فعالان ناوگان تونس بازداشت شده: بدتر شدن وضعیت سلامت در میان ناراحتی خانواده

تونس، تونس - برای یاسر نائوار نه ساله، ملاقات با پدرش در زندان به تمرینی برای قوی ماندن تبدیل شده است. او سعی می‌کند جلوی وائل گریه نکند، زیرا می‌ترسد دیدن پسرش در حال اشک، وضعیت دردناک‌تری را برای او سخت‌تر کند. یاسر پس از خروج از زندان، گوشه‌ای را پیدا می‌کند که در نهایت می‌تواند اجازه دهد اشک‌ها در آن فرو بریزند.

هیچم نائوار، پدربزرگ یاسار، می گوید که پسر از زمان بازداشت پدرش تغییر کرده است. او اکنون پس از بیدار شدن از خواب با فریادهای شبانه در کنار مادرش می خوابد و نتایج او در مدرسه بدتر شده است. وقتی یاسار به مادرش گفت که بچه های دیگر مدام می پرسند که آیا پدرش دزد است یا خیر، او از او پرسید که نظرش چیست؟

کوچکترین فرزند وائل، سومود چهار ساله، بسیار کوچکتر از آن است که بفهمد چرا پدرش در زندان است. هیچم می گوید که او را به ملاقاتش برده است. وقتی پدرش را پشت شیشه دید، به جلو خم شد تا او را در آغوش بگیرد، اما سرش به دیوار برخورد کرد.

هیچم روز چهارشنبه در خارج از دادگاه استیناف تونس با الجزیره صحبت کرد، جایی که او برای پیگیری آخرین چالش در مورد بازداشت وائل به آنجا رفته بود. او در حالی که آنچه را که در آخرین دیدارش دیده بود تعریف می کرد، مکررا خفه می شد.

پدرش گفت وائل دستش را روی گونه اش نشسته بود، آرنجش می لرزید و نگاهش به دوردست خیره شده بود. او در تلاش بود که واضح ببیند و آب را بدون استفراغ پایین نگه دارد. سرگیجه داشت و در کنترل پای چپش مشکل داشت. وائل بعدا به Hichem گفت که زندانیان دیگر گفته اند که او گاهی اوقات در طول شب از خواب بیدار می شود و نام کوچکترین دخترش را صدا می کند.

با این حال، برای پدرش، داستان وائل نیز درباره نوع فردی است که او بوده است. او حادثه ای را در جریان کاروان زمینی سومود در لیبی در ماه مه، زمانی که مردان مسلح تلاش کردند یکی دیگر از شرکت کنندگان را ربودند، به یاد آورد. وائل مداخله کرد، مرد را بیرون کشید و به او کمک کرد تا قبل از بازگشت نزد مردان و به آنها گفت که می توانند او را ببرند، فرار کند.

در اولین کشتی سومود، یک ماده به دریا افتاد و نزدیک بود غرق شود. وائل بلافاصله به داخل پرید و او را نجات داد.

هیچم گفت: "قدرت وائل در قدرت ایده هایش و تعهدش به مردمش است. هر زمان که او در مورد هر گونه بی عدالتی علیه کارگران یا کارمندان می شنید، همیشه او را در خط مقدم می یابید."

وائل 41 ساله در 16 اوت در اعتراض به ادامه بازداشت خود دست به اعتصاب غذا زد و با وخامت حالش به بیمارستان منتقل شد. او اعتصاب خود را پس از 38 روز پس از درخواست وکلا و هوادارانش به حالت تعلیق درآورد و گفت که این تصمیم به معنای کنار گذاشتن خواسته هایش نیست.

چهار فعال به نام‌های وائل نائوار، غسان هنچیری، غسان بوغدیری و نبیل چنوفی از ماه مارس به دنبال تحقیقات توسط قطب قضایی اقتصادی و مالی تونس، یک نهاد تخصصی که به جرایم مالی و اقتصادی رسیدگی می‌کند، بازداشت شده‌اند. این تحقیقات مربوط به بی‌نظمی‌های مالی ادعایی مرتبط با جمع‌آوری کمک‌های مالی برای ناوگان جهانی سومود است، یک کمپین بین‌المللی که به دنبال ارسال کمک به غزه و به چالش کشیدن محاصره اراضی فلسطین توسط اسرائیل است.

خبرگزاری دولتی TAP به نقل از منابع قضایی گزارش داد که بازرسان در حال بررسی منشاء و استفاده از وجوه جمع آوری شده برای ناوگان هستند و اینکه آیا برای مقاصد دیگر منحرف شده است یا خیر. این فعالان و تیم دفاعی آنها بارها ارتکاب تخلف را رد کرده و بر بی گناهی خود تاکید کرده اند. هیچ یک از این چهار نفر محکوم نشده اند.

برای وکلای آنها نیز مسئله این است که چرا این افراد باید تا زمانی که تحقیقات ادامه دارد در زندان بمانند.

غسان غریبی، یکی از اعضای کمیته دفاع، آخرین تمدید بازداشت موقت آنها را "استثنای استثنایی" توصیف کرد و گفت که آزادی باید قاعده باشد و بازداشت استثنا. این تمدید چهار ماهه در 11 سپتامبر صادر شد و مدافعان این تصمیم را در دادگاه استیناف تونس به چالش کشیدند.

غریبی به الجزیره گفت: «قاضی بازپرس شش ماه بدون انجام کار تحقیقی، به جز بازجویی از فعالان، روی این پرونده وقت گذاشت. او گفت که تمدید باید بر اساس دلایل روشن باشد و این چهار مرد مجبور شدند تا بهای آنچه را که او به عنوان کمبود کار تحقیقاتی توصیف کرد، بپردازند.

دادگاه تجدیدنظر روز چهارشنبه این اعتراض را رد کرد و تا زمانی که تحقیقات ادامه دارد، چهار ماه دیگر در بازداشت موقت باقی ماند. هنچیری، بوغدیری و چانوفی همچنان در اعتصاب غذا هستند.

مقامات این پرونده را به‌عنوان یک تحقیق مالی برای رسیدگی به کمک‌های جمع‌آوری‌شده برای ناوگان، به جای پیگرد قانونی مرتبط با فعالیت‌های سیاسی یا طرفدار فلسطینی‌ها معرفی کرده‌اند. دولت اتهامات مربوط به استفاده از قوه قضائیه برای ساکت کردن مخالفان را رد کرده و گفته است که قوه قضاییه مستقل است و مراحل قانونی طبق قانون انجام می شود.

پیامدها از چهار مرد نیز فراتر رفته است. رافد رابه، وکیل دادگستری روز جمعه به الجزیره تایید کرد، چهارده نفر که پس از تظاهرات 19 سپتامبر بازداشت شده بودند، از آن زمان در بازداشت موقت قرار گرفتند. در میان آنها یک جوان 17 ساله نیز به قاضی اطفال معرفی شد. قانون حمایت از کودکان تونس می گوید که اولویت باید به اقدامات پیشگیرانه و آموزشی داده شود و تا حد امکان از بازداشت پیش از محاکمه برای کودکان اجتناب شود.

رابه گفت که بازداشت شدگان با اتهامات متعددی روبرو هستند، از جمله شرکت در تجمعی که گفته می شود با هدف اخلال در نظم عمومی و ارتکاب جرم، نسبت دادن علنی اعمال غیرقانونی به یک مقام دولتی بدون مدرک و بیان اظهارات عمومی که به اعتبار یک شخص یا نهاد رسمی لطمه می زند. این اتهامات بر اساس چندین مفاد قانون جزایی تونس است.

سبتی، پدر غسان هنچیری، در صحبت تلفنی از گفسا، گفت که پسرش هوشیار است اما پس از اعتصاب غذا از 9 سپتامبر به وضوح خسته شده است.

سبتی گفت: "طبق آنچه که خواهرش پس از ملاقات با او به من گفت، او هنوز ایستاده است. خستگی قابل مشاهده است. او خسته است، اما هنوز هوشیار است."

سبتی به الجزیره گفت که غسان برای معاینه پزشکی بیشتر در مورد جراحت وارد شده به سر در حین بازداشت در اسرائیل به بیرون از زندان منتقل نشده است. غسان و خانواده اش این موضوع را هم با اداره زندان و هم با قاضی تحقیق در میان گذاشته اند. سبتی گفت که به آنها قول داده شده بود که او معاینات پزشکی لازم را انجام دهد، اما این اتفاق نیفتاده است.

او گفت: «این ممکن است یک جراحت سطحی باشد، اما با شرایط زندان و دمای بالا، او را خسته کرده است.

سبتی گفت که غسان مشکلات سلامتی دیگری نیز دارد، از جمله زندگی با یک کلیه و ابتلا به مشکلات کمر. سبتی گفت که او دچار بثورات پوستی شده است که او را از خوابیدن باز می دارد، اما درخواست او برای مراجعه به متخصص پوست رد شد زیرا پزشک زندان آن را جدی نمی دانست.

غسان به پدرش گفت: «من ثابت قدم می‌مانم، از حق خود نمی‌گذرم و این اتهامات بدخواهانه دروغ است.

سبتی گفت: «او پسر من، برادر من، همراه من است، تمام زندگی من است. غسان مردی با صداقت است. این را نمی گویم چون پدرش هستم. همه این را در مورد او می دانند.

بازداشت غسان نیز زندگی خانوادگی را تغییر داده است. سبتی گفت که او در یک دبیرستان کار می کرد و اخیرا نامزد کرده بود.

او تعهد سیاسی غسان را چیزی دانست که ریشه در خانواده دارد. او از سال 1978 در فعالیت‌های دانشجویی و بعدا اتحادیه‌های کارگری، مبارزات انتخاباتی برای آزادی، حق سازمان‌دهی و زندگی بهتر و با عزت‌تر برای تونسی‌ها مشارکت داشته است. غسان با این اصول بزرگ شد و تحت تأثیر فعالیت های پدرش قرار گرفت.

سبتی گفت: «این همان چیزی است که غسان بر آن بزرگ شد و او را تحت تأثیر قرار داد.

دیده بان حقوق بشر همچنین در مورد استفاده از تحقیقات مالی و پولشویی علیه بازیگران جامعه مدنی در تونس ابراز نگرانی کرده است.

برای خانواده‌های نائوار و هنچیری، تأثیر بازداشت‌ها در خانه احساس می‌شود، در ملاقات با زندان، تماس‌های تلفنی مضطرب و بچه‌هایی که می‌پرسند پدرانشان چه زمانی برمی‌گردند.

یاسار هنوز از پدرش می پرسد و به پدربزرگش گفته است که حاضر است اعتصاب غذا کند.

سومود چهار ساله در پاسخ به این سؤال که پدرش کجاست، پاسخ می دهد: «فلسطین، زندان».