قیمت بالای نقره صنعت عروس مشهور لاکنو را تهدید می کند

عروس های لاکنو دیگر نمی توانند نگرهای نقره ای سنتی بخرند

ازهر حسین 55 ساله در لاکنو، پایتخت اوتار پرادش و شهری که به میراث نوابی و صنعتگری شهرت دارد، روی نیمکتی نشسته است که سال‌ها برای ساخت کفش‌های تزئینی سپری کرده است. ابزارهای او هنوز هست، اما مشتریان نیستند. در بحبوحه افزایش قیمت نقره در سال گذشته، تقاضا برای آثار او به شدت کاهش یافته است.

این کارگاه کوچک در کنار بازار چوک، یکی از قدیمی‌ترین و شلوغ‌ترین بازارهای Old Lucknow، مرکز معروف خرید عروسی پر از جواهرات نقره و صنایع دستی قرار دارد.

به مدت سه دهه، حسین یکی از شلوغ ترین صنعتگران بازار بوده است و شکلی متمایز از کفش های نقره ای را می سازد که در محلی به نام نگرا شناخته می شود.

او با بریدن یک ورقه نقره نازک در طرح کلی یک نگرا شروع می کند، سپس نقوش گل و برگ را روی فلز ترسیم می کند. حسین سپس ورق را روی لاک حرارت داده شده قرار می دهد، یک رزین طبیعی نرم که فلز را بالشتک می کند در حالی که از چکش و ابزار حکاکی برای ضربه زدن به طرح های پیچیده در جای خود استفاده می کند.

سپس حسین نقره را دور یک فورم یا قالب پا شکل خم می کند، قبل از اینکه آن را روی پایه ای از مقوا، لاستیک و مخمل قرار دهد، قطعات را به هم لحیم کرده و جفت را جلا می دهد. صنعتگران از سال 1600 از این فرآیند برای ساختن نگرهای نقره ای استفاده کردند.

در اصل، این کفش های تزئینی برای استفاده روزانه توسط نوابی، حاکمان مسلمان پادشاهی سابق آواد ساخته می شد.

نواب مسعود عبدالله 68 ساله، از نسل هشتم نواب محمدعلی شاه، نواب نهم عواد، که از سال 1837 تا زمان مرگش در سال 1842 حکومت کرد، گفت: «نگرهای نقره ای مهم ترین بخش لباس نواب بودند.

او افزود: «آنها فقط کفش نبودند، بلکه نشان دهنده فرهنگ و میراث ما بودند.

نگرهای نقره‌ای که زمانی منحصرا برای نواب‌ها در نظر گرفته شده بودند، در قرن گذشته به یک سنت عروسی گرامی تبدیل شده‌اند که توسط طبقات متوسط ​​و بالای لاکنو به طور یکسان پذیرفته شده است.

عبدالله توضیح داد: "اجداد ما هر روز نگره های نقره ای می پوشیدند. بعدا آنها برای جشن ها و در نهایت فقط برای مناسبت های خاص در نظر گرفته شدند." "خوب این بود که این سنت فراتر از نواب ها گسترش یافت. مردم، به ویژه عروس های سراسر لاکنو، آن را به عنوان متعلق به خود می پذیرند و اکنون یک عروس بدون نگره ناقص تلقی می شود."

حسین و خانواده صنعتگرانش این تحول را از نزدیک دیده اند.

او گفت: «در گذشته فقط نواب ها می توانستند این کفش ها را بخرند زیرا نماد ثروت، قدرت و مقام بود. اما در طول هفت یا هشت دهه گذشته، آنها در میان خانواده‌های طبقه متوسط ​​و ثروتمند نیز محبوب شدند، به ویژه برای عروسی‌ها و مناسبت‌های خاص.»

دو نوع نگرا نقره ای وجود دارد - چاپال های پنجه باز و جوتی های پنجه بسته، و مشتریان می توانند الگوها، تزئینات و طرح های مختلف را انتخاب کنند.

او به آرامی گفت: «ما با عزت زندگی کردیم. ما آنقدر درآمد داشتیم که بتوانیم خانواده خود را تغذیه کنیم، فرزندانمان را آموزش دهیم و هر ماه اندکی پس انداز کنیم.

با این حال، طی سال گذشته با افزایش قیمت نقره، این سفارشات از بین رفته است. این فلز پیش از آغاز جنگ آمریکا و ایران در ماه فوریه، به دلیل عرضه کم و تقاضای فزاینده سرمایه گذاران، قیمت کمی بالاتر داشت. اما این کشمکش تکان دیگری را اضافه کرد، زیرا عدم اطمینان در بازارهای جهانی، سرمایه‌گذاران را به سمت نقره سوق داد و فلز - و نگرا - را برای بسیاری از خریداران لاکنو دور از دسترس قرار داد.

قیمت فلزات گرانبها در واقع با حمله روسیه به اوکراین در اوایل سال 2022 شروع به افزایش کرد، اما اقتصاددانان می گویند که با حملات آمریکا و اسرائیل به ایران، قیمت ها به طور قابل توجهی افزایش یافت.

دکتر صلاح الدین ایوب، اقتصاددان و کارشناس تجارت بین‌الملل در وزارت بازرگانی و صنعت هند، گفت که درگیری‌های ژئوپلیتیکی باعث نوسانات بی‌سابقه‌ای در بازارهای جهانی کالا شده است.

ایوب توضیح داد: «وقتی بازارهای سهام بی‌ثبات می‌شوند، سرمایه‌گذاران پول خود را به دارایی‌های مطمئن‌تری مانند طلا و نقره منتقل می‌کنند. این افزایش ناگهانی تقاضا قیمت فلزات گرانبها را به شدت افزایش می دهد.

او گفت که عواقب آن به ویژه در هند شدید بوده است، زیرا طلا و نقره عمیقا با عروسی ها، سایر سنت های فرهنگی و پس انداز خانواده در هم تنیده هستند. با ادامه افزایش قیمت ها، بسیاری از خانوارها به طور فزاینده ای جایگزین های ارزان تر مانند جواهرات مصنوعی را انتخاب می کنند.

او هشدار داد که در حالی که مصرف کنندگان ممکن است جایگزینی پیدا کنند، اما کسانی که معیشتشان به صنعت فلزات گرانبها وابسته است، از جمله صنعتگران، نقره‌سازان، مغازه‌داران جواهرات و صنعتگران سنتی، گزینه‌های بسیار کمتری دارند.

ایوب گفت: «تأثیر فراتر از مصرف کنندگان است. کل جوامعی که درآمدشان به این فلزات وابسته است، اکنون با کاهش تقاضا و عدم اطمینان اقتصادی رو به رشد روبرو هستند.

افزایش قیمت نقره پیامد دیگری داشته است که اغلب توسط دولت و سیاستگذاران نادیده گرفته می شود. به گفته ایوب، زمانی که کشوری شاهد افزایش شدید تقاضا برای فلزات گرانبهای وارداتی است، دولت ها اغلب برای محدود کردن واردات و حفاظت از ذخایر ارزی خود مداخله می کنند.

ایوب گفت: "هند به شدت به نقره وارداتی وابسته است. افزایش ناگهانی واردات بر ذخایر ارزی این کشور فشار وارد می کند، بنابراین دولت سعی می کند از طریق تعرفه ها و سایر محدودیت ها از واردات بی رویه جلوگیری کند."

این عوارض واردات در نهایت به مصرف کنندگان منتقل می شود. او گفت: "با افزایش تعرفه ها، هزینه زمین نقره افزایش می یابد. این یکی از دلایلی است که قیمت نقره در هند در حال حاضر بالاتر از قیمت های جهانی معامله می شود."

قیمت های بالای نقره اکنون عروس های لاکنو را مجبور به تصمیم گیری های سخت و گاه ویرانگر می کند.

برای اوزما صدیق 28 ساله ساکن لاکنو، که قرار است در ماه دسامبر ازدواج کند، داشتن و پوشیدن یک جفت نگرا نقره ای در روز بزرگ او همیشه در صدر فهرست آرزوهای عروسی او بوده است.

صدیق گفت: "مادر من در عروسی خود در سال 1992 نگرهای نقره ای پوشید. مادربزرگم و مادربزرگم نیز همینطور." همیشه تصور می‌کردم که آن‌ها را می‌پوشم و عکس‌های عروسی‌ام را در آن‌ها می‌گیرم و در اینستاگرام پست می‌کنم. این هرگز فقط کفش نبود، این یک احساس و یک سنت خانوادگی بود.»

اما زمانی که او با برنامه‌ای برای سفارش یک جفت از بازار بازدید کرد، قیمت‌ها او را متحیر کرد.

او که مصمم به داشتن یک جفت بود، تصمیم گرفت به جای آن از دیگر تجملات عروسی چشم پوشی کند.

