مجموعه گسترده موزه نشان می دهد که گربه های مصری که برای خدایان طراحی شده بودند، زندگی سختی داشتند

ویرایش شده توسط Sadie Harley، بررسی توسط Robert Egan

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

بیش از 2000 سال پیش، مصری ها گربه ها را به خدایان تقدیم کردند. اکنون، یک مطالعه جدید منتشر شده در مجله علوم باستان‌شناسی نشان می‌دهد که حتی گربه‌هایی که برای خدایان مقدر شده‌اند، لزوما زندگی نازپرورده‌ای نداشته‌اند.

Bea De Cupere، باستان شناس در مؤسسه سلطنتی علوم طبیعی بلژیک و یکی از نویسندگان این مطالعه، گفت: «آنچه بیش از همه ما را شگفت زده کرد، نسبت بالای جراحات و شواهد بیماری بود که نشان می دهد این گربه ها در شرایط بدی زندگی می کردند. این چیزی نیست که از حیواناتی که قرار است مومیایی نذری شوند انتظار داشته باشیم.»

بر اساس این مطالعه، جمجمه‌های گربه در موزه تاریخ طبیعی وین یافت شد، جایی که از قرن نوزدهم تا حد زیادی بی‌توجه بودند. بر اساس نامه های قدیمی نگهداری شده در آرشیو، آنها احتمالا از بنی حسن، یک گورستان عظیم حیوانات واقع در دره نیل آمده اند.

نویسندگان مطالعه نوشتند که این مجموعه شامل 131 جمجمه است که آن را به بزرگترین مجموعه موزه شناخته شده جمجمه گربه های مصر باستان با منشأ مستند تبدیل کرده است.

اینکه دقیقا چه اتفاقی برای استخوان های دیگر گربه ها افتاده است نامشخص است. این مطالعه گزارش داد که بسیاری از مومیایی‌های حیوانی در قرن نوزدهم در نهایت به دارو تبدیل شدند یا برای سوخت و کود مورد استفاده قرار گرفتند.

ویم ون نیر، محقق انستیتوی سلطنتی علوم طبیعی بلژیک و استاد دانشگاه کاتولیکه لوون، می گوید: «بقایای بقیه بدن به احتمال زیاد به سادگی دور انداخته شده اند، زیرا دانشمندان در اواخر قرن نوزدهم عمدتا به جمجمه ها علاقه داشتند.

امروزه دانشمندان با تکیه بر فناوری های مدرن برای کشف آنچه در زیر باندهای باستانی پنهان شده است، سعی می کنند از باز کردن مومیایی ها اجتناب کنند. با این حال، در قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، مومیایی‌ها مرتبا بسته‌بندی می‌شدند و جمجمه‌های گربه‌های بنی حسن هیچ تفاوتی نداشتند و تجزیه و تحلیل آنها را کاربردی‌تر می‌کرد.

نویسندگان مطالعه گزارش دادند که محققان به‌دقت هر جمجمه را تجزیه و تحلیل کردند، اندازه‌گیری کردند و علائم آسیب و بیماری، مانند آثار بریدگی، سوراخ‌ها و شکستگی‌ها را ثبت کردند.

بیشتر جمجمه‌ها احتمالا متعلق به گربه‌های اهلی هستند، اگرچه حداقل هفت جمجمه از گربه‌های جنگلی بودند، گونه‌ای وحشی بزرگ‌تر که مخصوصا برای مومیایی صید می‌شدند.

بر اساس این مطالعه، بیش از نیمی از آنها علائم بیماری یا آسیب را نشان دادند. گربه‌هایی با دندان‌های از دست رفته، علائم بیماری لثه و استخوان‌های سوراخ‌دار عجیب ظاهر شدند که نویسندگان آن را به عفونت مرتبط می‌دانند. برخی از گربه‌ها زخمی شدند، در حالی که برخی دیگر احتمالا از درگیری آثار دندانی داشتند.

