فهرست 100 بهترین برنامه تلویزیونی قرن بیست و یکم در نیویورک تایمز و چرا تایمز در «کانن» همه کاره است

فهرست جامع نیویورک تایمز از بهترین برنامه های تلویزیونی قرن بیست و یکم منشأ آن را به فهرست مشابهی از بهترین کتاب های چند سال پیش بازمی گرداند. گیلبرت کروز، سردبیر تایمز به هالیوود ریپورتر می‌گوید، ایده این بود که با بهترین نویسندگان جهان ارتباط برقرار کنیم (بسیاری از آنها را که او یادداشت می‌کند، قبلا برای Times یا Times Book Review در این زمینه نوشته‌اند) و از آنها بخواهیم نویسندگان مورد علاقه‌شان را انتخاب کنند.

کروز می‌گوید: «آنقدر موفقیت بود که گفتیم، بیایید دوباره آن را با فیلم‌ها امتحان کنیم. با این حال، سلبریتی ها حیوانی متفاوت از نویسندگان هستند، اگرچه تایمز آن را فهمید.

برای لیست تلویزیونی، کروز گفت که آنها با بیش از 1000 نفر تماس گرفتند و حدود 500 نفر در نهایت شرکت کردند. بسیاری از آنها همچنین موافقت کردند که در مورد انتخاب های خود در مقابل دوربین صحبت کنند، با فیلم هایی که در سراسر لیست در هم تنیده شده بودند.

کروز می‌گوید: «بخشی از چیزی که به خوانندگان قول می‌دهیم این است که این کار را انجام می‌دهیم زیرا اینها افرادی هستند در این صنایع - صنعت کتاب، صنعت سینما، صنعت تلویزیون - که در مورد این چیزها می‌دانند، این چیزها را خلق می‌کنند، اما به این چیزها نیز اهمیت می‌دهند. وقتی می شنوید که سازندگان، مجریان برنامه، ستاره ها در مورد چیزهایی صحبت می کنند که دوست دارند ببینند، بله، آنها افراد مشهوری هستند، اما آنها هم مثل بقیه ما طرفداران تلویزیون هستند، درست است؟

شاید بتوانید این کار را به صورت صوتی نیز انجام دهید، و بخشی از آن را ارائه می‌کرد، اما تا جایی که می‌توانید با ویدیو جلو نخواهید رفت، جایی که می‌توانید داستان خنده‌داری مانند «اوه، من Arrested Development را منتقل کردم، زیرا فکر می‌کردم احمقانه بود» و سپس برای دیدن محصول نهایی، نه تنها صدای آن، بلکه در صدای او نیز روایتگر داستان است. کاری که می‌خواستیم انجام دهیم این بود که به مردم نشان دهیم که سازندگان تلویزیون هم مثل ما عاشق این رسانه هستند و به همین دلیل از آنها خواستیم در این پروژه شرکت کنند.»

در اوایل تابستان امسال، کروز در تایمز به عنوان «ویراستار کانون» معرفی شد، نقشی که بلافاصله در محافل رسانه‌ای برخی از ابروها را برانگیخت؟ حتی یک قانون در چارچوب نهادی مانند تایمز چیست؟

فهرست تلویزیونی از بسیاری جهات نمونه کتاب درسی چیزی است که کروز امیدوار است با آموخته‌های فهرست کتاب‌ها و فیلم‌هایی که قبلا منتشر شده است، بیاورد.

کروز می‌گوید: «ایده این است که آیا می‌توانید کسی و تیم کوچکی داشته باشید که بتواند از این امتیاز امتیاز بسازد، آن را به چیزی تبدیل کند که به طور منظم‌تری زندگی می‌کند، اما در عین حال به هم مرتبط است. «شما لزوما نمی‌خواهید که همه این چیزها به تنهایی در اتاق خبر در سیلوهای مختلف ظاهر شوند.»

او می افزاید: «این کاملا جدید است، این یک آزمایش است. "هنوز در حال کشف این موضوع هستم و بخش بزرگی از آن این است که آیا می‌توانیم از دسترسی خود برای تقویت قدرت خود در همه این فضاها استفاده کنیم - کتاب، فیلم، تلویزیون - نیویورک تایمز دسترسی دارد، و ما همیشه دسترسی داشته‌ایم. در همه این مکان‌ها، ما اقتدار داشته‌ایم، و همیشه اقتدار داشته‌ایم."

البته فهرست تلویزیونی تازه شروع کار است. سایرین با ویژگی های ویدئویی و پویا که با برداشت های انتقادی و کلام نوشتاری در هم تنیده شده اند، دنبال خواهند شد. اگرچه کروز و تیمش (زمانی که تیمش را استخدام کرد) چه تعداد از این پروژه ها را انجام می دهند هنوز مشخص نیست.

او می‌گوید: "ما باید بفهمیم که آهنگ مناسب چیست. می‌دانید، [همین فهرست] نمی‌تواند هر سال باشد. بدیهی است که این کار نمی‌کند." «این خیلی بزرگ خواهد بود، و شما هر سال به اندازه کافی واریانس در لیست نخواهید داشت تا آن را معنی دار کنید.

او می افزاید: «بخشی از چالش من، و این یک چالش است، این است که بفهمم چگونه می توان مطمئن شد، همانطور که شما می گویید، اینها فقط یکبار نیستند. "این فقط "این چیزی است که ما در سپتامبر 2026 منتشر کردیم" نیست، شاید دیگر هرگز در مورد آن نشنید. آیا راهی وجود دارد که بتوان آنها را به طور منظم‌تری زنده کرد، حتی آنهایی که قبلا منتشر کرده‌ایم؟»