"ما به اندازه کافی سریع حرکت نمی کنیم": جهان به اهداف وعده داده شده 30 درصدی زمین و آب در آستانه اجلاس تنوع زیستی سازمان ملل نمی رسد

تلاش‌ها برای جمع‌آوری صدها میلیارد دلار برای حفظ اقیانوس‌ها، جنگل‌ها، رودخانه‌ها، دریاچه‌ها و سایر بخش‌های جهان طبیعی در آستانه نشست کلیدی سازمان ملل در مورد تنوع زیستی کوتاهی کرده است.

زمانی که کنفرانس تنوع زیستی معروف به COP17 در روز دوشنبه آغاز می‌شود، شکاف خمیازه‌ای بین جاه‌طلبی اعلام‌شده کشورها برای حفاظت از تنوع زیستی و میزان پول جمع‌آوری شده، موضوع اصلی در ایروان، ارمنستان خواهد بود. این رویداد تقریبا دو هفته‌ای که قرار است در 30 اکتبر به پایان برسد، فرصتی برای نزدیک به 200 کشوری است که بخشی از این معاهده هستند تا پیشرفت خود را در 23 هدف جهانی پس از توافق با یک توافق تاریخی که در مونترال در سال 2022 انجام شد، ارزیابی کنند. ایالات متحده یکی از طرفین این معاهده نیست.

کشورهای مونترال متعهد شدند تا سال 2030 از 30 درصد زمین و آب که برای تنوع زیستی مهم تلقی می شود، محافظت کنند، هدفی که به عنوان 30×30 شناخته می شود.

آنها همچنین قول دادند تا سال 2030 سالانه 200 میلیارد دلار برای تنوع زیستی جمع آوری کنند و شروع به حذف تدریجی یا اصلاح یارانه ها کنند که می تواند 500 میلیارد دلار دیگر برای طبیعت فراهم کند. همچنین تعهداتی برای افزایش سالانه 20 میلیارد دلاری تا سال 2025 وجود داشت که به کشورهای فقیر می رسید. این رقم تا سال 2030 هر سال به 30 میلیارد دلار افزایش می یابد.

آسترید شوماکر، دبیر اجرایی کنوانسیون، پیش از گزارش پیشرفت سازمان ملل که روز پنجشنبه منتشر شد، نشان داد که کمتر از نیمی از اهداف تنوع زیستی طرف‌ها در مسیر درست قرار دارند و تعهدات فعلی تنها از 26 درصد خشکی و تنها 12 درصد از دریا تا سال 2030 محافظت می‌کند، به آسوشیتدپرس گفت: «ما به اندازه کافی سریع حرکت نمی‌کنیم.

داده‌های سازمان همکاری اقتصادی و توسعه نشان می‌دهد که کشورها از سال 2023 تا 2025 هر سال بین 75 تا 92 میلیارد دلار جمع‌آوری می‌کنند که کمتر از نصف هدف سال 2030 است. تعهدات برای کاهش 500 میلیارد دلار یارانه های مضر - حمایت و بودجه دولت برای بخش هایی مانند شیلات و کشاورزی - چندان مورد توجه قرار نگرفته است، به طوری که تعداد کمی از کشورها تشخیص می دهند که کدام یارانه ها را کاهش می دهند.

کشورها در مسیر ارائه 20 میلیارد دلار به کشورهای فقیر تا سال 2025 بودند. آخرین داده ها نشان می دهد که 19 میلیارد دلار در سال 2024 جمع آوری شده است. اما کاهش کمک های خارجی سؤالاتی را در مورد ادامه روند صعودی ایجاد می کند.

"آیا ما واقعا پول کافی برای تامین مالی تعهداتی که کشورها انجام داده‌اند داریم؟ و چگونه می‌توانیم منابع مالی بیشتری را برای رسیدن به نتایج مثبت تنوع زیستی بدست آوریم؟" شوماکر گفت. "این سوال مهم برای COP است."

تنوع زیستی در سراسر جهان ضربه خورده است

کمپین حفاظت از تنوع زیستی، که برای اولین بار با اجلاس زمین در ریو در سال 1992 توجه جهانی را به خود جلب کرد، اغلب مانند یک نبرد بازنده به نظر می رسید.

کشورها در تلاش برای رشد اقتصاد خود و حمایت از افزایش جمعیت، جنگل‌ها را به زمین‌های کشاورزی تبدیل کرده‌اند، از آب‌های خود بیش از حد صید کرده و زیستگاه‌های بسیاری از گیاهان و جانوران را از طریق توسعه کنترل نشده کاهش داده‌اند. تغییرات آب و هوایی، در عین حال، شرایط را برای آتش سوزی های گسترده و خشکسالی های طولانی مدت که اکوسیستم ها را نابود کرده است، ایجاد کرده است.

بر اساس گزارش سال 2019 سازمان ملل، در نتیجه، سه چهارم زمین های جهان توسط انسان «به شدت تغییر کرده» و یک میلیون گیاه و حیوان در جهان در معرض خطر انقراض قرار دارند. طبق گزارش WWF در سال 2026 که در این ماه منتشر شد، جمعیت حیات وحش نیز به شدت کاهش یافته است. بین سال های 1970 تا 2022 به طور متوسط 73 درصد کاهش یافته است.

شوماکر گفت: «ما در حال از دست دادن همه چیزهایی هستیم که برای ما به عنوان انسان در این سیاره مهم است.

در همین حال، نشانه هایی وجود دارد که کشورها از تنوع زیستی بیشتری محافظت می کنند. کشورها بیش از 5000 طرح مرتبط با این معاهده را اعلام کرده اند.

گزارشی از کمپین برای طبیعت، یک ابتکار جهانی که رهبری تلاش 30×30 را بر عهده داشت، نشان داد که کشورهای آمریکای لاتین قبلا متعهد به حفاظت از 29 درصد از زمین های خود هستند در حالی که کشورهای اقیانوسیه قول داده اند 41 درصد از دریاهای خود را حفظ کنند. به گفته انجمن حفاظت از حیات وحش، سال گذشته، فیلیپین یک منطقه حفاظت شده دریایی ایجاد کرد که در آن شکار پرتوها و کوسه ها ممنوع است. در سال 2023، کامبوج تقریبا 100000 هکتار (40000 هکتار) از زیستگاه علفزارهای سیل زده را برای حفاظت اختصاص داد در حالی که آرژانتین در سال 2024 یک پارک ملی ایجاد کرد.

برایان اودانل، مدیر کمپین برای طبیعت، گفت که کجا و چه چیزی باید محافظت کنیم، و همچنین روش‌های انجام این کار روشن است.

اودانل گفت: «آنچه اکنون مورد نیاز است، افزایش جاه طلبی و عزم سیاسی است.

اودانل گفت که توافق بین‌المللی که سال گذشته برای حفاظت از تنوع دریایی در دریاهای آزاد منعقد شد - معاهده دریاهای آزاد - کمک خواهد کرد، اما بیشتر مورد نیاز است.

کمک به کشورهای در حال توسعه و یارانه ها موضوعات اصلی خواهند بود

بسیاری از شرکت‌کنندگان در کنفرانس امیدوارند که کشورها، بخش خصوصی و خیریه‌ها از نشست هفته آینده برای اعلام ابتکارات مالی عمده تنوع زیستی استفاده کنند.

سوزان لیبرمن، معاون سیاست بین‌الملل WCS، گفت که حفاظت از تنوع زیستی مهم نیازمند پول و تخصص است.

او گفت: "شما نمی توانید فقط بگویید، خوب، یک خط روی نقشه وجود دارد. شما باید علم را انجام دهید." "شما باید بدانید که آیا این پارک در مکان مناسبی قرار دارد یا خیر. اگر می خواهید یک پارک ایجاد کنید، بهتر است مدیریت پارک، مدیریت، زیرساخت ها را داشته باشید."

به گفته دوروتی ماسکه، رئیس دبیرخانه اتحاد سرمایه طبیعی آفریقا، که یک ابتکار تحت رهبری آفریقا برای ادغام طبیعت در تصمیم گیری های مالی است، این به ویژه در کشورهای فقیرتر صادق است. بسیاری از کشورهای در حال توسعه با تنوع زیستی قابل توجهی قادر به تامین مالی حفاظت و حفاظت از آن نیستند، زیرا دولت ها سعی دارند برای تامین مالی مراقبت های بهداشتی، آموزش، زیرساخت ها و خدمات عمومی نیز هزینه کنند.

دانیل موکوبی، مذاکره کننده تنوع زیستی در کنگو، موافقت کرد که "افزایش مناطق حفاظت شده و حفاظت شده" بدون کمک مالی کافی امکان پذیر نیست. او ابراز تاسف کرد که کمک های توسعه ای خارج از کشور، از جمله از سوی ایالات متحده، به میزان قابل توجهی کاهش یافته است. این منجر به «تضعیف نیروهای مجری قانون و محافظان محیط زیست در گشت زنی در زیستگاه های حیاتی» از جمله در چندین سایت میراث جهانی یونسکو کشور شده است.

موکوبی گفت: «اگر این اکوسیستم‌های باارزش فرو بریزند، زیرا بودجه بین‌المللی نتواند آنها را تأمین کند، خسارات اقتصادی ناشی از آن ده‌ها تریلیون دلار برای بازار جهانی هزینه خواهد داشت». بنابراین، سرمایه گذاری در حوزه کنگو یک هزینه نیست، بلکه مقرون به صرفه ترین بیمه نامه ای است که غرب می تواند بخرد.

موضوع دیگری که انتظار می‌رود بزرگ باشد این است که چگونه می‌توان دولت‌ها را وادار کرد تا حدود 7.3 تریلیون دلار یارانه را کاهش دهند و آن پول را به طبیعت هدایت کنند. بر اساس گزارش کمپین طبیعت، این حدود 30 برابر بیشتر از سرمایه گذاری در راه حل های مبتنی بر طبیعت در سال 2023 است.

پاتریشیا زوریتا، مدیر اجرایی حفاظت بین‌الملل در بیانیه‌ای گفت: «هر سال، تریلیون‌ها دلار صرف یارانه‌هایی می‌شود که به طبیعت آسیب می‌زند، حتی اگر بودجه برای حفاظت از آن بسیار کمتر از آنچه مورد نیاز است، باشد». ما نمی‌توانیم از دست دادن تنوع زیستی را در حالی که همچنان به تامین مالی فعالیت‌هایی که منجر به جنگل‌زدایی، صید بیش از حد، آلودگی و غیره می‌شود، جبران کنیم.

___

سیبی آراسو، خبرنگار آسوشیتدپرس در بنگالورو، هند، در این گزارش مشارکت داشت.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد