مریخ‌نورد Perseverance ناسا رکورد رانندگی بین سیاره‌ای را شکست - و هنوز انجام نشده است

مریخ نورد Perseverance ناسا در یک دستاورد مهم، رکورد بیشترین مایل رانده شده در دنیایی فراتر از زمین را شکست.

در 11 اکتبر، Perseverance به 28.10 مایل (45.22 کیلومتر) در مریخ سفر کرد و رکوردی را که قبلا متعلق به کاوشگر فرصت ناسا بود که 28.06 مایل (45.16 کیلومتر) را طی کرده بود، شکست. Oppy 14 سال طول کشید تا همه آن زمینه را پوشش دهد. در مقابل، استقامت تنها 5.5 سال است که در مریخ وجود داشته است.

با این حال، رکورد جدید با پایان سفر Perseverance فاصله زیادی دارد. تیم ماموریت فکر می کند که مریخ نورد در نهایت می تواند بیش از دو برابر مسافتی که قبلا طی کرده است. مارک میمون، راننده مریخ نورد در آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا (JPL) در جنوب کالیفرنیا، به Space.com گفت: «طراحی اولیه ما فقط برای [حدود] 20 کیلومتر رانندگی برنامه ریزی شده بود.

استقامت رکورد جدیدی را در خارج از جهان ثبت کرد! 🏅در 11 اکتبر، کیلومتر شمار مریخ نورد به 28.10 مایل (45.22 کیلومتر) رسید و رکورد مسافتی را که توسط مریخ نورد آپورچونیتی ناسا ثبت شده بود را تحت الشعاع قرار داد. 1/2 https://t.co/IThlI7dl2z 12 اکتبر 2026

مایمون که به عنوان یک مدیر تعیین شده در ناوبری سیاره‌نورد خودمختار در Perseverance کار می‌کند و به توسعه سیستم‌های رانندگی خودمختار در مریخ‌نوردهای قبلی ناسا کمک کرد، افزود: «ما در حال حاضر این میزان را بیش از دو برابر کرده‌ایم... و به نظر واقعا خوب به نظر می‌رسد که در مجموع تا 100 کیلومتر را طی کنیم.

او گفت: «بنابراین می‌توانیم کاری را که تاکنون انجام داده‌ایم دو برابر کنیم. و ما انتظارات زیادی داریم که [Perseverance] بتواند به ماموریت خود برای کاوش و جمع آوری نمونه های واقعا مفید و مفیدی که به ما اطلاعات بیشتری در مورد تاریخ مریخ می دهد ادامه دهد.

اعضای تیم ماموریت تاکید کردند که در واقع، استقامت در وضعیت عالی باقی می ماند.

ویویان سان، معاون دانشمند پروژه ماموریت، به اسپیس دات کام گفت: «ما بسیار خوش شانس هستیم که تمام قابلیت های اولیه Perseverance، به ویژه برای ابزارهای علمی، کم و بیش دست نخورده هستند. استقامت در فوریه 2021 بر کف دهانه جزرو به وسعت 28 مایل (46 کیلومتر) مریخ فرود آمد. این ربات از اولین روباتی بود که سطح سیاره را طی کرد. تیم Perseverance بر اساس سالها تجربه با مریخ نوردهای Sojourner، Spirit، Opportunity و Curiosity ساخته شده است.

از طریق پیروزی‌ها و گام‌های اشتباه این فضاپیمای قبلی، ناسا یاد گرفت که چگونه سیاره دیگری را با مریخ‌نوردی که از میلیون‌ها مایل دورتر کار می‌کرد، بهتر کاوش کند. Perseverance شاهد پیشرفت‌های گسترده‌ای در همه چیز بود، از چرخ‌های تخصصی گرفته تا سیستم رانندگی مستقل و ابزارها و ابزارهای داخلی.

سان گفت: «این کار بدون مأموریت‌های قبلی که ما به مریخ فرستاده‌ایم انجام نمی‌شد.

او افزود: «پنج سال بعد [پس از فرود]، ما قطعا یک دستگاه روغن کاری بسیار خوب هستیم. پیشرفت‌های فنی زیادی در مورد استقامت وجود دارد که نتیجه بسیاری از افراد، بسیاری از مهندسان است که سال‌ها به مدت چندین دهه بر روی این فناوری جدید کار می‌کنند.

و طبق گفته سان و میمون، این کار تیمی راز واقعی پشتکار و موفقیت Perseverance است.

سان گفت: «سس جادویی برای تیم عملیاتی ما این است که چقدر با هم کار می کنیم. او افزود که مهندسان، رانندگان مریخ نورد و تیم علمی همه با هم کار می کنند و کار یکدیگر را در ذهن نگه می دارند، زیرا در مورد همه چیز از سرعت رانندگی گرفته تا اهداف علمی تصمیم می گیرند.

سان گفت: "من فقط از همه افرادی که در این ماموریت کار می کنند و هنوز هم کار می کنند بسیار قدردانی می کنم. آنها واقعا چیزی هستند که این ماموریت را خاص می کند." بعدی برای استقامت

همانطور که تیم ذکر کرد، استقامت در مریخ به هیچ وجه انجام نشده است. این مریخ نورد می تواند مایل های بیشتری در سیاره سرخ به رانندگی ادامه دهد و دانشمندان و مهندسان ناسا برنامه های بزرگ و امیدهای زیادی به آینده آن دارند.

سان گفت: «در حال حاضر در حال برنامه ریزی برای ادامه مسیر به سمت جنوب در لبه دهانه هستیم. تنوع کاملی از سنگ‌های مختلف در امتداد لبه این دهانه به سمت جنوب وجود دارد که می‌خواهیم بررسی کنیم و بفهمیم که چگونه شرایط مریخ اولیه را نشان می‌دهد.»

جزرو یک دهانه غول پیکر است که در اثر برخورد یک سیارک یا دنباله دار میلیاردها سال پیش ایجاد شد. کار استقامت نشان داده است که جزرو میلیاردها سال پیش میزبان دریاچه ای بوده است. بنابراین دانشمندان مشتاق هستند که به کاوش در این سایت ادامه دهند و به دنبال سرنخ هایی در مورد اینکه این سیاره در گذشته باستان چگونه بوده است، و اینکه آیا احتمالا میزبان حیات بوده است، هستند.

سان گفت: "تکه های عظیمی از پوسته پیش از جزرو وجود دارد که در چینه نگاری جاسازی شده یا در اثر برخورد به بالا پرتاب شده اند و اکنون در لبه دهانه قرار گرفته اند." "اینها شانس ما برای کاوش مانند سنگهای واقعا قدیمی است که دیگر واقعا به هیچ شکل دیگری روی سطح وجود ندارند."

به عنوان بخشی از گام های بعدی Perseverance به سمت جنوب در لبه دهانه، تیم به سمت منطقه ای به نام "Rainbow Falls" حرکت می کند.

سان گفت که تصور می شود منطقه آبشار رنگین کمان دارای کائولینیت است، یک ماده معدنی رسی که هنگام برهمکنش آب با سنگ تشکیل می شود. با مطالعه این نوع مواد معدنی، دانشمندان مأموریت ممکن است بتوانند ایده بهتری از شرایط مریخ در تمام آن میلیاردها سال پیش، زمانی که آب دهانه جزرو را پر کرده بود، به دست آورند.

سان می‌گوید: «هر زمان که به کانی‌های رسی نگاه می‌کنیم، فکر می‌کنم مسئله زیست‌پذیری و جستجوی نشانه‌های زیستی بالقوه همیشه روی میز است.» بنابراین زمانی که به آبشار رنگین کمان می رسیم، یا حتی زمانی که کائولینیت را می بینیم، این موضوع بسیار صدق می کند.