فینال جام جهانی لیگ راگبی باید نبرد کفش طلا را حل می کرد

جمعه، 11 سپتامبر، 7:50 بعد از ظهر، امتیاز نهایی، Rabbitohs 10، Knights 20

شنبه، 12 سپتامبر، 4:05 بعد از ظهر، امتیاز نهایی، واریرز 16، دلفین 26

شنبه، 12 سپتامبر، 7:50 بعد از ظهر، امتیاز نهایی، کوسه 26، کابوی 16

یکشنبه، 13 سپتامبر، 16:05، امتیاز نهایی، پانترز 19، خروس 12

شنبه، 19 سپتامبر، 7:50 بعد از ظهر، امتیاز نهایی، خروس 46، کوسه 10

یکشنبه، 20 سپتامبر، 16:05، امتیاز نهایی، رزمندگان 10، شوالیه‌ها 12

جمعه، 25 سپتامبر، 19:50، امتیاز نهایی، دلفین 20، خروس 36

یکشنبه، 27 سپتامبر، 16:00، امتیاز نهایی، پانترز 14، شوالیه 22

یکشنبه، 4 اکتبر، 7:30 بعد از ظهر، امتیاز نهایی، خروس 19، شوالیه 18

کالین پونگا و ریس والش دو بازیکن برتری هستند که به فینال جام جهانی می روند. (گتی ایماژ: کامرون اسپنسر و مارک متکالف)

سال‌هاست که کفش طلا به بهترین بازیکن جهان نرسیده است، اما اگر اینطور بود، هنوز هم می‌توانستید آن را به دست آورید، باید به دستان ریس والش می‌رسید.

مدافع کناری استرالیایی همیشه بهترین نیست، اما زمانی که او در بهترین حالت خود قرار دارد، هیچ کس بهتری وجود ندارد و عملکرد او برای کانگوروها یادآور سوزاننده‌ای است که هیچ‌کس در لیگ راگبی آن‌قدر که برای خط سریع ساخته شده نیست.

این روزها کفش طلا به بهترین بازیکن مسابقات آزمایشی سال می رسد و با اهدای آن به کالین پونگا تنها پس از 150 دقیقه حضور در فوتبال بین المللی، اعتبار این جایزه در فینال یکشنبه جام جهانی روی خط است.

اگر نیوزلند برنده شود و پونگا خوب بازی کند، دو چیز که به طور جدایی ناپذیری به هم مرتبط هستند، به طور عطف به ماسبق تصمیم بهتری می شود. نتیجه درست خواهد بود حتی اگر فرآیند دارای نقص باشد.

اگر استرالیا برنده شود و والش خوب بازی کند، این مسخره اعطای جایزه بهترین بازیکن بین المللی قبل از بزرگترین بازی بین المللی سال را برجسته می کند.

در یک دنیای بی نقص، یا حتی یک دنیای ناقص که منطقی به نظر می رسد، کفش طلا تا زمانی که روز یکشنبه به پایان برسد، اهدا نمی شود، تا آن زمان پونگا می تواند برنده شایسته ای باشد، اما همانطور که به نظر می رسد والش باید این جام را می برد.

او در این تورنمنت به همان اندازه جوایز مرد مسابقه دارد که پونگا بازی ها را کامل کرده است و پس از یک خماری برتر با بریزبن که می توانست یک سگ قهوه ای را بکشد، پیراهن استرالیا شیاطین را بیرون کرده و والش را که غرش می کند به زندگی بازگردانده است.

ریس والش در طول جام جهانی در فرم درخشانی بوده است. (گتی ایماژ: کامرون اسپنسر)

گاهی اوقات او خارج از کنترل می چرخد، مانند زمانی که دید بمب ساموآ را در نیمه نهایی از دست داد، که منجر به تلاش استفن کرایتون شد، اما وقتی در جاده می ماند، منظره هیجان انگیزی است.

فوتبال والش در ماه گذشته یادآور فرمی است که او در هدایت بریزبن به عنوان برتر در سال 2025 نشان داد، از تلاش طولانی او در بازی افتتاحیه تورنمنت مقابل نیوزلند گرفته تا 5 پاس گل در مقابل جزایر کوک و هت تریک مقابل ساموآ.

این به عنوان یادآوری توانایی‌های خم کردن او در بازی برای هر کسی که پس از دفاع از عنوان به آن نیاز داشت تا فراموش کند، خدمت کرده است، و با توجه به اینکه انتخاب اولیه او در این تیم کاملا تضمین شده نبود، بسیار چشمگیرتر است.

وفاداری کوین والترز، مربی نقش مهمی را ایفا کرد و اگر جیمز تدسکو در فینال بزرگ بازی نمی کرد، هر شانسی وجود داشت که در افتتاحیه مسابقات در برابر نیوزلند شروع کند.

اما درست از همان ابتدا، جایی که والش در یک دوئل درخشان با پونگا پیروز شد، او جایگاه خود را به خود اختصاص داد و در طول مسیر، ثروت استرالیا را شکل داد.

برد پونگا در شب جوایز فقط مقدمه است، و هر دو نفر به عنوان بهترین و مهم ترین بازیکنان کشورشان در فینال جام جهانی یکشنبه شکل می گیرند.

سالی را پشت سر می‌گذارد که بین دو تا از بزرگترین نام‌ها و بهترین بازیکنان این ورزش عقب‌نشینی کرده است، و این آخرین نبرد تعیین می‌کند که چه کسی برنده جنگ است.

پونگا زمانی که والش را در پست مدافع کناری کوئینزلند شکست داد، توانست در مرحله اول بازی سه هفته پیش، والش را شکست دهد، که باعث شد هر دوی آنها با حلقه های هایلایت پر شده و پونگا دستش شکسته باشد.

بازگشت پس از آن مصدومیت بدون شک نقشی در کسب جایزه پونگا داشته است و در حالی که هنوز برای اهدای کفش طلا خیلی زود است، نمی توان انکار کرد که 150 دقیقه حضور او در زمین برای نیوزیلند مثال زدنی بوده است.

پیوند پونگا با کیوی ها امکان پذیر نبود تا اینکه قوانین واجد شرایط بودن آزمون در اوایل سال جاری تغییر کرد، و کاری که او از آن زمان انجام داده است با سفر گسترده تری که در این فصل داشته است مطابقت دارد.

این نشان‌دهنده راهیابی او به فینال بزرگ با نیوکاسل است، جایی که او از فردی که می‌توانست عالی بازی کند به یک بازیکن بزرگ تبدیل شد و این تحولی بیش از هر پیشرفت فنی مبتنی بر احساسات بود.

این تکامل در جام جهانی ادامه پیدا کرد، جایی که او ثابت کرد که پیراهن سیاه و سفید او را به گونه‌ای فرا می‌خواند که سبز و طلا هرگز انجام ندادند یا نتوانستند.

زمانی که در گذشته شانس نمایندگی استرالیا پیش آمد، او تصمیم گرفت در خانه بماند و برای فصل بعدی NRL آماده شود.

هنگامی که در نهایت به نیوزیلند شلیک شد، نه تنها او پذیرفت، بلکه از یک جراحت شدید به سرعت برگشت و بدون ترس خود را جلوی قطارهای باری تونگا پرتاب کرد.

این احساس چیزی را در درون پونگا باز کرده است، که به عنوان صمیمانه ترین و الهام بخش ترین بازی حرفه ای او ظاهر می شود.

زمانی که به هدفی بزرگتر از خودش کاملا متعهد باشد همان چیزی می شود که همیشه گفته می شد.

این همیشه در نیوکاسل امکان پذیر نبود، جایی که قدرت ستاره پونگا زمانی بر کل باشگاه چیره شد، اما امسال هم همینطور بود و در سراسر این تورنمنت برای نیوزیلند نیز همینطور بود، حتی زمانی که مرد جدید به عنوان مشهورترین چهره تیم دوبل شد.

جایی که زمانی او تا حد ناشناخته بودن خونسرد و غیرقابل نفوذ بود، اکنون پونگا ابتدا خود را به قلب مسابقات می اندازد و این همان چیزی است که تضاد او را با والش بسیار جذاب می کند.

هم تیمی های کوئینزلند برای کسب حق قهرمانی جهان مبارزه خواهند کرد. (گتی ایماژ: کوین رونی)

برانکو همیشه لبه های خونی دارد. کاری که پونگا یاد گرفته است انجام دهد کاری است که والش با اجبار انجام می دهد. اگر تلاش می کرد نمی توانست احساسات خود را پنهان کند و هرگز تلاش نمی کرد.

آن‌ها از او بیرون می‌آیند، به‌عنوان ضربان سینه وقتی که پونگا را در کنار نیوزلند به میدان می‌آورد یا به‌عنوان آکروباتیک وقتی که مقابل ساموآ گلزنی می‌کند.

او به دنبال برتری، ضربه زدن سریع و سخت و مرگبار و مهمتر از همه برای بردن است و گاهی اوقات والش خیلی آن را می خواهد و خیلی سخت دنبالش می کند، اما این یکی از چیزهایی است که شما ترجیح می دهید زیاد آن را داشته باشید تا کافی نباشد.

یک کهکشان از ستاره‌ها برای جام جهانی در بریزبن در روز یکشنبه با آن مبارزه می‌کنند، جایی که پایان داستان‌های زیادی گفته می‌شود.

کیسی مک‌لین، یکی دیگر از نامزدهای کفش طلایی، از زمان اسکندر کبیر و جاماین ایزاکو که از وسط طوفان‌ها گلزنی می‌کنند، سریع‌ترین شروع را برای تسلط بر جهان دارد.

نیمی از قفسه سینه آیزا یئو از هم جدا شده است و او 109 تکل انجام داده در حالی که تنها دو تا از مسابقات را از دست داده است و اگر استرالیا بخواهد جلوی حرکت خیره کننده نیوزلند را کند کند، باید کار مشابهی را انجام دهد.

جهرم هیوز و کامرون مانستر، که نابغه بازیسازی آنها اغلب با ملبورن همراه است، ذهن هر دوی آنها را به نابودی دیگری معطوف خواهند کرد.

اما هیچ کس به اندازه پونگا و والش در برد و باخت آن تاثیر نخواهد داشت، دو بازیکنی که بسیار متفاوت هستند اما در همان مکان آمده اند زیرا هر دوی آنها داغ سفید می سوزند.

اگر ملاقات آنها در سیدنی ظهر بود، دنباله آن در پارک لنگ ممکن است شهری تک اسبی باشد که برای هر دوی آنها به اندازه کافی بزرگ نباشد.

بعد از اینکه آنها با اسلحه‌های کشیده ملاقات می‌کنند و گرد و غبار در نهایت فرو می‌نشیند، ثابت می‌شود که کفش طلایی یک چیز است، اما اینکه بتوانید خودتان را قهرمان جهان بنامید چیز دیگری است.