مایکل گری، بت نوجوان سابق و ستاره «شزم!» در ۷۵ سالگی درگذشت

مایکل گری، که در دهه 1970 در برنامه بچه های شنبه صبح شنبه Shazam بازی کرد! سخنگوی خانواده اعلام کرد که بیلی باتسون، نوجوانی که در پف دود به ابرقهرمان کاپیتان مارول تبدیل می‌شود، روز جمعه در صحرای پالم به مرگ طبیعی درگذشت.

گری پیش از اینکه اولین کنسرت سریال خود را به عنوان دانشجوی دکتر به نام رونی کالینز در فصل اول سریال کمدی مردم کوچولو 1972-1974 NBC با بازی برایان کیث و شلی فابارس اجرا کند، غالبا جلد تایگر بیت و سایر مجلات محبوب نوجوانان را زیبا می کرد.

Gray's Batson فقط باید یک کلمه فریاد بزند - "shazam" - در برنامه زنده CBS که برای سه فصل (1974-1976) پخش شد، به کاپیتان مارول (با بازی جکسون بوستویک و سپس جان دیوی) تبدیل شود. داستان‌های مرتبط فیلم‌ها تام اسکریت، ستاره فیلم‌های «حصارهای حصار» و «بیگانه» در سال ۹۳ درگذشت آن هورنادی، منتقد قدیمی فیلم واشنگتن پست، در ۶۶ سالگی درگذشت.

گری در مصاحبه‌ای با Comic Book Resources به یاد می‌آورد: «به یاد می‌آورم زمانی که ما در حال آزمایش تغییر از بیلی به کاپیتان مارول بودیم، با استفاده از نوعی دستگاه فلاش و پوف - دود پاک می‌شد و من کمی آواز می‌گرفتم. "آنها خیلی سریع تغییر کردند. این قطعا کار نکرد."

پس از آن گری در Shazam نقش آفرینی کرد! Fury of the Gods (2023)، جایی که او با کاپیتان مارول زکری لوی با اشاره به سریال اصلی تعامل داشت.

گری در 2 سپتامبر 1951 در شیکاگو به دنیا آمد و قبل از اینکه به هالیوود برود، در ساحل میامی بزرگ شد، جایی که در خانه نمایش پاسادنا بازیگری خواند.

او اولین نمایش خود را در سال 1969 در قسمتی از اتاق 222 انجام داد، سپس در سریال The Flying Nun، مارکوس ولبی، M.D و The Brady Bunch ظاهر شد، جایی که او در سال 1973 نقش دوست پسر مارسیا را بازی کرد (زمانی که او در بستنی فروشی محلی کار می کرد).

او همچنین در سال 1970 با برت رینولدز در تله فیلم ABC Run، Simon، Run و در فیلم های Beyond the Valley of the Dolls و Myra Breckinridge ظاهر شد.

در همین حال، مدیر گری، ناشر تایگر بیت، چارلز لوفر، او را تا زمان Shazam در کانون توجه نگه داشت! آمد.

گری یک بار در طی یک پنل Comic-Con گفت: «من در ابتدا شخصیت یا داستان را نمی‌دانستم، بنابراین باید به سرعت مطالعه می‌کردم – بنابراین به یکباره سرگرم‌کننده و خسته‌کننده، چالش‌برانگیز و هیجان‌انگیز بود. فرقی نمی‌کرد که صبح شنبه یا ساعات پربیننده بود – اگرچه این واقعیت که یکی از اولین برنامه‌های لایو اکشن در صبح شنبه بود هیجان‌انگیز بود.»

او اعتراف کرد که بعد از مدتی به عنوان یک بت نوجوان به گری رسید. او گفت: "آنها می خواستند من دیوید کسیدی بعدی باشم." "من اغلب روی جلد تایگر بیت بودم، و کار می کرد. در آن زمان، زمانی که برنامه اجرا می شد و تمام پوشش مجله طرفداران در جریان بود، نمی توانستم خانه ام را ترک کنم. گاهی اوقات خیلی زشت می شد."

در نهایت، گری احساس کرد که در حال تایپ کردن است و تصمیم گرفت بازیگری را کنار بگذارد. او در آموزش تئاتر کودکان شرکت کرد، در مد مردانه کار کرد و به همراه همسرش استیسی صاحب و اداره یک تجارت گل در غرب هالیوود بود.

انتشار Shazam! در دی وی دی در سال 2012 در را برای حضور گری در کنوانسیون های طرفداران باز کرد.

گری در آن زمان به درک مک‌کاو از Fanboy Planet گفت: «نمی‌توانم به شما بگویم که چقدر غرق شده‌ام. Shazam بخش مهمی از زندگی من است و برای 30 سال عجیب و غریب، گرد و غبار را جمع‌آوری می‌کرد. هفته‌ای 10 بار با افرادی برخورد می‌کنم که از من می‌پرسند: «شزم چه زمانی روی دی‌وی‌دی منتشر می‌شود؟» «تا به حال آن را دوباره روی تلویزیون گذاشته‌اند؟» نمی‌دانستم چقدر Shazam را دوست دارم! تا سال‌ها بعد که متوجه شدم شخصیت من و سریال چقدر روی زندگی مردم تأثیر گذاشته است.

ارزش‌های اخلاقی خوبی در نمایش وجود داشت، و من [هر روز] افرادی را ملاقات می‌کنم که می‌گویند: «تو نمی‌دانی در دوران کودکی برای من چه کردی... تو به من کمک کردی زندگی را پشت سر بگذارم... تو مرا به مرد یا زن بهتری تبدیل کردی که امروز هستم.» و این احساس خوبی است.

در سال های اخیر، گری از احیای شغلی لذت می برد. او صداپیشگی «مایکل گری از تلویزیون»، یکی از بت‌های دوران کودکی استرلینگ آرچر را در چهار قسمت از کمدی آرچر FX از سال 19-2015 و ویل ای بی بی در فرانچایز AMC Surge of Power از سال 2016-2020 صداپیشگی کرد.

علاوه بر همسرش که در سال 1994 با او ازدواج کرد، بازماندگان شامل فرزندان ناتنی او، رایان و کوپر، و دامادش، لی هستند.

دیوی در بیانیه ای گفت: "مایک فقط یک پسر دوست داشتنی و شیرین با حس شوخ طبعی بود." او عاشق بازیگری بود، اجرای نمایش را دوست داشت و در سال‌های اخیر، عاشق حضور در کمیک‌کان بود. او واقعا از ملاقات و گفتگو با طرفداران لذت می‌برد. مایک مرد فوق‌العاده‌ای بود - فکر نمی‌کنم هرگز از لبخند زدن دست بکشد.