شش کتابی که باید دو بار بخوانید

در هفت سالی که به دانشجویان سال اول نویسندگی آموزش دادم، ترم را همیشه به همین ترتیب شروع می‌کردم: با درس‌هایی درباره نحوه خواندن انتقادی شروع می‌کردیم. برای کمک به آنها، مفهوم دایره هرمنوتیک را معرفی کردم - یک نام فلسفی فانتزی برای یک ایده ساده. برای درک معنای یک کتاب، خوانندگان باید جملات و پاراگراف های آن را تجزیه و تحلیل کنند، اما آن بخش ها را نمی توان بدون درک نحوه عملکرد آنها به عنوان یک کل تفسیر کرد. در عمل، این معمولا به معنای خواندن تا پایان و بازگشت درست به ابتدا است.

حلقه هرمنوتیک فقط برای دانشگاهیان نیست. این توضیح می دهد که چرا کنار گذاشتن برخی از رمان ها غیرممکن است. زمانی از آن استفاده می‌کنید که پس از رسیدن به صحنه‌ای کلیدی که آنچه فکر می‌کردید می‌دانید تغییر می‌دهد، به آغاز یک راز برمی‌گردید. گاهی اوقات یک پیچش داستان کاملا درک شما از یک شخصیت را تغییر می دهد و نمی توانید رمان را دوباره بخوانید، این بار با چشمان باز. شش کتاب زیر دارای راوی‌های غیرقابل اعتماد، تغییرات چشم‌انداز ناخوشایند، و آشکارسازی‌های آهسته هستند.

به محض اینکه آنها تمام می شوند، آنها می خواهند که فورا دوباره شروع شوند. خانه شیطان، نوشته جان دارنیل

دارنیل، نقش اول گروه مستقل کوه بزها، رمان سوم خود را به سادگی آغاز می کند. گیج چندلر، یک نویسنده جنایات واقعی که زمانی تحسین شده بود، در حال بو کشیدن چیزی است که ممکن است موفقیت بعدی او باشد: تحقیق در مورد یک قتل دوگانه حل نشده در سال 1986 در یک مغازه پورن فروشی سابق. حدود 20 سال بعد، چندلر به صحنه جنایت به نام "خانه شیطان" نقل مکان کرد تا خود را در داستان غرق کند. اما هرچه زمان بیشتری را صرف بررسی مطالب منبع وحشتناک خریداری شده از eBay می کند، بیشتر از کار خود ناراحت می شود.

سپس دارنیل خانه شیطان را از یک سری پیچ‌های تند به چپ پایین می‌آورد و هر بخش جدید شبیه کتاب خودش است: این متا رمان رشد می‌کند تا داستان جنایتی را که الهام‌بخش اولین کار چندلر بود، جادوگر سفید مورو بی، و یک افسانه ساختگی انگلیسی میانه با فونت گوتیک ارائه شود. بازگشت نهایی دارنیل به خانه شیطان - و محاسبه چندلر از هزینه‌های کندن تاریخ آن - کمتر شگفت‌انگیز نیست. خواننده باقی می‌ماند تا این ژانر جنایت واقعی را دوباره جمع کند، و سپس به معنای چیدمان قطعات پازل درهم و برهم در یک پرتره منسجم فکر کند.

[ بخوانید: 15 کتابی که از خواندن مجدد آنها پشیمان نخواهید شد]

Dirtbag، ماساچوست، اثر آیزاک فیتزجرالد

اگرچه کتاب خاطرات او با عنوان فرعی A Confessional است، و اگرچه با تجدید نظر در داستانی که او و خانواده‌اش درباره دوران کودکی‌اش تعریف می‌کردند، آغاز می‌شود، فیتزجرالد بلافاصله درد و رنج طولانی‌مدت تربیت پرفراز و نشیب خود را آشکار نمی‌کند. 11 مقاله اول بسیار آسیب پذیر هستند: فیتزجرالد می نویسد که او از یک رابطه زاده شده است. سالهای اولیه زندگی خود را در یک پناهگاه بی خانمان و سپس در مسکن کم درآمدی که توسط جنبش کارگران کاتولیک اداره می شد گذراند. به شمال مرکزی ماساچوست نقل مکان کرد، جایی که "خشونت راه حل، مشکل و پیامد بود". و قبل از 13 سالگی شروع به سوء مصرف الکل و مواد مخدر کرد

. اما همانطور که فیتزجرالد در آخرین مقاله، «داستان من» می نویسد، اینها صرفا «درخشش های گذشته» هستند، جایی که او کنترل کامل روایت زندگی خود را در دست می گیرد. فیتزجرالد در حالی که اعتراف می کند که از حقیقت کامل اجتناب کرده است، اعتراف کننده خودش می شود، کسی که قدرت بخشش دارد.

گاوآهن خود را بر روی استخوان های مردگان برانید، اثر اولگا توکارچوک، ترجمه آنتونیا لوید جونز

Janina Duszejko، زن مسن عجیب و غریبی که داستان هیجان انگیز نوآر این برنده جایزه نوبل را روایت می کند، به نظر می رسد بیش از حد درگیر ارادت خود به حیوانات، طالع بینی و شعر ویلیام بلیک است که نمی تواند خود را درگیر هر چیزی به اندازه یک آدم کثیف کند. اما زمانی که شکارچیان غیرقانونی در دهکده دورافتاده لهستانی دوسژکو در دره کلودزکو مرده می‌شوند، او می‌جنگد تا پلیس به نظریه جنایات او گوش دهد: حیواناتی که مدت‌ها در جنگل‌های مرزی دهکده خانه‌شان شده‌اند، انتقام خود را می‌گیرند.

در دستان توکارچوک، دوسژکو، همانطور که پلیس او را می بیند، «دیوانه دیوانه» نیست، بلکه یک پیامبر است – تنها کسی که می تواند ببیند که «حیوانات حس بسیار قوی عدالت دارند». در یک گذر دوم، با آگاهی کامل از اینکه چرا Duszejko اینقدر درگیر تحقیقات قتل شده است، بهتر می توانید درک کنید که چگونه Tokarczuk شکل معمولی این تریلر را با تأملی فلسفی در مورد اینکه چگونه انسان ها با تخریب دنیای طبیعی بیش از حد راحت شده اند را زیر و رو می کند.

[ بخوانید: موردی برای بازخوانی کلاسیک دبیرستان ]

دوست داشتنی و دلتنگ، اثر سوزی بویت

پس از دیدن کتاب «عشق و دلتنگی» که بارها و بارها توسط منتقدان دیگر به عنوان رمانی تأثیرگذار و جذاب درباره لذت های مراقبت از توصیه شده بود، دیدم، رمانی که آنها ناامید بودند درباره آن صحبت کنند، انتخاب کردم. این کتاب - که عمدتا توسط یک معلم مدرسه میانسال به نام روث روایت می‌شود، در حالی که او سرپرستی نوه‌اش لیلی را از دختر معتادش به مواد مخدر النور به عهده می‌گیرد - واقعا تکان‌دهنده و جذاب است.

روت پس از این که تصمیم می گیرد که لیلی "قرار نیست دوران کودکی ضماد، خدماتی اصلاح کننده، ضایعات و موقتی داشته باشد، یک زندگی خانگی دنج ایجاد می کند." با این حال، در زیر این خوشبختی خانگی، سیم زنده حضور و غیاب النور است، و خواننده مجبور می‌شود تعجب کند که لیلی چگونه تحت تأثیر همه عشق مادرانه روت قرار گرفته است. سپس، در فصل آخر، بویت افسار روایت را به لیلی نوجوان می‌سپارد و بار تازه‌ای را به همه چیزهای قبلی اضافه می‌کند. جای تعجب نیست که ما نمی توانیم در مورد آن صحبت نکنیم.

She’s Under Here: A Love Story, Horror Story, Reckoning اثر کارن پالمر

اولین باری که خاطرات پالمر را در مورد فرار از شوهر سابق بدرفتارش و هویتی جدید خواندم، به سختی به سراغم آمد. من به طور کامل در بازگویی او از 14 سال خطرناک ازدواج غرق شدم - از جمله صحنه دلخراشی از سابقش که اسلحه را به شکم حامله‌اش گرفته بود - پس از آن که او با دخترانش فرار کرد، عذاب تشدید شد. اما این خاطرات زنده ماندن از خشونت خانگی و سپس کنار آمدن با هزینه‌های شروع کامل، از جمله شناسنامه‌های جعلی و داستان زندگی جعلی، شایسته ماندگاری است، درست همانطور که ترس پالمر برای چندین دهه با او باقی ماند.

تنها در دومین مطالعه‌ام، زمانی که با پالمر به سواحل امن‌تر رسیدم، توانستم شک و تردیدهای مداوم نویسنده را در مورد انتخاب‌هایی که مجبور به انجام آن‌ها کرده بود، و همچنین مراقبه‌های آزاردهنده‌اش درباره چرایی ماندن او برای مدت طولانی را درک کنم.

[ بخوانید: بازخوانی کتاب‌های دوران کودکی به بزرگسالان درباره خودشان چه می‌آموزد]

ابتدا زنان و کودکان، اثر آلینا گرابوفسکی

شهر ساحلی رو به زوال خیالی Nashquitten، ماساچوست، جایی است که «به نظر می رسید هر ماه یک مرگ در آن رخ می دهد» - مصرف بیش از حد مواد افیونی، رانندگی در حالت مستی، خودکشی. اما مرگ مرموز هنرمند مشتاق لوسی اندرسون در یک مهمانی دبیرستانی خودنمایی می کند. گرابوفسکی موج‌ها و شکاف‌هایی را دنبال می‌کند که منجر به مرگ لوسی و بعد از آن شد، از طریق ساختاری شبیه راشومون، بین دیدگاه‌های 10 دختر و زن مختلف مرتبط با لوسی تغییر می‌کند: همکلاسی‌اش، مشاور راهنمایی‌اش، بهترین دوستش، مادرش.

داستان هر یک از راوی‌ها گوشه‌ای از آنچه در آن مهمانی رخ داده است را ارائه می‌دهد، با این حال دیدگاه‌های آن‌ها متناقض و به طرز ناامیدکننده‌ای مغرضانه است و هر کدام درک خواننده را از آنچه قبلا آمده است، رنگ‌آمیزی می‌کند. زنان و کودکان اول کمتر یک معما است تا یک کالیدوسکوپ، و چندین دیدگاه ناهمسو اما به هم پیوسته از حقیقت را ارائه می دهد. رضایت از هیچ افشای قطعی از اتفاقی که برای لوسی رخ داده نیست، بلکه از آشکار شدن چگونگی تأثیر همه این کاراکترها و داستان‌ها بر یکدیگر حاصل می‌شود - چیزی که تنها زمانی واقعا می‌توانید درک کنید که کتاب را تمام کرده باشید و به صفحه اول برگردید.