پرش به محتوای اصلی

"لیونل مسی برای آرژانتین معجزه است": چگونه یک بت اکراه بر کشورش پیروز شد

آ‌اس۱۴۰۵ مهر ۱۵, چهارشنبه، ساعت ۱۳:۲۱حدود 4 دقیقه مطالعه

پس از یک رابطه پیچیده با تیم ملی، مسی آرژانتین را با میراثی ترک می کند که بسیار فراتر از اهداف و جام های او است.

جاده ای که لیونل مسی با آرژانتین طی کرد همیشه بت انگیز نبود. پر از پیچ و تاب، شکست و لحظات سخت بود. اکنون در میان موجی از احساسات و شناخت گسترده به پایان می رسد.

Seguir leyendo

لحظاتی که آرژانتین هرگز فراموش نخواهد کرد آلبوم خاطرات مسی با آرژانتین پر از لحظات فراموش نشدنی است.

احتمالا اولین بازی او را در 17 آگوست 2005 انتخاب می‌کنم، زمانی که او 18 سال داشت. او در نیمه دوم بازی آمد و 45 ثانیه بعد داور او را اخراج کرده بود. کاپاروس می گوید.

لوینسکی دو مسابقه دیگر را انتخاب می کند.

"لحظه ای وجود دارد که فکر می کنم بسیار مهم بود، بازی در Barranquilla مقابل کلمبیا در مقدماتی جام جهانی 2014. مسی و آگوئرو برای برد برگشتند و مسی حتی در حال استفراغ هم دیده شد. او این قدرت درونی را نشان داد.

یکی دیگر از بازی‌هایی که من می‌توانم به معنای دیگری آن را به‌عنوان بنیادی برجسته کنم، بازی مقابل برزیل در بلو هوریزونته در کوپا آمه ریکا 2019 بود که آرژانتین از داوری آسیب دید. مسی فوق‌العاده بود و بعد از آن گفت: "CONMEBOL یک مافیا است." آن زمان بود که رهبر کامل ظاهر شد."

آلابارسس با خنده می گوید: "چیزی که مسی از دست می داد یک جام جهانی نبود، یک برد مقابل انگلیس بود."

"آخرین گلی که آرژانتین به انگلیس زد، زمانی که او با پای ضعیف‌ترش سانتر کرد و توپ را روی چهار مدافع قرار داد تا لائوتارو به خانه سر بزند، برای من باورنکردنی به نظر می‌رسد."

اگرچه مسی در نهایت انگلیس را شکست داد، اما در آخرین جام جهانی نتوانست به افتخار برسد و به اسپانیا سقوط کرد. او در سال 2022 در قطر به آن دست یافت.

ساچری آن لحظه را بیش از همه انتخاب می کند.

او می گوید: قله این رشته کوه از موفقیت های بزرگ بود که او را در آخرین سال های حضورش در تیم ملی همراهی کرد.

مسی و مارادونا، دو نماد آرژانتینی بسیار متفاوت دوران حرفه ای مسی در آرژانتین همیشه از دریچه مقایسه ابدی با مارادونا بررسی می شد. دو نابغه با تفاوت‌های بیشتر تا شباهت، و روایتی که به شیوه‌ای بسیار خاص توسعه یافت.

"در ابتدا، بسیاری از مردم مسی را به عنوان یک مزاحم می دیدند که می خواست جای بزرگترین را از او بگیرد. بدتر از آن، او یک بچه خجالتی بود که هرگز در آرژانتین بازی نکرده بود و حتی نمی دانست چگونه سرود ملی را بخواند."

"اما او خوش شانس بود که در جام های جهانی عملکرد خوبی نداشت و خیلی ها برای او متاسف شدند. او دیگر یک برنده دوردست نبود. او مثل ما بازنده بود، یکی از ما. شکست او تقصیر آرژانتین بود: بچه بیچاره، او همه چیز را با بارسلونا می برد و به اینجا می آید و هیچ راهی برای بردن او وجود ندارد."

به همین دلیل است که جام جهانی او در قطر به شدت جشن گرفته شد. در بهترین سبک آرژانتینی، او یک بازنده بود که در نهایت پیروز شد.» کاپاروس استدلال می کند.

برای آلابارسس، مسی هرگز واقعا با مارادونا در تخیل آرژانتینی رقابت نکرد.

او نمی تواند مارادونا باشد. فکر نمی کنم او هم بخواهد باشد. اهمیت مارادونا فراتر از فوتبال بود.

لوینسکی می گوید: "روابط بین مسی و مارادونا بسیار غنی است. وقتی مسی ظهور کرد، مارادونا هنوز جوان بود. این یک ضربه برای او بود."

مارادونا قبل از رفتنش سال‌ها در فوتبال آرژانتین حمایت می‌کرد. من فکر می‌کنم این واقعیت که او در آرژانتینوس جونیورز به دنیا آمد، هاله‌ای خاص به او داد زیرا در یک باشگاه کوچک ظاهر شد.

"همچنین، یکی از آنها، مارادونا، بسیار رو به بیرون بود، در حالی که دیگری، مسی، بسیار باطنی بود. من فکر می کنم این شیوه ای که مارادونا داشت نشان دهنده یک آرژانتینی متوسط ​​است. با این وجود، مسی توانست جامعه را به شیوه ای متفاوت به دست آورد."

تقابل مارادونا و مسی برای تاچلا آشکار است.

مارادونا در زندگی عمومی خود رسوایی‌ها و جنجال‌هایی ایجاد کرد و صدها نقل قول از خود به جای گذاشت که اکنون بخشی از میراث فرهنگی ما هستند. در مقابل، مسی چهره محتاط‌تری دارد. به ندرت هیچ نظر عمومی از او خارج از فوتبال وجود دارد.

"آیا این هم می تواند بخشی از این باشد که چرا خداحافظی با او بسیار دشوار است؟ نه تنها با بازیکن، بلکه با یک شخصیت عمومی که تقریبا جایی برای تفرقه وجود نداشت."

ساچری هنگام مقایسه این دو نابغه به جوهره هویت آرژانتینی نگاه می کند.

"تفاوت زیادی بین آنها وجود دارد، حتی اگر عشق زیادی برای هر دو وجود دارد. من فکر می کنم دیگو بیشتر نشان دهنده احساس ما آرژانتینی ها است، در حالی که لئو بیشتر نشان دهنده چیزی است که ما آرژانتینی ها می خواهیم باشیم."

"در واقع، داستان دیگو با بهشت ​​ها و جهنم های بیشتری مشخص شده است. داستان لئو داستان هماهنگ تری است. از این نظر، من فکر می کنم همذات پنداری با این دو نفر متفاوت است، اما آنها در نهایت به هم نزدیک می شوند."

خواندن متن کامل در آ‌اسبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

“Lionel Messi is a miracle for Argentina”: How a reluctant idol won over his country

After a complicated relationship with the national team, Messi leaves Argentina with a legacy that extends far beyond his goals and trophies.

همه‌ی اخبار ورزش