شیاطین فلج خواب وحشتناکی را در مورد ارتباط ذهن و بدن آشکار می کنند

سال‌ها پیش، وقتی از خواب بیدار شدم که چهره‌ای با شنل تیره روی سرم بالا گرفته بود. فکر می کردم قرار است مرا بکشد، اما نمی توانستم حرکت کنم. من خواب نمی دیدم می توانستم اتاقم را ببینم و بدنم را زیر ملحفه هایم حس کنم. من آگاهانه آگاه بودم، اما در حال توهم زدن به شخصیتی بودم که وجود نداشت.

من فلج خواب را تجربه می کردم، پدیده ای که تقریبا 30 درصد از مردم در سراسر جهان را تحت تأثیر قرار می دهد. اپیزودها معمولا خوش خیم هستند، اما برای تقریبا 1 درصد از افراد، هر هفته تکرار می شوند و خطر بی خوابی را افزایش می دهند. حتی نمونه‌های مجزا نیز می‌توانند تأثیری ماندگار بر جای بگذارند. من هنوز به تجربه امروزم فکر می کنم. در حالی که می دانم این رقم واقعی نبود، ترسی که به من القا کرد همین بود.

بلند جلال در آخرین کتاب خود، ذهن شبح: بینش هایی از سرزمین های مرزی خواب، نشان می دهد که چگونه و چرا فلج خواب می تواند رخ دهد. یک عصب شناس در دانشگاه هاروارد، تحقیقات او ما را به درک اینکه چه چیزی بر ظاهر به اصطلاح "شیاطین فلج خواب" تأثیر می گذارد و چگونه می توانیم به طور بالقوه از این تجربیات ترسناک جلوگیری کنیم، نزدیک تر کرده است. جلال با نیوساینتیست به گفتگو نشست تا همه اینها درباره ارتباط ذهن و بدن به ما بگوید.

گریس وید: من کنجکاو هستم - آیا فلج خواب را تجربه کرده اید؟

بلند جلال: دارم. اولین قسمتم را در حدود 18 یا 19 سالگی داشتم. خواب بودم و ناگهان متوجه شدم: بیدارم، اما نمی توانم حرکت کنم. من نمی توانم صحبت کنم. احساس کردم این حضور آشکار، این موجود سایه مانند به من نزدیک می شود. و بعد خفه ام کرد روی سینه ام فشار آورد و دیدم پاهایم بالا و پایین پرواز می کنند. مطمئن بودم که میمیرم. اما در نهایت توانستم خودم را از آن جدا کنم. این یک تجربه هولناک و در عین حال متحول کننده زندگی بود، زیرا این انگیزه ای بود که من دانشمند شوم.

افتضاح به نظر می رسد. در طول این پدیده در مغز چه اتفاقی می افتد؟

فلج خواب از خواب با حرکت سریع چشم (REM) ظاهر می شود، زمانی که ما واضح ترین رویاهای خود را می بینیم. در طول خواب REM، ما از سر تا پا کاملا فلج هستیم به طوری که نمی توانیم رویاهای خود را عملی کنیم. اتفاقی که می تواند بیفتد این است که لایه بیرونی مغز می تواند ناگهان فعال شود و شما را در حالی که هنوز در فلج REM هستید بیدار کند.

ما می دانیم چه چیزی می تواند باعث این شود. در اعماق مغز، شما ساختارهای لیمبیک، بخش عاطفی مغز را دارید. اگر در طول روز برانگیخته می شوید – اضطراب و استرس زیادی دارید – آن قسمت از مغز بیش فعال است. وقتی به خواب می روید، فعال می ماند و لایه های بیرونی مغز شما را قلقلک می دهد و بیدار می شوید. حال، اگر قسمت عاطفی مغز شما را در زمانی که قرار است در خواب REM قرار داشته باشید بیدار کند، فلج خواب دارید، زیرا نمی توانید حرکت کنید.

اما چرا مردم چیزهایی را می بینند یا می شنوند که وجود ندارند؟

فلج خواب در واقع بیداری و خوابیدن همزمان است. و در خواب REM چه اتفاقی می افتد؟ همه این بخش‌های مغز در حال روشن و خاموش شدن هستند و این یک دنیای رویایی سورئال ایجاد می‌کند.

به عنوان مثال، قشر جلوی مغز پشتی جانبی، بخش منطقی مغز، در طول خواب REM خاموش می شود. دنیا را به روشی منطقی کنار هم قرار می دهد و به همین دلیل، رویاها عجیب هستند. قشر کمربندی که مربوط به نظارت بر تعارض و همدلی است، در خواب بیش فعال می شود. به همین دلیل است که می‌توانیم تئوری ذهن ایجاد کنیم، به این معنی که می‌توانیم در رویاهای خود عاملیت و نیات را به موجودات دیگر نشان دهیم.

اتصال گیجگاهی، که حس تصویر بدن را ایجاد می کند، در طول REM نیز ضربه می زند. بنابراین احساس شما از خود کاملا سیال است. و سپس بخش عاطفی مغز، ساختارهای لیمبیک، در REM حدود 30 درصد فعال تر از زمانی است که بیدار است. این توضیح می دهد که چرا رویاها بسیار احساسی و شدید هستند.

اکنون شما فلج خواب دارید، جایی که شروع به بیدار شدن می کنید، اما این عناصر رویای REM در حال ریختن به واقعیت بیداری هستند.

چگونه این را بدانیم؟

از نظر نواحی مغزی که در طول خواب REM روشن یا خاموش می شوند، این از مطالعات تصویربرداری مغز حاصل می شود. از نظر اینکه چرا در هنگام فلج خواب هیولاها را می بینیم، همه اینها نظری است. انجام مطالعات تصویربرداری مغزی از افراد در حالی که [آنها] را می بینند برای یافتن مسیرهای عصبی دقیقی که روشن می شوند، جالب خواهد بود. ممکن است فکر کنید که مهم نیست، اما من فکر می کنم می تواند باشد. ممکن است مسیرهای حاکم بر ترس شدید، ترس مذهبی و تجربیات مرموز را به ما نشان دهد.

عناصر یک رویا در هنگام فلج خواب به واقعیت می ریزند

چرا ما این کار را نکرده ایم؟ تصور می کنم ثبت فلج خواب با اسکنر مغز چالش برانگیز باشد.

من فکر نمی کنم آنقدر چالش برانگیز باشد. شما افرادی را خواهید داشت که از قبل مستعد فلج خواب هستند و سپس در طول خواب REM با یک اسکنر روشن آنها را مختل می کنند.

من فکر می کنم دلیل انجام نشدن آن این است که در بیشتر موارد، فلج خواب خوش خیم است. گرفتن پول کمک هزینه سخت خواهد بود.

در کتاب خود، شما پیشنهاد می کنید که فلج خواب یک پنجره منحصر به فرد به سوی آگاهی است. منظور شما از آن چیست؟

شما مغز رویاپردازی دارید، با تمام این بخش‌های مختلف خاموش یا بیش فعال، و سپس با مغز بیدار ترکیب می‌شود، جایی که شما مقداری آگاهی آگاهانه دارید. من فکر می کنم که این به ما دریچه ای بالقوه برای درک جنبه های آگاهی می دهد.

توانایی انتخاب جنبه کلیدی تجربه آگاهانه است. اگر بتوانید با فردی که فلج خواب دارد ارتباط برقرار کنید و از او بخواهید مثلا پپسی یا کوکاکولا را انتخاب کند، او قادر خواهد بود. این را با راه رفتن در خواب مقایسه کنید. از بیرون، آن شخص ممکن است آگاه به نظر برسد، اما اینطور نیست زیرا نمی تواند انتخاب کند.

فلج خواب به ما نشان داده است که حالت‌های هوشیاری مختلط ممکن است و شما می‌توانید در این حالت‌ها تا حدودی خود عاملی داشته باشید. من فکر می‌کنم یکی از مهم‌ترین بینش‌ها این است که ذهن شما به طور بالقوه می‌تواند رویدادی را آغاز کند که به نظر می‌رسد قابل مقایسه با تروما باشد.

همچنین می دانیم که اگر ایده فرهنگی خاصی در مورد فلج خواب داشته باشید، شایع تر می شود و به نظر می رسد بسیار طولانی تر است. این بینش بزرگی از ارتباط ذهن و بدن است.

تحقیقات شما بر نقش باورها و انتظارات در فلج خواب متمرکز شده است. در مورد آن یافته ها به من بگویید.

پس از دوره فلج خواب در نوجوانی، تصمیم گرفتم دانشمند شوم و آن را مطالعه کنم. من به مصر رفتم و وارد دانشگاه آمریکایی قاهره شدم. من اصالتا اهل دانمارک هستم، جایی که دیدگاه‌های بسیار سکولار داریم. همه چیز همانطور است که شما می بینید. از سوی دیگر، مصر یک مکان بسیار خرافی است. بنابراین فکر کردم، فلج خواب در این دو فرهنگ چه تفاوتی دارد؟ و کاملا متفاوت بود.

من و همکارم، دیوید هینتون در هاروارد، صدها نفر را در دانمارک و مصر بررسی کردیم و از آنها پرسیدیم که آیا فلج خواب را تجربه کرده‌اند و اگر چنین است، چگونه است. حدود 90 درصد از مردم دانمارک گفتند که این فقط مغز شماست. استرس است. فیزیولوژی است. هیچ چیز ماوراء طبیعی در مورد آن وجود ندارد. مردم مصر کاملا متفاوت بودند. آنها می گفتند این یک جن است - جن های شیطانی، نه آن آبی خوب علاءالدین - و به شدت از آن می ترسیدند. حدود 50 درصد از افرادی که فلج خواب داشتند [در مصر] فکر می کردند ممکن است بر اثر آن بمیرند.

و به نظر می رسید که این بر تجربه آنها از فلج خواب تأثیر می گذارد. بنابراین، مردم مصر می گویند که قسمت های آنها بسیار بیشتر از مردم دانمارک طول می کشد. همچنین در مصر دو برابر بیشتر از دانمارک رایج بود. ما فکر می کنیم که این به نحوه انتشار این ایده از فردی به فرد دیگر مربوط می شود.

یک بار به من گفته شد که فلج خواب را فقط پس از اطلاع از شخص دیگری می توانید تجربه کنید. سپس، بوم! اولین قسمتم رو داشتم

این تنها راه نیست، اما قطعا رایج‌تر می‌شود، که به پدیده‌ای به نام پرایمینگ مربوط می‌شود. این روش کار می کند. فرض کنید این دختر را دارید که هرگز در مورد فلج خواب نشنیده است. سپس، مادربزرگ او را از این هیولاهایی که در شب می آیند هشدار می دهد.

حالا چه اتفاقی می افتد؟ او به رختخواب می رود و هسته عاطفی مغز او بیش از حد هوشیار است، که این فاجعه عالی برای فلج خواب است، زیرا احتمال دارد از REM خارج شوید. سپس، در REM، او احساس می کند چیزی او را تحت فشار قرار می دهد، که فقط مغزش او را فلج می کند. وقتی سعی می کند حرکت کند و نمی تواند، وحشت می کند. سپس تصاویر رویایی او این توهمات واضح را ایجاد می کند. او وحشت زده از خواب بیدار می شود، به دوستش می گوید و سناریو از اول شروع می شود. همچنان در حال گسترش است.

"حس سایه ای از حضور" ... کابوس، نقاشی 1781 توسط یوهان هاینریش فوسلی

این یک سوال شخصی است، اما شیطان فلج خواب شما چه شکلی دارد؟

تکامل یافته است. اولین برخورد من یک حس حضور در سایه بود. این وحشتناک ترین قسمت تاریخ بود.

