ما باید مثل اینکه تغییرات آب و هوایی حزبی است صحبت نکنیم

—لئولینتانگ—گتی ایماژ

این تابستان فجایع به ما نشان داده است که تأثیرات آب و هوا سیاسی نیستند و زمان آن گذشته است که دیگر در مورد آنها صحبت نکنیم، انگار که هستند. سیل در خانه شما را نمی زند و نمی پرسد که در انتخابات گذشته به چه کسی رای داده اید قبل از اینکه خانه شما را ببرد، و همچنین دود آتش سوزی قبل از اینکه هوا را خفه کند بین جمهوری خواهان و دموکرات ها تمایز قائل نمی شود.

افرادی که آگاهی خود را در مورد تغییرات آب و هوایی افزایش می دهند، می دانند که نحوه انتقال پیام شما مهم است و چیزهای زیادی برای یادگیری از آنها وجود دارد. ما سازمان‌ها و افرادی را که مرتبا در مورد تغییرات آب و هوا در سراسر ایالات متحده و کانادا ارتباط برقرار می‌کنند، بررسی کردیم. تقریبا هیچ‌کدام نگفته‌اند که حمایت از نامزدها یا سیاست‌ها هدف کارشان بوده است. اولویت اصلی آنها کمک به مردم برای درک آنچه اتفاق می‌افتد و اهمیت آن بود: ما همیشه موج‌های گرما و خشکسالی، طوفان و سیل داشته‌ایم - اما هر چه کره زمین سریع‌تر گرم شود، این رویدادها بدتر می‌شوند.

تغییر اقلیم در حال بارگذاری تاس آب و هوا علیه ما است و اثرات آن در حال افزایش است. یک مطالعه اخیر تخمین زده است که مرگ و میر ناشی از گرمای شدید بسیار کمتر گزارش شده است. آلودگی هوا، چه ناشی از سوزاندن سوخت های فسیلی یا دود آتش سوزی های جنگلی، مسئول فهرست رو به رشدی از اثرات سلامتی است، از افزایش خطر ابتلا به آسم و زوال عقل تا مرگ زودرس. خسارات مالی تغییرات آب و هوایی نیز رو به افزایش است زیرا هزینه‌های مرتبط با آب و هوا، از جمله افزایش قبوض آب و برق و حق بیمه، در حال حاضر حداقل 400 تا 900 دلار به بودجه سالانه خانوار اضافه می‌کنند.

و همانطور که در چند سال گذشته دیده ایم، هیچ پناهگاه آب و هوایی وجود ندارد: همه ما در معرض خطر هستیم.

با این حال، موضوع اینجاست: وقتی مردم آنچه را که اتفاق می‌افتد به دلیل وقوع آن مرتبط می‌کنند، حمایت آنها از انواع اقدامات اقلیمی افزایش می‌یابد. این واقعیت در ایالات متحده، در کانادا و ده ها کشور دیگر نیز صادق است. چرا؟ زیرا ما به راه حل هایی در مقیاس نیاز داریم که ساده ترین و مقرون به صرفه ترین انتخاب را بهترین انتخاب برای سیاره و آینده ما کند. این امر مستلزم اقدام در هر سطحی است: اقدام فردی، اجتماعی و شرکتی، اما همچنین سیاست دولتی که بقیه را قادر می سازد و تسریع می بخشد.

حتی با افزایش اثرات تغییرات آب و هوایی، داده ها نشان می دهد که ما هنوز به اندازه کافی درباره آن نمی شنویم یا در مورد آن صحبت نمی کنیم. کمتر از نیمی از کانادایی ها و 41 درصد از آمریکایی ها هفته ای یک بار تغییرات آب و هوایی را می خوانند یا می شنوند. تنها 20 درصد از آمریکایی ها چند بار در ماه یا بیشتر با خانواده و دوستان خود درباره گرم شدن زمین صحبت می کنند. و تقریبا نیمی از آنها، یعنی 44 درصد، می گویند که هرگز در مورد آن بحث نمی کنند.

چرا بیشتر در مورد آن نمی شنویم؟ چرا بسیاری از مقالات در مورد ویرانی سیل نپال، هزینه های سرسام آور بیمه خانه، یا افزایش خطرات سلامتی ناشی از دود آتش سوزی، ارتباط بین این مسائل و تغییرات آب و هوا را ایجاد نمی کنند؟

دلایل زیادی وجود دارد، اما یکی این واقعیت است که گفتمان عمومی قطبی شده گفتگوهای اقلیمی را دشوارتر کرده است، و حتی تلاش های خیرخواهانه برای "به جلو بردن تغییرات آب و هوایی" در فهرست اولویت های مردم اغلب اساسا خطرات را نادرست نشان می دهد. واقعیت این است که تغییرات آب و هوایی نیازی به ارتقاء هیچ فهرستی ندارد. این در حال حاضر بر نگرانی های اصلی هر صاحب خانه، کشاورز، معلم یا والدین تأثیر می گذارد. اما این ارتباط همیشه واضح نیست: باید بارها و بارها ایجاد شود.

با توجه به این انقباض در مکالمات عمومی آب و هوا، ما می خواستیم از کسانی که هنوز در حال انجام ارتباطات اقلیمی هستند یاد بگیریم. چه چیزی کار می کند، و چگونه می توانیم آن را تقویت کنیم؟ این چیزی است که ما پیدا کردیم.

اولین و مهمترین درس این است که صحبت در مورد تغییرات اقلیمی به معنای صحبت از زندگی روزمره است. وقتی از نویسندگان خبرنامه آب و هوا، میزبانان پادکست، افرادی که به طور منظم در رسانه های اجتماعی پست می گذارند و کسانی که محتوای آب و هوا را برای غیر انتفاعی تولید می کنند، پرسیدیم، پاسخ آنها واضح بود. اولویت اول آنها این است که بحران آب و هوا را به نگرانی های دیگری که مردم با آن مواجه هستند مرتبط کنند: شغل ما، سلامت ما، مکان هایی که دوست داریم. آنها تغییرات آب و هوایی را به عنوان رقیبی برای این نگرانی ها معرفی نمی کنند. در عوض، آن‌ها می‌دانند که تغییرات آب و هوایی در حال شکل‌گیری چیزهایی است که مردم نگران آن‌ها هستند.

وقتی نقاطی را بین آنچه دوست داریم و اینکه چگونه تغییرات آب و هوایی آن را تهدید می کند وصل می کنیم، آشکار می شود که تقریبا همه ما دلایل خاص خود را برای مراقبت و اقدام داریم.

اولویت دوم ارتباط دهنده های آب و هوایی که شناسایی شدند، تغییر ادراک و هنجارهای عمومی بود. و این موضوع به همان اندازه حیاتی است. سه سال پیش، 71 درصد از کانادایی ها و 63 درصد از آمریکایی ها گزارش دادند که نگران تغییرات آب و هوایی هستند. اما بیشتر مردم نگرانی‌های خود را برای خود نگه می‌دارند و تعداد دیگران را دست‌کم می‌گیرند. وقتی مردم صحبت‌های همسایه‌ها، همکاران و دوستانشان در مورد تغییرات آب و هوایی را نمی‌شنوند، کمتر تمایل دارند خودشان آن را مطرح کنند.

برعکس، از همه چیزهایی که مردم می توانند در مورد تغییرات آب و هوا بیاموزند، دانستن اینکه دیگران به آنها اهمیت می دهند، بهترین پیش بینی می کند که آیا مردم صحبت می کنند یا خیر. و این اینجاست که چرا مهم است: اگر در مورد تغییرات آب و هوایی صحبت نکنیم، چگونه می‌دانیم چه کسی به آن اهمیت می‌دهد - و اگر فکر می‌کنیم در نگرانی خود تنها هستیم، چرا باید اقدام کنیم؟

اطلاع رسانی آب و هوا برای تبدیل این موضوع به یک موضوع حزبی اصرار نمی کند - در واقع، تنها 4 درصد حمایت از مقامات یا نامزدهای منتخب را در اولویت قرار دادند. در عوض، آنها در تلاشند تا به مخاطبان خود در مورد اقدامات اقلیمی، علم آب و هوا، خطرات و تأثیرات اطلاع دهند و آموزش دهند، به این امید که دیگران را مجهز کنند تا خودشان در مورد تغییرات آب و هوا صحبت کنند.

ارتباطات اقلیمی که قطبی نیست و مستقیما به آنچه قبلا به آن اهمیت می‌دهیم متصل می‌شود، دقیقا همان چیزی است که ما به آن نیاز داریم. ما فقط به آن نیاز داریم با این حال، تنها 41 درصد از ارتباطات رسان مورد بررسی گزارش داده اند که در پنج سال گذشته هیچ گونه حمایت مالی برای ارتباطات اقلیمی خود دریافت کرده اند. سومی کاملا به تنهایی کار می کند و دو سوم یا به تنهایی یا با یک تیم کوچک متشکل از ده همکار یا کمتر کار می کنند. حتی با وجود این محدودیت‌ها، آن‌ها محتوا تولید می‌کنند و خبر را به گوش می‌رسانند: تقریبا از هر ده نفر، هشت نفر می‌گویند که حداقل هفته‌ای یک‌بار محتوایی درباره تغییرات آب و هوایی منتشر می‌کنند.

می‌دانیم که شوک‌های آب و هوایی، مانند شوک‌هایی که در تابستان امسال تجربه کرده‌ایم، دریچه‌های فرصت را می‌گشایند: افرادی که با رویدادهای شدید ناشی از تغییرات آب‌وهوایی زندگی می‌کنند، بیشتر از علم آب و هوا و اقدامات اقلیمی حمایت می‌کنند و به لحاظ مدنی و سیاسی مشارکت بیشتری دارند. در این سیاره در حال گرم شدن، همه ما باید از کارهایی که تعداد معدودی که از تغییرات آب و هوایی صحبت می کنند، یاد بگیریم. تحقیقات نشان داده است که دوستان و خانواده پیام رسان های قابل اعتمادی هستند که می توانند یک حلقه مکالمه طرفدار آب و هوا را راه اندازی کنند.

همه ما باید به ارتباطات آب و هوا تبدیل شویم و اجازه ندهیم کسانی که می خواهند تا حد امکان اقدامات آب و هوایی را به تعویق بیاندازند، آن را قطبی کرده و ما را ساکت کنند.

برای اهمیت دادن به تغییرات اقلیمی امروز، نیازی نیست که انسان چیزی جز یک انسان ساکن در سیاره زمین باشد. و هنگامی که صحبت در مورد تغییرات آب و هوایی را متوقف می کنیم، مثل اینکه این یک موضوع سیاسی است و شروع به صحبت در مورد آن به عنوان یک چالش مشترک می کنیم که همه ما برای حل آن باید با هم کار کنیم، در آن زمان است که می توانیم در مورد نجات خود صحبت کنیم.