قوانین ایالتی در مورد مسمومیت و رضایت پس از اتهامات تجاوز جنسی کرنل مورد بررسی مجدد قرار می گیرد

کلودیا لاور، آسوشیتدپرس کلودیا لاور، آسوشیتدپرس

دیوید آ. لیب، آسوشیتدپرس دیوید ا. لیب، آسوشیتدپرس

گزارش یک زن از تجاوز جنسی در خانه برادری دانشگاه کورنل، مدافعان و قانونگذاران را به انتقاد از قانون نیویورک که پیگرد قانونی افرادی را که برای رضایت به رابطه جنسی از دیگران بیش از حد مست کرده اند، دشوارتر می کند، تجدید می کند.

طبق قوانین ایالتی، اتهامات تجاوز جنسی به طور کلی باید شامل زور یا امتناع آشکار از رابطه جنسی باشد، مگر اینکه قربانی به دلیل بیهوشی از نظر جسمی درمانده باشد، یا به دلیل مصرف مواد مخدر بدون رضایت او از نظر ذهنی ناتوان باشد.

سازمان دیده بان: دادستان های نیویورک تحقیقات در مورد تجاوز به عنف در دانشگاه کورنل را دوباره آغاز کردند

این محدودیت‌ها منجر به چیزی به نام "گذاشته مسمومیت داوطلبانه" شده است. دادستان‌ها نمی‌توانند به راحتی علیه کسی که با شخصی که به طور داوطلبانه مست شده است، اتهاماتی وارد کند که توانایی آنها برای "بله" یا "نه" گفتن به رابطه جنسی به خطر افتاده است.

متیو ون هوتن، دادستان ناحیه تامپکینز، در حالی که از تصمیم اولیه دفتر خود مبنی بر عدم طرح اتهام جنایی علیه هیچ یک از مردانی که توسط زنی که می‌گوید قربانی تجاوز گروهی در کرنل در سال 2024 بوده است، شکایت کرده است، به این قانون اشاره کرد.

ون هوتن گفت که در اظهارات سوگند خورده خود به پلیس پردیس در سال 2024، این زن ادعا نکرد که بر خلاف میل خود مست شده است، یا از نظر فیزیکی مجبور به رابطه جنسی شده است یا هنگام وقوع این اتفاق بیهوش بوده است.

در قانون ایالتی، استفان ترکهایمر، معاون سیاست عمومی RAINN، بزرگترین سازمان ضد خشونت جنسی در ایالات متحده، گفت: "این مستقیما قربانی را مقصر می داند."

قانونگذاران ایالت نیویورک لایحه هایی را برای تغییر قانون در طول سال ها در نظر گرفته اند، اگرچه این پیشنهادها با وجود حمایت وکلای و مدافعان برجسته منطقه متوقف شده است.

جفری دینوویتز، یکی از اعضای مجلس ایالتی که از سال 2019 از چنین اقداماتی حمایت کرده است، گفت که پرونده کرنل "دقیقا همان وضعیتی است که این قانون به آن رسیدگی می کند" و امیدوار است که در جلسه قانونگذاری آتی برای تغییر قانون فوریت بیشتری وجود داشته باشد.

او گفت: "این فقط ظالمانه است و باعث عصبانیت من می شود که ما هنوز از این موضوع عبور نکرده ایم."

این زن که در دادخواست مدنی فقط با نام مستعار شناسایی شده بود، شکایت خود را در 16 سپتامبر ارائه کرد و گفت که در اکتبر 2024 در خانه برادری چی فی در پردیس لیگ آیوی پس از تحت فشار قرار گرفتن برای خرخر کردن کتامین، کشیدن ماری جوانا و نوشیدن الکل مورد تجاوز جنسی قرار گرفت. در این دادخواست ادعا شده است که او در حالی که اعضای فرات به او تجاوز جنسی می کردند کاملا ناتوان شد.

ون هوتن از آن زمان تحقیقات خود را دوباره آغاز کرده و گفته است که در نظر دارد پرونده را به هیئت منصفه بزرگ برای بررسی آنها ارائه کند. اما در بیانیه‌ای کتبی که روز دوشنبه منتشر شد، او گفت که تصمیم اولیه‌اش برای متهم نشدن به شدت متکی به اظهاراتی است که این زن به پلیس داده است که به دفترش داده شده است، که در آن او گفته است که برخی از دانش‌آموزان پسر را ناتوانی نشان داده‌اند اما نه خودش.

پلیس آن سند را منتشر نکرده است و اظهارات دادستان فقط شامل قطعات نادری از آن سند در توضیحات خود است.

بر اساس تحقیقات آسوشیتدپرس و گزارشی که در مجله آکادمی روانپزشکی و قانون آمریکا منتشر شده است، نیویورک یکی از 19 ایالتی است که قوانین تجاوز جنسی یا تجاوز جنسی دارد که قربانیان مست را تنها در صورتی ناتوان ذهنی می‌دانند که بدون آگاهی یا رضایت آنها مست شده یا مواد مخدر مصرف کرده باشند.

بسیاری از این قوانین برای مدت طولانی در حال اجرا هستند. اما دولت ها به تدریج در حال حرکت برای تغییر آنها هستند.

پس از اینکه دادگاه عالی مینه سوتا در سال 2021 محکومیت مربوط به آزار جنسی را لغو کرد زیرا قربانی ناتوان به طور داوطلبانه مست شده بود، قانونگذار ایالتی قوانین خود را در اواخر همان سال تجدید نظر کرد تا بدون توجه به اینکه قربانی ناتوان به طور داوطلبانه یا غیرارادی مست شده باشد، امکان طرح اتهام را فراهم کرد. میشیگان در سال 2023 تجدید نظر مشابهی در قوانین تجاوز جنسی خود انجام داد و تگزاس در سال 2025 به دنبال آن بود.

چینموی گولراجانی، استاد روانپزشکی در دانشگاه مینه سوتا که در مورد قوانین تجاوز جنسی ایالتی تحقیق کرده است، می گوید: «این موضوع که آیا قربانی به طور داوطلبانه مست بوده یا به طور غیرارادی مست شده است، واقعا در اکثر موارد، اگر نه همه آنها، اهمیتی ندارد. به این دلیل که "ضارب باید می دانست که این فردی نیست که در وضعیت ذهنی خود قرار دارد."

ترکهایمر گفت که این قوانین می تواند تأثیر نامتناسبی بر دانشگاه ها داشته باشد، جایی که مردم ممکن است برای اولین بار در محیط های اجتماعی الکل یا مواد مخدر را تجربه کنند. او گفت که قوانین ناتوانی ذهنی در مورد این نیست که کسی فقط چند نوشیدنی بنوشد، بلکه در مورد شرایطی است که در آن فرد توانایی رضایت را از دست داده است.

او گفت: «جنبش این است که به فردی که ناتوان است، بدون توجه به اینکه چگونه به آنجا رسیده است، نگاه کنیم و در واقع از آن شخص محافظت کنیم. "این وضعیتی است که در آن یک فرد به وضعیتی رسیده است که فاقد ظرفیت رضایت است. و در آن شرایط، قانون باید از آن افراد حمایت کند زیرا آنها به سادگی نمی توانند از خود محافظت کنند."

خبرنگار آسوشیتدپرس آنتونی ایزاگویر در نیویورک در این گزارش مشارکت داشت.

از روزنامه نگاری قابل اعتماد و گفتگوی مدنی حمایت کنید.