قلب ها فرش قرمز پهن می کنند ... و سلتیک در سراسر آن قدم می زند

استفن کینگزلی و جیمی مک کارت نمی توانند مانع گلزنی سلتیک شوند

جیمی تاندر هیچ‌کدام از شوتزپاهای کرافورد گریمزلی را نداشت، هیچ‌کدام از صحبت‌های او قبل از مسابقه سنگین وزنشان در اواخر دهه 1990، و هیچ‌کدام از غرور او قبل از مسابقه نبود.

تاندر دقیقا 1.5 ثانیه طول کشید تا گریمزلی را زمین بگذارد - یک مشت، یک اورهند درست به شقیقه حریفش. چراغ خاموش. دعوا کن بیانیه ارسال شد.

همان طور که سلتیک در سلتیک پارک روی هارتز پیاده شد، فوتبال معادل ویرانگری تاندر بود. سرعت و دقت و بی رحمی در مواجهه با رقیب شبیه به خرگوش گرفتار در چراغ های جلو.

Hearts آن را در مقدمه این خلع ید نکرد، اما آنها به شیوه تیمی راه اندازی کردند که واقعا معتقد بودند بسیار بهتر از آنچه هستند هستند.

تمرکز ضعیف و عدم آمادگی بدنی برای آنها به قیمت دو گل ثابت در 10 دقیقه تمام شد. بازی عملا تمام شده بود، اما رنج میهمان تازه شروع شده بود.

سلتیک در تحقیر حریفان عنوان قهرمانی، هارتز، امتیاز هفت را کسب کرد

تمام آخرین اخبار، دیدگاه ها و تحلیل های سلتیک

مدعیان با یک رکورد ضعیف خارج از خانه در لیگ به گلاسکو آمدند - دو برد در 11 پیروزی بین این فصل تا پایان فصل گذشته، هر دو مقابل هیبس - و سعی کردند پا به پای هم بازی کنند.

حمله فکری بهترین شکل دفاع است تا زمانی که بتوانید از آن حمایت کنید، تا زمانی که بتوانید با مهارت دفاع کنید، تا زمانی که بتوانید از A به B عبور کنید بدون اینکه ذهن خود را از دست بدهید، بسیار خوب است، البته تا زمانی که فضای زیادی را برای بهره برداری در نظر نگیرید.

بارها و بارها، هارتز فرش قرمز را برای سلتیک پهن کرد.

یک سلتیک بالینی آنها را مجبور کرد تا بهای ساده لوحی و شاید تکبر خود را نیز بپردازند. نسخه فوتبالی کرافورد گریمزلی بیچاره. قبل از اینکه بفهمند پشتشان.

هارتز بالاترین خط را با مدافعان کند بازی کرد، آنها پارک را بالا بردند و خود را در معرض تندروهای سلتیک گذاشتند. آن بازی پرخطر نبود، بی پروا بود.

مارتین اونیل بعد از دردسرهای اخیرش به یک برد نیاز داشت و این قدم زدن در پارک بود که او نمی توانست تصورش را هم بکند.

مدیریت فوتبال می تواند یک تجارت وحشتناک استرس زا باشد که می تواند سال ها را بر شما تحمیل کند. بعد از این، اونیل جوانتر به نظر می رسید نه پیرتر. فرآیند پیری به لطف تیم او که از نقاط ضعف باورنکردنی Hearts لذت می برد، معکوس عمل کرد.

آمار، رک و پوست کنده، خنده دار است. اگر روز وحشتناکی برای ووتر ورانکن و بازیکنانش بود، برای کسانی که سعی می‌کنند اعداد و ارقام را درک کنند، تجربه‌ای تلخ بود.

هارتز بیشتر از سلتیک (20-18) شوت داشت. آنها در داخل محوطه جریمه ضربات بیشتری داشتند (16-13). آنها مالکیت بیشتری داشتند (52٪ - 48٪). آنها سانترهای بیشتری داشتند (16-10). آنها دوئل های بیشتری را بردند (51٪ - 49٪). آنها پاس های بیشتری در نیمه حریف داشتند (244-202) و پاس های دقیق تری داشتند (458-423).

آخرین مورد خنده دار و با صدای بلند خنده دار بود، زیرا استفاده از توپ توسط هارتز بسیار بد بود.

بنابراین اغلب، وقتی تحت فشار اندکی یا اصلا فشار نبودند، فقط برای سلتیک به فضا پاس می‌دادند تا توپ شل را بخورد و حمله‌ای را آغاز کند که معمولا به یک موقعیت بزرگ یا گل ختم می‌شد.

تیم میزبان نرم بود. بنجامین نیگرن، کالوم عثماند، کامیلو دوران و هایسم حسن ویرانگر بودند. هفت نفر کوچکترین تملقی به آنها نکردند.

با آن دو گل اولیه شروع شد - لیام اسکیلز که میل خود را برای بردن یک ضربه سر نزدیک به تیر از روی یک کرنر نشان داد و کیران تیرنی تنها چند متری را ترک کرد تا وارد دروازه شود، سپس دن موری با کلودیو براگا پیشی گرفت تا به نایگرن برای گلزنی کمک کند.

