فیزیک یهودی: مردی که واقعیت را شکست
در این بیوگرافی عالی، "مردی که واقعیت را شکست" توسط فیلیپ بال، بور به عنوان یک انسان دوست بزرگ نشان داده می شود که سعی کرده به بسیاری از همکاران یهودی که از نازیسم گریخته بودند کمک کند.
در سال 1998 نمایشنامه کپنهاگ مایکل فرین در صحنه لندن با استقبال زیادی روبرو شد. به نظر می رسد که این مکالمه بین دانشمند بزرگ دانمارکی، نیلز بور، و ورنر هایزنبرگ آلمانی، در پاییز 1941 را روشن کند. این گفتگو در زمان اشغال دانمارک توسط نازی ها، که کشور را به عنوان الگویی برای کشورهای آریایی می دانستند، رخ داد.
دانمارکی ها، با منابع اندک، در برابر تسلط نازی ها مقاومت نکردند، اما دولت سوسیال دمکراتیک آن فشار آلمان را برای اقدام علیه یهودیانش رد کرد. بازی درخشان و روشنگر فراین تئاتر شگفت انگیزی بود، اما این سوال هنوز حل نشده است که آیا این نمایش واقعیت تاریخ را منعکس می کند یا خیر.
در این بیوگرافی عالی، مردی که واقعیت را شکست، نوشته فیلیپ بال، بور به عنوان یک انسان دوست بزرگ نشان داده می شود که سعی کرد به بسیاری از همکاران یهودی که از نازیسم گریخته بودند، و به ویژه پس از معرفی قوانین نژادی کمک کند. بسیاری قبل از سفر به مقاصد دیگر در کپنهاگ پناه گرفتند. بور فهرستی از آنها داشت که در سفرهای خود به خارج از کشور می برد تا پست های آنها را بیابد. نازی ها متوجه شده بودند که می توان یک سلاح اتمی از عناصر فرااورانیومی مانند پلوتونیوم ساخت. مقادیر زیادی انرژی از طریق شکافت هسته ای ساطع می شود.
در سال 1938، یک سیکلوترون در کپنهاگ شروع به کار کرد که پروتونها را به سمت اتمها پرتاب کرد. یک مکان مرکزی برای توسعه دانش این فرآیند در اروپای تحت اشغال نازیها در موسسه نیلز بور بود. همه اینها احتمالا دلیل وجودی هایزنبرگ برای دیدار با بور در کپنهاگ بود. هایزنبرگ بی احساس از دنیای سیاست در طول دهه 1920 به اکتشافات علمی در امان ماند. خود بور اصالتا یهودی داشت، یک «یهودی سفیدپوست» با ظهور هیتلر - حتی نازی او را متهم به «دانشمندی یهودی» کردند. کسی که در توطئه تبانی کرده است
از "فیزیک یهود" با وجود این، آیا هایزنبرگ صرفا به عنوان یک سفیر غیرسیاسی و حسن نیت برای سوسیالیسم ملی در بازدید از بور عمل می کرد؟ یا انگیزه شوم تر بود، مانند جستجو برای سلاح اتمی نازی ها؟ اکثر دانمارکی ها او را طرد کردند، زمانی که اشاراتی از کشتار جمعی یهودیان در حال فیلتر شدن بود. پس از جنگ، هایزنبرگ استدلال کرد که او در محدوده ظلم نازی ها عمل کرده است تا کنترل پروژه هسته ای را حفظ کند و هرگز آن را از دستش دور نگه دارد. بور گفت که توضیح هایزنبرگ کمی بیشتر از این است
عذرخواهی برای ناسیونالیسم آلمانی بسیاری از دانشمندان یهودی مانند لیز مایتنر معتقد بودند که هایزنبرگ در آن زمان پیروزی آلمان در جنگ جهانی دوم را اجتناب ناپذیر می دانست. بور خود منشأ یهودی داشت. مادر او، الن، دختر دیوید باروخ آدلر و جنی رافائل - یک خانواده بانکداری لیبرال بود که در سال 1850 در کپنهاگ ساکن شده بودند. خانواده به شدت جذب شده بود و بور به عنوان یک لوتری بزرگ شد.
او وقتی شنید که یک روحانی می گوید غرق شدن کشتی تایتانیک «اراده خدا» بود، از مسیحیت جدا شد. بور به آزمایشگاه معروف کاوندیش در کمبریج رفت و زیر نظر جی. او سپس با ارنست رادرفورد - پدر دوم او - در دانشگاه منچستر، جایی که Chaim Weizmann محقق بود، شروع به کار کرد. کار رادرفورد در مورد رادیواکتیویته و نیمه عمر عناصر، بور را به ایجاد نظریه جدیدی در مورد ساختار اتم سوق داد.
مدل آلو-پودینگ ذرات زیراتمی جاسازی شده با یک مدل منظومه شمسی از الکترونهایی که به دور یک هسته میچرخند جایگزین شده بود. بور استدلال میکرد که یک الکترون سطح انرژی خاصی را اشغال میکند. هنگامی که یک الکترون از یک مدار "کوانتیزه" به مدار دیگر پرید، یک فوتون نور ساطع شد. این کلید درک ساختار جدول تناوبی عناصر و در نهایت برای پیشبینی مکان در جدول عناصر هنوز کشف نشده بود. ایدههای بور جامعه علمی را به وجد آورد و آن را متحیر کرد.
جامعه فیک در دهه 1920 نویسنده، فیلیپ بال، در مقدمه خود می نویسد: مکانیک کوانتومی که برای توضیح چگونگی کارکرد جهان در بهترین دانه هایی که با آزمایش قابل درک بود - جهانی تکه تکه شده به اتم ها و اجزای زیراتمی آنها - طراحی شده بود، همه چیزهایی را که هم فیزیک و هم عقل سلیم قبلا تصور می کردند، زیر سوال می برد. استفان روزنتال، اتو فریش، مکس بورن و لئو زیلارد از جمله یهودیانی بودند که به موسسه نیلز بور راه یافتند.
بنیاد راکفلر اغلب بودجه را برای کمک به آنها فراهم می کرد. عنصر تازه کشف شده به نام لاتین کپنهاگ هافنیوم نامگذاری شد. دانشمندان دیگر در محراب نازی ها عبادت می کردند. در سال 1931، 100 نویسنده علیه انیشتین منتشر شد که "فیزیک یهودی" را محکوم کرد. با به قدرت رسیدن هیتلر، آلبرت انیشتین به آلمان بازنگشت و به عنوان خانه دانشگاهی خود در پرینستون ساکن شد. امروز
بور و انیشتین دوست باقی ماندند اما با یکدیگر اختلاف نظر داشتند. انیشتین معتقد بود که فرآیندهای کوانتومی را نمیتوان بهطور تصادفی اداره کرد «انگار خدایی که تاس پرتاب میکند.» علم با سؤالات فلسفه و دین همپوشانی داشت. کریک و واتسون، کاشفان ساختار مارپیچ دوگانه DNA، هر دو کتاب زندگی چیست اروین شرودینگر را خوانده بودند؟ اروین شرودینگر، که معادله امواج معروف خود را ابداع کرده بود، پناهنده ای از نازیسم بود و پستی در کالج ترینیتی، دوبلین پیدا کرد. در اوایل سال 1943، بور ویا پیامی از مقاومت بریتانیا دریافت کرد.
این هشدار داده بود که او در خطر اخراج به آلمان است. در آن تابستان، موجی از اعتصابات و خرابکاری ها در دانمارک هیتلر را متقاعد کرد که رفتار نازی ها را با دستکش بچه ها با کشور تغییر دهد. دانمارک قرار بود به Judenrein تبدیل شود. دیپلمات آلمانی، گئورگ فردیناند داکویتز، دانمارکی ها را آگاه کرد، و اکثریت قریب به اتفاق یهودیان دانمارک به طرز معروفی از تنگه های سوئد عبور کردند. بور نیز به همین ترتیب به سوئد برده شد و سپس به دستور چرچیل به بریتانیا منتقل شد.
او در هتل ساوی لندن میزبانی شد. بور متعاقبا با نام مستعار «نیکولاس بیکر» به لوس آلاموس برده شد. وظیفه او ارائه مشاوره و بینش به دانشمندان جوانتر آنجا بود. در حالی که نه انیشتین و نه بور نقشی در ساخت بمب نداشتند، آنها اساس نظری آن را ایجاد کردند. هر دو تلاش کردند تا گسترش سلاح های هسته ای را پس از جنگ متوقف کنند و از مسابقه تسلیحاتی با اتحاد جماهیر شوروی جلوگیری کنند. بور در طول دهه 1930 از اتحاد جماهیر شوروی بازدید کرده بود و میزبان "بلشویک پیر"، روشنفکر نیکلای بوخارین بود که در سال 1938 در پاکسازی بزرگ استالین اعدام شد.
بور تلاش کرد کرملین را متقاعد کند که پیوتر کاپیتزا، که با او در کمبریج کار کرده بود، اجازه دهد تا اتحاد جماهیر شوروی را ترک کند، اما فایده ای نداشت. او همچنین سعی کرد به Lev Landau که زندانی شده بود کمک کند. بور در دهه آخر زندگی خود یک محرک اصلی در ایجاد CERN در سوئیس و ساخت برخورد دهنده بزرگ هادرون بود.
این در روحیه همکاری بین دانشمندان از همه ملیت ها ایجاد شد - یک دستاورد منحصر به فرد در عواقب هولوکاست و استفاده از بمب های اتمی در هیروشیما و ناکازاکی. زندگی نامه فیلیپ بال نه تنها زندگی و زمان بور بلکه بسیاری از چهره های نیمه فراموش شده را که بیش از یک قرن پیش سهم عمده ای در دانش ما داشتند، بازیابی کرده است. آن دانشمندان یهودی و غیریهودی را باز پس می گیرد که در عصر دیکتاتورها و سیاستمداران مستبد زندگی می کردند و سعی می کردند راهی برای عبور از باتلاق معضلات اخلاقی بیابند.
کتابی ادراکی و جذاب در مورد موضوعی که کمتر تبلیغ شده است – و خواندنی قابل دسترس. 30 دلار
متن اصلی (انگلیسی)
Jewish physics: 'The Man Who Broke Reality' spotlights Nazi-defying scientist Niels Bohr - review
In this excellent biography, 'The Man Who Broke Reality' by Philip Ball, Bohr is revealed as a great humanitarian who tried to help many Jewish colleagues who had fled Nazism.