مرجان‌های صخره‌ای نینگالو پنجره تخم‌ریزی اوایل پاییز را برای دو گونه کلیدی نشان می‌دهند

ویرایش شده توسط Sadie Harley، بررسی توسط Robert Egan

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

دانشمندان دانشگاه کرتین یک قطعه گمشده مهم را در پازل کشف کرده اند که چگونه برخی از صخره های مرجانی می توانند پس از رویدادهای آب و هوایی بهبود یابند و اطلاعاتی را ارائه می دهند که می تواند به هدایت تلاش های حفاظتی و بازسازی آینده کمک کند.

محققان از ریف نینگالو در سواحل استرالیای غربی بازدید کردند تا مرجان‌های Porites را بررسی کنند، گروهی از مرجان‌های سازنده صخره که نقش مهمی در ایجاد و حفظ زیستگاه‌های صخره‌ها در سراسر اقیانوس هند و اقیانوس آرام دارند.

برای اولین بار، تیم قادر به تعیین زمان تکثیر برخی از مهم‌ترین مرجان‌های صخره نینگالو شد و معیاری را ایجاد کرد که به دانشمندان در ردیابی اثرات امواج گرمای دریایی، ارزیابی بازیابی صخره‌ها و شناسایی فرصت‌های بازسازی کمک می‌کند. این کار در مجله Marine Biology منتشر شده است.

نویسنده اصلی و دکتری. نامزد دیوید یوسکیویچ، از گروه حفاظت و تحقیقات مرجانی کرتین، گفت که درک تولید مثل مرجان ضروری است زیرا صخره ها نمی توانند بهبود یابند مگر اینکه مرجان ها با موفقیت نسل بعدی را تولید کنند.

یوسکیویچ گفت: «وقتی مردم به بازیابی صخره‌ها فکر می‌کنند، اغلب بر این تمرکز می‌کنند که آیا مرجان‌ها از یک رویداد سفید شدن جان سالم به در می‌برند یا خیر، اما بقا تنها بخشی از داستان است.

یک صخره آسیب دیده فقط به این دلیل که برخی از مرجان‌ها زنده می‌مانند بهبود نمی‌یابد، بلکه بهبود می‌یابد زیرا آن مرجان‌ها فرزندانی تولید می‌کنند که به بازسازی و بازسازی صخره‌ها ادامه می‌دهند.

"اگر ما ندانیم که مرجان‌های سازنده صخره‌ها چه زمانی تولید مثل می‌کنند، اندازه‌گیری اینکه آیا صخره‌ها با موفقیت بهبود می‌یابند، درک تأثیرات تغییرات آب و هوایی یا حمایت از برنامه‌های بازسازی که بر جمع‌آوری تخم‌ها و لارو مرجان‌ها متکی هستند، بسیار سخت‌تر است."

محققان 20 کلنی مرجانی را از صخره نینگالو بررسی کردند و شواهدی یافتند که نشان می‌دهد دو گونه مهم صخره‌ساز، Porites lutea و Porites lobata، در حال آماده‌سازی برای تخم‌ریزی در طول دوره تخم‌ریزی انبوه سالانه اوایل پاییز صخره‌ها بودند.

این یافته ها اولین خط پایه تولیدمثلی این گونه ها را در نینگالو ارائه می کند.

محققان هیچ نشانه‌ای از تولیدمثل در گونه سوم، Porites australiensis، در طول هر دو دوره نمونه‌برداری پیدا نکردند که نشان می‌دهد ممکن است در زمان متفاوتی از سال تخم‌ریزی کند.

این یافته این احتمال را افزایش می‌دهد که برخی از مرجان‌های اصلی صخره‌سازی نینگالو از برنامه‌های تولیدمثلی معمولی پیروی نمی‌کنند و نیاز به نظارت بر فعالیت تولیدمثلی در تمام طول سال را برای درک بهتر نحوه واکنش گونه‌های مختلف به امواج گرما و کمک به بازیابی صخره‌ها برجسته می‌کند.

