غزه انتخابات اسرائیل را با ترس و ضدیت تماشا می کند

شهر غزه - سه سال است که فلسطینیان غزه با تخریب شهرهای خود و آواره شدن از خانه های خود زندگی می کنند. جنگ نسل کشی اسرائیل که در اکتبر 2023 آغاز شد، جان بیش از 70000 نفر را گرفته و سرنوشت کسانی را که باقی مانده اند تعیین کرده است.

در 27 اکتبر، اسرائیلی ها در یک انتخابات سراسری رای خواهند داد که دولت بعدی را تعیین می کند و سیاست های این کشور را در مورد غزه شکل می دهد.

فلسطینیان در غزه و کرانه باختری اشغالی هیچ حرف مستقیمی در این رای گیری ندارند، اما بسیاری از آنها از نزدیک مبارزات حزبی را دنبال می کنند، زیرا نتایج ممکن است بر زندگی آنها تأثیر بگذارد.

مریم الدباله 30 ساله که حدود 14 بار در طول جنگ آواره شده است، گفت که نگرانی اصلی او این است که آیا دولت جدید اسرائیل به همان سیاست های دولت بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر کنونی، در قبال غزه ادامه خواهد داد.

او به الجزیره گفت: «اگر دولت راست افراطی نتانیاهو موفق شود، به سیاست آوارگی اجباری مردم غزه ادامه خواهد داد.

بزرگترین ترس این است که دولت نتانیاهو سیاست جابجایی اجباری فلسطینیان را در خارج از نوار غزه اجرا کند.

بسیاری از فلسطینی ها معتقد نیستند که پیروزی گادی آیزنکوت، رهبر حزب یاشار، باعث بهبود زندگی فلسطینی ها شود. آیزنکوت بخشی از دولت نتانیاهو در هشت ماه اول جنگ نسل کشی اسرائیل علیه غزه بود. او از شهرک‌سازی‌ها در کرانه باختری که بر اساس قوانین بین‌المللی غیرقانونی است، حمایت می‌کند و با راه‌حل دو دولتی مخالف است.

اما با توجه به آنچه که وی تحمل کرده است، الدباله دولت دیگری از نتانیاهو را که احتمالا توسط وزرای راست افراطی مانند ایتامار بن گویر حمایت می شود، بدترین نتیجه ممکن می داند.

او گفت: «یک دولت راست افراطی به دلیل کمبود کمک، کمبود دارو و نیازهای اولیه زندگی، تأثیر زیادی خواهد داشت.

زندگی در حال حاضر به دلیل کمبود دارو، غذا و مایحتاج اولیه بسیار دشوار است. حتی چادرهایی که در آن زندگی می کنیم ما را از سرما یا بمباران محافظت نمی کنند.

این عدم اطمینان بیشتر در میان خانواده‌هایی احساس می‌شود که می‌ترسند هرگونه تغییر سیاسی چشمگیر در اسرائیل ممکن است با تشدید تنش در غزه به دنبال داشته باشد.

«آتش‌بسی» که در 10 اکتبر اجرایی شد، به خشونت‌ها در غزه پایان نداده است. از آن زمان تاکنون حداقل 1399 فلسطینی کشته و 4863 نفر زخمی شده اند.

تقریبا تمام جمعیت غزه در مقطعی از جنگ، اغلب چندین بار آواره شده‌اند، در حالی که بسیاری از آنها هنوز در چادرها و سازه‌های موقت در اردوگاه‌های سراسر منطقه زندگی می‌کنند.

اسامه الاربعی شصت و پنج ساله پس از بمباران خانه اش در شهر غزه و کشته شدن 9 نفر از اعضای خانواده اش، بیش از ده ها بار در طول جنگ آواره شده است.

او که از محل سکونت فعلی خود، یک پناهگاه موقت در یک مدرسه صحبت می کرد، گفت که بدون توجه به اینکه چه کسی در انتخابات پیروز می شود، انتظار بهبود وضعیت غزه را نداشت.

او به الجزیره گفت: "یک دستور کار وجود دارد، خطوط قرمز وجود دارد و حاشیه هایی وجود دارد. ممکن است تغییر کوچکی در حاشیه ها ایجاد شود، اما اصل تغییر نمی کند."

زندگی برای الاربعی و بسیاری از مردم غزه مجموعه ای از حوادث خشونت آمیز، چرخه های آوارگی و بدتر شدن شرایط است. او هیچ درآمدی ندارد و تنها چیزی که برای الاربایی در مورد انتخابات مهم است، تأثیری است که ممکن است بر قیمت مواد غذایی، شرایط زندگی و فرصت‌های شغلی او بگذارد.

علیرغم ارزیابی بدش از وضعیت، او گفت که در سال‌های آینده هر کسی که اسرائیل را رهبری کند سرپیچی خواهد کرد.

او گفت: "من از هیچ چیز نمی ترسم. آن را به خدا واگذار می کنم." من هرگز غزه را ترک نکرده‌ام و هر اتفاقی هم بیفتد نمی‌روم، به خواست خدا اینجا خواهم مرد.»

ام محمد خلیل، بیوه 59 ساله ای که از محله شیخ زاید در شمال غزه به شهر غزه آواره شده است، در طول زندگی خود چندین دولت اسرائیل را دیده است و می گوید که تفاوت چندانی بین هر یک از آنها نمی بیند.

چه چیزی برای غزه تغییر خواهد کرد؟ او گفت. "هر وقت می گوییم "خدایا، بگذار بعدی بهتر از قبلی باشد." اما همه آنها یکسان هستند.

او از 19 عضو خانواده اش حمایت می کند و پسر و دامادش مفقود شده اند، اما نگرانی اصلی او این است که آیا خشونت ها در غزه دوباره تشدید خواهد شد یا خیر. صدای تقریبا مداوم وزوز پهپادهای اسرائیلی او و خانواده اش را می ترساند.

ام محمد به این انتخابات بیشتر با ناامیدی می نگرد تا امیدوار. پیام او به رای دهندگان اسرائیلی است که به جای سیاستمداران، دولت بعدی را تعیین خواهند کرد.

او گفت: "ما را احساس کنید. ما فلسطینی ها نیز روح هستیم. ما نیز انسان هستیم، افرادی مانند شما." به ما رحم کن، دیگر نه جنگی، نه از آنچه در غزه در حال وقوع است.»

وی در پاسخ به سوالی درباره احتمال بازگشت نتانیاهو برای رهبری دولت بعدی، ابراز نگرانی از کشتار، تخریب و آوارگی بیشتر کرد.

او گفت: "مرگ کافی، ویرانی کافی، آوارگی کافی است." "فقدان آب و غذا بس است. تا کی؟"

جنگ نسل کشی اسرائیل علیه غزه یکی از موضوعات اصلی در مبارزات انتخاباتی اسرائیل است.

عهد فراوانه، کارشناس امور اسرائیل، گفت که رقابت همچنان بسیار نامشخص است زیرا نظرسنجی‌های اخیر نشان می‌دهد که نه بلوک حاکم فعلی و نه اپوزیسیون حداقل 61 کرسی در کنست را که برای تشکیل دولت به تنهایی لازم است، کسب نخواهند کرد.

فراوانه به الجزیره گفت: «رقابت به اوج خود رسیده است، به خصوص در زمانی که یک ماه تا انتخابات باقی مانده است. مسئله جنگ غزه و مسئله آوارگی در خط مقدم است.

جنگ در غزه، خشونت در کرانه باختری، جنگ ایالات متحده و اسرائیل بر سر ایران، مسائل اقتصادی و بحث بر سر خدمت نظامی برای اسرائیلی‌های افراطی ارتدوکس بر کمپین‌های نتانیاهو و آیزنکوت مسلط هستند.

اما فراوانه گفت که دولت جدید به رهبری نتانیاهو که احتمالا از سوی احزاب راست و راست افراطی حمایت می شود، احتمالا به رویکرد فعلی خود در قبال غزه ادامه خواهد داد.

رهبران حزب در این بلوک همچنان به بحث در مورد عملیات نظامی آینده و آوارگی در غزه، از جمله بن‌گویر، وزیر امنیت ملی، که خواهان اخراج کل جمعیت فلسطین است، ادامه می‌دهند.

او گفت: «جنگ غزه به بخش مرکزی کارزار انتخاباتی تبدیل شده است. رقابتی وجود دارد، به ویژه میان راست‌ها و راست‌های افراطی، بر سر اینکه چه کسی این طرح‌ها را در قبال نوار غزه اجرا خواهد کرد.»

یک دولت تحت رهبری مخالفان می‌تواند پاسخگوتر به فشارهای بین‌المللی باشد که می‌تواند منجر به تغییراتی در سیاست در قبال غزه و کرانه باختری شود. اما با فشار راست افراطی اسرائیل نیز مواجه خواهد شد.

فراوانه گفت: «ممکن است در این موضوع عقب‌نشینی صورت گیرد، اما نه کامل».

با این حال، برای فلسطینی‌های غزه، مسئله این نیست که چه کسی در انتخابات پیروز می‌شود، بلکه مسئله این است که آیا حکومتی که ظهور می‌کند، مسیر جنگی را تغییر می‌دهد که همچنان بخش‌های زندگی آنها را شکل می‌دهد.

فراوانه گفت: اگر بنیامین نتانیاهو در قدرت باقی بماند، این به معنای ادامه تشدید تنش در نوار غزه است.

اگر یک دولت تحت رهبری اپوزیسیون تشکیل شود، ممکن است پاسخی به فشارهای بین‌المللی داده شود، اما با فشار راست افراطی نیز مواجه خواهد شد.»