ماینو و لیسی روحیه را بالا می برند، اما تغییرات سیستمی همچنان در منچستریونایتد لازم است | نیک ایمز

اعتراضاتی در اولدترافورد وجود داشت و با وجود اینکه دو محصول آکادمی برجسته بودند، آینده مایکل کریک چندان امن نیست.

بادکنک های سبز و زرد در اطراف Stretford End می چرخیدند. توپ های تنیس در اعتراض به زوال مزمن و پایدار سینمایی که توسط مالکیت منچستریونایتد رهبری می شد، در زمین می بارید. سپس یادآور قدرت خارق‌العاده فوتبال فروتن در خم کردن تاریخ، ذهن‌ها و اراده‌ها بود. بازیکنان یونایتد پیروز شدند و به نوعی بازی را در بازی بردند و خود را از مه محیط ناخوشایند که از همه طرف می چرخید جدا کردند و نیمه دوم را به داستان سر به فلک کشیده و غافلگیرکننده خودش برای اعصار تبدیل کردند.

آیا برای نجات مایکل کریک، که یک بار دیگر وقتی ذهن ها از بلای مشترک خانواده گلیزر و جیم رتکلیف سرگردان شدند، کافی است؟ اگر استون ویلا در روز یکشنبه با شایستگی بیشتری نسبت به رم دفاع کند، شاید نه. یونایتد هواداران خود را که در حمایت از بازیکنان و سرمربی در اینجا قابل توجه است، در 13 سال گذشته به بیش از حد کافی کاذب رسانده است. مسلما این یکی از دلایلی است که کریک به صورت دائمی این کار را واگذار کرده است. ادامه مطلب...