Juszkiewicz گفت این یافته ها پیامدهای عملی برای برنامه های حفاظتی دارد که تخم ها و لاروهای مرجان را برای پروژه های احیای صخره ها جمع آوری می کنند.

Juszkiewicz گفت: "زمان بندی همه چیز در بازسازی مرجان است."

"اگر دانشمندان یک رویداد تخم ریزی را از دست بدهند، ممکن است مجبور شوند یک سال دیگر برای فرصت بعدی صبر کنند.

دانستن اینکه چه زمانی مرجان‌های کیستون تولید مثل می‌کنند به دانشمندان و مدیران کمک می‌کند تا برنامه‌های بازسازی را برنامه‌ریزی کنند تا اطمینان حاصل کنند که آماده جمع‌آوری مواد تولید مثل در زمان مناسب هستند.

این مطالعه همچنین نشان داد که مرجان‌های Porites نینگالو در اوایل پاییز تکثیر می‌شوند، برخلاف جمعیت‌هایی از همان گونه‌هایی که در شمال نزدیک دامپیر ثبت شده‌اند، جایی که تخم‌ریزی در اواخر بهار و اوایل تابستان مشاهده شده است.

استادیار نویسنده ارشد زوئی ریچاردز، رهبر گروه حفاظت و تحقیقات مرجانی از دانشکده علوم مولکولی و زیستی در دانشگاه کرتین، گفت که این تفاوت‌های منطقه‌ای می‌تواند بر نحوه بازیابی و پرکردن صخره‌ها پس از اختلالاتی مانند امواج گرمای دریایی تأثیر بگذارد.

ریچاردز می‌گوید: «اگر مرجان‌های نینگالو از نظر تولیدمثلی از صخره‌ها در فاصله 300 کیلومتری شمال (190 مایل) جدا شوند، به این معنی است که اگر مرجان‌های نینگالو در طول موج‌های گرما یا طوفان‌ها از بین بروند، این جمعیت‌های شمالی ممکن است نتوانند نینگالو را دوباره پر کنند.

آنها علیرغم اینکه از نظر جغرافیایی نسبتا نزدیک هستند، عملا ذخایر ژنتیکی مجزا هستند.»

دکتر توماس هولمز، مدیر برنامه برنامه WA Reef Regen در مؤسسه علوم دریایی استرالیای غربی، که بخشی از این مطالعه نبود، گفت که نتایج مهم هستند زیرا استرس گرمایی فقط بر زنده بودن یا مردن مرجان ها تأثیر نمی گذارد.

هولمز گفت: "همچنین می تواند تولید مثل را کاهش دهد، به این معنی که مرجان ها ممکن است تا سال ها پس از یک رویداد بزرگ سفید کننده، تخمک و اسپرم کمتری تولید کنند."

این امر تولید مثل را به یکی از مهم‌ترین شاخص‌های سلامت و انعطاف‌پذیری طولانی‌مدت صخره تبدیل می‌کند، بنابراین این تحقیق معیاری برای برخی از مهم‌ترین سازندگان صخره‌های نینگالو به ما می‌دهد.

"اگر امواج گرمای دریایی آینده منطقه را تحت تاثیر قرار دهد، ما می‌توانیم فعالیت‌های تولیدمثلی را با هم مقایسه کنیم و بهتر درک کنیم که تغییرات آب و هوایی چه تاثیری بر پتانسیل بازیابی صخره‌ها دارد. این برای اطلاع رسانی در مورد فعالیت‌های بازسازی مرجان‌ها در آینده بسیار مهم است."

دیوید J. Juszkiewicz و همکاران، الگوهای تولید مثلی Porites عظیم از صخره‌های میراث جهانی نینگالو، استرالیای غربی، زیست‌شناسی دریایی (2026). DOI: 10.1007/s00227-026-04937-z

کارشناسی علوم زیستی و اکولوژی. پیشینه آزمایشگاه میکروبیولوژی با تجربه اخبار دارویی در صنایع نفت، گاز و تجدیدپذیر. نمایه کامل →

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →