لابی‌های شیمی کشاورزی از مدل سمی کشاورزی دفاع می‌کنند که رو به سقوط است.

هفته گذشته، کشورهای عضو اتحادیه اروپا به یک موضع مشترک در مورد پیشنهاد کمیسیون اروپا Omnibus X "غذا و خوراک" در تلاش برای ساده سازی مقررات آفت کش ها دست یافتند. اما در واقع، حفاظت در برابر اثرات منفی آفت کش ها در اروپا را تضعیف می کند. این پیشنهاد صنایع شیمیایی را خشنود می کند، اما برخلاف میل اکثریت قریب به اتفاق شهروندان و بسیاری از دانشمندان است که برای سلامت مردم، آب آشامیدنی پاک و تنوع زیستی ارزش قائل هستند.

یک جلسه استماع در پارلمان اروپا در 3 سپتامبر مشکل واقعی را برجسته کرد. مجلس تحت عنوان «بحث با کارشناسان» در حوزه بهداشت و محیط زیست، بلندگو را در اختیار لابی‌هایی قرار داد که نماینده یک مدل کشاورزی سمی و شکسته بودند.

نمایندگان کشاورزی صنعتی - تولیدکنندگان چغندرقند، سیب و غلات - استدلال های صنعت را طوطی وار توجیه کردند و خواسته های خود را برای توقف ممنوعیت آفت کش هایی که برای سلامت عمومی، محیط زیست سمی هستند و منابع آبی ما را آلوده می کنند، توجیه کردند.

علیرغم اینکه اروپا شاهد خشکسالی های گسترده، موج های گرمای شدید منجر به مرگ و میرهای بی شماری، آتش سوزی های جنگلی که تنوع زیستی را از بین می برد و زیان های ویران کننده محصولات، به نظر می رسد که سهم قابل توجهی از نمایندگان پارلمان اروپا آماده و مایل به تسریع تخریب رفاه و منابع طبیعی اروپا هستند.

گوش دادن به آنها یک سوال اساسی را ایجاد می کند: آیا کشاورزان واقعا می خواهند به ترکیبی از مواد شیمیایی سمی برای به حداکثر رساندن محصول با قیمت های پایین بازار تکیه کنند و سلامت خود و اکوسیستم های محلی را در این فرآیند از بین ببرند؟ یا آیا آنها مایلند برای کسب درآمد منصفانه، با تولید مواد غذایی با کیفیت و در تعادل با طبیعت، زندگی صادقانه ای داشته باشند؟

ادامه مطلب

بن بست لایحه آفت کش های اتحادیه اروپا پس از درخواست دانشمندان برای توقف

یارانه های CAP

برای درک بهتر این تناقض، باید به آنچه در اینجا واقعا در خطر است نگاه کنیم.

شرکت‌های شیمیایی کشاورزی به دنبال سهم خود از کیک سیاست مشترک کشاورزی (CAP) هستند - بودجه عظیم 58 میلیارد یورویی که یک سوم کل بودجه اتحادیه اروپا را تشکیل می‌دهد.

بقای خود آنها به وابستگی هر چه بیشتر کشاورزان به آفت کش ها، کودها و بذرهای صنعتی وابسته است. این شرکت ها با هدایت وجوه CAP عمومی از طریق کشاورزان به جیب سهامداران خود، سودآوری بلندمدت خود را تضمین می کنند.

بسیاری از اتحادیه‌های کشاورزان نیز نماینده تعاونی‌های کشاورزی هستند که سود قابل توجهی از فروش سموم دفع آفات می‌برند، که این سؤال را در مورد اینکه آیا آنها واقعا منافع بلندمدت کشاورزان یا صنعت آفت‌کش‌ها را نمایندگی می‌کنند، ایجاد می‌کند.

از زمانی که کمیسیون اروپا پیشنهاد «ساده‌سازی» خود را در دسامبر 2025 منتشر کرد، طرفداران کشاورزی با آفت‌کش‌ها یک سری استدلال‌های ناقص ارائه کردند که در واقع بن‌بستی را که کشاورزی فشرده ما را به آن سوق داده است، نشان می‌دهد.

ادامه مطلب

آیا «تابستان حقیقت» اروپا، اقلیم را در دستور کار فون در لاین قرار داد؟ بله، اما برخی حذفیات تکان دهنده وجود داشت

اولا، سازمان های کشاورزان از "کمبود مواد آفت کش" در بازار شکایت دارند.

در حال حاضر حدود 450 ماده فعال آفت کش مختلف در اتحادیه اروپا تایید شده است، از حشره کش ها گرفته تا قارچ کش ها و علف کش ها. اگر 450 گزینه مختلف کافی نیست، آیا این به جای کمبود، نشانه اعتیاد ناسالم نیست؟

علاوه بر این، گروه‌های لابی‌ست ادعا می‌کنند که مقاومت آفات در برابر آفت‌کش‌های مصنوعی به ناچار منجر به کاهش چشمگیر محصول و گرسنگی می‌شود و برای آفت‌کش‌های بیشتر با شیوه‌های مختلف عمل استدلال می‌کنند.

و با این حال، طبق تحقیقات علمی، استراتژی شیمیایی چندگانه ای که بیش از 40 سال است به کار گرفته شده است، عامل اصلی ظهور مقاومت است. این مشکل با ذهنیتی که باعث آن شده است قابل حل نیست. بنابراین تنها راه حل علمی، شیمی نیست، بلکه پیشگیری و استفاده از روش های جایگزین است.

هزاران کشاورز در سراسر اتحادیه اروپا و سایر نقاط جهان با تغییر به سمت مدیریت یکپارچه آفات (استراتژی برای مدیریت آفات با ورودی کم آفت کش) یا شیوه های ارگانیک برای کاهش ورودی آفت کش ها، این را ثابت کرده اند.

چه کسی هزینه را متحمل می شود

فراخوان برای نگه داشتن تمام آفت کش ها در بازار - و به طور بالقوه حتی استفاده از برخی از موارد ممنوعه - فقط در خدمت منافع کوتاه مدت صنعت آفت کش ها است، نه کشاورزان.

از بین بردن حیات خاک - اساس حاصلخیزی خاک - با مواد شیمیایی و کشتن جمعیت حشراتی که به طور طبیعی آفات را کنترل می کنند و محصولات را گرده افشانی می کنند، اساس کشاورزی و امنیت غذایی طولانی مدت را به خطر می اندازد.

ادامه مطلب

کودکان اروپایی بحران بهداشت عمومی را از تاییدیه‌های آفت‌کش جدید اتحادیه اروپا به ارث خواهند برد

هزینه های اجتماعی این مدل وابسته به آفت کش ها سرسام آور است. شهروندان کسانی هستند که هزینه های مراقبت های بهداشتی بیماری های مزمن مانند سرطان و پارکینسون را متحمل می شوند که نه تنها کشاورزان بلکه ساکنان مناطق کشاورزی را نیز تحت تاثیر قرار می دهند.

ما با آلودگی آب مواجه هستیم که رفع آن تقریبا غیرممکن شده است. گرده افشان کمتر به معنای کاهش میوه و سبزیجات سالم است. این "خارجی ها" بسیار بیشتر از هر گونه منافع کوتاه مدت است.

به همین دلیل است که شرکت‌های آب پاریس و مونیخ از کشاورزان در حفاظت از آب‌های زیرزمینی حمایت مالی می‌کنند، زیرا انجام این کار تا ۴۵ برابر ارزان‌تر از کاهش آلودگی است.

در این میان، صنعت کشاورزی شیمی از سودهای کلانی از فروش آفت کش ها برخوردار است که عمدتا توسط یارانه های CAP حمایت می شود، در حالی که جامعه هزینه خسارت را پرداخت می کند. این در واقع یک مدل تجاری عالی برای آنها است.

سیرک لابی

نمایشی که در مجلس ادعایی دموکراسی اروپایی شاهد بودیم گواهی بر وضعیت جهان سیاسی ماست. یکی از مواردی که تحت سلطه منافع شرکت ها بر رفاه شهروندان و کشاورزان است.

ما شاهد نبرد ناامیدانه یک مدل کشاورزی سمی بودیم که برای زنده ماندن تلاش می کند و در برابر جایگزینی با روش های کشاورزی پایدار مقاومت می کند.

سخنرانان لابیست در جلسه استماع پارلمان اروپا کم و بیش این تشخیص را به سیستم کشاورزی آفت کش فعلی دادند: این سیستم به سادگی شکسته شده است.

شهروندان بارها نگرانی خود را در مورد تأثیر آفت کش ها بر سلامت و تنوع زیستی خود ابراز کرده اند. آنها همچنین نیاز دارند که حمایت عمومی از کشاورزی در خدمت منافع عمومی باشد.

پیشنهاد آفت کش Omnibus X صرفا تلاشی برای حفظ وضعیت مضر موجود است که به نفع صنعت آفت کش ها است.

با طرح منشولت در سال 1968، اروپا طرحی برای تشدید کشاورزی ایجاد کرد.

آنچه در حال حاضر مورد نیاز است طرحی جدید برای سیستمی است که از کشاورزان حمایت مالی می کند تا اقداماتی را انجام دهند که سلامت خاک و گیاه را بهبود می بخشد، به نفع حشرات مفید است، در دسترس بودن جایگزین های آفت کش ها مانند محصولات کنترل زیستی را تسریع می بخشد، و به سرعت آفت کش های مصنوعی سمی را برای محافظت از سلامت، منابع آب و تنوع زیستی ما حذف می کند.

تنها در این صورت است که می توانیم آینده ای پایدار را برای کشاورزی اروپا و فرزندانمان تضمین کنیم. تنها در این صورت است که سهم بیشتری از CAP در دست کشاورزانی خواهد ماند که به ما غذا می دهند و از طبیعت ما محافظت می کنند.