مارگزیدگی مشکلی بسیار بزرگتر از آنچه می دانستیم است: مطالعه جدید خطرات پنهان را ترسیم می کند

ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

هر مارگزیدی زهر تزریق نمی کند. با این حال، زمانی که سم وارد بدن می شود، می تواند باعث مسمومیت مار شود. این یک وضعیت بالقوه کشنده است که بیشتر جوامع روستایی فقیر را در سراسر مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری که در آن مردم دسترسی آسان به مراقبت های پزشکی ندارند، تحت تاثیر قرار می دهد.

به عنوان محققین با چندین دهه تجربه ترکیبی در اپیدمیولوژی مارگزیدگی و بیماری های گرمسیری، متوجه شدیم که مسموم کردن مارها با بحران داده مواجه است. بیش از نیمی از کشورهایی که مارهای سمی در آنها تهدیدی هستند، تعداد افرادی که گزیده شده یا مسموم شده اند را محاسبه نمی کنند.

در مناطق روستایی جنوب صحرای آفریقا و آسیای جنوبی، بسیاری از قربانیان ساعت‌ها دور از نزدیک‌ترین درمانگاه زندگی می‌کنند، فاقد وسایل حمل‌ونقل هستند یا به دنبال مراقبت از درمانگران سنتی هستند. در نتیجه، موارد آنها هرگز در آمار بهداشت ملی ثبت نمی شود.

برای پر کردن این شکاف، مطالعه‌ای را برای ترسیم بار جهانی مسموم‌سازی مارها و مرگ‌های مرتبط با آن انجام دادیم.

ما با بررسی مطالعات منتشر شده تا 31 مارس 2025، داده‌های 79 کشور را بررسی کردیم. این به ما امکان داد یافته‌های مطالعه بار جهانی 2008 را به‌روزرسانی کنیم. برای پر کردن شکاف‌های داده‌های باقی‌مانده، ما یک مدل زمین‌آماری ساختیم که داده‌های دنیای واقعی را با عوامل محیطی و اجتماعی-اقتصادی محلی ترکیب می‌کند. این به ما امکان داد تا میزان مسمومیت و مرگ و میر را تخمین بزنیم.

از یافته‌هایمان نتیجه می‌گیریم که مسموم کردن مار یک بحران بهداشت عمومی در مقیاسی بسیار بزرگتر از آنچه آمارهای رسمی نشان داده است، است. نتایج ما نشان می‌دهد که کشورهای جنوب صحرای آفریقا بیشترین تلفات را متحمل می‌شوند.

سازمان بهداشت جهانی یک هدف بلندپروازانه برای کاهش مرگ و میر و ناتوانی ناشی از مارگزیدگی تا سال 2030 به نصف تعیین کرده است. ترسیم مشکل در سطح کشور اولین گام حیاتی است.

برای غلبه بر فقدان داده های قابل اعتماد، ما به یک چارچوب زمین آمار مبتنی بر مدل روی آوردیم.

برای درک نحوه عملکرد این مدل سازی، آن را به عنوان پیش بینی الگوهای نامرئی با ترکیب نقاط داده شناخته شده با سیگنال های محیطی در نظر بگیرید. این مدل‌سازی به جای فرض کردن داده‌ها برای هر منطقه، از احتمال آماری برای محاسبه طیفی از نتایج احتمالی بر اساس سیگنال‌های محیطی استفاده می‌کند.

ما مدل خود را با داده هایی از جمله آب و هوا، غنای گونه های مار و شاخص های اجتماعی-اقتصادی تغذیه کردیم. سپس این مدل احتمال وقوع مارگزیدگی در مکان‌های خاص را محاسبه کرد، حتی در جایی که سوابق رسمی سلامت کاملا خالی بود.

با مقایسه منابع داده های مختلف (از جمله داده های گزارش شده از بیمارستان و آمار منطقه ای) با داده های نظرسنجی سطح زمین، چارچوب ما به ما اجازه داد تا مسمومیت های گزارش نشده مارها را در نظر بگیریم. هم یک کف پایه و هم سقف بالایی بالقوه برای مسمومیت و تلفات مارها ایجاد کرد.