حسن وقتی برگشت و از استفن کینگزلی دور شد به تیرک برخورد کرد. مردم تعجب کردند که ورانکن قرار است چه کاری انجام دهد تا این را تغییر دهد. جواب : هیچی

"خوشحال، خوشحال، آسوده" - اونیل در مورد کوبیدن قلب ها توسط سلتیک

زمانی که سلتیک به 7 امتیاز رسید، صحبت در مورد قطعات دفاعی که آنها انجام دادند، عجیب به نظر می‌رسد، اما کولبی دونوان در مورد آن‌ها اشاره می‌کند.

در اواسط نیمه اول، هارتز کمی به هم خورد. نمی توانید بگویید که آنها شتاب داشتند، اما آنها کمی مالکیت توپ را در اختیار داشتند و وحشت موهایشان در دقایق اولیه تحت کنترل به نظر می رسید.

دو بار در فاصله سه دقیقه، جاش مک پیک - یکی از بازیکنان فرم در کشور - به مصاف دانوان رفت و دوبار دونوان او را روت کرد.

آن دوئل‌های کوچک ممکن است بعد از سیل از بین بروند، اما در آن زمان مهم بودند. خطر آفرین Hearts از بین رفته بود. روحیه اش مخفی شده بود. و استادیوم آن را دوست داشت.

از آنجا دلها در درزها از هم پاشید. صبری گوندوز توپ را به بیرون داد و دوران با ترکیب عثماند چشمگیر شماره سه را به ثمر رساند.

سپس جیمی مک کارت از واگن برقی خود جدا شد و سلتیک نیز از آن خطا گل زد. عثمان باز هم اما با کار دوست داشتنی دوران. و آسان، آه خیلی آسان.

سرعت سلتیک در حمله فوق العاده بود. هوشیاری آنها فوق العاده بود. ناباوری آنها هم آنجا بود. چگونه یک تیم با یک مربی به ظاهر خوب و یک تیم قوی از بازیکنان می تواند مانند یک تیم میخانه عمل کند؟

طرفداران قلب در آن نقطه شروع به رفتن به خانه کردند. آنها گل را از دست دادند که نتیجه 4-1 شد. هیچ اشکی نخواهند ریخت اگر آنها به عقب بر می گشتند فقط رنج می کشیدند. بهتر است هر چه سریعتر از جاخالی دادن خارج شوید.

به زودی، 5-1 شد، میکا باور از کنار چهره‌های در حال اغما مک‌پیک و مالاچی فاگان-والکات عبور کرد تا ضربه‌ای به دروازه بزند، کینگزلی و مک‌کارت با کمک کینگزلی و مک‌کارت، روی زمین نشسته‌اند، همه پاهایش مثل اختاپوس افتاده است.

عملکرد قلب "قابل قبول نیست" اما ورانکن "بازیکنان را نمی کشد"

خیلی وقت بود که سر قلب ها رفته بود. آنها از نظر روانی یک تیم شکست خورده بودند. شک و ترس در رگهایشان جاری شد.

ساده ترین کارها سخت شد. چیزهای سخت غیرممکن شد. نه انضباط داشتند و نه جهت.

Vrancken بعدا در مورد خطاهای فردی صحبت کرد و این واضح بود، اما چه چیز دیگری؟ به او فرصتی داده شد تا مسئولیت روشی را که در ابتدا تیمش را تشکیل داده بود به عهده بگیرد، اما او از رفتن به آنجا امتناع کرد.

در بازتاب، شاید او این کار را انجام دهد. او باید. فوتبال گونگ هو وقتی کار می کند خوب است. مگر اینکه هنگام رویارویی با بهترین تیم ها در حیاط خلوت خود کمی عمل گرایی داشته باشد، می تواند در صورت شما منفجر شود، کاری که در سلتیک پارک انجام داد.

سپس 6-1 (لوران مندی مقصر و پس از آن مک کارت) و 7-1 (توماس مگنوسون در چارچوب) بود. دوران و نیگرن با شکوه تمام کردند. هفت دقیقه مانده بود. انتظار این بود که این هنوز می تواند هشت یا نه شود.

ما دوست داریم فکر کنیم این رقابت قهرمانی لیگ می تواند دوباره در این فصل یک چیز سه اسبه باشد. ما درام آخرین بار را می خواهیم.

هارتز در فصل گذشته چهار بار با سلتیک بازی کرد. آنها دو برد، یک مساوی و یک باخت. آنها قبل از اینکه همه چیز به آرامی از آنها دور شود، حالت عصبی و انعطاف پذیری داشتند.

این تیم استعداد دارد، اما، با رکورد خارج از خانه خود، آنها راه دور یا چیزی نزدیک به فاصله را نمی روند.

سلتیک با این کار تقویت خواهد شد. استفاده از آن به عنوان سوخت مرحله بعدی است.

عثمان بازیکن بزرگی برای آنها بود. اونیل ممکن است در سه جلوی قدرتمندی که از همان ابتدا کسپر هوگ را درگیر نمی کند، ضربه بزند.

بعد از چند روز و شب سخت، آنها احساس خوبی دارند. نگه داشتن آن در راه طولانی پیش رو چالشی است که اکنون وجود دارد.