی» می کند که با او زندگی می کرد.

همانطور که او خاطرات را ورق می زند، با پزشک محلی صحبت می کند و در دفترچه هایش می نویسد، مرگ کیفیتی نامشخص و رویایی پیدا می کند که مدت ها پس از پایان خواندن رمان با شما باقی می ماند. متأسفانه پاساکالیا به زبان انگلیسی چاپ نشده است، اگرچه سرد بودن لاکونیک آن ارزش ردیابی آن را بیشتر می کند.

[ بخوانید: شش اثر کلاسیک فرقه ای که باید بخوانید]

بارهای دیروز، اثر رابرت ام. کوتس

اگر کوتس در حافظه تاریخی باقی بماند، به عنوان پاورقی از نسل گمشده است - مردی که اولین بار ارنست همینگوی را به گرترود استاین معرفی کرد. با این حال، این یک میراث ناگوار برای یک تجربه‌گر ادبی جسور آمریکایی است که اولین رمانش در سال 1926، خوار تاریکی، «اولین رمان دادا به انگلیسی» نامیده شد. از آنجایی که کوتس سه دهه به عنوان منتقد هنری نیویورکر کار کرد، چیزی از زبان بصری یک نقاش در جملات عجیب و غریب و مورب او یافت می شود. رمان های مورد علاقه من «بارهای دیروز» است که استاین از تحسین کنندگان آن بود.

(او اعلام کرد: «بسیار هیجان‌انگیز است، زیرا مدرن است.») رمان هندرسون بی‌قرار را دنبال می‌کند، مرد جوانی که در منهتن سرگردان است، برای دور نگه داشتن ناامیدی از سالن‌های سخنگو و مهمانی‌های بی‌نظیر بازدید می‌کند. کوتس انرژی‌های شگفت‌انگیز شهر را جذب می‌کند و هیاهو را در طرح‌های غنی و کوبیستی ترتیب می‌دهد که شعارهای تبلیغاتی، تابلوهای مترو، ماشین‌های موتوری و مکالمات شنیده‌شده را بازتولید می‌کنند. پس از دهه‌ها چاپ، بارهای دیروز در سال 2020 توسط انتشارات شاعران سرسخت احیا شد.

این شاهکار مملو از عجیب‌وغریب‌های رسمی و سبک‌شناسی، نیویورک را به زبانی به تصویر می‌کشد که پس از گذشت تقریبا یک قرن هنوز احساس تازگی می‌کند.

شکارچی دیوانه، نوشته کی بویل

بویل مانند کوتس، عمدتا برخلاف میل خود، به عنوان عضوی از نسل گمشده شناخته می شد. او همچنین با کوتس در سرنوشت سقوط از مد شریک است. 14 رمان فشرده و روانشناختی او در نیم قرن گذشته به ناحق نادیده گرفته شده اند. هر کدام کمی شبیه داستان کوتاهی است که فضایی برای اجرا دارد: آن‌ها دارای فشرده‌سازی و شدت شاعرانه‌ای در آن فرم هستند. شکارچی دیوانه در حدود 140 صفحه، کهن الگویی است.

این داستان زندگی روستایی انگلیسی است که در آن دختری برای نجات یک اسب کور با شکوه مبارزه می کند، حتی اگر مادر سلطه گرش تصمیم گرفته است که این حیوان را زمین بگذارد. رمان هرگز تسلیم وسوسه ملودرام نمی شود و در عوض یک ظرافت اخلاقی محدود ارائه می دهد. نه به اندازه دیگر مدرنیست‌ها، رد کردن بویل آسان‌تر است - اما انتشار مجدد پوشکین پرس در سال 2024 به این معنی است که می‌توانید نقاشی‌های پر زرق و برق او را امتحان کنید، جایی که خواهید دید که بویل شایسته خواندن در کنار دیگر بزرگان آمریکایی زمان خود است.

[ بخوانید: این شش کتاب را بخوانید—فقط به ما اعتماد کنید]

با چشم‌های سگ من، اثر هیلدا هیلست

هیلست رمان هایی نوشت که با جنون، مرگ و فحاشی تشنج می کنند. آثار او، کوتاه و گیج کننده، مانند رویاهای ظالمانه می گشایند. آرامش خاصی همراه با سرگردانی برای خواندن پربار او ضروری است. این موضوع در مورد With My Dog-Eyes صدق می‌کند که به دنبال ماجرای آموس کرس، استاد ریاضیات است، که سکوت‌های طولانی و غیرقابل توضیح او در طول سخنرانی‌ها باعث شده است که رئیس دانشگاه او را به مرخصی اداری بگذارد.

از صفحه اول، هیلست شکاف‌های روان کرس را با طیفی از انتخاب‌های روایی ناآشنا به تصویر می‌کشد: تغییر زمان، جهش‌های اول به سوم شخص، جریان‌های آگاهی، و جهش‌های گیج‌کننده در زمان و شرایط. بعد از خواندن Hilst ممکن است دنیا برای شما متفاوت به نظر برسد. اگرچه بسیاری از رمان های او متأسفانه چاپ نشده اند، با چشمان سگ من از طریق خانه ملویل در دسترس است.

کارتریج مواظب، اثر جوزف مک الروی

مک‌الروی، با 96 سالگی، آخرین تایتان دوره‌ای به‌ویژه غنی در داستان‌های آمریکایی است. او احتمالا بیشتر به خاطر زنان و مردان بزرگش شناخته شده است، اثری بیش از 1000 صفحه که شهر نیویورک دهه 1970 را تحلیل و راپسودیزه می کند. این یک رمان عالی است؛ با این حال، طبق تجربه من، Lookout Cartridge مک‌الروی مورد علاقه طرفداران مک‌الروی است. Cartwright و Dagger، دو آمریکایی در انگلستان، مشغول فیلمبرداری یک فیلم تجربی هستند، نوعی متا مونتاژ از زندگی اواخر قرن بیستم که از عرفان محتاطانه تراوش می کند. شخصی فیلم را در معرض نور خورشید قرار داده و در نتیجه آن را از بین برده است.

(یا اینطوری داگر به کارترایت می گوید.) یک معمای وسواسی حول و حوش ویرانی فیلم آشکار می شود که در آن اشعار کلاسیک رمان پلیسی نیز تابیده شده و دور ریخته می شود. پاسخ ها به ندرت در دسترس هستند و اغلب شواهد صرفا فرصت دیگری برای مبهم سازی است. قهرمانان رمان در دام مثلث شوم قدرت هایی هستند که نمی توانند درک کنند. در حال حاضر چاپ نشده است، یک نسخه فیزیکی از Lookout Cartridge ارزش جستجو در فروشگاه کتاب های دست دوم محلی شما را دارد.