"من مجبور شدم بسیاری از هزینه های عروسی دیگر را کاهش دهم. یک لهنگای سبک تر (دامن بلند) خریدم، تعداد کت و شلوارهایی را که قصد خریدم را داشتم کاهش دادم، و بودجه ام را در چندین مکان کوتاه کردم، فقط برای اینکه بتوانم این نگرها را بخرم."

با وجود فشار مالی، او می گوید که دست کشیدن از سنت کفش هرگز یک گزینه نبود.

او گفت: "آنها فوق العاده گران شده اند، اما احساسات ما به آنها وابسته است. به همین دلیل است که من هنوز آنها را خریدم."

اما بسیاری از دوستان او مجبور شده‌اند بدون آن بروند.

او گفت: "بعضی ها رویای پوشیدن نگرهای نقره ای را در روز عروسی خود داشتند، اما مجبور شدند این رویا را رها کنند زیرا به سادگی نمی توانستند آن ها را بپردازند. آنها به شدت از این موضوع آسیب دیده اند."

نه چندان دور از خانه صدیق، دوست او، صفیه خان 25 ساله، زندگی می کند که او نیز در ماه دسامبر ازدواج می کند. بر خلاف صدیق، صفیه نتوانسته است برای عروسی خود نگرهای نقره ای بخرد.

او می گوید که از خانواده ای از طبقه متوسط ​​پایین تر است، افزایش قیمت ها، حفظ این سنت را دور از دسترس قرار می دهد.

او گفت: "من فکر می کنم این سنت با نسل من پایان خواهد یافت." "مادر من یک جفت نگر نقره ای داشت، اما سال گذشته به دلیل مشکلات مالی مجبور شد آنها را بفروشد. ما همیشه معتقد بودیم که یک جفت دیگر برای عروسی خود می خریم. اگر می دانستیم قیمت نقره تا این حد افزایش می یابد، هرگز آنها را نمی فروختیم."

او از این که چگونه یک جنگ دور تا این حد بر این سنت محبوب محلی تأثیر منفی گذاشته است، شوکه شده است.

او گفت: «می‌دانم درگیری‌های اخیر قیمت نقره را بالاتر برده است، اما هرگز تصور نمی‌کردم که یک جنگ هزاران کیلومتر دورتر بتواند سنت‌های نزدیک به قلب من را از بین ببرد. "من همیشه آرزو داشتم که عکس های عروسی ام را با نگرهای نقره ای بگیرم. حالا این رویا هرگز محقق نخواهد شد."

نسیم جهان، ساکن لاکنو که در اواخر هفتاد سالگی زندگی می‌کند، هنوز هم جفت چاپل نقره‌ای را که مادرش برای عروسی‌اش در سال 1972 به او هدیه داده بود، حفظ می‌کند.

بیش از پنج دهه بعد، دمپایی های نقره ای یکی از ارزشمندترین دارایی های او باقی مانده است. او آنها را هر سه سال یکبار صیقل می دهد و با افتخار آنها را در عروسی ها و دیگر مجالس مهم خانوادگی می پوشد، همانطور که بسیاری از زنان مسن در لاکنو انجام می دهند.

او با لبخند گفت: "هر بار که آنها را می پوشم، مردم می آیند تا آنها را تحسین کنند و زیبایی آنها را ستایش کنند. این باعث خوشحالی من می شود."

اما جهان نگران است که این سنت در نسل بعدی ادامه پیدا نکند.

او گفت: «امروزه افراد بسیار کمی می توانند چنین کفشی را بخرند.

زمانی که او اخیرا برای خرید یک جفت مشابه برای نوه‌اش از بازار بازدید کرد، قیمت سرسام‌آور نقره آن را غیرقابل‌قبول کرد.

با این حال، او می‌خواهد نوه‌اش کفش‌های سنتی عروس داشته باشد، بنابراین تصمیم سختی گرفته است.

او گفت: «تصمیم گرفتم جفت خودم را به او هدیه بدهم. حالا بگذار این دمپایی ها پاهای او را زینت دهند. من از آنها می خواهم به سفر خود ادامه دهند.

جهان به عنوان تنها یادگاری گرانبهایی که از عروسی خود حفظ کرده است، می داند عروس ها چه احساسی نسبت به کفش دارند.

"من با آنها پیوند عاطفی برقرار کرده ام. آنها مرا یاد مادرم، روز عروسی و لاکنوی که در آن بزرگ شدم می اندازند. فقط آرزو می کنم قیمت نقره دوباره پایین بیاید تا افراد بیشتری بتوانند این سنت را تجربه کنند."

تصمیم جهان برای جدا شدن از نگرهای نقره‌ای‌اش، یک جفت را در خانواده‌اش نگه می‌دارد، اما برای صنعتگرانی که زمانی کفش‌های عروس لاکنو را می‌ساختند، کار جدیدی به همراه نخواهد داشت. در بازار چوک، تقاضای رو به کاهش بسیاری از صنعتگران را با چشم انداز تجارتی مواجه کرده است که ممکن است به اندازه کافی برای خدمت به نسل بعدی دوام نیاورد.

جبار حسین، 48 ساله، صنعتگر و مغازه دار نسل چهارم که نگرها را می سازد و آنها را در مغازه خود می فروشد، در فروشگاه خالی خود در بازار چوک لاکنو نشسته و در تلاش است تا بفهمد چه اتفاقی برای کسب و کاری که زمانی رونق یافته بود، افتاده است.

بین ژوئن و سپتامبر، مغازه حسین معمولا مملو از مشتریانی بود که برای نگر سفارش می دادند. اما حسین می‌گوید در سه ماه گذشته، حتی یک جفت هم نفروخته است. او افزایش بی‌سابقه قیمت نقره را عاملی می‌داند که کفش‌های دست‌ساز را به کالایی لوکس تبدیل کرده است.

حسین، مانند دیگران قبل از خود، اکنون می ترسد که مجبور شود مغازه خود را ببندد.

او گفت: «تا همین چند وقت پیش نزدیک به 30 نفر بودیم. "بیشتر قبلا این حرفه را رها کرده اند زیرا نقره بسیار گران شده است و سفارشات خشک شده است. کسانی که هنوز اینجا هستند نیز به ترک فکر می کنند."

او اکنون به فکر گرفتن وام برای افتتاح یک کافه است که امیدوار است درآمد ثابتی داشته باشد. او گفت: «من باید راه دیگری برای کسب درآمد پیدا کنم.

حسین امیدوار بود که این هنر را به پسرانش بیاموزد تا آنها بتوانند میراث خانواده را به پیش ببرند، اما اکنون به آنها توصیه می کند که حرفه های دیگری را دنبال کنند. او دیگر آینده ای را در تجارت نقره نقره ای نمی بیند و جنگ در خاورمیانه را مقصر می داند.

او که از اینکه چگونه یک درگیری تا این اندازه دور معیشت خود را تهدید کرده است، گفت: «ما کاری به این جنگ نداریم، اما بهای آن را می پردازیم. "من دیگر نمی دانم آینده ما چگونه به نظر می رسد. گاهی اوقات به این فکر می کنم که سرنوشت این صنعت چه خواهد شد و گریه می کنم. این فقط حرفه ما نبود، هویت ما، میراث ما و همه چیزهایی بود که به آن می شناختیم."

با این حال، حسین امیدوار است که قیمت نقره کاهش یابد و سفارشات بازگردد. اقتصاددانان و تحلیلگران بازار کمتر خوشبین هستند.

ایوب گفت: «حتی اگر قیمت ها کاهش یابد، بعید است که به سطح قبلی خود بازگردند.

نه چندان دور از کارگاه حسین، کولدیپ گوتام، سازنده سابق نقاره های نقره ای 40 ساله، اکنون روزهای خود را پشت پیشخوان یک جواهر فروشی می گذراند.

او گفت: «من کاردستی را رها کردم چون چاره دیگری نداشتم. "هر وقت از کارگاه قدیمی ام رد می شوم، حتی به آن نگاه نمی کنم. خیلی درد می کند."

فراتر از از دست دادن درآمد، کولدیپ می‌گوید که برای از دست دادن هویتی که حرفه‌اش به او داده است، عزادار است.

من هنوز مشتاق درست کردن نگرها هستم، اما دیگر خریدار وجود ندارد. جنگ زندگی ما را نابود کرده است.

ازهر حسین در مغازه‌اش با این احتمال روبرو می‌شود که صنایع دستی را که بیش از یک قرن است خانواده‌اش را حمل می‌کرده رها کند. او می گوید برنامه او این است که یک وام بانکی برای خرید یک ریکشا برقی تضمین کند تا بتواند دوباره درآمد خود را شروع کند.