قاتل وزغ یوسمیتی ممکن است در خانه های خود پنهان شده باشد
زیست شناسان UCLA محل اختفای یک قاتل خاموش را یافته اند که وزغ های یوسمیتی تهدید شده را تعقیب می کند: لانه های خودشان. مدتها تصور میشد که قارچ Batrachochytrium dendrobatidis (Bd) جمعیت دوزیستان را در سراسر جهان از بین میبرد و زمانی که وزغها در آب هستند از طریق پوست آنها را آلوده میکند.
توسط هالی اوبر، دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس
ویرایش شده توسط Gaby Clark، بررسی توسط Alexander Pol
این مقاله با توجه به روند و سیاستهای ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:
زیست شناسان UCLA محل اختفای یک قاتل خاموش را یافته اند که وزغ های یوسمیتی تهدید شده را تعقیب می کند: لانه های خودشان. مدتها تصور میشد که قارچ Batrachochytrium dendrobatidis (Bd) جمعیت دوزیستان را در سراسر جهان از بین میبرد و زمانی که وزغها در آب هستند از طریق پوست آنها را آلوده میکند.
با این حال، محققان نرخ عفونت بالایی را در وزغهایی که قبلا سالم بودند، کشف کردند که از خواب زمستانی بیرون آمدند، که نشان میدهد این قارچ در حفرههای زیرزمینی آنها در زمستان سخت سیرا تکثیر میشود. این یافته به یک برنامه پرورش اسیر و معرفی مجدد در یوسمیتی کمک کرده است.
دیو داورسا، بوم شناس UCLA، اولین نویسنده مقاله ای که در Functional Ecology منتشر شده است، می گوید: «نتایج مطالعه نظارتی Bd ما روی وزغ های یوسمیتی کاملا غیرمنتظره بود. "اگرچه Bd عمدتا یک پاتوژن آبزی است، اما ما کشف کردیم که شیوع عمده عفونت در طول خواب زمستانی در خشکی رشد می کند و گسترش می یابد. این کشف به شدت با تفکر فعلی در مورد فصل پرخطر عفونت Bd، که اغلب تصور می شود زمانی که دوزیستان در حال تولید مثل در آب هستند، رخ می دهد، در تضاد است. مطالعه ما بر خلاف این انتظار است."
وزغ یوسمیتی (Anaxyrus canorus) تقریبا منحصرا در یوسمیتی و در پارکهای ملی سکویا و کینگز کانیون زندگی میکند. آنها فقط 1 تا 3 اینچ (2.5 تا 7.6 سانتی متر) طول دارند و به جای پریدن، راه می روند. مادهها بزرگتر از نرها هستند و پوست ناهمواری دارند که بهطور جذابی در سایههای مختلف سبز خالدار است، در حالی که نرها رنگآمیزی کمتری دارند. آنها در استخرهای کوچک تولید مثل می کنند اما بیشتر وقت خود را صرف سرما (به معنای واقعی کلمه) و پنهان شدن از شکارچیان در لانه های متروکه جوندگان می کنند. وزغ ها در زمستان های سخت در High Sierra با خواب زمستانی در لانه های خود زنده می مانند.
اما تغییرات آب و هوایی زیستگاه آنها را خشکتر و گرمتر میکند و تعداد کمتری از قورباغهها تا بزرگسالی رشد میکنند. عفونت با Bd - که کشنده است - گسترده است. در نتیجه، وزغ یوسمیتی در سال 2014 تحت قانون گونههای در معرض خطر و از سوی کالیفرنیا بهعنوان گونههای دارای اولویت با اهمیت ویژه در فهرست قرار گرفت. وزغ ها در باغ وحش سانفرانسیسکو پرورش داده می شدند و برای بازگرداندن جمعیت به طبیعت بازگردانده می شدند، اما معلوم نبود که چگونه Bd ممکن است این تلاش ها را پیچیده کند.
از سال 2021 تا 2023، گروهی از محققان از UCLA و پارک ملی یوسمیتی وزغها را بررسی کردند تا تعیین کنند که چگونه شیوع و شدت Bd در فصول و مراحل زندگی متفاوت است و آنها را قبل و بعد از ورود گروههایی از وزغها به خواب زمستانی مقایسه کردند. آنها دگرگونیها - وزغهای جوانی که اخیرا دگردیسی را به پایان رساندهاند - از مکانهای مرتفع در نزدیکی گذرگاه تیوگا ثبت کردند و بلافاصله پس از خروج وزغها از خواب زمستانی در ماه مه، در طول تابستان و دوباره قبل از خواب زمستانی در سپتامبر، سوابهای پوستی گرفتند.