ون نیر می‌گوید: «تراکم بالای حیوانات به‌طور اجتناب‌ناپذیری منجر به استرس و پرخاشگری در بین آن‌ها می‌شود که منجر به صدمات می‌شود، در حالی که بیماری‌ها به راحتی گسترش می‌یابند.

برخی دیگر جراحاتی داشتند که نشان می‌داد شخصی با تیغه به آنها حمله کرده یا با یک جسم بی‌حرکت مانند چوب به آنها ضربه زده است. برخی از این جراحات کشنده بود. برخی دیگر نشانه های شفا را نشان می دهند.

ون نیر می‌گوید: «گرفتن گربه‌ها و کشتن آن‌ها برای آماده‌سازی مومیایی‌ها ممکن است همیشه آنطور که در نظر گرفته شده پیش نرود. او پیشنهاد می کند که برخی از گربه ها ممکن است فرار کرده باشند و حتی پس از دریافت جراحات وحشتناک زنده بمانند.

بر اساس تاریخ‌گذاری رادیوکربن نه جمجمه، همه گربه‌ها به جز یکی بین سال‌های 380 تا 40 قبل از میلاد، در اواخر دوره متأخر و آغاز حکومت بطلمیوسی مردند. یکی از جمجمه‌ها بسیار قدیمی‌تر است و مربوط به دوره میانی سوم است و نشان می‌دهد که بنی حسن ممکن است خیلی زودتر از آنچه منابع مکتوب نشان می‌دهند برای مومیایی کردن گربه‌ها استفاده شده باشد. از طرف دیگر، ممکن است اصلا از بنی حسن نیامده باشد، بلکه از Bubastis، قدیمی‌ترین قبرستان گربه‌ها در مصر آمده باشد.

نویسندگان مطالعه گزارش دادند که تجزیه و تحلیل شیمیایی استخوان‌ها نشان می‌دهد که گربه‌های خانگی احتمالا در اطراف مردم متولد و بزرگ شده‌اند. گربه های جنگلی وحشی جوان صید شده و سپس با سایر گربه ها نگهداری می شدند.

این مجموعه منحصربه‌فرد نگاهی نادر به زندگی گربه‌هایی را ارائه می‌کند که قرار است به عنوان هدیه به خدایان باشد. این مطالعه گزارش داد که آنها احتمالا در محله‌های شلوغ زندگی می‌کردند، جایی که بیماری به راحتی گسترش می‌یابد و اغلب دعوا در می‌گرفت.

"آیا آنها اجازه داشتند آزادانه تردد کنند یا در محوطه نگهداری می شدند؟ و اگر چنین است، این محوطه ها چه شکلی بودند؟" ون نیر پرسید. اینها سوالاتی هستند که باقی مانده استخوانی به تنهایی نمی تواند به آنها پاسخ دهد.

توسط نویسنده ما Sandee Oster، ویرایش شده توسط Sadie Harley برای شما نوشته شده و توسط رابرت ایگان بررسی و بررسی شده است - این مقاله نتیجه کار دقیق انسانی است. ما برای زنده نگه داشتن روزنامه نگاری علمی مستقل به خوانندگانی مانند شما متکی هستیم. اگر این گزارش برای شما مهم است، لطفا یک کمک مالی (به ویژه ماهانه) در نظر بگیرید. به عنوان تشکر، یک حساب کاربری بدون آگهی دریافت خواهید کرد.

ویم ون نیر و همکاران، نگهداری از گربه ها برای مومیایی کردن در مصر باستان: شواهد استخوان شناسی از بنی حسن، مجله علوم باستان شناسی (2026). DOI: 10.1016/j.jas.2026.106733

اطلاعات مجله: مجله علوم باستان شناسی

کاندیدای دکترای باستان شناسی در ویت واترسرند. نویسنده علم برای Science X و وبلاگ نویس باستان شناسی. تحقیقات میدانی در آفریقای جنوبی نمایه کامل →

کارشناسی علوم زیستی و اکولوژی. پیشینه آزمایشگاه میکروبیولوژی با تجربه اخبار دارویی در صنایع نفت، گاز و تجدیدپذیر. نمایه کامل →

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →