مردم می پرسند که آیا ناراحتم که پسرم مهدکودک را شروع کرد؟ بعد از 87000 دلار صورتحساب مهدکودک، دارم جشن می‌گیرم.

این مقاله گفته شده بر اساس گفتگو با مشا گریفیث است. برای طول و وضوح ویرایش شده است. در اواسط ماه اوت، پسر 5 ساله ام الینگتون را برای اولین روز مهدکودک رها کردم. از آن زمان، مردم می پرسند که آیا از این موضوع ناراحتم، از اینکه پسر کوچکم بزرگ شده و مهد کودک را پشت سر گذاشته است. در پاسخ، معمولا به آنها نگاه می کنم و تقریبا می خندم. به آنها می گویم: "من در پنج سال گذشته بیش از 87000 دلار برای مراقبت های روزانه خرج کرده ام." پس نه، من ناراحت نیستم. قبل از تولد الینگتون، می دانستم که از مهدکودک استفاده خواهیم کرد.

من و شوهرم هر دو به طور تمام وقت کار می کنیم، و اگر بخواهیم به اهداف بلندمدت خود برسیم، ماندن در خانه از نظر مالی واقع بینانه نبود. ما می‌خواستیم برای هزینه‌های آینده دانشگاه الینگتون پس‌انداز کنیم و یک دوران بازنشستگی مطمئن بسازیم تا او هرگز در آینده در زندگی مسئولیت مراقبت مالی از ما را احساس نکند. ما همچنین می خواستیم توانایی لذت بردن از چیزهایی مانند تعطیلات خانوادگی را بدون نگرانی دائمی در مورد پول حفظ کنیم. من شخصا هرگز نمی خواستم یک مادر خانه نشین باشم. من واقعا از کارم لذت می‌برم و سال‌ها برای ساختن حرفه‌ای صرف مذاکره در مورد قراردادهایی کرده‌ام که حاضر نبودم از آنها دور شوم.

فکر شروع مجدد کارم پس از یک فاصله پنج ساله دلهره آور بود. هر دو گروه از پدربزرگ ها و مادربزرگ ها هنوز کار می کردند، و در حالی که آنها دوست داشتند تا زمانی که ما کار می کردیم به مراقبت از الینگتون کمک کنند، این یک گزینه نبود. وقتی الینگتون 12 هفته داشت، در یک مرکز مراقبت روزانه در نزدیکی خانه ما شروع به کار کرد. چیز جالبی نبود، فقط یک مراقبت روزانه معمولی بود. می دانستیم گران خواهد بود، اما هزینه ای بود که مجبور بودیم بپذیریم. هیچ راهی برای دور زدن آن وجود نداشت، بنابراین سکونت در آن بی معنی به نظر می رسید. برای حدود نه ماه، ماهانه 1600 دلار پرداخت کردیم.

سپس مدت کوتاهی پس از 1 سالگی به مهدکودک استاندارد دیگری نقل مکان کرد، جایی که شهریه بسته به ماه به 1495 تا 1540 دلار در ماه افزایش یافت. پرداخت آن مبلغ را ادامه دادیم تا اینکه او در مرداد ماه وارد مهدکودک شد. مهدکودک در نهایت فقط یک قبض ماهانه دیگر شد، اما من همیشه از گرانی آن آگاه بودم. در طول این پنج سال زمان‌هایی وجود داشت که پرداخت مهدکودک ما در واقع بالاتر از پرداخت وام مسکن ما بود. برای استطاعت آن، سهم پس انداز خود را کاهش دادیم و سهم بازنشستگی خود را کاهش دادیم.

اگرچه در کل از نظر مالی راحت بودیم، اغلب احساس می‌کردیم که در حاشیه زندگی می‌کنیم، امیدواریم هیچ چیز مهمی در خانه خراب نشود و نیاز به تعمیر گران قیمت داشته باشد. به چند دلیل، تصمیم گرفتم که یک فرزند برای من کافی باشد. یکی از این دلایل هزینه های مراقبت از کودک است. پرداخت 1500 دلار در ماه هزینه قابل توجهی بود و من نمی توانم تصور کنم که دو یا سه برابر شدن این مبلغ برای چند فرزند چگونه بود. سپس آگوست فرا رسید و پس از پنج سال پرداخت ثروت اندک برای مراقبت روزانه، الینگتون مدرسه را شروع کرد.

از آنجایی که او فقط برای بخشی از ماه در مهدکودک حضور داشت، صورت حساب ما به حدود 623 دلار کاهش یافت. تقریبا بلافاصله به این فکر کردم که با پول اضافی چه در آن ماه و چه در ماه های آینده می توانیم انجام دهیم. یکی از لذت هایی که در نظر دارم استخدام یک سرویس نظافتی است که ماهی یک بار بیاید. عملی تر، ما قادر خواهیم بود پس انداز خود را بازسازی کنیم و سهم بازنشستگی خود را افزایش دهیم. ممکن است این اهداف خسته کننده به نظر برسند، اما به ما احساس امنیت بسیار بیشتری در مورد آینده مالی مان می دهند. هزینه های مراقبت از کودک ما به طور کامل ناپدید نشده است.

ما هنوز برای مراقبت قبل و بعد از مدرسه که حدود 300 دلار در ماه هزینه دارد، پرداخت می کنیم. تابستان آینده و هر تابستان پس از آن، ما باید هزینه اردوهای تابستانی را نیز بپردازیم. با این حال، این هزینه‌ها در مقایسه با آنچه در پنج سال گذشته پرداخت کرده‌ایم قابل مدیریت هستند. در حالی که می‌دانم چرا برخی از والدین نسبت به ترک مهدکودک و شروع مهدکودک فرزندشان احساس احساسات می‌کنند، این تجربه من نبود. من به وجد آمدم. روز شماری می کردم تا دیگر مجبور نباشم ماهیانه 1500 دلار بپردازم. نه، من ناراحت نیستم که پسرم مهد کودک را ترک کرد. خیالم راحت شد