آنها در بهار سال بعد در طی ذوب اولیه برف برگشتند و از همان وزغ هایی که از خواب زمستانی بیرون آمدند نمونه برداری کردند. در یک بررسی موازی، آنها از وزغ ها در تمام مراحل چرخه زندگی نمونه برداری کردند، در مجموع 1800 نمونه در طول سه سال و شش سایت.
آنها سوابها را از نظر Bd با استفاده از تکنیکهای تعیینشده، از جمله آزمایشهای PCR مشابه آزمایشهایی که برای آزمایش کووید استفاده میشود، غربالگری کردند.
داورسا گفت: «همهگیری کووید باعث شد که بتوانم به افرادی که در طول مسیرها با آنها برخورد کردم، توضیح دهم که وقتی وزغها را پاک میکردم چه میکردم، راحتتر توضیح دهم.
نتایج به طور واضح ماه های زمستانی خواب زیرزمینی را به عنوان فصل کلیدی تکثیر سریع Bd، به ویژه در دگرگونی ها، شناسایی کردند.
این یافته شوکه کننده بود زیرا تصور می شد وزغ های یوسمیتی در خطر کمتری برای Bd هستند زیرا تصور می شد قارچ عمدتا در آب پخش می شود و وزغ ها بیشتر وقت خود را در خشکی می گذرانند. اعتقاد بر این بود که وزغ ها فقط در طول دوره کوتاه فصل جفت گیری، زمانی که عمدتا آبزی هستند، به قارچ مبتلا می شوند. اما داده های جدید به وضوح نشان داد که وزغ ها در حال ابتلا به عفونت های قوی در خشکی هستند.
تصور میشد که Bd در شرایط معتدلتری بهترین رشد را دارد، بنابراین کشف این که در زمستانهای سخت تکثیر میشود، با همه چیزهایی که دانشمندان فکر میکردند میدانند در تضاد بود.
براد شافر، زیست شناس حفاظت از دانشگاه UCLA و یکی از نویسندگان این مقاله، می گوید: «مطمئنا به نظر می رسد که قارچ Bd توانایی حرکت بین افراد را دارد. توانایی افزایش تعداد در خشکی در دمای بسیار پایین یک شگفتی واقعی است.
محققان به طور قطع نمی دانند که وزغ ها در حال ابتلا به عفونت های جدید در لانه هستند. ممکن است آنها با یک عفونت بسیار سبک و غیرقابل شناسایی به زیر زمین بروند و به دلایلی هر فرد یک بار قارچی سنگین رشد کند. مطالعه حفره ها در طول خواب زمستانی دشوار است، زیرا آنها در زیر چندین فوت برف مدفون هستند.
جیمی لوید اسمیت، یکی از نویسندگان، بومشناس بیماریهای حیاتوحش UCLA، گفت: «چگونگی ماندگاری پاتوژنها در جمعیتهای میزبان با تاریخچه حیات فصلی باورنکردنی یکی از معماهایی است که ما مطالعه میکنیم. قرار نیست این قارچ در چنین دماهای پایینی با خوشحالی رشد کند - چه دمای بالای زمین یا دمایی که ما به وجود آن در گودالها مشکوک هستیم. ما حدس میزنیم که ممکن است چیزی در سیستم ایمنی در حال وقوع باشد: وضعیت ایمنی حیوان ممکن است حتی کمتر از توانایی قارچ برای رشد باشد.
محققان امیدوارند در مطالعات بعدی به پاسخهایی بیابند، اما با این وجود این تحقیق استراتژی معرفی مجدد حیوانات پرورش یافته در اسارت را تغییر داده است. اگرچه معرفی مجدد وزغ اگر در مرحله دگرگونی یا جوانتر انجام شود ارزانتر و آسانتر خواهد بود، مدیران اکنون حیوانات را تنها پس از چند سال رشد رها میکنند، زمانی که آنها در معرض خطر کمتری برای عفونت زمستانگذرانی Bd هستند.
دیوید آر داورسا و همکاران، عفونتهای قارچی Batrachochytrium dendrobatidis در طول خواب خشکی دوزیستان، اکولوژی کاربردی (2026) تکثیر میشوند. DOI: 10.1111/1365-2435.70444
ارائه شده توسط دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس
کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →
دکتری مهندسی نانو از دانشگاه دلفت. محقق منتشر شده و داور مجلات. بینش علمی را به استانداردهای محتوا می رساند. نمایه کامل →
متن اصلی (انگلیسی)
Yosemite toad killer may be hiding in their own homes
UCLA biologists have found the hiding place of a silent killer stalking threatened Yosemite toads: their own burrows. The Batrachochytrium dendrobatidis (Bd) fungus decimating amphibian populations around the world has long been thought to live in and infect the toads through their skin when they are in the water.