علی جی: من کی هستم؟ بررسی – طنز پرمخاطب ساشا بارون کوهن با بد سلیقه ای تماشایی بالا و پایین می زند
شوخی مهمات زنده بارون کوهن، 20 سال بعد، بازگشته است، اما باید در جستجوی خنده های بزرگ و تایید نسل جدید، با بی ربطی خود مبارزه کند. اگر آن را دوست نداشتید، این را بیشتر دوست ندارید. اگر شک داشتید که نژادپرستانه است، جرأت بیشتری برای گفتن آن خواهید داشت – به خصوص که بارون کوهن رویای کاملا جدیدی را در سر می پروراند…
شوخی مهمات زنده بارون کوهن پس از 20 سال بازگشته است، اما باید با بی ربطی خود در جستجوی خنده های بزرگ و تایید نسل جدید مبارزه کند.
اگر بار اول علی جی ساشا بارون کوهن را دوست داشتید، این را کمتر دوست خواهید داشت. اگر آن را دوست نداشتید، این را بیشتر دوست ندارید. اگر مشکوک به نژادپرستانه بودن آن بودید، جرأت بیشتری برای گفتن آن خواهید داشت - به خصوص که بارون کوهن یک شخصیت کاملا جدید را ظاهرا برای پیش انداختن و مسخره کردن این مخالفت در سر می پروراند.
عریض و بی‌معنا همانطور که اغلب است - در واقع همیشه همینطور است - این دنباله علی جی گاهی خنده‌دار است: قدرت ورزشی شوخی‌ها و پانک‌های قهرمان ما مانند چندینمین فیلم جکاسی است که ممکن است در آن بخندید، و بارون کوهن با نیروی نیمه‌عمدی یک قلدر XL در این مورد که آیا جوک هنوز مجاز است یا نه اشتباه می‌کند.
برخلاف فیلم اول، علی جی در دا هاوس محصول سال 2002، این یک روایت کاملا نوشته شده نیست. اساسا این یک سری دیگر از فریب‌کاری‌های مهمات زنده با طعم بد تماشایی است که بر افراد مستحق و کمتر مستحق انجام می‌شود. این بی شرمی شهدای آزادی بیان ضد بیداری را به سخره می گیرد، با مشت های خشمگین بالا و پایین می زند، و اهداف شامل برخی از نام های بزرگ است که نباید در اینجا فاش شوند.
دو شخصیت زیردست دیگر نیز وجود دارد: اران مراد، افسر شرور موساد/IDF که مشاور امنیتی ایالات متحده شد (که در سریال تلویزیونی بارون کوهن، آمریکا کیست؟ ظاهر شد)، و یک شخصیت جدید: دکتر نیرا کین-ان دگروسلو، یک لیبرال سفیدپوست فوق‌العاده مبهم که بلای خود انتصابی برنامه فرهنگی است. فریب‌ها در یک نقطه اوج احمقانه بزرگ ساخته شده‌اند که با بدنه‌های دوتایی و (احتمالا) عکس‌برداری مجدد مخفی ساخته شده است. ادامه مطلب...
متن اصلی (انگلیسی)
Ali G: Who Iz I? review – Sacha Baron Cohen’s high-stakes satire punches up and down with spectacular bad taste
Baron Cohen’s live-ammo prankster is back, 20 years on, but has to battle with his own irrelevance in search of big laughs and the approval of a new generation If you liked Sacha Baron Cohen’s Ali G the first time around, you’ll like this less; if you disliked it, you’ll dislike this more; if you suspected it was racist, you’ll be more emboldened to say so – especially as Baron Cohen has dreamed up a whole new…