فلسطینیان آواره کرانه باختری پس از قطع کمک های غذایی سازمان ملل با گرسنگی فزاینده ای روبرو هستند

تولکرم، کرانه باختری اشغالی - فوزا عوض، بیوه 75 ساله، نتوانست جلوی اشک هایش را بگیرد و شرایط زندگی خود را از زمان آواره شدن از اردوگاه آوارگان تولکرم در ژانویه 2025 - در نتیجه یک عملیات نظامی اسرائیل که اردوگاه های آوارگان را در شمال کرانه باختری از ده ها هزار نفر از ده ها نفر از خانه هایشان به زور مورد هدف قرار داد، توصیف کرد.

فوزا و خانواده اش با پول اندک در جایی که می توانستند سرپناهی پیدا کردند: خانه ای کوچک و ناتمام در تولکرم که متعلق به دخترش بود. او در حال حاضر در بخشی از ساختمان در کنار پسرش، همسرش و فرزندشان زندگی می کند.

این خانواده قبلا به کمک های مالی و غذایی محدودی که توسط برنامه جهانی غذا (WFP) ارائه شده بود متکی بود، اما در پنج ماه گذشته کمکی دریافت نکرده بود.

آژانس سازمان ملل در ماه سپتامبر رسما کاهش 50 درصدی در تعداد دریافت کنندگان کمک های غذایی در کرانه باختری اشغالی را با استناد به "محدودیت های مالی بحرانی" که نتیجه کاهش بودجه از سوی حامیان مالی بین المللی است، اعلام کرد. برعکس، نیازهای غذایی از سال 2023، زمانی که اسرائیل جنگ نسل کشی خود را در غزه آغاز کرد و حملات به فلسطینیان در کرانه باختری را افزایش داد، بیش از دو برابر شده است.

WFP در آن زمان اشاره کرد که در حال حاضر حدود 900000 نفر در کرانه باختری از ناامنی غذایی رنج می برند.

WFP در بیانیه ای که به الجزیره داده است تأیید کرد که برخی از خانواده ها قبل از اعلام رسمی در ماه سپتامبر دریافت کمک را متوقف کرده اند.

فوزه و خانواده اش به حال خود رها شده اند. هیچ چشم‌اندازی برای بازگشت به خانه قدیمی‌اش وجود ندارد - او می‌گوید که ارتش اسرائیل این سازه را به طور کامل تخریب کرده و جاده‌ای وسیع را جایگزین آن کرده است تا حرکت خودروهای نظامی خود را تسهیل کند.

وی افزود که یکی از پسرانش از سال 2024 توسط اسرائیل بازداشت شده است، در حالی که دیگر پسران او که قبلا در داخل اسرائیل کار می کردند اکنون همه بیکار هستند.

نه چندان دور، در ساختمان مدرسه الموحد در حومه ثنابه تولکرم، بیش از 1000 فلسطینی آواره از اردوگاه های آوارگان طولکرم و نور شمس، که جایی برای رفتن پیدا نکرده اند و قادر به پرداخت اجاره نیستند، پناه گرفته اند.

از جمله رباب قاسم 47 ساله، شوهرش طالب ابوسریه 72 ساله و سه فرزندشان هستند. آنها برای دومین سال متوالی در یک اتاق کوچک به مساحت 30 متر مربع (320 فوت مربع) در طبقه همکف مدرسه، بدون منبع درآمد و کاملا متکی به کمک زندگی می کنند.

طی سه ماه گذشته، پس از کاهش کمک غذایی WFP، این خانواده هیچ کمکی دریافت نکرده است.

طالب به الجزیره گفت که خانواده اغلب نمی توانند نان یا وعده غذایی پیدا کنند و اغلب گرسنه به خواب می روند. با زندگی قبلی آنها در اردوگاه پناهندگان تولکرم، جایی که او زمانی یک غرفه کوچک سبزیجات داشت، فاصله زیادی دارد. امرار معاش متوسطی بود، اما به اندازه کافی به آنها گذرانده بود.

WFP افزایش قتل عام اسرائیل و آوارگی های اجباری در کرانه باختری را عامل ویران کردن معیشت، تشدید گرسنگی و سوق دادن خانواده ها به سمت بحران های شدیدتر می داند. آخرین تجزیه و تحلیل سه ماهه امنیت غذایی که توسط WFP انجام شده است نشان می دهد که 76 درصد از خانواده های فلسطینی در کرانه باختری با کاهش قابل توجه درآمد مواجه شده اند.

بر اساس این تجزیه و تحلیل، 12 درصد از جمعیت مصرف غذای ضعیفی دارند و یک سوم خانوارها به دلیل وخامت سریع شرایط اقتصادی نمی توانند یک رژیم غذایی سالم داشته باشند. مناطق روستایی و استان‌ها در جنوب کرانه باختری اشغالی بیشترین آسیب را دیده‌اند.

سعید العمور، 61 ساله، یکی از ساکنان خربة الراکیز در مسافر یاتا، در جنوب الخلیل، به الجزیره گفت که او و خانواده 14 نفره اش در هفت ماه گذشته هیچ کمکی از WFP دریافت نکرده اند.

سعید در آوریل 2025، در حالی که با حملات مکرر شهرک نشینان به روستا روبرو بود، می گوید که توسط یک شهرک نشین مورد اصابت گلوله قرار گرفته است. این آسیب منجر به قطع پای او و ناتوانی دائمی شد. او همچنان هر زمان که با شهرک نشینان روبرو می شود با حملات و ضرب و شتم های دوره ای روبرو می شود - بخشی از قتل عام جاری علیه فلسطینیان در کرانه باختری.

او به الجزیره گفت: "آنها سعی می کنند زمین ما را بدزدند. من از گرفتن آن امتناع می کنم و به دفاع از آن ادامه می دهم، اما بهای سنگینی می پردازم. اکنون آنها کمک هایی را که دریافت می کردم و به خانواده ام کمک می کرد در اینجا ثابت قدم بمانند، قطع کردند."

WFP با همکاری شرکای خود، همچنان به 200000 فلسطینی در کرانه باختری از طریق نقل و انتقالات نقدی، کوپن های غذا، عرضه مستقیم مواد غذایی، برنامه های معیشتی و خدمات تغذیه کمک می کند.

با این حال، WFP به الجزیره گفت که به سادگی منابع لازم برای پوشش نیازهای همه خانواده های کرانه باختری که نیاز به کمک دارند را ندارد.

WFP گفت: «تقطع کمک به این معنا نیست که یک ذینفع واجد شرایط نیست، بلکه تصمیمی گسترده است که بر همه ذینفعان فعلی، بدون توجه به نتیجه ارزیابی فردی آنها تأثیر می‌گذارد». ممکن است تغییراتی رخ دهد و کمک‌ها برای برخی از ذینفعان بازگردانده شود؛ در چنین مواردی، از طریق پیامک با آنها تماس گرفته می‌شود.

عبعی عبودی، اقتصاددان و فعال حقوق بشر، به الجزیره گفت که کرانه باختری با یک بحران بشردوستانه مواجه است که با از دست دادن کمک های غذایی برنامه جهانی غذا و همچنین بحران مالی بر تشکیلات خودگردان فلسطین (PA) تشدید شده است. اسرائیل از ماه مه 2025 درآمدهای گمرکی را که به نمایندگی از تشکیلات خودگردان جمع آوری می کند، به طور کامل دریغ کرده است و این مقام را قادر به پرداخت حقوق بخش عمومی نمی کند.

عبودی به عوامل دیگری مانند ده‌ها هزار فلسطینی که قبلا در اسرائیل شاغل بودند و شهرک‌های غیرقانونی در کرانه باختری رود اردن که از اکتبر 2023 بیکار بوده‌اند، اشاره کرد، زمانی که اسرائیل اجازه کار را به آنها نداد.

وی همچنین افزود: محدودیت‌های اسرائیل بر سازمان‌های غیردولتی فلسطینی و بین‌المللی، از جمله تعلیق ثبت نام برای 37 سازمان بین‌المللی و بسته شدن برخی گروه‌های محلی، توانایی ارائه کمک‌های بشردوستانه را بیشتر محدود کرده است.

عبودی گفت: "حدود نیم میلیون خانواده فلسطینی به کمک غذایی نیاز دارند، در حالی که نیاز واقعی ممکن است بیشتر باشد." با کاهش کمک های برنامه جهانی غذا و سایر منابع، بسیاری از خانواده ها قادر به تامین غذا نیستند.