مرگ در بازداشتگاه ICE: داستان دلشکستگی یک خانواده در داخل

در طول 500 روز اول ریاست جمهوری دونالد ترامپ، پنجاه و سه نفر در بازداشت ICE جان خود را از دست دادند. Fault Lines به بررسی پرونده اسماعیل آیالا-اوریبه می پردازد.

لس آنجلس، کالیفرنیا - شنبه ها یک زیارت هفتگی برای لوسیا اوریبه بود. هر آخر هفته، او به لبه صحرای کالیفرنیا می رفت تا پسرش اسماعیل آیالا-اوریبه را که در بازداشت به سر می برد ملاقات کند.

اسماعیل در میان صدها هزار نفری بود که در سرکوب مهاجرت توسط دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات‌متحده، به دام افتادند.

او که در مکزیک به دنیا آمد و در کودکی به آمریکا آورده شد، در 17 اوت در حالی که در یک کارواش کار می کرد دستگیر شد. از آن زمان، او در بازداشت مقامات مهاجرت، ابتدا در یک زندان محلی و سپس در یک مرکز بازداشت برای اجرای مهاجرت و گمرک (ICE) در آدلانتو، کالیفرنیا بود.

اما یک شنبه متفاوت بود. لوسیا به یاد می آورد که دستان اسماعیل رنگ پریده تر به نظر می رسید، چشمانش خون آلود بود و تبی که داشت بالا می رفت.

لوسیا به یاد می آورد که اسماعیل به او گفته بود: «مامان، من موفق نمی شوم. کاری که او می توانست انجام دهد جز اطمینان دادن به او نبود.

لوسیا گفت: «من به او گفتم: «اوه، پسرم، تا جایی که می‌توانی در آنجا بمان.» "وقتی از او خداحافظی کردم، چیزی در سینه ام احساس کردم، یک سفتی، و این باعث شد که بخواهم گریه کنم."

این آخرین باری بود که پسرش را زنده می دید. ترس لوسیا با ضربه زدن به در دو روز بعد تأیید شد، زمانی که پلیس به او گفت پسرش در ساعت 2:32 بامداد در 22 سپتامبر 2025 مرده است.

اسماعیل یکی از بیش از 50 نفری بود که در 500 روز اول دوره دوم ریاست جمهوری ترامپ در بازداشتگاه ICE جان باختند.

گزارش پزشکی قانونی از اداره کلانتری شهرستان سن برناردینو در جنوب کالیفرنیا نشان داد که مرگ وی به دلیل عوارض آبسه در ناحیه لگن وی بوده است.

با این حال، خانواده اسماعیل استدلال کرده اند که درمان ناکافی پزشکی در تاسیسات ICE منجر به تبدیل شدن یک عفونت قابل پیشگیری به یک بیماری کشنده شده است.

برای ماه‌ها، مجموعه مستند الجزیره Fault Lines با افرادی که در بازداشتگاه ICE و خانواده‌های کسانی که هرگز زنده نبودند صحبت می‌کرد تا شرایطی را که می‌توانست منجر به مرگ‌هایی مانند اسماعیل شود، درک کند.

چیزی که مشخص شد این بود که سال 2025، سال درگذشت اسماعیل، مرگبارترین سال در تاریخ برای کسانی بود که در بازداشتگاه ICE بودند. اما کارشناسان نگرانند که سال 2026 در مسیری قرار دارد که با این رکورد برابری کند یا از آن فراتر رود.

دولت ترامپ به طور مداوم گزارش هایی مبنی بر افزایش مرگ و میر در بازداشتگاه ICE را رد کرده است.

در یک پست رسانه اجتماعی در ماه ژوئن، وزارت امنیت داخلی، که بر ICE نظارت دارد، ادعا کرد که میزان مرگ و میر "مطابق با داده های دهه گذشته" باقی مانده است.

این وزارتخانه با اشاره به درصد مرگ و میر نسبت به جمعیت کل زندانیان ICE نوشت: «هیچ افزایشی در مرگ و میر وجود ندارد.

اما کارشناسان و سازمان‌های ناظر هشدار می‌دهند که چارچوب‌بندی ICE ممکن است گمراه‌کننده باشد.

نیکلاس کونیو، کارشناس بهداشت مهاجران با پزشکان برای حقوق بشر، یک سازمان مدافع، گفت: «آنچه اغلب ادعا می‌شود این است که کل جمعیت بازداشت‌شده در حال افزایش است.

اما او به آماری اشاره کرد که نشان می دهد میزان مرگ و میر تقریبا سه برابر شده است. کونیو گفت: «این به وضوح با جمعیت بازداشت شده متناسب نیست.

در ماه ژوئن، دیده بان حقوق بشر گزارشی منتشر کرد که نشان می داد، از زمان بازگشت ترامپ به قدرت، میزان مرگ و میر مهاجران در بازداشتگاه ICE تقریبا سه برابر بیشتر از زمان جو بایدن بوده است.

نرخ سالانه مرگ و میر در دوره چهار ساله بایدن 2.24 به ازای هر 10000 زندانی بود. از زمان آغاز دور دوم ریاست جمهوری ترامپ، این نسبت به 6.38 مورد مرگ به ازای هر 10000 نفر در بازداشت افزایش یافته است.

بر اساس آمار خود آژانس، در مجموع، 33 نفر در سال گذشته در بازداشتگاه ICE جان خود را از دست دادند. تا کنون در سال 2026، حداقل 26 نفر جان خود را از دست داده اند.

ریگان ویلیامز، وکیل و محقق حقوق بشر که بر روی گزارش ژوئن کار کرده است، گفت که افزایش تعداد کل بازداشت ها توضیحی برای افزایش مرگ و میر نیست.

ویلیامز گفت: «دولت تعداد بی سابقه ای از مهاجران را زندانی کرده است.

"با این حال، این افزایش سریع در بازداشت به طور کامل افزایش خیره کننده مرگ و میر را نشان نمی دهد. درصد بیشتری از مهاجران بازداشت شده تحت این دولت جان خود را از دست می دهند."

در حالی که ازدحام بیش از حد در مراکز ICE عاملی است، کارشناسان پزشکان برای حقوق بشر نیز الگوی تأخیر در مراقبت های اضطراری، کمبود کارکنان و عدم ارائه درمان های پزشکی کافی را پیدا کردند.

این عوامل این نگرانی را ایجاد کرده است که بسیاری از مرگ‌های ناشی از ICE ممکن است قابل پیشگیری بوده باشند، از جمله مرگ اسماعیل.

اسماعیل مردی گرد صورت با عینک لبه‌دار تیره، سبیل و موهای کوتاه، زمانی که تنها پنج سال داشت به آمریکا آمد.

کالیفرنیای جنوبی خانه او شد، و به عنوان یک بزرگسال، او واجد شرایط برنامه «اقدام معوق برای ورود به دوران کودکی» (DACA) شد، که محافظت موقت در برابر اخراج را ارائه می کرد.

او وضعیت DACA خود را در سال 2015 پس از محکومیت به دلیل رانندگی تحت فشار از دست داد.

خانواده‌اش از او به‌عنوان یک پسر و عموی دلسوز یاد می‌کنند که همیشه حاضر است برای خواهرزاده و برادرزاده‌اش لباس جدید یا وسایل مدرسه بخرد.

برادرش خوزه میگل آیالا گفت: "اسماعیل همیشه مراقب خواهر و برادرهایش بود. او فقط قلب بزرگی داشت." او نه تنها از ما، بلکه از مادر و پدرم نیز بسیار محافظت می کرد.

او 39 ساله بود که او را به مرکز پردازش ICE آدلانتو آوردند.

دو هفته پس از ورود، اسماعیل به خانواده اش گفت که تب شدید و زخم دردناکی در پشتش ایجاد شده است.

در 18 سپتامبر 2025، کارگران در آدلانتو یک هشدار کد آبی را برای اسماعیل آغاز کردند که نشان دهنده یک اورژانس پزشکی خطرناک بود. کادر پزشکی او را با ویلچر از خوابگاهش به بیمارستان بردند.

اسناد ICE نشان می دهد که به اسماعیل داروی مسکن، پماد و مکمل فیبر داده شده است.

اما طبق گفته Cuneo پزشکان حقوق بشر که پرونده را بررسی کرده است، اسماعیل باید معاینه فیزیکی و آنتی بیوتیک دریافت می کرد.

آن آخر هفته، ساعاتی پس از دیدار لوسیا، وضعیت اسماعیل بدتر شد. درست بعد از نیمه شب یکشنبه، سوابق ICE می گوید که او استفراغ می کرد، می لرزید و عرق می کرد.

طبق اسناد ICE، او بعدا به بخش مراقبت‌های ویژه فرستاده شد و در عرض چند دقیقه پس از ورودش دچار ایست قلبی شد و متعاقبا درگذشت.

کونیو گفت: «من معتقدم که با مراقبت به موقع می‌توان از مرگ اسماعیل کاملا جلوگیری کرد. این یک آبسه ساده بود که به موقع درمان نشد.

Fault Lines تحقیقات پزشکی قانونی را به دست آورد که نشان می دهد اسماعیل در بدو ورود به بیمارستان به شدت بیمار بوده است، واقعیتی که در گزارش عمومی ICE در مورد مرگ او حذف شده است.

گزارش پزشکی قانونی همچنین با جدول زمانی ICE برای مرگ اسماعیل در تناقض است. این نشان می دهد که اسماعیل در اوایل 21 سپتامبر، تقریبا یک روز کامل قبل از مرگ، دچار ایست قلبی شد. با این حال، کادر پزشکی پس از لوله گذاری او موفق شدند ضربان قلب او را بازیابی کنند.

این در تضاد با گزارش ICE است، که تنها یک بار به توقف نبض او اشاره می‌کند: اندکی قبل از مرگ او در صبح روز 22 سپتامبر اعلام شد.

لوسیا گفت: "اگر آنها مراقبت های پزشکی و آنچه را که نیاز داشت به او می دادند، شاید او اینجا با ما بود."

در بیانیه ای در مورد مرگ اسماعیل، ICE گفت که بازداشت شدگان در طول مدت بازداشت خود "مراقبت های پزشکی جامع" دریافت می کنند.

اما راب بونتا، دادستان کل کالیفرنیا، به Fault Lines گفت که دفتر او در بازرسی از مراکز بازداشت این ایالت "دقیقا برعکس" را یافته است.

بونتا توضیح داد: "ما به این تاسیسات رفته ایم. ما به آدلانتو رفته ایم. ما بازرسی های فیزیکی خود را انجام داده ایم."

"اگر آنچه سخنگوی ICE گفت درست بود، آقای آیالا-اوریبه امروز با ما خواهد بود."

طبق سندی که در اوایل سال جاری توسط رسانه های ایالات متحده به دست آمد، یک کمیته بررسی مرگ و میر داخلی همچنین دریافت که مراقبت های ارائه شده به اسماعیل در آدلانتو "فراتر از محدودیت های ایمن تمرین منحرف شده است."

همچنین نشان می‌دهد که کادر پزشکی در روزهای منتهی به مرگ اسماعیل، پاسخگویی به تماس‌های مربوط به رو به زوال سلامتی اسماعیل را به تأخیر انداخته‌اند.

Fault Lines با زندانیان فعلی در بازداشتگاه آدلانتو صحبت کرد که می گویند آنها نیز می ترسند این شرایط برای سلامتی آنها مضر باشد.

بسیاری از آنها مراقبت های پزشکی ناکافی، غذای کپک زده و تلافی را به دلیل اعتراض به شرایط پایین توصیف کردند.

برخی از آنها بخشی از یک شکایت دسته جمعی هستند که در ژانویه تنظیم شد و دولت ایالات متحده را به "شرایط غیرانسانی و غیرقانونی" در آدلانتو متهم کرد.

کورت کمبل، یکی از بازداشت شدگان، درباره کارکنان آدلانتو گفت: «آنها چیزها را جدی نمی گیرند.

"آنها فکر می کنند همه دروغگو هستند. بنابراین وقتی شما از چیزی عبور می کنید و آنچه را که دارید بیان می کنید، آنها طوری رفتار می کنند که شما دروغ می گویید. ما می خواهیم بیرون برویم، اما می خواهیم زنده بیرون برویم، نه مرده."

چهار مرد از سپتامبر 2025 تا مارس 2026 در آدلانتو جان خود را از دست داده اند، از جمله اسماعیل. کمپبل، که اصالتا اهل جامائیکا است، گفت که یکی از بازداشت شدگان را می‌شناسد که درگذشت.

کمپبل گفت: «آخرین روزهای او به جای حضور در کنار خانواده، در حبس و در آدلانتو سپری شد. او کسی را نکشت. او به کسی صدمه نزد. جنایت او آمدن از مرز بود.

گوادالوپ مورنو کریستین، یکی دیگر از زندانیان در آدلانتو، به یاد می آورد که علاوه بر مشکلات قلبی، بیش از یک هفته خونریزی مقعدی را تجربه کرده است.

زمانی که او را به بیمارستان بردند، تنها درمانی که گفت به او داده شد، تیلنول و سرم بود. وضعیت سلامتی او همچنان رو به وخامت است.

کریستین گفت: «مثلا هشت روز است که حمام نکرده‌ام، زیرا نمی‌توانم دست‌هایم را بالا ببرم. "من نمی توانم خودم را به تنهایی تغییر دهم. نمی توانم برای مدت طولانی بایستم و نمی توانم زیاد راه بروم."

زندانی ژسوس جاکوبو اورتیز روئیز تخمین زد که از هر 320 نفری که در بازداشتگاه ICE هستند، فقط یک پزشک وجود دارد. رویز افزود: "شما باید به معنای واقعی کلمه در اینجا بمیرید تا بتوانید به بیمارستان بفرستید."

Fault Lines با نماینده ایالات متحده جودی چو، که نماینده یک منطقه کنگره در نزدیکی آدلانتو است، صحبت کرد. در دهه گذشته، او بازدیدهای نظارتی را در این مرکز انجام داده است.

چو می‌گوید: «بیش از یک دهه است که به طور مستقیم دیده‌ام که چگونه آن‌ها گوشه‌ها را کوتاه کرده‌اند، چگونه نمی‌خواهند برای غذا پول خرج کنند، و مهم‌تر از همه، آنها نمی‌خواهند برای مراقبت‌های پزشکی پول خرج کنند.

برای فشار برای تغییر، تقریبا 150 زندانی طوماری را امضا کردند و در اوایل سال جاری دست به اعتصاب غذا زدند تا شرایط "غیر قابل تحمل و غیرانسانی" در آدلانتو را محکوم کنند.

کمبل گفت که به دلیل شرکت در اعتصاب غذا به مدت 30 روز در سلول انفرادی قرار گرفت. سایر بازداشت شدگان از جمله اشرف ابوجاما گزارش دادند که مورد تلافی فیزیکی قرار گرفته اند.

ابوجاما گفت: "آنها فقط از استفاده از زور بر من لذت می برند." آنها می‌خواهند از من به عنوان نمونه برای همه بازداشت‌شدگان استفاده کنند که «این کاری است که ما می‌توانیم انجام دهیم».

در هفته های اخیر، تغییراتی در آدلانتو در جریان بوده است.

با این حال، منتقدان هشدار می دهند که تغییر به مالکیت فدرال می تواند شرایط داخل آدلانتو را مبهم تر کند و توانایی مقامات ایالتی و محلی را برای اعمال نقش نظارتی خود محدود کند.

این تغییری است که به خانواده های زندانیانی مانند اسماعیل مربوط می شود. جایی که زمانی مادرش لوسیا او را در آدلانتو ملاقات می‌کرد، حالا آخر هفته‌هایش را با یک آیین جدید می‌گذراند: یکشنبه‌ها به زیارت قبر او.

خوزه، برادر اسماعیل، اغلب به همراه خواهرش و دو فرزندش به او می‌پیوندد.

پدرشان اغلب پشت سر می ماند. خوزه توضیح داد: "پدر من هنوز کار سختی دارد."

بیش از یک سال می گذرد، اما تمام خانواده هنوز با این از دست دادن دست و پنجه نرم می کنند.

خوزه گفت: "زمانی است که احساس می کنم او قرار است وارد شود." "فقط یک خلاء وجود دارد که قبلا وجود نداشت."