زمانی که من در مصر بودم، در جریان انقلاب لیبی بود و معمر قذافی [نخست وزیر سابق لیبی] همیشه در اخبار بود. یک روز خواب بودم و قذافی بالای سرم بود. خیلی ترسناک بود بعدا، به عنوان دانشجوی دکترا در انگلستان، برای سخنرانی به این هتل‌های قلعه‌مانند می‌رفتم، و آن‌ها خیلی تسخیر شده به نظر می‌رسیدند. اپیزودهای وحشتناکی در آنجا خواهم داشت.

بنابراین این فقط باورهای فرهنگی نیست که فلج خواب را شکل می دهد، بلکه محیط نیز وجود دارد؟

کاملا. قلعه های وحشتناک؟ فلج خواب وحشتناک. کسی که علم اعصاب فلج خواب را نمی‌داند، فکر می‌کند این یک هتل خالی از سکنه است. ما داده‌هایی از افرادی داریم که گزارش می‌دهند اگر پوستری روی دیوار خود داشته باشند، ناگهان به چهره‌ای خطرناک تبدیل می‌شود یا یک لیوان کوچک روی میز آن‌ها به جمجمه تبدیل می‌شود. بنابراین مطمئنا محیط تجربه را آغاز می کند.

اگر باورها و انتظارات ما تا حدی در فلج خواب مقصر هستند، آیا می توانند به ما در مدیریت آن کمک کنند؟

کاملا. من چهار مرحله را توسعه دادم که افراد می توانند در هنگام فلج خواب انجام دهند. بسیار ساده است. اول یک ارزیابی مجدد شناختی است، که روشی فانتزی برای گفتن «تعبیر مجدد کل چیز» است. به یاد داشته باشید، این فقط مغز است که شما را فریب می دهد. سپس، فاصله گذاری عاطفی را انجام می دهید. از آنجایی که می دانید این مغز است، ترسیدن بی معنی است. من ممکن است این احساسات را داشته باشم، اما می خواهم از آنها فاصله بگیرم.

گام سوم کلیدی است: شما در مورد چیزی مثبت مراقبه می کنید، چهره مادرتان یا خدا یا غروب خورشید، هر چیزی که برای شما مثبت است. این می‌تواند باعث شود که قسمت جداری پیشانی مغز، بخشی که با توجه مرتبط است، مغز را به سمت احساسات مثبت سوق دهد. شماره چهار این است که شما همچنان فلج خواهید بود. شما نمی توانید از این علائم فیزیولوژیکی اجتناب کنید، بنابراین آنها را نادیده بگیرید.

ما مطالعه ای را با شش نفر در ایتالیا انجام دادیم که مکررا فلج خواب داشتند. اپیزودهای آنها پس از هشت هفته استفاده از آن حدود 50 درصد کاهش یافت.

این بسیار امیدوارکننده است، اما بسیار مقدماتی. ما اکنون در حال کار بر روی مطالعه بعدی این درمان هستیم.

چرا درمان فلج خواب مهم است، با توجه به اینکه می دانیم مردم در واقع توسط یک هیولا مورد حمله قرار نمی گیرند؟

به دلیل ماهیت فراگیر تجربه، نحوه انتشار آن، روشی که می تواند از نظر روانی به افراد آسیب برساند. حتی داشتن چند قسمت در سال می تواند مخرب باشد. و درصد کمی از مردم چندین قسمت در ماه دارند. آن وقت است که واقعا زیان آور و بیمارگونه است. شما فقط نمی توانید از شر آن خلاص شوید و باعث بی خوابی می شود.

آیا خودتان این تکنیک را امتحان کرده اید؟

چند بار. به نظر می رسید کار می کرد. فلج خواب برای من از ترس و وحشت توسط این موجود سایه مانند تا اکنون [زمانی که] می توانم کنترل کنم، تکامل یافته است. من یاد گرفته ام که قشر جلوی مغزم را وارد کنم و برخی از ساختارهای ترس را تنظیم کنم.