شهرک نشینان اسرائیلی زیتون های فلسطینی و سنت های برداشت آنها را می برند

رام الله، کرانه باختری اشغالی - ویدئویی که در گروه های شهرک نشین اسرائیلی به اشتراک گذاشته شده است، دو مرد را نشان می دهد که با چوب های بلند چوبی به درخت زیتون ضربه می زنند. آنها با لبخند زدن و تبریک به یکدیگر سعی می کنند زیتون ها را به زمین بزنند. آنها نتیجه را "روغن زیتون خالص" می نامند.

اما همانطور که بشار قاریوتی، فعال فلسطینی توضیح داد، این دو مرد نه زمین، نه درخت یا زیتون دارند.

آنها شهرک نشینان اسرائیلی هستند که در روستای قریوت، در شمال کرانه باختری اشغالی، یک پایگاه غیرقانونی شهرک سازی در املاک خصوصی ایجاد کردند و به داخل این باغ زیتون راه یافتند، در فاصله 200 متری (656 فوت) از خانه های فلسطینی ها.

یکی از دو مرد حاضر در ویدئو به زبان عبری می‌گوید: «حدود سه سال است که هیچ‌کس به اینجا نزدیک نشده است، خدا را شکر.

فلسطینی‌های محلی این مرد را به نام می‌شناسند و او کاری برای پنهان کردنش انجام نمی‌دهد. این مرد آویچای سوئیسا، یک شهرک نشین اسرائیلی است که توسط اتحادیه اروپا، بریتانیا - و قبلا توسط ایالات متحده تحریم شده است - که مزرعه ای را در این پست اداره می کند. بیش از یک سال و نیم پیش تأسیس شد و ویدیوهایی مانند این به سوئیسا کمک می کند تا برای آن کمک های مالی جمع کند.

او در صفحه مبارزات انتخاباتی خود می گوید که هدف بازسازی و گسترش مزرعه ای است که زمانی توسط ارتش اسرائیل برچیده شد تا از افتادن آن به دست دشمن جلوگیری شود.

سوئیسا در این ویدئو گفت: "ما به تدریج شروع به کار به سمت منطقه می کنیم."

اما این زمین متعلق به فلسطینی‌ها - ساکنان قریوت - است که از زمان آغاز جنگ نسل‌کشی غزه در اکتبر 2023 تاکنون نتوانسته‌اند به آن دسترسی پیدا کنند.

قاریوتی توضیح داد: پس از شکایت ما، ارتش چند روز پیش این منطقه را منطقه بسته نظامی اعلام کرد، بنابراین شهرک نشینان برای دزدی به سرزمین‌های دیگر و زیتون‌های دیگر می‌روند.

سوئیسا و دیگران بخشی از جنبش رو به رشد مهاجران هستند که مبارزات خود را علیه برداشت زیتون تشدید کرده اند. این کمپین که بخشی از قتل عام شهرک نشینان علیه فلسطینیان در کرانه باختری است، فصل برداشت زیتون در ماه اکتبر را به منبع ترس و خطر تبدیل کرده است.

بسیاری از فلسطینیان در کرانه باختری اشغالی امسال را بدترین سال از نظر حملات شهرک نشینان توصیف می کنند و فصل به سختی آغاز شده است.

روز چهارشنبه، شهرک نشینان مسلح اسرائیلی سوار بر تراکتور به اراضی بین روستاهای رامین و برقع در شمال کرانه باختری اشغالی یورش بردند. آنها به سمت کشاورزانی که به سمت درختانشان می رفتند آتش گشودند.

علی بذری کشاورز 44 ساله کشته شد. خانواده می‌گویند تنها «جرم» او تلاش برای چیدن زیتون‌هایش بود.

شاهدان می گویند ارتش اسرائیل از رسیدن آمبولانس ها به مجروحان جلوگیری کرد. فلسطینی ها مجبور شدند مجروحان را از طریق کوه ها به بیمارستان ها منتقل کنند.

گروه حقوق اسرائیلی یش دین می گوید که 109 مورد خشونت را که مستقیما مربوط به برداشت محصول است در 75 جامعه فلسطینی بین 27 سپتامبر تا 6 اکتبر ثبت کرده است که به طور متوسط ​​11 مورد در روز است.

شهرک نشینان اسرائیلی به طور فزاینده ای تلاش می کنند تا آیین های فصل برداشت زیتون را بپذیرند و در عین حال فلسطینی هایی را که نسل ها این سنت ها را حفظ کرده اند، بیرون برانند.

چندین مزرعه جدید در کرانه باختری اشغالی ایجاد شده است. یکی ویدیوهایی از زیتون در حال فشرده شدن به اشتراک می گذارد. برخی دیگر از اسرائیلی‌ها دعوت می‌کنند تا به این تجربه «پیوستن» شوند.

فلسطینی‌ها می‌گویند که ویدئوهای پخش شده نشان‌دهنده بی‌اعتنایی به مالکان واقعی زمین‌هایی است که توسط شهرک‌نشینان گرفته شده است، و تلاشی آشکار برای تصاحب فصل، تقلید از آیین‌های آن و ادعای مالکیت آن‌ها متعلق به خود است.

این مناسک - چیزهایی مانند چیدن دسته جمعی، آواز خواندن، و وعده های غذایی مشترک در مزارع - ریشه در ارتباط عمیق با زمین دارند.

فصل برداشت زیتون ممکن است با سختی کار و ساعات طولانی زیر نور خورشید، زمان طاقت فرسایی از سال برای فلسطینی ها باشد، اما فصلی پربار است. کشاورزان زیتون به طور سنتی برای گردهمایی های خانوادگی گرد هم می آیند و همسایه ها و دوستان داوطلب می شوند تا به یکدیگر در برداشت زیتون کمک کنند، این سنت فرهنگی معروف به "یونه" است.

فصل یک عنصر ساده دارد، با بحث هایی در مورد اینکه زمین چه کسی بهترین روغن را تولید می کند، چه کسی باید بیشترین هزینه را بپردازد، و چه کسی می داند چگونه بیشترین زیتون را بچیند و هیچ کدام را روی زمین نریزد.

نسل‌های قدیمی‌تر درس‌هایی از تاریخ را منتقل می‌کنند، مانند بهترین زمان برای برداشت و نحوه پرورش درختان - دانش موروثی از آب و هوا، کشاورزی و خود زمین.

یک ضرب المثل معروف عربی می گوید: "آنها کاشتند تا ما بخوریم. ما می کاریم تا آنها بخورند." این امر تداوم این میراث و مسئولیت در قبال نسل های آینده را برجسته می کند.

این درختان، که قرار است محافظت شوند، پرورش یابند و منتقل شوند، نه تنها توسط مهاجران، بلکه توسط سربازان نیز از بین می روند.

حازم صناف، 61 ساله، روی تپه ای نزدیک در روستای بیت ریما ایستاده بود و در اواخر سپتامبر، پس از دریافت دستور نظامی اسرائیل، شاهد شخم زدن بولدوزرهای اسرائیلی در زمین های او بود. بولدوزرها بیش از 400 درخت متعلق به حازم و همسایه اش را که برخی از آنها ده ها سال قدمت داشتند و تنها منبع درآمد او بودند، تخریب و ریشه کن کردند.

او در حالی که چشمانش نشان دهنده درد او بود، گفت: «آنها فقط می خواهند درختان زیتون ما را از ما بگیرند.

حازم تنها نیست. چندین دستور ارتش اسرائیل برای ریشه کن کردن درختان زیتون در سراسر کرانه باختری اشغالی صادر شده است. برخی از آنها انجام شده است، در حالی که برخی دیگر منتظر نوبت خود هستند.

در گذشته، ارتش اسرائیل به لزوم پاکسازی زمین از درختان برای جلوگیری از تهدیدات امنیتی یا کمین به سربازان اشاره کرده بود. اما فلسطینی ها می گویند که این نشان دهنده الگوی سلب مالکیت و فقر است.

بر اساس گزارش کمیسیون استعمار و مقاومت دیوار فلسطین (CRRC)، شهرک نشینان و سربازان اسرائیلی تنها در سال جاری حدود 50000 درخت را از بین برده اند.

فواد درغمه، اهل روستای اللبن الشرقیه، نزدیک رام الله، ساقه ضخیم و شکسته درختی را حمل می کرد.

او گفت: "من 30 سال از آن مراقبت کردم" و به خانه رفت. او نگفت که قصد دارد با ساقه چه کند، اما دیگران گفتند که درختان آنها قبلا از ریشه کنده شده بودند و آنها توانسته اند آنها را دوباره زنده کنند.

برخی دیگر از خداحافظی با درختان خودداری کرده اند. آنها با ابزارهای دستی کوچک کنار درختان بولدوزر می نشینند و آخرین میوه را می چینند که معتقدند آخرین محصولشان است.

فلسطینی‌ها ویدیوهایی را از شهرک‌نشینان در حال برداشت درختان زیتون خود، از جمله درختی که سویسا به اشتراک گذاشته است، تماشا می‌کنند.

فراتر از درد، یک نکته مدام مطرح می شود: روشی که سوئیسا در کوبیدن شدید درخت استفاده می کند، نه راهی برای درمان آن است و نه راهی برای برداشت زیتون.

یکی از فعالان فلسطینی که به دلایل امنیتی نخواست نامش فاش شود، گفت: «مردمی که دهه‌ها به سرزمین‌های خود رسیدگی کرده‌اند، این را می‌دانند.