علاقه ترامپ به روسیه راز نیست

اکثریت بزرگ حزب جمهوری خواه، از جمله بسیاری از مقاماتی که در ابتدا به دونالد ترامپ با تردید عمیق نگاه می کردند، در اوایل دوره اول ترامپ تصمیم گرفتند که تحقیقات در مورد دخالت روسیه در انتخابات 2016 محصول هیستریک سندرم آشفتگی ترامپ در ایالت عمیق و رسانه ها است. در تمایل ترامپ به ولادیمیر پوتین هیچ رمز و رازی برای حل، رسوایی برای کشف وجود نداشت. و با این حال، این اتحاد عجیب همچنان سیاست خارجی آمریکا را خراب می کند.

بعدازظهر روز جمعه، ترامپ اعلام کرد که تماس دیگری با پوتین داشته است و بار دیگر دیکتاتور روسیه را به عنوان دوستی گرامی به تصویر کشید که بسیار مدیون اوست. او در سایت Truth Social نوشت: «من به تازگی یک بحث بسیار موفق با رئیس جمهور ولادیمیر پوتین، از روسیه را به پایان رساندم، که در آن توافق شد که روسیه بلافاصله بیش از 300000 تن سوخت دیزل به بازار آمریکا و بازار جهانی، 500000 تن دیگر در ماه نوامبر و 1000000 تن بلافاصله پس از آن به بازارهای آمریکایی و جهانی عرضه کند.

بعدا در همان روز، ترامپ بار دیگر بر قدردانی خود تأکید کرد. او به خبرنگاران در خارج از کاخ سفید گفت: "می خواهم از رئیس جمهور پوتین تشکر کنم، صادقانه با شما. ما مقادیر زیادی نفت وارد کشورمان می کنیم و گازوئیل همان چیزی است که ما می خواهیم. بنابراین، از شما متشکرم."

[ بخوانید: چرا کش پاتل قصد دارد از روسیه بازدید کند؟ ]

بسیاری از نظرات ترامپ منطقی نیستند و اینها نیز از این قاعده مستثنی نبودند. اما او از نوع خاصی از غیرمنطقی استفاده می کرد که با نام تجاری استاندارد مزخرف او در تضاد است. ترامپ معمولا تجارت بین‌الملل را با عبارات کاملا مرکانتیلیستی به تصویر می‌کشد. صادرات از نظر او نوعی سود است و واردات ضرر. ترامپ کسری‌های تجاری را نوعی دزدی می‌داند و «معامله خوب» را معامله‌ای می‌داند که در آن ایالات متحده واردات خود را کاهش دهد یا صادرات خود را افزایش دهد. این در مورد همه کالاها از جمله نفت صادق است.

ترامپ سال گذشته با تحقیر در مورد کانادا گفت: "ما به سوخت آنها نیاز نداریم، ما به انرژی آنها نیاز نداریم، ما به نفت و گاز آنها نیاز نداریم. ما به چیزی که آنها دارند نیاز نداریم."

با این حال، وقتی صحبت از واردات از روسیه می شود، ترامپ روش های حسابداری استاندارد خود را معکوس می کند. او نفت روسیه را به عنوان یک هدیه تقدیم می کند، چیزی که پوتین قصد دارد «تامین کند». (فعل دقیق تر برای توصیف این معامله، فروش است.)

در حقیقت، سوخت دیزل در بازار جهانی وجود دارد و افزودن مقدار کمی از گازوئیل روسیه به این عرضه عظیم بین‌المللی تأثیری به سختی بر قیمت آن خواهد داشت. تأثیر مهم تری بر اقتصاد روسیه خواهد داشت. تحریم‌های اقتصادی توانایی آن را برای جذب ارز خارجی با مشکل مواجه کرده است و طرح ترامپ و پوتین تحریم‌های صادرات گازوئیل روسیه را به حالت تعلیق در می‌آورد. انجام این کار در واقع ناقض قوانین آمریکاست که واردات نفت از روسیه را ممنوع می کند مگر اینکه با اوکراین صلح کند، هرچند غیرقانونی بودن معمولا ترامپ را منصرف نمی کند.

فوری ترین نتیجه این طرح، معرفی اوکراین به عنوان عامل آشفتگی اقتصادی و روسیه به عنوان قربانی بی گناه جنگ افروزی اوکراین بوده است. ترامپ تقریبا بلافاصله شروع به تمجید از پوتین و حمله به دشمن دیکتاتور روسیه کرد. ترامپ روز جمعه در مقابل کاخ سفید به خبرنگاران گفت: «ولادیمیر زلنسکی می‌توانست بارها و بارها این جنگ را حل کند و تصمیم می‌گیرد این کار را نکند». او می خواهد برای دنیا مشکل ایجاد کند.

او می خواهد برای کشاورزان ما، دامداران ما با سوخت دیزل مشکل ایجاد کند، زیرا روسیه بخش بزرگی از سوخت دیزل را در سراسر جهان تامین می کند. راه حل ترامپ؟ من به آنها پیشنهاد می کنم یک رهبر جدید داشته باشند که بتواند معامله کند. زیرا آنها می توانستند معاملات زیادی انجام دهند و به دلایلی او هرگز انجام نمی دهد.

هیچ توضیح مورد توافق جهانی برای اینکه چرا ترامپ به طور مداوم به پوتین وفادار مانده است وجود ندارد. یک نظریه بر این باور است که پوتین به طرز ماهرانه ای منیت ترامپ را می زند. اگرچه ترامپ به چاپلوسی پاسخ می دهد، اما نقص در این فرضیه این است که رهبران دیگر سعی کرده اند، و اغلب شکست خورده اند، از این فرمول تقلید کنند. اروپایی ها دوره دوم ترامپ را با نمایش ها و هدایای غیرمعمول ملاقات کردند. اوکراین پیشنهادی مبنی بر تغییر نام منطقه دونباس به "Donnyland" ارائه کرد. لهستان پیشنهاد تعمید یک پایگاه "فورت ترامپ" را داد. با این حال این کشورها تا حد زیادی ناامید مانده اند.

نظریه دوم معتقد است که ترامپ به سادگی دیکتاتورها را تحسین می کند. این یکی حاوی کمی حقیقت بیشتر است، همانطور که ترامپ در مورد شی جین پینگ و حتی کیم جونگ اون دیده می شود. اما دیکتاتورهایی که ایران و ونزوئلا را اداره می کنند به سختی توانسته اند شراکت ترامپ و پوتین را تکرار کنند.

تئوری سوم ترامپ را صرفا غیراخلاقی توصیف می کند که توسط معاملات هدایت می شود و نسبت به نگرانی های اخلاقی بی تفاوت است. با این حال، او همچنان از پوتین عقب نشینی کرده است، حتی در شرایطی که دیکتاتور روسیه با کمک به ایران در جنگ با ایالات متحده، جایگاه ترامپ را تضعیف کرده است. در همین حال، به نظر می رسد کمک زلنسکی علیه ایران هیچ گونه حسن نیتی برای او به همراه نداشته است. نگاه ترامپ به جنگ اخلاقی است - او به جای متجاوز، قربانی را مقصر می‌داند. او سال گذشته در مورد زلنسکی گفت: "شما جنگی را علیه کسی به اندازه 20 برابر اندازه خود شروع نمی کنید و سپس امیدوار باشید که مردم به شما موشک بدهند."

توضیح عمق همذات پنداری ترامپ با پوتین ممکن است مستلزم بررسی احتمالی باشد که محافظه کاران برای یک دهه بی‌سابقه آن را رد کرده‌اند: دستکاری و فساد.

در طول مبارزات انتخاباتی سال 2016، روسیه یک معامله پرسود برای توسعه املاک با مارک ترامپ در روسیه منعقد کرد که صدها میلیون دلار سود را بدون ریسک به ارمغان آورد. اخیرا نیویورک تایمز گزارش داد که مشاوران ترامپ و مقامات روسی قراردادهایی را امضا کرده اند که حلقه درونی ترامپ را به عنوان بخشی از پایان دادن به جنگ غنی می کند.

روسیه سعی کرده است به مقامات خارجی، به ویژه با توزیع قطعاتی از ثروت منابع خود، در بسیاری از کشورها رشوه دهد. عجیب است اگر پوتین سعی در تکرار این روش آزمایش شده و واقعی در ایالات متحده نداشته باشد.

[آن اپلبام: پیام ترامپ به اوکراین اکنون کاملا واضح است]

شاید بهترین شواهد علیه فساد این باشد که ترامپ اکنون به منابع بسیار دیگری از ثروت دسترسی دارد که به سختی نیاز به انگیزه مالی برای متمایل شدن به روسیه دارد. با این حال، به نظر می‌رسد پوتین بتواند رئیس‌جمهور آمریکا را به طرز فکر خود بیاورد.

بدیهی است که در حال حاضر هیچ تحقیقی در مورد تلاش های پوتین برای تأثیرگذاری بر سیاست خارجی آمریکا وجود ندارد. در عوض، به طرز باورنکردنی، ما تحقیقاتی درباره تحقیقات روسیه داریم. دولت ترامپ در تلاش است تا علیه جان برنان، رئیس سابق سیا، جیمز کومی، رئیس سابق اف‌بی‌آی، و دیگر مقامات آمریکایی که جرمشان این بود که آیا چیزی بین کمپین ترامپ و مسکو در جریان است یا خیر، اتهامات جنایی مطرح کند.

همکاران من، جاناتان لمیر و سایمون شوستر گزارش می‌دهند: «برخی از نزدیک‌ترین مشاوران ترامپ به‌طور خصوصی از خود می‌پرسند که پوتین چه کرده است تا رئیس‌جمهور را به‌طور کامل مجذوب خود کند». شاید این مشاوران به جای اخراج افرادی که سعی در روشن کردن این معما داشتند و سپس سعی در انداختن آنها به زندان داشتند، نگرانی های آنها را جدی بگیرند.