فیلمسازان زن در ضیافت ناهار از طریق لنز او در مورد ادغام و حمایت از یکدیگر در روزهای سخت هالیوود می اندیشند.

هالی بری، رجینا کینگ، سلین سانگ، آلشیا هریس، جینا پرینس-بایتوود، پتی جنکینز و اچ ای آر. از جمله هنرمندان و فیلمسازانی بودند که بعد از ظهر سه شنبه در یازدهمین ضیافت سالانه Chanel و Tribeca Enterprises Through Her Lens در شهر نیویورک شرکت کردند.

این رویداد سالانه که در Locanda Verde توسط یکی از بنیانگذاران و رئیس هیئت مدیره ترایبکا، جین روزنتال، میزبانی شد، آخرین طبقه از فیلمسازان نوظهور غیر دودویی و زن را برای یک ناهار صمیمی با بازیگران سنگین صنعت گرد هم آورد. در میان هیئت داوران امسال رایان، بری، کینگ، پاییز دورالد آرکاکاو و الا روبین با مربیگری سانگ، آلشیا هریس، پرنس-بایتوود، الن گلداسمیت-وین و فالا چن حضور دارند. رهبران مکالمه عبارتند از H.E.R، جنکینز، لورا کارپمن، میاکو بلیزی، کاساندرا کولوکوندیس و ریوا مارکر.

مطالب مرتبط زهران ممدانی، شهردار تجاری نیویورک، ادغام برادران پارامونت-وارنر: "یادبود شرم آور فساد" تجارت پارامونت-برادران وارنر در جلسه دادگاه روز پنجشنبه بررسی می شود.

Rebe گفت: "این هسته اصلی کاری است که ما انجام می‌دهیم، یعنی حمایت از جامعه مستقل فیلم‌سازی و هنرمندانی که می‌خواهند گرد هم آیند تا از این هنر حمایت کنند و مردم را به سمت آن تشویق کنند. همه کسانی که درگیر هستند - هیئت منصفه، مربیان و [رهبران گفتگو] - واقعا وقت خود را صرف می‌کنند، چه بازیگران زن جلوی دوربین یا خلاق‌های پشت دوربین. "حمایت فقط به نام نیست.

[شرکت کنندگان برنامه] زمانی که ورود به این فضا بسیار چالش برانگیز است، با همه این کارگردانان وقت می گذرانند، و آنها به آنها راهنمایی و پشتیبانی عملی می کنند."

فقط یک روز قبل از ناهار و کارگاه، که به راه اندازی حرفه استعدادهایی مانند A.V. راکول (هزار و یک) و نیکیاتو جوسو (دایه)، ادغام برادران وارنر دیسکاوری و پارامونت یکی از بزرگترین و آخرین موانع خود را برطرف کردند. این اقدام پیامدهای گسترده‌ای برای اکوسیستم تولید و فرصت‌ها برای فیلمسازان خواهد داشت و در بحبوحه سالی رخ داده است که فیلم‌های کم‌هزینه - که عمدتا توسط مردان کارگردانی می‌شوند - گیشه را مشخص کرده‌اند.

در همین حال، داده‌های جدید رکود یا رکود استخدام یا نمایندگی زنان در تولید را، چه در مقابل و چه پشت دوربین، آشکار کرده است.

در داخل ناهار، روزنتال تجربه‌ای را در اوایل کارش به یاد آورد که «زنان زیادی نبودند و حتی زنان کمتری در موقعیت‌هایی بودند که می‌توانستند واقعا تصمیم بگیرند». در نقشی که می‌توانست داستان‌هایی بسازد، با فیلمنامه The Burning Bed مواجه شد، داستان واقعی فرانسین هیوز، زنی که سال‌ها توسط شوهرش مورد آزار قرار گرفته بود. این داستان در نهایت برای تلویزیون ساخته شد و با بازی فارا فاوست، تبدیل به "بخشی از گفتگوی ملی درباره خشونت خانگی" شد، تهیه کننده و بنیانگذار ترایبکا به اشتراک گذاشتند.

این پس از آن بود که او در ابتدا آن را نزد رئیس مردش در آن زمان برد، که پاسخ او تحقیرآمیز و نادیده گرفته شد و او و همچنین بازماندگان خشونت خانگی را تحقیر کرد. روزنتال راهی برای دور زدن او پیدا کرد و به هر حال آن را تولید کرد.

او به جمعیت گفت: "خشونت خانگی چیز جدیدی نبود، زنان برای همیشه با آن زندگی می کردند. داستان های آنها گفته نمی شد. و گاهی اوقات افرادی که تصمیم می گرفتند در مورد کدام داستان مهم است، حتی نمی توانستند واقعیت زندگی خود را تصور کنند." "آن زن خیلی زود به من چیزی یاد داد. مهم این است که چه کسی در اتاق است. مهمتر اینکه چه کسی در اتاق قدرت دارد و چه کسی حاضر است از این قدرت برای بله گفتن استفاده کند."

تهیه کننده ادامه داد: "سالها بعد، دوست عزیزم، پائولا واینستین، که خودش بیش از 30 فیلم را تولید کرد، "Through Her Lens" را با Chanel و I تاسیس کرد. ما می خواستیم مکانی را ایجاد کنیم که در آن به زنان فیلمساز منابع، راهنمایی، دسترسی و آزادی داده شود تا داستان های خود و با شرایط خودشان را بازگو کنند." «تاریخ زمانی پاک می‌شود که مشارکت‌ها ناشناخته می‌مانند و زمانی که زنان در تصمیم‌گیری‌های مربوط به فرهنگ ما و آنچه فرهنگ ما انتخاب می‌کند به خاطر بسپارد غافل می‌شوند. ما نمی‌توانیم وانمود کنیم که در چرخه دیگری در اینجا هستیم. به همین دلیل است که Through Her Lens اهمیت دارد.

سال‌ها در مورد اینکه زنان پشت میز قرار بگیرند صحبت کرده‌ایم. فکر نمی کنم یک صندلی دیگر کافی باشد. ما به میزهای لعنتی خودمان نیاز داریم.»

برای نامزد گلدن گلوب و ستاره فیلم Hulu’s Furious Emmy Rossum، ایجاد شرکت تولیدی خودش، راه او برای ایجاد این جدول در میان مشکلات تاریخی استخدام و نمایندگی هالیوود بود.

"هدف من با [شرکت] Composition 8 بیان داستان‌هایی است که زنان معاصر را بررسی می‌کند، و بهترین راه برای انجام آن استخدام زنان بیشتر در پشت و جلوی دوربین است. ما اکثریت کل جمعیت را تشکیل می‌دهیم، بنابراین نمی‌دانم چرا در هنری که می‌سازیم به این شکل منعکس نمی‌شویم. ناهار من همیشه احساس می کردم که دیوارها همیشه آنجا خواهند بود.

شما فقط باید تصمیم بگیرید که باید کاری کنید که اتفاق بیفتد و از نحوه انجام آن ناراحت شوید. بنابراین شگفت‌انگیز است که برنامه‌ای مانند این داشته باشیم که فرصتی برای ایجاد این ارتباطات برای انجام این کار فراهم می‌کند."

روزنتال همچنین به برنامه هایی مانند جشنواره بزرگ تر ترایبکا به عنوان کلیدی برای اطمینان از پاک نشدن صداها در میان تغییر صنعت و ادغام استودیو اشاره می کند. او خاطرنشان کرد: «جشنواره‌ها می‌توانند آثار جدید و صداهای جدیدی را شناسایی کنند که مخاطب عام معمولا آن‌ها را نمی‌یابد، و ما این کار را با کمک به سرپرستی و شناسایی پروژه‌هایی انجام می‌دهیم که هر شرکتی بعدا فیلمساز خود را بخرد یا استخدام کند. من فکر می‌کنم به همین دلیل جشنواره‌ها مهم هستند».

او به شوخی گفت: برای دیزی جونز و رایلی کیو، بازیگر و کارگردان فیلم شش - که در ساخت سریال محدودی با الهام از برنامه فیلمساز از طریق لنز هر دو با هم همکاری کردند - پویایی لحظه کنونی او را روی تلاش برای "امیدوار بودن" متمرکز کرده است وگرنه کار را متوقف می کنم. «فیلم‌های جالب زیادی وجود دارد که در حال پخش شدن هستند، و امسال چند لحظه موفقیت‌های شگفت‌انگیز در تئاتر وجود داشته است. اما در نهایت، برای تأثیرگذاری، یک نفر باید روی زمین باشد و به چوپان فیلمسازان جوان و زنان جوان کمک کند.

تعهد Chanel به آن بسیار شگفت انگیز است و موثر است. این نوع چیزها واقعا به افراد کمک می کند تا حرفه خود را شروع کنند. وقتی مردم می گویند ما به فیلمسازان زن بیشتری نیاز داریم، باید این کار را انجام دهید. باید از پایه شروع کرد.»

فرانچسکا اسکورسیزی، که می‌گوید روزنتال در حرفه‌اش از او حمایت کرده است، افزود: "ایجاد ارتباط با همه این خلاقان و خلاقان به طور کلی در صنعت مشابه شما بسیار مهم است. این بخش بزرگی از آن است. هرگز نمی‌دانید که قرار است با چه کسی ملاقات کنید و از چه کسی الهام خواهید گرفت. زمانی که منجر به مشارکت‌های آینده یا تلاش‌های خلاقانه می‌شود."

پادشاه برنده امی و اسکار در هیئت داوران امسال نشسته است، در موقعیتی که به او قدرت می دهد تا به باز کردن دروازه فیلمساز بزرگ زن یا غیردودویی بعدی کمک کند. این موقعیتی است که او آن را به عنوان "کمی اعصاب خردکن" توصیف می کند، زیرا بخشی از شما فقط می خواهد فرصتی برای همه آنها در دسترس باشد. کارگردان The One Night in Miami خاطرنشان کرد که طی سه روز آینده، او "سعی خواهد کرد طوری به آن نزدیک شود که انگار من یک هیئت منصفه هستم، اما قضاوت نمی کنم، و این واقعا خط خوبی است. دیدن آنها در مقایسه با شخص دیگری نیست، زیرا برای ما بسیار سخت است."

روی فرش، کینگ این لحظه خاص در صنعت را که فیلمسازان برنامه در حال راه‌اندازی در آن هستند «زمان بسیار جالبی» نامید و اضافه کرد که «این اولین بار از این نوع ادغام‌ها نیست، اما قبل از این مکالمه‌ها پول زیادی از برادران وارنر تلف می‌شد. درک این است که آنها همچنان به‌عنوان استودیوهای جداگانه فعالیت خواهند کرد، هرچند که باید دید.»

شما همچنین در مورد هوش مصنوعی صحبت می‌کنید که از بسیاری جهات می‌تواند ابزار مفیدی باشد، اما از بسیاری جهات، وقتی صحبت از هنر به میان می‌آید، در حال تماشای آن هستیم. این موضوع وحشتناک است، بنابراین من در حال حاضر سعی می‌کنم انرژی خود را بالا و انتظاراتم را پایین نگه دارم.»

روزنتال وضعیت فعلی سیستم استودیویی را «لنگیدن» توصیف کرد. در کنار آن، خط لوله بالقوه جدیدی پدید آمده است که به عنوان دوران خالق یوتیوب از آن حمایت می شود، چیزی که جشنواره Tribeca قبلا از طریق ارائه هایی مانند بازار سازندگان پذیرفته شده است. برای Rossum، یکی از درس‌هایی که از موفقیت‌های امسال به رسمیت شناخته نشده است، این است که مدل‌های متفاوتی نیستند که داستان سرایی را نجات می‌دهند. او گفت صرف نظر از هر خط لوله ای که هالیوود استفاده می کند، راه حل برای یافتن داستان های خوب یکسان است: دسترسی و استخدام.

"مشکل مدل نیست، مشکل استخدام است. فیلمسازان باورنکردنی و شگفت انگیز زیادی وجود دارند که این پلان ها را نمی گیرند. ما باید در کنار آنها بایستیم و بگوییم، "می خواهیم آن فیلم ها را بسازیم" و به آنها کمک کنیم تا آنها را بسازند. من تابستان امسال فیلمی را با یک فیلمساز برای اولین بار به نام هانا گری ارگانشی ساختم، که در یکی از بهترین کارگردان های آن بهترین کارگردانی را داشته ام. او آماده ساخت یک فیلم بزرگ است، او آماده است تا فیلم های زیادی بسازد.

ما فقط به عکس‌های بیشتری نیاز داریم و افراد بیشتری باید چک بنویسند تا زنان بتوانند داستان بگویند.»