بر این اساس، ما تخمین می زنیم که حداقل 2.1 میلیون نفر در هر سال در جهان مسموم شدن مار را تجربه می کنند. عدد واقعی می تواند به 7 میلیون برسد. با استفاده از مدل ما، که برای گزارش کمتر قابل توجهی تنظیم می شود، مرگ و میر سالانه ممکن است از 274000 تا 513000 متغیر باشد.

توزیع جغرافیایی این بار نابرابر است. تحقیقات ما نشان می دهد که کشورهای جنوب صحرای آفریقا به تنهایی 45 درصد از کل مسمومیت ها و تلفات جهانی را تشکیل می دهند. این بار احتمالا برای چندین دهه دست کم گرفته شده است. مردم در جنوب صحرای آفریقا تقریبا سه برابر نرخی که در جنوب آسیا مشاهده می شود، مسموم شدن و مرگ مار را تجربه می کنند.

کشورهایی مانند نیجریه، جمهوری دموکراتیک کنگو و اتیوپی با بار زیادی مواجه هستند که ناشی از جمعیت متراکم روستایی و قرار گرفتن در معرض زیاد در مزارع کشاورزی است.

دلایلی که کشورهای جنوب صحرای آفریقا از چنین آسیب های نامتناسبی رنج می برند، ساختاری هستند تا تصادفی.

اول، این قاره میزبان تنوع غنی از گونه های سمی مهم پزشکی است. این افعی‌ها شامل افعی‌های اره‌ای (Echis spp.)، پف‌افزاها (Bitis arietans)، کبراهای آفریقایی (Naja spp.) و mambas (Dendroaspis spp.) هستند. آنها مسئول عوارض و مرگ و میر قابل توجهی در سراسر قاره هستند.

دوم، میلیون‌ها کارگر کشاورزی روستایی در زمین‌های باز بدون چکمه‌های محافظ کار می‌کنند و شب‌ها در مسیرهای پیاده‌روی بی‌نور راه می‌روند. هنگامی که نیش اتفاق می افتد، سیستم های بهداشتی شکننده، مسافت های طولانی سفر تا مراکز منطقه ای و هزینه بالا یا عدم وجود کامل پادزهر موثر به این معنی است که یک اورژانس پزشکی قابل درمان می تواند به سرعت کشنده شود. شرایط مشابهی در بخش هایی از آسیا وجود دارد.

ما تخمین می زنیم که بیش از 800000 بازمانده سالانه با ناتوانی های جسمی طولانی مدت از جمله قطع عضو و سایر آسیب های دائمی مواجه می شوند. این ناتوانی‌ها می‌توانند درآمد خانوار را کاهش دهند، هزینه‌های مراقبت‌های بهداشتی را افزایش دهند و خانواده‌های کشاورز که از قبل آسیب‌پذیر هستند را به عمق فقر بکشانند.

رسیدن به هدف سازمان بهداشت جهانی مستلزم دور شدن از حدس و گمان و استفاده از داده‌های ریسک مکانی برای هدایت سیاست‌های دنیای واقعی است.

با شناسایی نقاط پرخطر، دولت ها و شرکای بهداشت جهانی می توانند به طور استراتژیک پادزهر را در جایی که بیشتر مورد نیاز است ذخیره کنند، کارکنان مراقبت های بهداشتی اولیه را در مناطق روستایی پر بار آموزش دهند و زیرساخت های حمل و نقل سریع را بهبود بخشند.

مسموم کردن مارها برای مدت طولانی پنهان مانده است. داده‌های بهتر نمی‌تواند مشکل را حل کند، اما می‌تواند به اطمینان حاصل شود که پادزهر، خدمات مراقبت‌های بهداشتی و تلاش‌های پیشگیری به جوامعی که بیشتر به آن‌ها نیاز دارند می‌رسند.

کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.