صندوق نفت «تریلیون پوند» که دولت معتقد است بریتانیا می توانست آن را بسازد

سکوی گاز جکداو و دکل حفاری در دریای شمال.

پس از نیم قرن انتظار، اکنون بریتانیا یک صندوق نفتی دارد.

صدراعظم جان هیلی در روز چهارشنبه در اطلاعیه تایید گاز جکدا، ایجاد یک صندوق ثروت انرژی را اعلام کرد که 2 میلیارد پوند بودجه از صندوق ثروت ملی موجود منحرف شد.

منتخبی از کشورهای صادرکننده انرژی، عمدتا در خلیج فارس، اما همچنین نروژ، در طول سال‌ها با استفاده از درآمدهای نفت و گاز، چندین تریلیون سرمایه جمع‌آوری کرده‌اند تا قلک‌های ملی حماسی ایجاد کنند.

این یک سوال درست در هفته ای است که بدهی ملی برای اولین بار به 3 تریلیون پوند رسید.

صدراعظم گفت: "درآمد حاصل از این نفت و گاز که اکنون به ساحل می رسد می تواند برای نسل های آینده سرمایه گذاری شود."

اگر زمانی که نفت دریای شمال برای اولین بار در دهه 1980 کشف شد، این کار را انجام می دادیم، اکنون یک صندوق سرمایه گذاری مستقل بریتانیایی داشتیم که ارزش آن احتمالا یک تریلیون پوند بود.

روز چهارشنبه، برای اولین بار، مقامات خزانه داری در واقع محاسبه کردند که این صندوق از دست رفته بریتانیا چقدر می توانست ارزش داشته باشد.

عدد تریلیون پوند از مدل سازی داخلی خزانه داری بدست می آید. فرض بر این بود که درآمدهای تاریخی بریتانیا از دریای شمال 200 میلیارد پوند سرمایه گذاری شده بود، بدون برداشت و با نرخی قابل مقایسه با نروژ.

یکی از منابع داخلی به من گفت: "نروژ قدرت سرمایه گذاری بلندمدت را نشان می دهد: دولت می خواهد از این اصل درس بگیرد، نه اینکه مدل خود را به طور عمده کپی کند."

آنها گفتند: «این یک «فرصت از دست رفته» بود که «اگر به طور سیستماتیک آن درآمدها را سرمایه‌گذاری می‌کردیم، می‌توانستیم یک سرمایه ملی عظیم برای نسل‌های آینده بسازیم».

برنهام از تصمیم جکدا دفاع می کند در حالی که بادنوک از نخست وزیر می خواهد که ممنوعیت مجوزهای جدید نفت و گاز را لغو کند.

این یک غول است "چه می شود اگر؟" اغلب توسط اقتصاددانان منتقد دوران مارگارت تاچر پرسیده می شود.

به نظر آنها اوج درآمدهای نفتی به دلیل کاهش مالیات قبل از انتخابات کاهش یافت که در نهایت صرف باغ‌های باغ‌های دهه 1980 شد.

دیگران ممکن است استدلال کنند که درآمدهای دولت های بعدی صرف هزینه های بیهوده دولت شده است. شایان ذکر است که صندوق نروژ به طور جدی در سال 1996 شروع به کار کرد.

ایده صندوق نفت از دست رفته نیز در استدلال های طرفداران استقلال اسکاتلند مطرح شده است و توسط برخی از مشاوران دولت در دهه 1970 پیشنهاد شده است.

من با برخی از مقاماتی که صندوق نروژ را اداره می کنند ملاقات کرده ام. آنها گاهی توسط نروژی های معمولی در قطارهای شهری اسلو مورد ضرب و شتم قرار می گیرند که همه می توانند ارزش واقعی صندوق ملی را بررسی کنند.

سه درصد از ارزش آن هر سال برای تأمین یک پنجم تا یک چهارم بودجه های دولت کاهش می یابد. این کشور در طول همه گیری ویروس کرونا از این صندوق برداشت کرد.

این به معنای کمک به تامین مالی اقتصاد و جامعه پس از نفت نروژ است، همانطور که در واقع برخی از منابع مشابه در خلیج فارس هستند. هدیه ای به آینده است.

در حالی که دولت بریتانیا وعده داده است که درآمدهای جدید را به صندوق جدید خود منحرف کند، اما به گونه ای متفاوت اداره خواهد شد. صندوق نروژ موظف به سرمایه گذاری در خارج از کشور است و به میزان قابل توجهی از سرمایه گذاری های عقب مانده در فناوری بزرگ ایالات متحده رشد کرده است. طرح بریتانیا ایجاد صندوقی است که بتواند در داخل کشور در انرژی سبز سرمایه گذاری کند. ممکن است برای مطابقت با عملکرد مشکل داشته باشد.

همچنین پیش‌بینی می‌شود که درآمد مالیات بر انرژی بریتانیا با کاهش تولید دریای شمال کاهش یابد. سرعت کند شدن ممکن است اکنون با استفاده از Jackdaw و گسترش به فیلدهای موجود کاهش یابد. به طور بحرانی، دولت نروژ همچنان شرکت های نفتی خود را کنترل می کند و همچنین سهمی از سود آنها را می دهد.

دو میلیارد کرون نروژ دقیقا سرمایه گذاری اولیه در صندوق نروژ 30 سال پیش بود. اکنون بیش از هزار برابر آن ارزش دارد.

هیچ کس انتظار ندارد که ارزش 2 میلیارد پوندی صندوق ثروت انرژی تا سال 2056 به 2 تریلیون پوند برسد. سؤال این است: اگر ایده مشابه و دوراندیشانه ای در دهه های گذشته در اینجا اتخاذ می شد، چه می شد؟

جکدا چقدر می تواند گاز بدهد؟ و آیا قبض انرژی شما را کاهش می دهد؟