فسیل‌های کوچک فصل گم‌شده‌ای از حیات اقیانوسی را پس از گلوله برفی زمین نشان می‌دهند

ویرایش شده توسط لیزا لاک، بررسی توسط رابرت ایگان

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

مجموعه نادری از ریز و ماکرو فسیل‌های یافت شده در رخنمون‌های کنار جاده‌ای در جنوب چین، با نوارهای نازک، شکل‌های منشعب و یک بالون کوچک روی یک ساقه، نمایی اجمالی از حیات دریایی پس از یکی از شدیدترین دوره‌های یخبندان زمین را ارائه می‌دهد.

یخبندان "زمین گلوله برفی" مارینو در حدود 635 میلیون سال پیش، پس از رسیدن یخ به اقیانوس های استوایی پایان یافت. بازسازی جوامع دریایی در ده‌ها میلیون سال پس از این دوران همچنان دشوار است. بسیاری از شواهد باقی مانده میکروسکوپی هستند و ارگانیسم های بزرگتر نمایش ضعیفی دارند.

فسیل‌هایی که به تازگی توصیف شده‌اند، هر دو را در معرض دید قرار می‌دهند. آنها که با هم در همان لایه‌های سنگی حفظ شده‌اند، مجموعه‌ای از ارگانیسم‌های کوچک در حال حرکت و جلبک‌های بزرگ‌تر را نشان می‌دهند که به بستر دریا لنگر انداخته‌اند.

Qin Ye از دانشگاه علوم زمین چین در ووهان و همکارانش جزئیات این کشف را در مجله Communications Biology شرح می دهند. سن تخمینی فسیل ها 620 تا 610 میلیون سال است. این جامعه کوچک متنوع چه چیزی می تواند در مورد طول عمر کم مستند پس از یخ به ما بگوید؟

در Ancangping، در منطقه دره یانگ تسه استان هوبی، سنگ های مختلف ساکنان اصلی مختلف را حفظ کردند. بقایای میکروسکوپی در داخل گره‌های سخت چرت رخ می‌دهد، در حالی که ارگانیسم‌های بزرگ‌تر به صورت لایه‌های صاف و غنی از کربن در شیل اطراف زنده می‌مانند. یافتن هر دو نوع فسیل با هم به محققان اجازه می دهد تا اشکال زندگی را که پیشینه فسیلی اولیه معمولا به طور جداگانه حفظ می کند، به هم متصل کنند.

این تیم صدها بخش سنگ نازک و اسلب های فسیلی را مورد بررسی قرار دادند. آنها 35 گونه از میکروفسیل‌های با دیواره آلی به نام acritarchs، از جمله سه گونه جدید، در کنار شش شکل وسیع از فسیل‌های بزرگ‌تر را شناسایی کردند.

نمونه های بزرگتر عمدتا در مقیاس میلیمتری هستند. نوارهای باریک و منحنی غالب هستند که با دیسک ها، رشته های درهم و اشکال منشعب همراه هستند. یک نمونه شبیه یک بادکنک دراز روی یک ساقه است. دیگری دارای ساختار چسبندگی ظاهری در زیر ساقه و تاجی از شاخه ها است.

این جزئیات سرنخ هایی از محل زندگی موجودات ارائه می دهد. ساختارهای پیوست و انشعاب به سمت بالا نشان می دهد که چندین شکل جلبک از بستر دریا رشد می کند. بسیاری از میکروفسیل‌ها احتمالا نمایانگر کیست‌ها هستند – مراحل محافظت‌شده در چرخه زندگی جلبک‌هایی که در آب حرکت می‌کنند.

برخی از فسیل‌ها متعلق به گروه‌هایی هستند که قبلا به عنوان تخم حیوانات یا حیوانات ساده تعبیر می‌شدند، اما این هویت‌ها همچنان مورد مناقشه هستند. تصویر واضح تر ارگانیسم هایی است که از نور خورشید در قسمت های مختلف یک محیط دریایی استفاده می کنند.

قرار دادن آن جامعه در زمان، نوع دیگری از کار پلیسی را می طلبد.

لایه‌ی فسیل‌دار مستقیما با استفاده از عناصر رادیواکتیو تاریخ‌گذاری نشده است. در عوض، محققان توالی سنگ و میکروفسیل‌های مشخصه آن را با توالی‌هایی در جاهای دیگر مقایسه کردند و از تخمین‌های سنی منتشر شده استفاده کردند.

مطابقت ترجیحی آنها فسیل ها را بین 620 تا 610 میلیون سال سن نشان می دهد - تقریبا 15 تا 25 میلیون سال پس از پایان یخبندان مارینو. با این حال، برای تأیید این تخمین به تاریخ‌گذاری مستقیم نیاز است. نویسندگان اذعان می‌کنند: «بررسی چرخه چینه‌شناسی آینده بخش Ancangping و تاریخ‌گذاری مستقیم رادیومتریک از افق فسیلی برای آزمایش و اصلاح مدل سن مورد نیاز است».

قبل از ذوب، جلبک ها وجود داشتند. در مطالعه‌ای در سال 2015، ی و همکارانش فسیل‌هایی را توصیف کردند که به عنوان جلبک‌های ساکن بستر دریا از سنگ‌های رسوب‌شده در فاصله زمانی یخبندان تفسیر شده‌اند. آنها پیشنهاد کردند که اپیزودهای آب های آزاد مکان هایی را برای زنده ماندن این موجودات فراهم می کند.

فسیل‌های Ancangping سپس به روشن شدن آنچه پس از آن انجام شد کمک می‌کنند. در جدول زمانی ترجیحی تیم جدید، آنها پیش از جامعه شناخته شده لانتیایی، که در چین نیز یافت می شود، قرار دارند که در یک مطالعه دوستیابی در سال 2022، سن آن به حدود 602 میلیون سال محدود شده بود.

بیوتای لانتی، جلبک‌های بزرگ‌تر و دقیق‌تر و حیوانات احتمالی را حفظ می‌کند. فرم‌های کوچک‌تر و ساده‌تر Ancangping نگاهی اجمالی به مرحله اولیه آن تاریخ ارائه می‌دهند. همانطور که نویسندگان بیان می کنند، "این یافته یک شکاف زمانی را پر می کند و بینشی را در مورد جوامع زیستی اولیه ادیاکران در سراسر گذار Cryogenian-Ediacaran ارائه می دهد."

ارزش جوامع حفظ شده فراتر از افزودن تاریخ دیگری به سابقه فسیلی است. یک روبان فشرده شده در شیل و یک کیست میکروسکوپی محصور در چرت، قطعات مختلف یک دریای باستانی را حفظ می کند. آنها با هم پیدا شدند و به محققان کمک می کنند تا جامعه ای را بازسازی کنند که نگاه کردن به هر یک از فسیل ها به تنهایی تا حدودی پنهان می ماند.

توسط نویسنده ما اندرو زینین، ویرایش شده توسط لیزا لاک برای شما نوشته شده و توسط رابرت ایگان بررسی و بررسی شده است — این مقاله نتیجه کار دقیق انسانی است. ما برای زنده نگه داشتن روزنامه نگاری علمی مستقل به خوانندگانی مانند شما متکی هستیم. اگر این گزارش برای شما مهم است، لطفا یک کمک مالی (به ویژه ماهانه) در نظر بگیرید. به عنوان تشکر، یک حساب کاربری بدون آگهی دریافت خواهید کرد.

Qin Ye و همکاران، فسیل‌های میکرو و کلان ادیاکران اولیه از چین جنوبی، بینش‌هایی را در مورد اکوسیستم دریایی زمین پس از گلوله برفی، بیولوژی ارتباطات (2026) ارائه می‌کنند. DOI: 10.1038/s42003-026-11094-y

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

لیسانس تاریخ هنر، کارشناسی ارشد فرهنگ مادی. سردبیر سابق موزه، پیراپزشک و هماهنگ کننده پیوند. ویرایش برای Science X از سال 2021. نمایه کامل →

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →